Marcos 4

Akabuu Titɔ̃i Idei Ilaaɔ (MKL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ŋɔi Jesu í lɔsi ku cioɑ inɛ ŋɑ idei Ilɑɑɔ̃ mɑ́ kɔkɔi tenkuu. Nɔ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ í nɑɑ í tɔtɔɔ siɛ í kɑɑkoɛ ŋɔi í jɔ̀ í ɡũ ɑkɔi inyiu í bubɑ. Akɔi inyiu í wɑ si tenkuu nɔ zɑmɑɑu fei wɑ leekĩ itĩi tenkuu.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Wɑ kɔ ŋɑ si mii nkpɔ do mɔndɑ. Si bɛi wɑ kɔ ŋɑ si ciou í sɔ̃ ŋɑ í ni,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 i sotĩ i ɡbɔ mɔndɑ ɡɔ ŋɑ. Mɔkɔ ɡɔ í fitɑ wɑ fɑ̃ dimi.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Si bɛi wɑ fɑ̃ dimiu, ŋɔi ɡɔɡɔ ŋɑ ɑ̀ cuku si kpɑ̃ɑ, nɔ yɛi ŋɑ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ jɔɔ.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Nɔ ɡɔɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ cuku si ilɛ iyi í nɛ kutɑ, tenɡi bii sɑ̃ɑ kù kpɔ. Nɔ í fitɑ bɛ ɡbɑkɑ̃, ɑmmɑ si bɛi sɑ̃ɑ kù lɑ bɛ, ŋɔi í jɔ̀ icɑ̃ɛ kù bɑ ku mi lɛlɛ.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Iyi inunu wɑ ce, ŋɔi í joo nɔ í ɡbɛ, domi icɑ̃ɛ kù mi lɛlɛ.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Gɔɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ cuku si inɔ ɑɡũ ŋɑ. Ŋɔi ɑɡũ ŋɑu ɑ̀ dede siɛ ɑ̀ biiɛ, nɔ ɑ̀ ɡɑnjiɛ ku bí.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Nɔ ɡɔɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ cuku si ilɛ jiidɑ. Ŋɔi ɑ̀ fitɑ ɑ̀ lɑ, ɑ̀ bí jiidɑ. Dimi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ so kuntɑɑ, ɡɔɡɔ ŋɑ mɔ kitɑ, ɡɔɡɔ ŋɑ mɔ cĩɔ.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Iyi Jesu í kpɑ mɔndɑu í tɑ̃ ŋɔi í ni, inɛ iyi í nɛ itĩ iyi ɑ́ ɡbɔò ide, ku ɡbɔ.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Wɑɑti iyi Jesu í kpɑɑ zɑmɑɑu mɔndɑ nkpɔ í tɑ̃ ŋɔi í jɔ̀ inɛ ŋɑu ɑ̀ nɛ. Nɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe bi tɛɛ do mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu ɑ̀ wɑɑ beeɛ yɑɑsei mɔndɑ ŋɑu.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, iŋɛi Ilɑɑɔ̃ í jɔ̀ ì mɑ̀ ɑsiii bommɑɛ ŋɑ. Ammɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe fei ɑ̀ wɑɑ ɡbɔ ideu do mɔndɑi.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Ǹ yɑ n fɔ nŋɑ ide do mɔndɑi ku bɑ
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ mɑ́ í ni, debɛi i kù ɡbɔ yɑɑsei mɔndɑu bɛ ŋɑ? Nɔ bɛirei ɑɑ ce i ɡbɔ yɑɑsei mɔndɑ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe fei.
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Yɑɑseɛ wee. Mɔkɔu, idei Ilɑɑɔ̃i wɑ fɑ̃.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ yɛi bɛi inyɑ ŋɑ bii ideu i cuku si kpɑ̃ɑu. Iyi ɑ̀ ɡbɔ ideu ɡbɑkɑ̃ Seetɑm í nɑɑ í nyɑɑ hɑi si idɔ nŋɑ.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Bɛɛbɛ mɔi inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ yɛi bɛi inyɑ ŋɑ bii ideu í cuku si ilɛ iyi í nɛ kutɑ. Iyi ɑ̀ ɡbɔ ideu ɡbɑkɑ̃ ɑ̀ ɡbɑɑi do inɔ didɔ̃.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ammɑ ɑ kù jɔ̀ kù ce icɑ̃ si idɔ nŋɑ. Inɛ dimi bɛɛbɛ ŋɑ ɑ ci yɑ leekĩ ku kpɛ. Wɑɑti iyi ijuukpɑ̃ do wɑhɑlɑ ɡɔ í nɑɑ si ŋɑ nɑ irii idei Ilɑɑɔ̃ ɡbɑkɑ̃, ɑ̀ yɑ fũsi ɑwɔi.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ yɛi bɛi dimi ŋɑ iyi ɑ̀ cuku si inɔ ɑɡũ ŋɑ. Aŋɑi ɑ̀ jɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbɔ idei Ilɑɑɔ̃,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 ɑmmɑ lɑsɑbu bututui mii ŋɑ wɑ bitɑndi ŋɑ. Fiɑ ku bi wɑ dĩ iju nŋɑ nɔ ɑ̀ nɛ kɔdɛɛi mii nkpɔ. Mii ŋɑu bɛi wɑ ɡɑnji ideu ku ce icɛ si ŋɑ.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ yɛi bɛi dimi ŋɑ iyi ɑ̀ cuku si ilɛ ncɛɛ. Iyi ɑ̀ ɡbɔ idei Ilɑɑɔ̃ ɑ̀ ɡbɑɑ nɔ wɑ so. Si inɔ nŋɑ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ so kuntɑɑ, inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ kitɑ, inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ cĩɔ.
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ɑ ci yɑ mɑ́ fitilɑ ɑ biiɛ do cɑkɑ wɑlɑkɔ ɑ dɑsi ɑbɛ dɑɑyi. Ammɑ si ɑntɑi tɑɑbui ɑ̀ yɑ lesi. Mɑ̀ kù jɛ bɛɛbɛ.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Mii iyi wɑ mɑnji fei ɑ́ fitɑ ɡbuɡbɑ̃ɑ nɔ ɑsiii ide ɡɔ mɔ kù wɛɛ iyi ɑ kɑ̀ɑ fɔɔ.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Inɛ iyi í nɛ itĩ iyi ɑ́ ɡbɔò ide, ku ɡbɔ.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, i ce lɑɑkɑi ŋɑ do ide iyi ì ɡbɔ ŋɑ. Si ɡũɑ iyi ì wɑ̃ɑò kpɑɑsi nŋɛ ŋɑ, si bɛi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ wɑ̃ɑò iŋɛ mɔ nɔ ku kɔ̃ɔsi mɑ́ ku re bɛɛbɛ.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi í nɛ, nŋui ɑ̀ yɑ nɑ mɑ́, ɑmmɑ inɛ iyi kù nɛ, bɑɑ ɑndi iyi í nɛu mɑ́ ɑ̀ yɑ ɡbɑɑi.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ŋɔi Jesu í fɔ mɑ́ í ni, ide iyi ɑɑ kɑ wɑ̃ò bommɑi Ilɑɑɔ̃ wee. Inɛ ɡɔ í fɑ̃ dimi si ikoɛ.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Si ɑnyiɛ, bɑɑ bii wɑ sũ wɑlɑkɔ wɑ cɔ ilu, ɑlɛò dɑɑkɔ, wɑɑti kɑ̃mɑ fei dimiu i fitɑ wɑ lɑ. Kù mɑ̀ bɑɑ bɛi wɑ ce.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ilɛ í yɑ jɔ̀ ɑmɑɑjɛ ku fitɑi do ɑrɑɛ. Í yɑ ce wuɑi titɑ̃, ku bɛi ku ce ɑsĩ nɔ ku bí.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Bii ɑmɑɑjɛu í jĩɑ nɔ ɑ muu do kɔɔmɑ, domi wɑɑtii kumui í to.
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Ŋɔi Jesu í fɔ mɑ́ í ni, mii ɑɑ kɑ wɑ̃ò bommɑi Ilɑɑɔ̃. Do mɔndɑ yoomɑi ɑɑ kɑ sisiò yɑɑseɛ.
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Í yɛi bɛi nɡboi mutɑɑdi iyi wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ ɡbɔ̃ɔ, nŋui í kere í re nɡboi mii ku ɡbɛ̃ fei si ilɛ.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ammɑ wɑɑti iyi ɑ̀ ɡbɔ̃ɔ ɑ̀ tɑ̃, nŋui í yɑ dede ku lɑ ku re ɑmɑ jĩi fei. Nɔ í yɑ ce ɑmɑɑwɔ nlɑ nlɑ hee yɛi ŋɑ ɑ mɑɑ ce ɑntɛ si ɑmɑɑwɔɛ ŋɑ, nɔ ɑ wɑ si jĩjĩɛ.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Do mɔndɑ nkpɔ bɛɛbɛi Jesu í kɔ inɛ ŋɑ si cio, zɑkɑ bɛi ɑ̀ yɔkɔ ɑ̀ ɡbɔɔ.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Ci yɑ sɔ̃ ŋɑ ide hɑi nɛ mɔndɑ, ɑmmɑ bii í ɡbe nŋu do mɔcɔɛ ŋɑ í yɑ tusɛ nŋɑi fei.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Alɛ ɑjɔ nŋu, Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, kɑ bɔ ice ihɔ̃.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Iyi ɑ̀ jɔ̀ zɑmɑɑu í nɛ ŋɔi ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyi bii Jesu í tɑko í wɑu ku bɑ ɑ kuɑ ice ɑjɔ. Nɔ ɑkɔ mmu ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ wɑɑ too ŋɑ mɑ́.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ŋɔi fufu nlɑ ɡɔ í dede, í jɔ̀ inyi wɑ lɔ inɔ ɑkɔu hee í mɑɑi ku kɔ̃.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Ammɑ Jesu wɑ sĩ njoo si ɑnyii ɑkɔu, í lesi iriɛ si lɛfɛu ɡɔ. Ŋɔi ɑ̀ jũu ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, Mɛɛtu, kù jɛɛ ide kɑ̃mɑ bii ɑ̀ wɑɑ bi kɑ ce nfe?
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Iyi Jesu í jĩ, ŋɔi í lɑ si fufuu, nɔ í sɔ̃ tenkuu í ni, í to bɛɛbɛ, i coko. Nɔ fufuu í leekĩ nɔ inyɑu í coko cɑu.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Ŋɔi Jesu í bee mɔcɔɛ ŋɑ í ni, nɑ mii í ce ì jɔ̀ njo wɑ mu ŋɛ ŋɑ. Mii í ce i kù dɑsim nɑɑnɛ ŋɑ.
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ŋɔi njo nlɑ nlɑ wɑ mu ŋɑ nɔ ɑ̀ sɔ̃ njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, inɛ dimi yoomɑi ihɛ̃, iyi fufu do inyi fei wɑ jirimɑɛ.
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.