Romanos 4

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Viꞌa vé ne, ¿neé ntu niꞌi uva ata ko Ābraán san, te kāꞌan o?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Tē dɨ́ ni nīꞌi Abraán san ntuvi vāꞌá iña ña kuenta iña i é vāꞌa é idé ña ne, kuvi víi kaꞌnu ña kídaā, ntá tsi ña te núu Xuva ko.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Tsí kutuni ko nté o ūve naꞌa kakaꞌan túꞌun Xuva ko īña ña: “Tsí Abraán sán ne, da xe kuíntiꞌxe ña Xuva kō né, dukuān é kākaꞌan Xúva kō tsi dóo vaꞌá ña”, kaꞌan.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Viꞌa vé ne, te iō ñá kade tsiñu ne, ñá tē doméni káde tsiñu ña, tsi kuétsī é ntuáꞌvi ña kuenta iña tsiñu é kade ña san.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ntá tsi xoo é kakuintiꞌxe i Xuva kō, ña é kānakate kuétsī ña é kīni ntáa sán ne, kuān té ña ni ide ña nté uun é vāꞌa, ntá tsi niꞌi ña é vāꞌá ntaꞌa Xuva kō tsí da xe kuíntiꞌxe ña ña.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Kuan tsī kaꞌan Dávií san dɨ, dá kakāꞌan ña tsi dóo diní ñaꞌa san, ña é ntuváꞌa ni Xuva ko, kuān te nté uun nuu i é vāꞌa ña ni íde ña.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Sáꞌa kākaꞌan Dávií san:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Nté kui váꞌa ñaꞌa, ña é ña kade Xuva ko kuēnta kuétsi ī,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Vá da mii xntū ña é tēꞌnte é ixi í ntáduku ntée ña é nīꞌi ña é vāꞌá san ntaꞌa Xuva kō? ¿Ñā ntu te kaduku ntée tuku ñaꞌa sán dɨ, kuān té ña ni teꞌnte é ixi ña? Tsí vatā ó kakaꞌan díꞌna ntɨ́ ne, Abraán sán ne, ntuváꞌa ña ni Xuva kō tsí da xe kuíntiꞌxe ñá ña.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ntá tsi, ¿amá ntu ntuváꞌa ña ni Xuva kō? ¿Dā rkontûví e téꞌnte é ixi ñá san ne, o dīꞌna ntu? Ñá te dā rkontûvi, tsí diꞌna dā teꞌnte é ixi ña.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Tsí rkontûví ne, tēꞌnte é ixí Abraán san é vata kaa naꞌa i tsí diꞌna ntuváꞌa ña ni Xuva kō da kuíntiꞌxe ña ña. Dukuān né, dɨvi Ābraán san kuvi ña vata kaa uva ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña é ntákuintiꞌxe i Xuva ko, kuān te ñaꞌa, ña é ña ni téꞌnte é ixi i, tsí kuan tsī o ntántuváꞌa ña ni Xuva kō dɨ.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Dadɨɨ tsi kúvi ña ūvá ña é teꞌnte é ixi í san, tē ntákuintiꞌxe ñá ña dɨ́, vata tsī o dé uva ata ko Ābraán san dá vāta téꞌnte é ixi ña.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Xéꞌe Xuva ko xuꞌu ña ni Ābraán san tsí ñuxiví sa ne, kuvi iña ñá ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ iꞌxá ña. Ñá te ni kāꞌan Xúva ko ni Ābraán san te dā xé kade ntaa ñá leí san, tsí da xe kuíntiꞌxe ña Xuva kō né, dukuān ne, kakaꞌan Xúva kō tsi vaꞌá ñaꞌa ña.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Tsí tē dɨ́ da mii tsī ña é ntoo kuenta iñá leí san niꞌi ña é vāꞌa é kākaꞌan Xúva kō ne, é ntaā i e kuíntiꞌxe ko Xuva kō, tsí ña váda kaidiáꞌvi é taꞌxi Xuva ko xuꞌu ña te kuan ō.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Tsí te kuēnta iñá leí san ntoo ō ne, da miī é nīꞌi ko é ntoꞌo kō. Ntá tsi tē dɨ́ ña tuví leí san ne, ña túvi kuētsí ko tē ña ni de ntáa o vatā ó kakaꞌan.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Dukuān ne, núu ī é xeꞌé Xuva ko xūꞌu ña é kuēꞌé ña doméni iꞌxá Abraán san ne, kuenta iña i é kuintíꞌxe ña. Ñá te da míi tsi ña ntáde ntaa leí san é nīꞌi ña sáꞌā, tsí da xōó ka ñaꞌa, ña e ntákuintiꞌxe i Xuva ko vatā o dé Abraán san. Dukuān ne, kuvi kaꞌan o tsí Abraan sán ne, kuvi ña uva ata ko ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ o.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Kuan ō kúvi vatā ó uve naꞌa kakaꞌan túꞌun Xuva kō: “Xuꞌu dé kûꞌvé u o é vīín uva ñāꞌa, ña ntántoo da vādá ka ñuu.” Kuan ō kaꞌan Xúva ko ne, kuīntiꞌxe Abraán san tsí kuvi vií Xuva kō, ña é kanantōto ña xiꞌi, ña é kadē kûꞌvé nuu i é ntē vata koo.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Kuān té ita ntíꞌxin ntuvi é kōo iꞌxá Abraán san ne, ntá tsi kanɨɨ̄ nima ñá inúu ini ña é kākaꞌan Xúva kō ni ñā tsí ña te nté kaa iꞌxá ña koo. Dukuān é kuvi ña uvatā ña ntántoo da vādá ka ñuú san, vata ō kaꞌan Xúva ko ni ñā e dóo tɨtɨ́n iꞌxá ña koo.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abraán san ne, kuān te é uun sientu kuía ña, ntá tsi ña ni tee dáꞌna ña é kuintiꞌxe ña é kōo iꞌxá ña vatā ó kakaꞌan Xúva ko ni ña, kuān té ini ña tsi é ita ntíꞌxin ntuvi é kōo iꞌxá ña. Ini ña tsí ñadɨꞌɨ̄ ñá Sará ne, vata kúvi kōó kueꞌen tsi iꞌxá ña.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ñá ni dē kuení ña tē ña kada ntaa Xúva ko nuū i é xeꞌé ña xuꞌu ña ni ñā. Ñá ni xtuvī mii ña é kuintiꞌxe ña, tsí da dií dií ka kuíntiꞌxe ña ne, kakaꞌan ña tsi dóo kaꞌnu Xuva kō.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Ini váꞌa ña tsí kuvi vií Xuva ko da nēé ka nuu i é kātaꞌxi ña xuꞌu ña.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Dukuān ne, kakaꞌan Xúva kō tsi dóo vaꞌá ña kuenta iña i e dóo kuíntiꞌxe ña.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ñá te da mii tsi kuēnta iña Ábraán san é ūve naꞌa é kākaꞌan Xúva kō e dóo vaꞌá ñaꞌa ña,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 tsí kuenta iña kó dɨ. Tsí kuān koo kaꞌan Xúva ko īña kó te kuintiꞌxe ko ña, dɨvi ñā é nantōto ña Tóꞌo ko Jēsuu dá xiꞌi ña.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Tsi Tóꞌo ko Jēsuú ne, ntūvi ña kuenta doxiꞌí san kuenta iña kuétsi kō né, dā ntóto xtuku ña vata koo é taꞌxi ña ko ntuvi vāꞌá iña kó nuu Xuva ko.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.