Lucas 15
Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs NAA
1 Tandɨhɨ ra tavá xuhun cuenda ra ndacá ñaha nda ñu Roma, tan ra iyó cuatyi naha ra, natuhva̱ ra naha nu nyií ra Jesús, tan tyaá soho ra naha tsa caahán ra.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Tacan tan ra fariseo naha ra tsihin ra maestro cuenda ley vehe ñuhu naha ra quitsaha̱ caahán nyaa ra naha tsi ra Jesús, tan catyí ra naha:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Tacan tan ra Jesús tsaha̱ cuenda ra cuhva ihya, tan catyí ra:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 ―Nyooho tsa iyó iin cientu mbee jana, tun cunaa intuhun tɨ, ¿a ña cua nacoo ndo tsi tandɨhɨ ca tɨ, tan cunanducu ndo tsi mbee tsa cunaa can nda cuanda tsa nañihi ndo tsi tɨ?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Tan tsa yaha nañihi ndo tsi tɨ, tyiso soco ndo tsi tɨ. Tan sɨɨ xaan cua cuñi ndo.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Tan tsa tsaa nyico ndo vehe ndo, tan ndu iín ndo tsihin ra vaha iñi tsi ndo tan tsihin nyɨvɨ iyó yatyin yuvehe ndo, tacan tan catyí ndo tsihin ñi tyin na cusɨɨ ndɨhɨ iñi ñi tsihin ndo tyin nañihi̱ ndo mbee jana ndo tsa tsinaa̱.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Tan catyí yu tsihin ndo, tyin tacan tucu sɨɨ xaan ca cuñí ángel Nyoo tsa iyó gloria tsacatyi intuhun ra tsa iyó cuatyi tan nasamá ra cuhva iyó ra, tan ñavin ca tsa cumi xico tsahun cumi taahan nyɨvɨ tsa nduve cuatyi tan ña cuñí ca tsi tsa nasama ñi cuhva iyó ñi.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Tan catyí yu tsihin ndo, tyin tatun iin ñaha tan iyó utsi taahan xuhun ña, tan cuanaá iin xuhun ña, cua tyaa ña iin candili. Tan cua tɨhvɨ ña tanɨɨ tsitsi vehe ña. Tan cua nanducu ña xuhun can nda cuanda tsa nañihi ña can.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Tan tsa yaha nañihi ña, cua cuhun ña cunanducu ña tsi ñi vaha iñi tsi ña, tsihin nyɨvɨ tsa iyó yatyin yuvehe ña, tan cua cahan ña tsihin ñi: “Cu̱sɨɨ ndɨhɨ iñi ndo tsihin yu tyin tsa nañihi̱ yu xuhun yu tsa tsinaa̱”, cua catyi ña.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Tan catyí yu tsihin ndo tyin tacan tucu sɨɨ cuñí ángel Nyoo tsacatyi intuhun ra iyó cuatyi tan ndu uvi iñi ra cuatyi ra ―catyí ra Jesús.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Tacan tan tsahá cuenda ra Jesús inga cuhva ihya tan catyí ra:
11 Jesus continuou:
12 Tan ra tsa luhlu ca caahán ra tsihin jutu ra tyin na nacuhva ra tsa taahán tsi tsi ra. Tacan tan jutu ra natahvi̱ sava ra tsa tsii ra tan tsaha̱ ra tsi nduvi taahan sehe ra.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Tan ña cuaha ñi quɨvɨ tan ra luhlu ican xico̱ ra tandɨhɨ maa tsa tsaha̱ jutu ra tsi ra. Tan jandu ii̱n ra xuhun ra, tan quihi̱n ra ityi, cuahán ra iin ñuu cañi xaan. Tan ndacan tsicoo̱ ra tan janaa̱ ra tandɨhɨ maa xuhun ra tsihin tusɨɨ iñi. Tan quiñi xaan icá ra tsicá nuu ra.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Tacan tan tsaa̱ tama ityi nu iyó ra. Tan quitsaha̱ tsisocó ra tyin tandɨhɨ xuhun ra janaa̱ ra.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Tacan tan tsaha̱n ra tsinducu̱ ra tyiñu jaha ra tsihin iin ra ñuu ican. Tan ra can jacuhun ra tsi ra iin nu iyó quɨnɨ jana ra, tyin jaha cuenda ra tsi tɨ naha tɨ.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Tan cuví tsi iin tsaha tsisocó xaan ra can. Tan nduve maa tsa catsi ra iyó, ndacua cuñí ra catsi ra tsa tsatsí quɨnɨ ican naha tɨ. Tan yoñi maa tsaha̱ tsa catsi ra.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Tacan tan nducuhu̱n iñi ra tsi jutu ra. Tan nacañí jiñi ra: “¿Náa tsa cuaha ra naha jahá tyiñu tsihin jutu yo? Tan nduve tsa cumañi tsi ra naha. Tan yoo vityin cuñí cúu yo jahá soco.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Vityin cua cunuhu yo nu nyaá jutu yo. Tan cua catyi yo tsihin ra tyin tsicoo̱ cuatyi yo nuu Nyoo tan tacan tucu nuu maa ra.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Tan ña taahán ca tsi tsi yo tsa cuví yo sehe ra, tan na jaha ra tyin iin musu ña ra cuvi tsi yo” cuñí ra tsicá iñi ra.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 ’Tacan tan quihi̱n ra ityi cuanuhu̱ ra nda vehe jutu ra. Tan cañi ca vatsí ra tan nyehe̱ jutu ra tsi ra, tan cundaahvi iñi ra nyehé ra tsi sehe ra. Tan tsinu̱ xaan ra tsijataha̱n ra tsi ra. Tan tsinumi̱ nyaa ra tsi ra.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Tacan tan catyí ra tsihin jutu ra: “Tyatya, tsicoo̱ cuatyi yu nuu Nyoo tan tsicoo̱ cuatyi yu nuu tucu maa un. Tan yacan ña taahán ca tsi tsi yu tsa cuví yu sehe un”, catyí ra tsihin jutu ra.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Maa tyin jutu ra tava̱ tyiñu ra, tan catyí ra tsihin musu ra: “Ta̱va ndo jahma vaha tan ja̱cunditsi ndo tsi ra ihya. Tan tyi̱hi ndo iin xehe nundaha ra. Tan tyihi ndɨhɨ ndo zapatu tsaha ra.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Tan ca̱hñi ndo iin becerru tsa xaahan vaha ca, tyin catsi yo tsi tɨ. Tyin vityin cua coo yo vico.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Tyin ra sehe yu ihya tsa tsihi̱ ra cuñi̱ maa yu, tsica̱ iñi yu. Cuñí maa yu tyin ña cua nyehe ca yu tsi ra, tan tsaa̱ nyico ra”, catyí jutu ra can. Tacan tan quitsaha̱ tsicoo̱ ñi vico. Tan sɨɨ xaan cuñí ñi tyin tsaa̱ nuhu nyico ra.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 ’Tacan tan inga sehe ra, ra tsa tsitsa, nyií ra tsicuhu. Tan tsa cua tsaa nuhu ra nda yuvehe ra, tan tsiñi̱ ra tyin iyó yaa. Tan tuvi̱ iñi ra tyin tsañí ñi yaa.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Tacan tan tsa cuyatyin ra nda yuvehe ra tan cana̱ ra tsi iin musu ra. Tan tsica̱ tuhun ra tsi ra can náa cuví xaan can.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Tacan tan musu can catyí ra: “Ra yañi un tsaa̱ nuhu ra. Tan yacan tava̱ jutu un tyiñu tyin na cahñi ra naha iin becerru xaahan. Tyin vaha tsaa̱ ra yañi un, tan nduve náa taha̱n ra”, catyí musu can tsihin ra.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Tacan tan nduxaa̱n xaan cuñí ra can. Tan ña cuñí ra quɨhvɨ ra tsitsi vehe. Tan jutu ra tsaha̱n ra tsicaha̱n ndaahvi ra tsihin ra, tyin na quɨhvɨ ra tsitsi vehe.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Tacan tan nacaha̱n ra can tan catyí ra tsihin jutu ra: “¿Náa tsa cuaha cuiya jahá tyiñu yu tsihin un? Tan tyaá yahvi xaan yu tsa caahán un. Maa tyin ndi intuhun mbee luhlu ñaha ca cuhva un tsi yu tyin coo vico jaha yu tsihin ra vaha iñi tsi yu.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Maa tyin vityin tsaa̱ nuhu nu sehe un ihya, nu tsa janaa̱ xuhun tsihin ñaha sɨɨ iñi. Tan tsaha̱ un iin becerru quɨtɨ xaahan tsi nu”, catyí ra tsihin jutu ra.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Tacan tan nacaha̱n jutu ra tan catyí ra tsihin ra: “Sehe yu, yooho tsihin maa yu nyaá un tandɨhɨ quɨvɨ. Tan tandɨhɨ tsa cumí yu, tsii un cuví can.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Tan vityin taahán tsi tyin javaha yo vico ihya, tan cusɨɨ iñi yo. Tyin tsaa̱ nuhu ra yañi un, ra tsa tsihi̱, cuñi̱ maa yu. Tumaa tsa nandoto̱ nyico ra cuví can, tyin tsinaa̱ ra, tan nañihi̱ yo tsi ra inga tsaha”, catyí ra tsihin sehe ra ―catyí ra Jesús.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.