Marcos 11
Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs NVT
1 Tsa tsa cuñi tsaa ra Jesús tan nyɨvɨ nyicún tsi ra nda ñuu Jerusalén, yatyin nu canyií ñuu Betfagé tan ñuu Betania, tan yatyin ñi yucu nu iyó yutun Olivo, tan catyí ra Jesús tsihin uvi ra tsicá tsihin ra:
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ―Cu̱aahan ndo ñuu tsa canyií ityi nuu ihya. Tsa tsaa ndo ican cua nañihi ndo iin urru. Quɨtɨ yoco cuví tɨ, nyaá tɨ nuuhñí tɨ, tan ñaha ca quɨhɨ tyayu tɨ. Nda̱tsi ndo tsi tɨ, tan qu̱ihin ndo tsi tɨ quitsi ndaca ndo tsi yu.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Tatun cusana ndaca tuhun nyɨvɨ tsi ndo: “¿Nacuu ndo urru ihya?” Tacan tan ca̱tyi ndo tsihin ñi: “Tsiñí ñuhu tɨ tsi Jutu Mañi yo, maa tyin cua jaquitsi nyico ñi maa ra tsi tɨ”, ca̱tyi ndo tsihin ñi ―catyí ra Jesús tsihin ra naha.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Tacan tan cuahán ra naha, tan tsa tsaa̱ ra naha, nañihi̱ ra naha urru can nuuhñí tɨ tsitsi ityi tsata yuhu iin cora. Tan ndatsi̱ ra naha tsi tɨ.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Tan catyí juhva ra yucú ican naha ra tsihin ra naha:
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Tacan tan nacaha̱n ra naha tumaa caha̱n ra Jesús tsihin ra naha. Tan tsaha̱ ra can naha ra quihin ra naha urru can.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Tacan tan tsindaca̱ ra naha urru can tsi ra Jesús. Tyiso̱ ra naha jahma ra naha tsata tɨ, tan tsicoso̱ ra Jesús tsi tɨ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Tan tsaqui̱n cuaha nyɨvɨ jahma ñi tsitsi ityi nu yaha̱ ra, tan inga ñi tsahnya̱ ñi ndaha yutun tan tsaqui̱n ñi tsitsi ityi.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Tacan tan nyɨvɨ tsa cuahán ityi nuu ra tan ityi tsata ra, quitsaha̱ caná tsaa ñi tan catyí ñi:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Na jacahnu yo tsi ra vatsí cundaca ñaha tumaa tsindaca̱ ñaha ra David, tsii tsaahnu yo! ¡Cahnu xaan cuví ra nyaá gloria! ―catyí ñi.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Tacan tan quɨhvɨ̱ ra Jesús tsitsi ñuu Jerusalén, tan cuahán ra vehe ñuhu cahnu. Tan tsa yaha̱ nyehe̱ ra tandɨhɨ tsa iyó nuquehe vehe ñuhu can, cuahán ra ñuu Betania tsihin tsa utsi uvi ra tsicá tsihin ra tyin tsa cueñi xaan.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Tsa tuvi inga quɨvɨ tsa quita̱ ra Jesús tan ra tsicá tsihin ra ñuu Betania, tsaa̱ soco tsi ra Jesús.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Tsa quita̱ ra naha ndasava nyehe̱ ra Jesús nu nyaá iin yutun higo tsa iyó numa. Tsaha̱n ra tsinyehe̱ ra tun iñi tsɨtɨ tun, maa tyin nduve tsɨtɨ tun, maa ñi maa ndaha tun iñí, tyin ñaha ca tahan tsi quɨvɨ cuhva tun tsɨtɨ.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Tacan tan caha̱n ra Jesús tsi tun, tan catyí ra:
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Tsa tsaa̱ ra naha ñuu Jerusalén, cuahán nyico ra Jesús vehe ñuhu cahnu tan quitsaha̱ jacunú ra nyɨvɨ xicó tan jatá tsa yucú nuquehe yuvehe ñuhu can. Janduva̱ ra mesa nu nyecú nyɨvɨ samá xuhun nyɨvɨ. Tan janduva̱ tucu ra tyayu nu nyecú nyɨvɨ xicó paloma.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Tan ña tsaha̱ ca ra yaha sava ñi nuquehe vehe ñuhu can tsihin ndaha tyiñu.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Tan quitsaha̱ jacuahá ra tsi nyɨvɨ, tan catyí ra:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Tsa tsiñi̱ ra jutu cuví ityi nuu naha ra tan ra maestro cuenda ley vehe ñuhu naha ra tsa caahán ra, tan quitsaha̱ nducú ra naha cuhva cahñi ra naha tsi ra tyin yuuhví ra naha nyehe ra naha tsi ra tsa cuenda tsa janahá ra tsi nyɨvɨ tan yuuhví tucu ra naha tyin tsa cuaha xaan nyɨvɨ nyicún tsi ra.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Maa tyin tsa tsa cuñí cuaa, quita̱ ra Jesús ñuu can tsihin ra tsicá tsihin ra.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Tsa tuvi inga quɨvɨ, yaha̱ nyico ra naha nu nyaá yutun higo tsa caha̱n ra Jesús. Tan nyehe̱ ra naha tyin na ityi tun tan nda cuanda yoho tun na ityi.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Tacan tan tsa nyehe ra Pedro yutun higo can, nducuhu̱n iñi ra tsa javaha̱ ra Jesús tan catyí ra tsihin ra Jesús:
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Nacaha̱n ra Jesús, tan catyí ra:
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Tyin tsa nditsa catyí yu tsihin ndo tyin nyɨvɨ cua cahan tsihin yucu ihya tyehen: “Cu̱atsiyo ihya tan cu̱aahan tsitsi ndutya ñuhu”, tan tatun tsinú iñi ñi tyin cua cundaa tsa caha̱n ñi tan ña uvi tsicá iñi ñi, cua cundaa tsi.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Yacan cuenda catyí yu tsihin ndo tyin tandɨhɨ tsa cua ndacan ndo tsi Nyoo tsa cua ndacan tahvi ndo tsi ra, tun tsinú iñi ndo tyin tsa naquihi̱n cuenda ndo can, cua naquihin ndo can.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Tan tsa cua ndacan tahvi ndo tsi Nyoo, tun nducuhún iñi ndo tyin xaan cuñí ndo tsihin nyɨvɨ, ja̱ha ndo tucahnu iñi tsi ñi, tyin tacan tan jaha Jutu ndo, ra nyaá gloria, tucahnu iñi tsi maa ndo tsa cuenda cuatyi ndo.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Maa tyin tun ña jaha ndo tucahnu iñi tsi nyɨvɨ, ndi Jutu ndo, ra nyaá gloria, tan ña cua jaha ra tucahnu iñi tsi maa ndo.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Tacan tan tsaa̱ nyico ra naha ñuu Jerusalén. Tsa nyií ra Jesús tsicá nuu ra nuquehe vehe ñuhu cahnu, natuhva̱ ra jutu cuví ityi nuu naha ra, tan ra maestro cuenda ley vehe ñuhu naha ra, tan ra mandoñi nyɨvɨ Israel naha ra nu nyaá ra.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Tan tsica̱ tuhun ra naha tsi ra tan catyí ra naha:
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 — ausente —
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Tacan tan quitsaha̱ caahán yuhu tahan ra naha, tan catyí ra naha:
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 ¿A vaha tun catyi yo tyin nyɨvɨ jaquitsi̱ tsi ra? Ña cuvi ―catyí ra naha, tyin yuuhví ra naha tsi nyɨvɨ, tyin tandɨhɨ ñi tan tsinú iñi ñi tyin ndusu yuhu Nyoo cuvi̱ ra.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Tacan tan catyí ra naha tsihin ra Jesús:
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.