Romanos 4

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dahkij kisai en pwahki doahroar Abraham, jemen asai kainek? Dahkij ih oaloahdi jang in pein ah wihwia kan?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ma ih pwungla mwohn Koahs ki joang kan ma ih wiahda, ih pirin kak juweiki mehkij. A jaudi mwohn Koahs.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Puk Joarwi pwa, “Abraham kamehlele Koahs, Koahs ken mweidoahng ih en pwungla Ipoa ki ah pwojon.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Sohndoadoahk men kin oaloa dupukoan ah doadoahk, a dupukoa jaudi kijakij oau apwen mehkij ma pein ih koadoahkoahda.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 A doahr armaj men ma johkin koapwoarpwoarki ah wihwia, a ih kin pwojon pwa Koahs kin koapwungla armaj japwung kan; Koahs mweidoahng ih en pwungla Ipoa ki ah pwojon.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Me ioar woahwoahn en David sikesik anjoauwo ih sikoahda doahr pai en armaj men ma Koahs kin koapwungla mwohn Ih likin en armaj meno wihwia kan:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Imdoahr pai oauwe ma David sikoa, ih kin mine ipen irai kan oardoari ma jorkomjaijla? Joah! Pwa ih pel mine ipen irai kan ma joah jorkomjaijla. Pwa kisai ne wadek Puk Joarwi ma pwa, “Abraham kamehlele Koahs, Koahs mweidoahng ih en pwungla Ipoa ki ah pwojon.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ngehd me wiawi? Mwohn en Abraham jorkomjaijla ke mwerin? Me wiawi mwowoa, jaudi mwerin.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Abraham jorkomjaijla mwerin, apel ah jorkomjaij wiahla kilel oau pwa en kajalehda pwa Koahs koapwungla Abraham mwohn ah jorkomjaijla ki ah pwojon. Ioar kahrehda Abraham wiahla jemen irai kan ohroj ma pwojon Koahs apel pwungkihla pwojon mwohn Ih, mihnda ma irai johpwa jorkomjaij.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Abraham pel wiahla jemen irai kan ma jorkomjaijla. Me woahwoahki pwa jaudi arai jorkomjaij oar doari apwen pel arai mourin pwojon ma Abraham ne mohmohmourki mwohn ah jorkomjaijla.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Koahs inoaukihoang Abraham apel kadaudokoa kan pwa irai pirin johjohki jampah. Doari, inoau oauwe ne wiawihla, jaudi pwa Abraham ah kapwaihahda Kojonneddo, a pwen jang in ah pwojon Koahs doar Koahs ken mweidoahng ih en pwungla Ipoa.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Pwa ma en Koahs inoau kan aluhwoang irai oar ma kin kapwaihahda Kojonneddo, doari, me woahwoahki pwa pwojon johla kaspoa, apel en Koahs inoau pel johla kaspoa.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Kojonneddo kin kajalehioang armaj en Koahs lioas.Ma joh kojonned, joh japeik.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Doari, inoauwo poahjoanda jang in pwojon, pwa en wiahla inoau mehlel oau pwa ioar en Koahs kijakij japan oang kadaudok en Abraham ohroj. Jaudi oanngoar irai ma kapwaihahda Kojonneddo, a pwen pel oang irai kan ma kin pwojon doahroar Abraham. Pwa Abraham ioar jemen kisai ohroj ma pwojon,
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 ma doahr Puk Joarwi ne pwa, “Ngoahi ne wiahkihla koawoa jemen wei dihrdir.” Doari, inoauwo mwehu mwohn Koahs. Ih ioar Koahswa ma Abraham ne pwojonla, ioar Ih ma kin kamourda mehdi kan, apel Ah lal kin kapikda joang ohroj ma johkin mine.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Doari, mihnda ma joh mehkij ma Abraham koapwoarpwoarki, a ih ne pwojonla, doari koapwoarpwoar ne mine ipoa; ioar ih wiahla “jemen wei dihrdir.” Doahroar Puk Joarwi ne pwa, “kadaudok in koawoa pirin dir doahroar ujuhkan.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ih ne pirin ken johnpar epwiki, a ah pwojon johpwa jasihkeila nehn ah kin lemleme doahr palwoaroa ne moadohla, ke lemleme doahr Sarah ma ne johkakla noaisik.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ah pwojon johpwa siksikla, a ih pel johpwa jakoapwoarpwoarki en Koahs inoau. Ah pwojon kioang ih sihkei, doari ih kioang klohri oang Koahs.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Ih uhdahn kamehlele pwa Koahs uhdahn kak kapwaihahda Ah inoau.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ioar kahrehda, “Koahs mweidoahng ih en pwungla Ipoa ki ah pwojon.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Loapin lal pwiai, “Koahs mweidoahng ih en pwungla Ipoa,” johpwa insingdi oang ih ioar doari.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Me pel insingdi oang kisai ma pirin pel pwungkihla asai pwojon Koahs ma kaiejda asai Koaun Jesus jang mehdi.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Koahs mweidoahng Jesus en mehdi ki dipasai kan, Jesus pel iejdahng mour pwa en koapwungla kisai mwohn Koahs.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.