Atos 7
Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs NVT
1 Tacan tan ra jutu tsaahnu tsa cuví ityi nuu tsica̱ tuhun ra tsi ra Esteban, tan catyí ra:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Tacan tan nacaha̱n ra Esteban tan catyí ra:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Tan catyi̱ ra tsihin ra: “Na̱coo ñuu un, tan tsi tandɨhɨ nyɨvɨ un. Tan cu̱hun cun inga ñuu tsa cua janaha yu tsi un” catyi̱ Nyoo tsihin ra Abraham.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Tacan tan ra Abraham quita̱ ra nu iyó nyɨvɨ Caldea ityi Mesopotamia, tan cuahán ra nda ñuu Harán. Tan ndacan cuví nu tsihi̱ jutu ra. Yaha can jaquitsi̱ Nyoo tsi ra ñuhu nu iyó yo ihya vityin.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Maa tyin nduve ñuhu tsaha̱ Nyoo tsi ra quɨvɨ can. Ndi luxu maa nu cuañi ra tan ña tsaha̱ Nyoo. Maa tyin catyi̱ ra tsihin ra Abraham tyin cua cuhva ra. Tan tsa cua cúu ra tan Nyoo cua cuhva ra ñuhu tsi sehe ra. Tacan caha̱n Nyoo tsihin ra Abraham, vasu tsa ñaha ca coo sehe ra quɨvɨ can.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Tan inga tucu tuhun caha̱n Nyoo tsihin ra tyin nyɨvɨ tata ra cua coo ñi inga ñuu. Tan cua cuvi ñi musu nyɨvɨ ñuu can. Tan maa nyɨvɨ ñuu can cua quɨhɨ ndaha ñi tsi ñi. Tan cua nyehe ñi tundoho cumi cientu cuiya.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Maa tyin caha̱n tucu Nyoo tsihin ra tyehen: “Nyɨvɨ tata un cua nyehe ñi tundoho jaha nyɨvɨ ñuu can. Yacan cuenda yuhu cua tatsi tuñi yu tsi nyɨvɨ ñuu can. Tan tsa cua yaha yacan tan cua quita nyɨvɨ cuvi tata un ñuu can tan cua quitsi ñi ihya. Tan cua jacahnu ñi tsi yu” catyi̱ Nyoo tsihin ra Abraham.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 ’Tacan natuhu̱n Nyoo tsihin ra. Tan ndoo̱ ra tuhun tsihin ra. Tan Nyoo tsaha̱ ra iin cuhva tsa cua javaha ñi coto naa iñi ñi tsa caha̱n ra. Tsaha̱ cuenda ra tyin tandɨhɨ ñi sehe yɨɨ ñi tsa cua coo tan cuñí tsi cunyaa tuñi ra itsi naha tsi. Tan tsa yaha̱ una quɨvɨ tsa cacu̱ ra Isaac, sehe ra Abraham, tacan javaha̱ ra tsi ra. Tan juvin ñi tacan javaha̱ ndɨhɨ tucu ra Isaac tsi ra Jacob, sehe ra. Tan ra Jacob tucu tsihin utsi uvi taahan sehe ra, tyaa̱ ra tuñi can tsi intuhun intuhun sehe yɨɨ ra. Tan ra ican naha ra cuví tsii tsaahnu yo.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Tan tsa utsi iin taahan ca sehe ra Jacob ndasɨ cuñi̱ ra naha nyehe̱ ra naha tsi ra José yañi ra naha, tsa cuenda tyin cuñi̱ ca jutu ra naha tsi ra can. Yacan cuenda xico̱ ra naha tsi ra José na cuvi ra iin musu nda Egipto. Maa tyin ra José, ña nacoo̱ Nyoo tsi ra.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Tan jacacu̱ ra tsi ra nu nyehé ra tundoho. Tan tsaha̱ ra tsa nyityi jiñi ra tsi ra José. Tan tsaha̱ ra tsa vaha coo ra nuu ra Faraón, ra cuvi̱ rey Egipto. Tan rey can tsaha̱ ra tsa cuví ra José ra cumí tyiñu ñuu tsa cayucú Egipto can. Tan tsindaca̱ ñaha ndɨhɨ tucu ra vehe maa rey.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’Tacan tan tsicoo̱ tama nanɨɨ cahnu ityi Egipto tan ityi Canaán. Tan nyehe̱ xaan nyɨvɨ tundoho. Tan tandɨhɨ tsii tsaahnu yo ña ñihi̱ ra naha tsa catsi ra naha.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Maa tyin quɨvɨ tsito̱ ra Jacob tyin iyó tsa catsi ra naha nda Egipto, tan jacuhu̱n ra tsi sehe ra na cunducu ra naha tsa catsi ra naha. Tan tsaha̱n ra naha iin tsaha.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Tan tsa tsinu uvi tsaha tsa tsaha̱n ra naha, ra José jacoto̱ ra tsi ra naha tyin yañi ra naha cuví tsi ra. Tacan tan tsito̱ ra Faraón yóo tata cuví ra José.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Tacan tan tava̱ tyiñu ra José na quitsi ra Jacob jutu ra, tsihin tandɨhɨ nyɨvɨ ra. Tan cuvi̱ ñi uñi xico tsahun taahan nyɨvɨ.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Tan tacan cuvi̱ tsa cuahán ra Jacob cua coo ra ñuhu Egipto can. Yaha̱ can tan tsihi̱ ra ndacan. Tan tsihi̱ ndɨhɨ tucu tandɨhɨ sehe ra, ra cuví tsii tsaahnu yo naha ra.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Tacan tan tsaa̱ quɨvɨ tsa tsindaca̱ ñi yɨquɨ ra Jacob tan yɨquɨ sehe ra nda Siquem. Tan ican quɨhvɨ̱ yɨquɨ tandɨhɨ ra naha tsitsi ñuhu nu jata̱ ra Abraham iin ñaña tsi sehe ra Hamor taha̱n tsanaha.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Maa tyin tsa ndi cumañi ca quita nyɨvɨ Egipto, nyɨvɨ ra Abraham tsa iyó Egipto can cuaha xaan ñi cuvi̱. Tan tsa nyanaa yatyin quɨvɨ tsa cua cuhva Nyoo ñuhu tsi ñi tumaa tsa caha̱n catsi ra tsihin ra Abraham.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Tacan tan quitsaha̱ ndacá ñaha iin rey tsa ña nacoto̱ tsi ra José.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Rey can jandavi̱ ñaha ra nyɨvɨ yo. Tan janyehe̱ xaan ra tundoho tsi ñi, tan jañiñi̱ ra tsi ñi na nacoo ñi tsi sehe ñi tsa ndi cacú tyin na cúu tsi.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Tan juvin ñi quɨvɨ can cacu̱ ra Moisés. Tan taha̱n xaan iñi Nyoo tsi ra. Tan uñi yoo jacuahnu̱ sɨhɨ ra tsi ra nda yuvehe ña.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Yaha can ña cuví ca tyihi xeehe sɨhɨ ra tsi ra. Tan nacoo̱ ña tsi ra tsitsi iin tyica yuhu yutya. Tacan tan sehe sɨɨhɨ ra rey Egipto can nañihi̱ ña tsi ra. Tan naquihi̱n ña tsi ra. Tan jacuahnu̱ ña tsi ra, tumaa tsa sehe maa ña cuvi̱ tsi ra.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Yacan cutuhva̱ ra Moisés tandɨhɨ tsa tsitó ñi Egipto. Tan vaha xaan caha̱n ra tan vaha javaha̱ ra jaha̱ tunyee iñi tsa tsaha̱ Nyoo tsi ra.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Tan tsa quita̱ uvi xico cuiya ra Moisés cuñi̱ ra cuhun ra cunyehe ra nu iyó nyɨvɨ Israel, nyɨvɨ ra.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Tacan tan iin quɨvɨ nyehe̱ ra nu cañí iin ra Egipto can tsi iin ra Israel. Tacan tan tsahñi̱ ra Moisés tsi ra Egipto can tyin cañí xaan ra tsi ra Israel, ra ñuu ra.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Cuñí maa ra Moisés can tyin nyɨvɨ Israel can cutuñí iñi ñi tyin Nyoo jaquitsi̱ tsi ra tyin jacacu ra tsi ñi. Maa tyin ña tuvi̱ iñi ñi tsa tacan cua cuvi.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Tacan tan tsa inga quɨvɨ can nyehe̱ ra Moisés tsi uvi taahan ra Israel, cañí tahan ra naha. Tan ra Moisés, cuñí ra tsa ña cañi tahan ca ra naha, tan quitsaha̱ catyí ra: “Ña vaha tsa cañí un tsi ra yañi un” catyí ra tsihin ra naha.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Tacan tan ra tsa cañí tsi inga ra can tindahñi̱ ra tsi ra Moisés, tan catyí ra tsihin ra: “¿Yóo tava̱ tyiñu tsi un tyin cundaca ñaha un tan cuvi un juez tsa cuenda ndi?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿A cuñí un cahñi un tsi yu tumaa tsa tsahñi̱ un tsi ra Egipto icu?” catyí ra tsihin ra Moisés.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Cuhva tsa tsiñi̱ ra Moisés tsa caha̱n ra can, tsinu̱ ra. Tan cuahán ra nda ñuu Madián. Ndacan ñihi̱ ra ñasɨɨhɨ ra. Tan ndacan tsicoo̱ uvi taahan sehe ra.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Yaha̱ uvi xico cuiya. Tacan tan iin quɨvɨ tsicá nuu ra Moisés nu tsɨquɨ yatyin yucu tsa nañí Sinaí. Tan nyehe̱ ra cayú iin yutun iñu. Tacan tan quituvi̱ iin ángel tsitsi ñuhu̱ tsa cayú can.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Iyo xaan cuñi̱ ra Moisés tsa nyehé ra yacan. Tan natuhva̱ ra nu cayú iñu can tyin nyehe vaha ra, tan tsiñi̱ ra ndusu Jutu Mañi yo. Tan catyí ndusu can tyehen:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Yuhu cuví Nyoo cuenda tsii tsaahnu un, Nyoo cuenda ra Abraham, tan ra Isaac, tan ra Jacob” catyi̱ ndusu can tsihin ra. Tacan tan ra Moisés quitsaha̱ nɨhɨ́ ra tsihin tsa yuuhví ra. Tan ña cana̱ iñi ra nanyehe ra.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Tan quitsaha̱ catyí tucu Jutu Mañi yo tsihin ra: “Ta̱va nditsan tsaha un tyin ñuhu nu tsañí un, ñuhu ii cuví tsi.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Yuhu nyehé yu tandɨhɨ tundoho tsa nyehé nyɨvɨ cuenda yu ñuhu Egipto can. Tan tsiñí yu ndusu ñi tsa tsacú tsaa ñi. Yacan vatsí nuú yu tyin jacacu yu tsi ñi. Na̱ha, tyin jacuhun yu tsi un nda Egipto” catyi̱ Nyoo tsihin ra Moisés.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’Quɨvɨ can ña cuñi̱ nyɨvɨ Israel tsi ra Moisés tsa cundaca ñaha ra tsi ñi, tan catyi̱ ñi tsihin ra: “¿Yóo tava̱ tyiñu tsi un tyin cundaca ñaha un tan cuvi un juez tsa cuenda ndi?”, catyi̱ ñi tsihin ra. Vasu ña cuñi̱ ñi tsa cundaca ñaha ra tsi ñi, maa tyin Nyoo tava̱ tyiñu ra tsi ra tyin cuvi ra nuu tsihin ñi, tan jacacu ra tsi ñi. Tyin tacan catyi̱ ángel tsa quituvi̱ nuu ra nu iñu tsa cayú can.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Tan ra Moisés can tava̱ tsi nyɨvɨ Israel ñuhu Egipto can tsihin tsa javaha̱ ra tsa iyo tan seña ñuu can, tan nu yaha̱ ñi nda nu Ndutya Ñuhu Cuaaha, tan nu tsica̱ nuu ñi nu tsɨquɨ tsitsi tsa uvi xico cuiya.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 ’Tan juvin ñi maa ra Moisés can cuví ra tsa caha̱n tsihin nyɨvɨ Israel tan catyi̱ ra tyehen: “Nyoo cua jaquitsi ra tsi iin ra cuví ndusu yuhu ra tumaa jaquitsi̱ ra tsi maa yu. Tan cua cuvi ra iin ra Israel tumaa maa yo. Tan taahán tsi tyaa yahvi yo tsi ra” catyi̱ ra Moisés.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Tan maa ra Moisés can cuahán ra tsihin nyɨvɨ tsii tsaahnu yo nu tsica̱ nuu ñi nu tsɨquɨ can. Tan ra ican cuví ra tsa caha̱n ángel tsihin nda yucu Sinaí. Tan ra ican naquihi̱n cuenda ra tuhun Nyoo nácaa coo nyɨvɨ, tan tyaa̱ ra tuhun can nu tutu tyin tacan tan coto yo.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’Maa tyin nyɨvɨ tsii tsaahnu yo ña tyaa̱ yahvi ñi tsi ra. Tava̱ tsiyo ñi tsi ra. Tan cuñi̱ ñi cunuhu ñi nda Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Yacan cuenda cuhva tsa nyií ra Moisés yucu Sinaí, tan caha̱n nyɨvɨ tsihin ra Aarón tan catyi̱ ñi: “Ja̱vaha taahan nyoo cuhun ityi nuu ndi. Tyin ña tsitó yo náa taha̱n ra Moisés, ra tsa tava̱ tsi yo Egipto” catyi̱ ñi.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Tacan tan javaha̱ ñi iin indɨquɨ xuhun cuaan. Tan tsahñi̱ ñi quɨtɨ tyin cuhva cuenda ñi tsi tsitoho can. Tan sɨɨ xaan cuñi̱ ñi tsicoo̱ ñi vico cuenda tsitoho tsa javaha̱ ñi tsihin ndaha ñi.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Tacan tan Nyoo jatsiyo̱ ra tsi ñi. Tan jaña̱ ndaha ra tsi ñi tyin cua jacahnu ñi ñicanyii, tan yoo, tan tandɨhɨ tiñuu tsa iyó ityi andɨvɨ. Tyin tyehen tyaa̱ ra cuvi̱ ndusu yuhu Nyoo nu libru taha̱n tsanaha:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Tyin jacahnu̱ ndo tsi nyoo tsa nañí Moloc,
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Nu tsica̱ nuu tsii tsaahnu yo nu tsɨquɨ can, tsicumi̱ ra naha iin vehe ñuhu tsa tsinu̱ tsihin ñɨɨ quɨtɨ. Tan tsitsi vehe can tsicumi̱ ra naha tabla yuu tsa nyaá ley Nyoo nuu. Tan ra Moisés tava̱ tyiñu ra na javaha ñi vehe ñuhu can ityi tsata, tumaa cuhva janaha̱ maa Nyoo tsi ra.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Yaha can tan ra Josué cuvi̱ ra ityi nuu tsihin ñi. Tacan tan quihi̱n ñi vehe ñuhu can tan vatsí ñi tsihin tsi nu iyó yo ihya vityin. Tyin Nyoo tava̱ ra tsi nyɨvɨ tsicoo̱ ñuhu ihya tan nacuhva̱ cuenda ra ñuhu ihya tsi ñi Israel, nyɨvɨ yo. Tan tsatyiñu̱ ñi vehe ñuhu can nda cuanda quɨvɨ tsicoo̱ ra rey David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Tan ra rey David ñihi̱ ra tumañi iñi nuu Nyoo. Tan cuñi̱ ra javaha ra iin vehe vaha nu coo Nyoo. Juvin ñi Nyoo jacahnu̱ ra Jacob taha̱n tsanaha.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Maa tyin ra Salomón javaha̱ ra vehe Nyoo.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Vasu ña iyó Nyoo tsitsi vehe ñuhu tsa javahá nyɨvɨ. Tumaa caha̱n ra cuvi̱ ndusu yuhu Nyoo taha̱n tsanaha tyehen:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Andɨvɨ cuví tyayu nu nyaá yu ndacá ñaha yu.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 ¿A ña tsitó ndo tyin maa yu javaha̱ andɨvɨ tan ñuhu ñayɨvɨ? catyi̱ ra cuví ndusu yuhu Nyoo jaha̱ Nyoo.
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 ’Maa tyin nyooho ―catyí ra Esteban― tacan ñi tuhvá maa ndo jandavá ndo iñi ndo. Tan ña cuñí ndo naquihin ndo tuhun caahán Nyoo. Tacan ñi ña tyaá yahvi ndo tsi Tatyi Ii Nyoo. Inducu ñi caá ndo tsihin tsii tsaahnu yo.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Tsii tsaahnu yo cuxaa̱n ra naha tan tsahñi̱ ra naha tsi tandɨhɨ ra cuvi̱ ndusu yuhu Nyoo taha̱n tsanaha. Tan ra ican naha ra catyi̱ tyin cua quitsi iin ra vaha. Tan tsa quitsi̱ ra vityin, nyooho xico̱ ñaha ndo tsi ra tsi ra xaan iñi tsi ra, tan tsahñi̱ ndo tsi ra.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Nyooho naquihi̱n cuenda ndo ley Nyoo tsa tsaha̱ ángel tsi ndo, maa tyin ña cuñí ndo tyaa yahvi ndo tsa caahán ley can ―catyí ra Esteban.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Tsa tsiñi̱ ra cumí tyiñu vehe ñuhu cahnu naha ra tuhun ihya, xaan xaan cuñi̱ ra naha, ndacua jacahyu̱ nuhu ra naha nyehé ra naha tsi ra Esteban.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Maa tyin ra Esteban tsitú ra tsihin Tatyi Ii Nyoo tan nanyehe̱ ra ityi andɨvɨ. Tan nyehe̱ ra tsa cahnu cuví Nyoo. Tan nyehe̱ tucu ra tsi ra Jesús nyaá nyityi ra xiin cuaha Nyoo.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Tacan tan catyí ra Esteban:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Maa tyin ra can naha ra tyasɨ̱ ra naha soho ra naha, tsa ña cua tyaa soho ra naha tsa caahán ra Esteban. Tacan tan iin vaa ñi cana̱ tsaa ra naha. Tan tandɨhɨ ra naha cuahán ra naha sɨquɨ ra Esteban.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Tacan tan tava̱ ra naha tsi ra yuhu ñuu. Tan tsahñi̱ ra naha tsi ra tsihin yuu. Tan ra tsa javahá tsa ña vaha can naha ra, nacoo̱ ra naha jahma tsa nyaá tsata ra naha tyin jaha cuenda iin ra tyuvaa tsa nañí Saulo.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Tan tsitsi tsa cañí ra naha yuu tsi ra Esteban, quitsaha̱ tsicán tahvi ra Esteban tsi Nyoo, tyin tuví iñi ra tyin tsa cua cúu ra. Tan catyí ra tyehen:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Yaha̱ can, tan tsicuɨñɨ̱ tsɨtɨ ra, tan tsaa cana̱ tsaa ra tan catyí ra:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.