Mateus 20

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ʼMí kadē kûꞌvé Xuva kō ne, vata kaa tóꞌo vīꞌí san kaa. Tévāá tsi kañeꞌe ñá, kaixntuku ñā xoó kada tsiñu i matú ña.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san tsi ntáꞌvi nɨɨ ña ña ntūvi é kāda tsiñu ña ne, taxnūu ña ña matú ña.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Kaeku ɨɨn teváa ne, īní ña tsi ntâñɨ́ ka tuku ñaꞌa nú āꞌví kān é ña te neé ntáde ña.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Kakaꞌan ñá ni ñā: “Kūkada tsiñu nto matú ko kān ne, ntáꞌvi vaꞌa ú nto”, kaꞌan ña. Ne, kuéꞌen ña kūkada tsiñu ña.
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Kuan tsī ó de ña dá kii xtúku ña da káꞌñu ntuvi ne, kaeku uni kuáa dɨ.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Dā kaéku uꞌun kuáa ne, kii xtūku ña ne, níꞌī ká ña ñaꞌa, ña é ña tuví nee é vii. Kakaꞌan ñá ni ñā: “¿Nté ntū ó de nto iꞌa? ¿Nté kui ña ntáde tsiñu ntu nto?”, kaꞌan ña.
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Ntákaꞌan ñá ni ñā: “Ñá ni nīꞌí ntɨ xoó taꞌxi i ntɨ́ tsiñu”, kaꞌan ña. Kakaꞌan tóꞌo ī sán ni ñā: “Kueꞌēn ntó matú ko kan kūkada tsiñu nto dɨ”, kaꞌan ña.
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 Dā kúneé ne, kakaꞌan tóꞌo tsīñu sán ni ña odo nūú nuu tsiñú san: “Kūkaná nto ña ntáde tsiñu sán ne, ntáꞌvi nto ñā, diꞌna ña é xeé rkontuvi. Nté ata i na ntīi ña xee nte díꞌna”, kaꞌan ña.
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Ña xee kaéku uꞌun kuáa ne, níꞌi ña xāꞌví ña é uun ntúvi.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Ña xee díꞌna ne, dií ka kueꞌe níꞌi ña, kuíni ña. Ntá tsi kuédadɨɨ tsi niꞌi ña é un é un ñā.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Dā ntuáꞌvi ña ne, káꞌan ntēé ña tóꞌo tsīñu san,
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 ntákaꞌan ña: “Uun ura kúdii dé tsiñu ñaꞌa san, ña xeé rkontuvi é ntɨꞌɨ́ ne, dadɨɨ tsi o ntuáꞌvī ntɨ́ ni ñā. Ntɨꞌɨ́ ne, nɨɨ ntuvī dé tsiñu ntɨ. Dōo ntóꞌo ntɨ́ kaꞌni san”, kaꞌan ña.
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 Kakaꞌan tóꞌo tsīñu san ni ña: “Ñá te kāde u é kini kaa ni ntō. ¿Ña ni káꞌan ntú nto nī ko tsi váꞌā o xaꞌví nto dá kākaꞌán u ni ntō?
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Kūniꞌi nto xáꞌvi ntō né, kueꞌēn nto. Xuꞌú ne, ncho vii ú nī ña xee da rkontuví san vatā o dé u ni ntō.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 ¿Vá ña kuvi ntu vií u é ntio kó nī diuꞌún ko? ¿Ō ntákuneꞌu iní ntu nto tsí ña kade víni u?”, kaꞌan ña.
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Kuan kōo kuvi ni ña véꞌxi ata i kán dɨ; diꞌna ña kodo núu ña ne, ña é odo nūú diꞌna ne, kuntōo ña nte ata i kan. Tsí kuān te tɨtɨ́n ñaꞌa kana ú ña ne, ñá tɨ̄tɨ́n ña kuéꞌe u é kodo nuū ña —kaꞌan Jésuu.
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Dá kuēꞌen Jésuu itsi Jerusaleén ne, nakana xio ña uxuvi ñáꞌa ña ntɨniꞌi ñā ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 —Kiní nto, tsí kɨꞌɨn o ñuú Jerusaleen. Ikān ntada ña kó kuenta ntáꞌa tóꞌō dutú san nī mastrú leí san. Káꞌan ñā tsí kuví u, xuꞌu é vēxkúvi ú ñatīi.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Ntada ña kó kuenta ntáꞌa ña tuku ñuú vata koo é kīni dɨ́kɨ ña ko ne, natii nuu ña kó xoꞌo. Xnteē ñá ko ntiká krusi kán dɨ. Ntá tsi ntoto xtuku ú te kuvi ūni ntúvi —kaꞌan ña.
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Kidáā ne, xée dɨꞌɨ īꞌxá Zebedeú san mí tuví Jesuu, xee níꞌi ña iꞌxā ña. Nakunchɨtɨ ña nūu ña ne, íkan ña da xeꞌe.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Ntá tsi kakaꞌan Jésuu ni ña:
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
23 Então Jesus lhes disse:
24 Dā kútuni uꞌxi ñáꞌa ña nguiī sán ne, kūdiin ñá nī Juaan ni Sántiaú san.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Ntá tsi kána Jesuu ñá ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Ñá ku kuān xkoó de nto. Da xōó ka ñaꞌa nto é ncho vií kaꞌnu nto ne, xntii nto tāꞌan nto.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Da xōó ka ñaꞌa nto é ncho kodo nuū ntó ne, xntii nto tāꞌan ntó,
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 vatā ó de ú, xuꞌu é vēxkúvi ú ñatīi. Ñá te vēꞌxi u é xntii ñāꞌa sán ko, tsí véꞌxī u é xntīi ú ña ne, é kuēꞌé u ntuvi iñá ko kuenta iña ña —kaꞌan ña.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Dā ntáka ña ñuú Jericoó ne, ñá te da dīi da díi ñaꞌa ntántīkɨn ñá Jesuu.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Uvi ñá kuāa san ntántoo ña diñɨ itsi san. Dā téku ña tsi kuítā ntiꞌxin Jesuú ne, un ntii tsī ntákaꞌan ña:
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Ntáde tíi ñaꞌa san ni ña, ntákaꞌan ña é diin diin tsi kuntōo ña. Ntá tsi da dií dií ka ntii ntákaꞌan ña:
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Íntītsí Jesuú ne, kāna ña ña. Kakaꞌan ña:
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Ntákaꞌan ñá ni ñā:
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Ntuntāꞌví ini Jesuu ñá ne, tɨɨn ntaꞌa ña ntūxnúu ñā ne, ura tsí i náxiꞌí ntuxnūú ña. Kidáā ne, íntīkɨn ñá ña.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.