Marcos 6
Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs ARIB
1 Tacan tan quita̱ ra Jesús ican, tan cuanuhu̱ ra nda ñuu ra. Tan ra tsicá tsihin ra cuahán ndɨhɨ ra naha tsihin ra.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Tan tsa taha̱n tsi quɨvɨ quitatú nyɨvɨ, tacan tan cuahán ra naha vehe ñuhu tan quitsaha̱ jacuahá ra Jesús tsi nyɨvɨ. Tan cuaha ñi yucú tyaá soho ñi tsa caahán ra. Iyo cuñí ñi tsa tsiñí ñi tsa caahán ra, tan catyí ñi:
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Tan ra tahví yutun cuví ra. Tan sehe ña María cuví ra. Tan yañi ra cuví ra Jacobo, ra José, ra Judas, tan ra Simón, tan ñiñaha cuhva ra iyó ñi nu iyó yo ihya ―catyí ñi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Maa tyin catyí ra tsihin ñi:
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Tan tyiso̱ ndaha ra jiñi juhva nyɨvɨ cuuhví, tan janduvaha̱ ra tsi ñi, maa tyin ña cuvi̱ javaha̱ ra inga ca tsa iyo.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tan iyo cuñí ra tyin ña tsinú iñi ñi tsi ra. Tacan tan cuahán ra cuajacuahá ra tsi nyɨvɨ iyó tandɨhɨ ñi ñuu nyihi tsa cayucú yatyin ñi ñuu can.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Tsa yaha̱ yacan tan cana̱ ra tsi tsa utsi uvi ra tsicá tsihin ra, tyin jacuhun ra tsi ra naha cucahan ra naha tuhun Nyoo. Tacan tan quitsaha̱ jacuhún ra uvi uvi ra naha. Tan tsaha̱ ra ndatu tsi ra naha tsa tava ra naha tatyi ña vaha tsi nyɨvɨ.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Tan catyí ra tsihin ra naha tyin ña cundaha ra naha tsa cundaha ra naha; ndi marali, ndi tsa catsi ra naha, tan ndi xuhun. Nduve náa cundaha ra naha; maa tyin cuví cundaha ra naha yutun ñi.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Tan cunyaa nditsan tsaha ra naha. Tan ña cundaha ra naha inga nditsi jahma, na cuhun ra naha tsihin cuhva nditsi ñi maa ra naha.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Tan catyí ra tsihin ra naha:
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Tan tatun tsaa ndo iin ñuu tan ña naquihin cuenda nyɨvɨ iyó ñuu can tsi ndo, tan ña cuñi ñi tyaa soho ñi tsa cua cahan ndo, qu̱ita ndo ican tan na̱quɨsɨ ndo nyaca tsaha ndo tan yacan janaha tyin ndoo cuatyi ñi sɨquɨ ñi. Tsa nditsa catyí yu tsihin ndo, tyin quɨvɨ cua tatsi tuñi Nyoo tsi nyɨvɨ, ñihi ca cua tatsi tuñi ra tsi ñi can tan ñavin ca nyɨvɨ ñuu Sodoma tan ñuu Gomorra ―catyí ra Jesús tsihin ra naha.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Tacan tan cuahán ra naha cuacahán ra naha tuhun Nyoo tsihin nyɨvɨ. Tan catyí ra naha tyin na ndu uvi iñi ñi cuatyi ñi, tan na nanducu ñi tsi Nyoo.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Tan cuaha ñi nyɨvɨ tava̱ ra naha tatyi ña vaha. Tan tyihi̱ ra naha acetye tsi nyɨvɨ cuuhví tan nduvaha̱ ñi.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ra rey Herodes tsitó ra tsa javahá ra Jesús tyin tandɨhɨ nyɨvɨ tan caahán ñi tsa javahá ra, tan tsicá iñi ra tyehen:
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Yɨhɨ nyɨvɨ catyí ñi:
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Tsa tsiñi̱ ra Herodes tandɨhɨ tsa caahán nyɨvɨ, tan catyí ra:
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Tacan catyí ra tyin juvin ñi maa ra tava̱ tyiñu na tyihi ra naha tsi ra Juan vehe caa tan cuhñi ra naha tsi ra tsihin carena. Tacan javaha̱ ra Herodes tsihin ra Juan tsacatyi ña Herodías tsa cuvi̱ ñasɨɨhɨ ra Felipe yañi ra. Ra Herodes quihi̱n ra tsi ña Herodías tyin cuvi ña ñasɨɨhɨ ra
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Tan tsa tacan javaha̱ ra, catyi̱ ra Juan tsihin ra tyin ña vaha tsa quihi̱n ra tsi ña Herodías tyin ñasɨɨhɨ yañi ra cuví ña.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Yacan cuenda ndasɨ cuñí ña Herodías nyehé ña tsi ra Juan. Cuñí ña cahñi ña tsi ra, maa tyin ña cuví,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 tyin ña tsahá ra Herodes tyin tsitó ra tyin ra vaha cuví ra Juan tan cuɨtɨ iyó ra nuu Nyoo, tan yuuhví ra Herodes tsi ra. Yacan cuenda jahá cuenda vaha ra tsi ra. Vasu ndi maa ña cutuñí iñi ra Herodes tandɨhɨ tsa caahán ra Juan, maa tyin vaha cuñí ra tyaá soho ra tsa caahán ra.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Maa tyin tsa taha̱n tsi quɨvɨ cacu̱ ra Herodes javaha̱ ra iin vico. Tan cana̱ ra tsi ra cumí tyiñu naha ra, tan ra yɨhɨ́ ndaha andaru naha ra, tan nyɨvɨ cuca tsa iyó ityi Galilea. Quɨvɨ ihya tsica̱n ña Herodías tsa cuñí ña tsi ra Herodes.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Tyin ñaha sehe ña tsaha̱n ña tsicuañi̱ ña yaa nu iyó vico ra Herodes. Tan taha̱n xaan iñi ra Herodes tan ra nyecú cuxiñí tsihin ra cuhva tsañí ña. Tacan tan catyí ra Herodes tsihin ña:
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Tsitó maa Nyoo tyin cua cuhva yu tsa cua ndacan un. Tun ndacan un sava ñuhu tsa ndacá ñaha yu, cua cuhva yu can tsi un ―catyí ra tsihin ña.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Tacan tan quita̱ ña, cuahán ña cuandacá tuhun ña tsi sɨhɨ ña tan catyí ña:
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Tacan tan numi ñi quɨhvɨ̱ nyico ñaha tyuvaa can nu nyií ra rey Herodes, tan catyí ña tsihin ra:
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Tacan tan cuiihya xaan cuñí ra rey can cuvi̱. Maa tyin tsa cuenda tsa caha̱n ra tyin cua cuhva maa ra tsa cua ndacan ña, ña cuñí ra jandaví ñaha ra tsi ña tyin tandɨhɨ maa nyɨvɨ yucú vico can tan tsiñi̱ ñi tsa caha̱n ra, yacan cuenda tsaha̱ ra tsa tsica̱n ña.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Numi ñi tava̱ tyiñu ra rey can tsi iin andaru na cuquihin ra jiñi ra Juan.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Tsaha̱n andaru can tsitsi vehe caa, tan tsahnya̱ ra jucun ra Juan. Tan tsindaca̱ ra jiñi ra Juan tsi ñaha tyuvaa can, nyií tsi nu iin coho. Tan nacuhva̱ cuenda ña can tsi sɨhɨ ña.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Tsa tsito̱ ra nyicún tsi ra Juan tsa cuvi̱, tsaha̱n ra naha tsiquihi̱n ra naha cuñu ñuhu ra, tan tsicutsi̱ ra naha can.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Tsa yaha̱ yacan tan ndu ii̱n ra tsicá tyiñu ra Jesús tsihin ra, tan catyi̱ tuhun ra naha tsihin ra tandɨhɨ tsa javaha̱ ra naha, tan tsa jacuaha̱ ra naha nu tsaha̱n ra naha tsicaha̱n ra naha tuhun Nyoo tsihin nyɨvɨ.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Tan catyí ra Jesús tsihin ra naha:
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Tacan tan quɨhvɨ̱ ra Jesús tsihin ra naha tsitsi iin yutun ndoo tan cuahán ra naha iin nu taxin caa.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Maa tyin cuaha xaan nyɨvɨ nyehe̱ ñi cuahán ra naha. Tan nacotó ñi tsi ra Jesús. Tacan tan cuahán ñi tsihin tsaha ñi, quita̱ ñi tandɨhɨ ñi ñuu tan jihna ca ñi tsaa̱ nu cua tsaa ra Jesús.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Cuhva tsa tsaa̱ ra naha, quita̱ ra Jesús tsitsi yutun ndoo tan nyehe̱ ra tyin cuaha xaan nyɨvɨ yucú ican. Tan cundaahvi̱ iñi ra nyehe̱ ra tsi ñi, tyin yucú ñi tumaa tsiyucú mbee tun nduve ra jahá cuenda tsi tɨ naha tɨ. Tacan tan quitsaha̱ jacuahá ra cuaha xaan tuhun vaha tsi ñi.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Tsa tsa cua cuiso ñicanyii, tan natuhva̱ ra tsicá tsihin ra Jesús xiin ra tan catyí ra naha tsihin ra:
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Vaha ca jacunuhu un tsi nyɨvɨ tyin ihya nduve tsa catsi ñi. Tan na cujata ñi paan catsi ñi vehe tsa iyó tsitsi cuhu ihya tan ñuu tsa cayucú yatyin ñi ―catyí ra naha tsihin ra.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Maa tyin nacaha̱n ra Jesús, tan catyí ra:
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Tan catyí ra Jesús tsihin ra naha:
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Tacan tan catyí ra tsihin nyɨvɨ na cunyecu ñi nu cuhu can.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Tan tsinyecu̱ cuenda cientu tan cuenda uvi xico utsi ñi tsa iin cuhva tsinyecu̱ ñi.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Tacan tan quihi̱n ra Jesús tsa uhun paan can tan nduvi tyaca can. Tan nanyehe̱ ndaa ra ityi sɨquɨ, tan nacuhva̱ ra tyahvi nyoo tsi Nyoo, tsa yaha̱ tan tsahnu̱ cuatyi ra paan can, tan tsaha̱ ra can tsi ra tsicá tsihin ra tyin tsatsa ra naha can tsi nyɨvɨ. Tsa ndɨhɨ tsatsa̱ ra naha paan can, tan tsatsa̱ ndɨhɨ ra naha tyaca.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Tsatsi̱ tandɨhɨ ñi tan ndaha̱ iñi ñi.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Tan jacutu̱ ra naha utsi uvi tyica tsihin paan tan tyaca tsa ndoo̱.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Tan uhun mil rayɨɨ tsatsi̱ paan can.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Tacan tan catyí ra Jesús tsihin ra tsicá tsihin ra na yaha sava ñi ra naha nu miñi can tan cuhun cuee ñi ra naha nda ñuu Betsaida tsitsi tsa ndi jacunuhu ra tsi nyɨvɨ yuvehe ñi.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tsa yaha̱ cuanuhu̱ nyɨvɨ, tacan tan cuahán ra Jesús cuandacán tahvi ra tsi Nyoo iin jiñi yucu.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Tsa tsa cuñi cuaa, yutun ndoo nu cuahán ra tsicá tsihin ra Jesús tsa cuahán can nda mahñu miñi, tan maa ra ndi nyií ra yuhu miñi can.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Tan tsa nyehe̱ ra tyin ña cuví jacacá vaha ra naha yutun ndoo jahá tatyi, tacan tan cuahán tsihin tsaha ra nu ndutya nu cuahán ra naha tsa tsa cuñí tuvi, nyicún tsicá nyicún tsicá ñi ra tsi ra naha. Tan tsa cua yaha tsiyo ra nu cuahán ra naha.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Maa tyin tsa nyehe̱ ra naha tsicá ra nu ndutya, tsica̱ iñi ra naha tyin tatyi cuví ra, tacan tan quitsaha̱ caná tsaa ra naha
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 tyin tandɨhɨ ra naha nyehe̱ ra naha tsi ra tan nayuhvi̱ ra naha. Maa tyin nacaha̱n ra tan catyí ra tsihin ra naha:
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Tacan tan quɨhvɨ̱ ra tsitsi yutun ndoo nu yucú ra naha, tan tsa yaha̱ quɨhvɨ̱ ra, iin yaha ñi cutaxi̱n tatyi can. Tan iyo xaan cuñí ra naha cuvi̱
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 tyin ñaha ca cutuñi iñi ra naha tsa iyo tsa javaha̱ ra tsihin paan, tyin ndi ndava añima ra naha.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Yaha̱ sava ra naha nu miñi can tan tsaa̱ ra naha Genesaret inga tsiyo yuhu miñi can, tan tsahñi̱ ra naha yutun ndoo can yatyin ñi yuhu ndutya.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Cuhva tsa quita̱ ñi ra naha tsitsi yutun ndoo can, tan nacoto̱ nyɨvɨ tsi ra Jesús.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Tacan tan tsinú xaan ñi cuahán ñi cuajacotó ñi tsi nyɨvɨ iyó nanɨɨ cahnu ityi can tyin tsaa̱ ra Jesús. Tan tsaa̱ cuaha nyɨvɨ quee̱ tandɨhɨ ñi ñuu nu nyií ra, tan yucú nyɨvɨ cuuhví nu tsitó tsaa̱ tsihin ñi.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Tan tandɨhɨ ñi ityi nu cuahán ra tsitsi ñuu nyihi o tsitsi ñuu nahnu, o tsitsi cuhu, tsaquín nyɨvɨ nyɨvɨ cuuhví yuhu ityi. Tan caahán ndaahvi ñi tsihin ra na cuhva ra tɨɨn ñi cuuhví can vasu tan yuhu jahma ra tan nduvaha ñi. Tan tandɨhɨ maa nyɨvɨ tsa tɨɨ̱n jahma ra nduvaha̱ ñi.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.