João 5

Akabuu Titɔ̃i Idei Ilaaɔ (MKL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Si ɑnyiɛ ŋɔi jinɡɑu ɡɔ í to wɑ. Jinɡɑui Zuifu ŋɑi. Nɔ Jesu í bɔ Zeruzɑlɛmu.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Wee Zeruzɑlɛmu bɛ, bi ku lɔò inɔ iluu í kpɔ. Andɛ ɑkɑ̃i ɑ̀ yɑ kpe Andɛi ɑnɡudɑ̃ ŋɑ. Kɔkɔi ɑndɛu bɛi fɑtɑmɑ nlɑ ɡɔ í wɑ. Nɔ ɑ̀ mɑ si ile iyi í nɛ ɑndɛ miu. Do feei Ebɛɛ Bɛtizɑdɑi ɑ̀ yɑ kpoo.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Si ɑndɛi ile ŋɑui bɔ̃ɔ nkpɔ í yɑ nɑ ku mɑɑ sũ, fɛɛju ŋɑ do woo sukutɛ do wɛɛɡɛ ŋɑ. [Bɛi ɑ̀ yɑ sũ ɑ mɑɑ deɡbe kuyɑyɑi inyiu,
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 domi ɑjɔ ɡɔ ŋɑ ɑmɑlekɑi Ilɑɑɔ̃ í yɑ kitɑ wɑ ku lɔ si fɑtɑmɑu nɔ ku fɔ inyiu. Bii inyiu í fɔ bɔ̃ɔ iyi í tɑko í dɑsi bɛ dimii bɔ̃ɔ iyi í nɛ fei í yɑ bɑ irii.]
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 Wee inɛ ɡɔ í wɑ bɛ, bɔ̃ɔu ɑdɔ̃ kuntɑɑ do mɛɛjɔi í ce siɛ.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 Iyi Jesu í yɔɔ wɑ sũ bɛ í bɛi í mɑ̀ iyi í kpɛ bɛ ŋɔi í beeɛ í ni, ì bi i bɑ iri?
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 Ŋɔi bɔ̃ɔu í jɛɑɑ í ni, mɔkɔɔyi, n kù nɛ inɛ iyi ɑ́ dɑsim si inyiu wɑɑti iyi í fɔ. Hee n mɑɑ n kookɑɑi n mɑɑ n dɑsi inyiu, inɛ ɡɔ í yɑ tɑkom nii.
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, dede i kɑ sɛ̃ɛɛ, i nɛò.
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ inɛɛu í bɑ iri nɔ í kɑ sɛ̃ɛɛ í dɑsi kpɑ̃ɑ wɑ nɛ.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 Ŋɔi inɛ nɡboi Zuifu ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ inɛ iyi í bɑ iriu ɑ̀ ni, ɑjɔi kusĩmii nnyi. Woodɑ nwɑ í ɡɑnji i so sɛ̃ɛɛ.
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi í jɔ̀ n bɑ irii í ni n so sɛ̃ɛm n nɛ.
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, yooi í sɔ̃ɛ í ni i so sɛ̃ɛɛ i nɛ.
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Ammɑ inɛ iyi í bɑ iriu kù mɑ̀ lɑfɛ̃ɛ si nɑ iyi í jɔ̀ zɑmɑɑ í wɑ bɛ nɔ Jesu í dɑsi inɔ nŋɑ.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 Iyi í ce sɑ̃ɑ ŋɔi Jesu í yɔɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ nɔ í sɔ̃ɔ í ni, wee ì bɑ iri bɛbɛi. To, mɑɑ̀ ce dulum mɑ́ ku bɑ lɑɑlɔ iyi í re bɛɛbɛ ku mɑɑ̀ bɑɛ mɑ́.
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Ŋɔi inɛɛu í nyi bi inɛ nɡbo ŋɑu í sɔ̃ ŋɑ í ni Jesui í jɔ̀ nŋu í bɑ iri.
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 Ŋɔi í jɔ̀ inɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ kpɑ̃ Jesu iju si nɑ iyi í jɔ̀ í ce dimii mii nɔu bɛ si ɑjɔi kusĩmi.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Ammɑ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, Bɑɑm í yɑ mɑɑ ce icɛi wɑɑti kɑ̃mɑ fei, bɛɛbɛ mɔi ɑmu tɑkɑm ǹ wɑ n ce.
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Nɑ irii ideu bɛi Zuifu ŋɑ ɑ̀ teese ɑ̀ wɑɑ dɛ Jesu ku kpɑ, kù jɛ si nɑ iyi í jɔ̀ í jɔ̀ inɛɛu í bɑ iri si ɑjɔi kusĩmi nŋu ɑkɑ̃, ɑmmɑ si nɑ iyi í jɔ̀ wɑ wɑ̃ ɑrɑɛi do Ilɑɑɔ̃ mɑ́, wɑ ni Ilɑɑɔ̃i í jɛ bɑɑi nŋu.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, ɑmu Amɑ, n kɑɑ n yɔkɔ n ce nɡɔɡɔ do ɑrɑm bii kù jɛ mii iyi ǹ yɛ Bɑɑm wɑ ce. Mii iyi Bɑɑbɑ wɑ ce fei, nŋui ɑmu mɔ Amɑ ǹ wɑ n ce.
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Bɑɑbɑ í bi ɑmu Amɑɛ nɔ í nyisim mii iyi nŋu tɑkɑɛ wɑ ce fei. Á nyisim icɛ iyi í re bɛ ihɛ̃ mɑ́ mɔm ku bɑ iŋɛ fei i biti ŋɑ.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Ntɔ ntɔ, si bɛi Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ í yɑ jĩ iku ŋɑ nɔ ku ce ŋɑ ilu hunde, bɛɛbɛ mɔi ɑmu Amɑɛu ɑn muɑ inɛ ŋɑ iyi ǹ bi kuwɛɛ.
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ tɑkɑɛ ci yɑ kiiti inɛ ɡɔ, ɑmmɑ í so kiitiu fei í dɑɑ ɑmu Amɑɛ si ɑwɔ,
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 ku bɑ inɛ fei ku sɑɑlu ɑmu Amɑu si bɛi ɑ̀ wɑɑ sɑɑlu Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ. Inɛ iyi kù sɑɑlu ɑmu Amɑu, Bɑɑbɑ iyi í bɛm wɑi kù sɑɑlu.
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi wɑ ɡbɔ idem nɔ í dɑsi inɛ iyi í bɛm wɑ nɑɑnɛ, lɑfɛ̃ɛ í nɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃. Kɑɑ nɑɑ bi ku ce kiiti mɑ́, ɑmmɑ í kuɑ iku í lɔsi kuwɛɛi.
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 Ntɔ ntɔ, ɑwɑɑti wɑ nɑɑ nɔ wee í to wɑ tɑ̃, iyi iku ŋɑ ɑɑ ɡbɔ imui ɑmu Amɑi Ilɑɑɔ̃ nɔ si inɔ nŋɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbɔ imum fei ɑɑ nɛ kuwɛɛ .
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Si bɛi Bɑɑbɑ tɑkɑɛ í jɛ irii kuwɛɛ, bɛɛbɛ mɔi í jɔ̀ ɑmu Amɑɛ ǹ jɛ.
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 Nɔ í muum kpɑ̃ɑ n kiitiò inɛ ŋɑ, si nɑ iyi í jɔ̀ ǹ jɛ Amɑi Amɑnɛ.
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 Nɑ nŋu, i mɑɑ̀ biti ŋɑ, domi wɑɑti wɑ nɑɑ iyi iku ŋɑ fei ɑɑ ɡbɔ imum,
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 nɔ ɑɑ fitɑ wɑ hɑi si bɑlɛ. Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ce jiidɑɛ ɑɑ jĩ si kuwɛɛ hɑi tɑ̃. Inɛ ŋɑ mɔ iyi ɑ̀ ce lɑɑlɔ ɑɑ jĩ nɔ ɑ kiiti ŋɑ.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 Jesu í ni, n kɑɑ n yɔkɔ n ce nɡɔɡɔ do ɑrɑm. Si bɛi Ilɑɑɔ̃ í sɔ̃m si bɛɛbɛi ɑn ceò kiitiu, nɔ kiitim í jɛ dee dee domi n kù wɑ n dɛ idɔɔbim ku ce, bii kù jɛ idɔɔbii inɛ iyi í bɛm wɑ.
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 Bii ɑmu tɑkɑm nii ǹ wɑ n jɛɑ ɑrɑm sɛɛdɑ wo, sɛɛdɑm kù jɛ ntɔ.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Ammɑ inɛ ɡɔ í wɛɛ iyi wɑ jɛɑ inɛ ŋɑ sɛɛdɑm nɔ ǹ mɑ̀ iyi sɛɛdɑ iyi wɑ jɛ nŋɑ nɑ irim nɔu ntɔi. Lɑfɛ̃ɛi í jɛ Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyi.
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 Iŋɛi í bɛ siɛ inɛ ŋɑ, nɔ ide iyi í fɔ si ɡɑ̃mɛm nɔu ntɔi.
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 Kù jɛ ǹ wɑ n dɛ ɑmɑnɛ ku jɛɛm sɛɛdɑ, ɑmu de ǹ wɑ n fɔ bɛɛbɛi ku bɑ i bɑ fɑɑbɑ ŋɑ.
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 Zɑ̃ɑu bɛ í yɛi bɛi fitilɑ iyi ɑ̀ mɑ́ ku mɑ́ inyɑ. Nɔ wɑɑti keeke ɡɔ ì jɛsi i wɛɛò inɔ didɔ̃ si inyɑ kumɑ́ɛu ŋɑ.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 Ammɑ sɛɛdɑ ɡɔ í wɛɛ iyi í lɑ í re ti Zɑ̃ɑ. Sɛɛdɑui í jɛ icɛ iyi ǹ wɑ n ce. Aɔ̃ Bɑɑbɑi í dɑɑm si ɑwɔ, nŋu mɔi wɑ jɛɑ inɛ ŋɑ sɛɛdɑm nɔ wɑ nyisi iyi Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑi í bɛm wɑ.
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ tɑkɑɛi wɑ jɛɑ inɛ ŋɑ sɛɛdɑm. Ammɑ iŋɛ i kù ɡbɔ ide ku fɔɛ bɑɑ ɑjɔ ɑkɑ̃ ŋɑ hee mɑ́ jɛ i yɔɔ do iju ŋɑ.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 Ideɛ kù bɑ bi ku bubɑ si ŋɛ, domi i kù dɑsi ɑmu iyi í bɛ wɑu nɑɑnɛ ŋɑ.
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 Iŋɛ í yɑ mɑɑ cio kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ si nɑ iyi í jɔ̀ ì wɑɑ tɑmɑɑ ɑɑ bɑ siɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃ ŋɑ. Nɔ wee kukɔ ŋɑu bɛ fei wɑ jɛɑ inɛ ŋɑ sɛɛdɑm.
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 Ammɑ do nŋu fei ì kɔ ku nɑɑ bi tom ku bɑ i bɑ kuwɛɛ ŋɑ.
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 N kù wɑ n dɛ sɑɑbu bi ɑmɑnɛ ŋɑ.
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 Ammɑ ǹ mɑ̀ ŋɛ. Ǹ mɑ̀ iyi i kù nɛ kubii Ilɑɑɔ̃ si idɔ nŋɛ ŋɑ.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Do irii Bɑɑm nii ǹ nɑɑ, nɔ i kù ɡbɑm ŋɑ. Ammɑ bii inɛ ɡɔ njɛ í nɑɑ do irii ɑrɑi nŋu tɑkɑɛ, lɑfɛ̃ɛi ɑɑ ɡbɑ ŋɑ.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 Bii bɛɛbɛi bɛirei ɑɑ ce i dɑsim nɑɑnɛ ŋɑ, iŋɛ iyi ì yɑ mɑɑ dɛ sɑɑbui njɛ ŋɑ iŋɛ duusɔ̃ɔ nɔ i kù wɑɑ dɛ sɑɑbu iyi wɑ nɑɑ hɑi bi Ilɑɑɔ̃ ŋɑ, nŋu iyi kù nɛ sɑɑ.
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 I mɑɑ̀ tɑmɑɑ mɑ̀ ɑmui ɑn yɛ tɑɑle nŋɛ bi Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ. Moizi, nŋu iyi ì wɑɑ nɑɑnɛ ŋɑu, nŋui ɑ́ yɛ tɑɑle nŋɛ.
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Bii ì dɑsi Moizi nɑɑnɛ ntɔ ntɔ ŋɑ wo, ɑɑ dɑsi ɑmu mɔ nɑɑnɛ ŋɑ, domi idem nii Moizi í kɔ.
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 Ammɑ i kù dɑsi ideɛ nɑɑnɛ ŋɑ. To, bɛirei ɑɑ ce i dɑsi idem nɑɑnɛ ŋɑ.
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.