Mateus 14
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NTLH
1 Ntuvi sāꞌá ne, Heródē, ña é de kuꞌvé iña ñuú Galileá ne, tēkú ña iña Jésuu.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Kakaꞌan ñá nī ña ntáde tsiñu iña ña:
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Tsí Heródē sán ne, tɨ̄ɨn ña Juaán ne, kīꞌní ña ña ne, xnuu kutu ña ñā kuenta iña Heródia, ñadɨ̄ꞌɨ́ ení ña, ñá nani Fēlipe.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 Tsí kakaꞌán Juaan ni Heródē:
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Heródē sán ne, ntīo ña é kāꞌní kueꞌen ñá Juaán san, ntá tsi uꞌví ña ñaꞌa san, tsi dé kuení ñaꞌa san tsí Juaán san ne, ña kakaꞌán naa Xuva ko.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Ntá tsi dā xee víko é kāku Heródē ne, ítēꞌe dióko Herōdia nuu ñaꞌá san, ña vexkáꞌxi viko san. Ñá tē nté kaa dīní Heródē san kídaā ne,
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 xéꞌe ña xuꞌu ña nī dioko Herodia tsí nuu é ntāa ntíꞌxe i é kuēꞌé ña tún da nēé ka é kākán tun.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Tsiꞌi dɨꞌɨ̄ tún dɨkɨ́ tun nēe é kākán tun ne, kakaꞌán tun:
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Kidáā né, kūntaꞌxa iní rei Heródē san. Ntá tsi kakaꞌan ñá te kuan kōo kuvi, tsí méꞌñū ñaꞌá san xeꞌé ña xuꞌu ña.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Taxnūu ña é na kāꞌnté tuꞌun ña dɨkɨ́ Juaán san viutun kān.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Xntekū ñá dɨkɨ́ Juaan nú kōꞌo ne, xéꞌe ñā tún, dā nakuéꞌē tún dɨꞌɨ̄ tun.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Dā xeé ña ntántīkɨ́n Juaán san ne, nākiꞌi ña kúñu ñā ne, ixkúꞌxi ña ñā. Kidáā ne, kuéꞌen ña kūkoto ñá Jēsuu nté ō kúvi.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Dā téku Jesuu nté ō kúvi Juaan Bautistá san ne, ínuu ña tun ntōó ne, kuéꞌen ñā mí xoxó ñaꞌa. Ntá tsi dā kútuni ñáꞌa sán ne, kuéꞌen ña kūntikɨn ñá ña. Ntaíka ña dɨ́ꞌɨn ñā.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Dā ntíi Jesuu tún ntōó san ne, īní ña tsí ña te nté kaa tɨtɨ́n ñaꞌa. Ntúntāꞌví ini ña ña ne, ntaváꞌa ña ña nchokuví san, ña é ntēka ñaꞌa san.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Dā kuáa ne, xéē ña ntántīkɨn ñá ne, ntákaꞌan ña:
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Ntá tsi kakaꞌan Jésuu ni ña:
16 Mas Jesus respondeu:
17 Kidáā ne, nantíko koō ña, ntákaꞌan ñá ni ñā:
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Kakaꞌan Jésuu:
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Kidáā ne, kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san é na kuntōo ña nu ité sān. Kīꞌi ña uꞌun tañúꞌū sán ni ntūvi a tsákā sán ne, īto ña e dukún kān ne, nākuéꞌe ña sintiáꞌvi ntaꞌa Xuva kō né, kātsin dava ña tañúꞌū sán ne, xéꞌe ñā ña ntántīkɨn ña é na tsīꞌi ña ntaꞌa ñaꞌa san.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Ēꞌxí ntaꞌa ñaꞌa san, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña. Kidáā ne, natákā ñá taꞌvi ī é ntoó ka ne, natsuꞌun tsitu ña ūxuví ka xika.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Ñá te da ūꞌun míil ñatīí san éꞌxi ña. É ntē ña ni kaꞌvi ña ñadɨꞌɨ́ san, nté īꞌxá san.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña ntántīkɨn ña é kūꞌun ña iní tun ntōó san e kɨ́ꞌɨn ña uun xo diñɨ ntute san. Dɨvi ñā ne, ítūví ka ña da nté ntaka ntɨꞌɨ ñaꞌa san.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Dā nátaxnūu ña ñaꞌa san kunúꞌu ñā ne, kúxee ña xuku kān vata koo é da mii tsi ñā kaꞌan ntâꞌví ña. Dā kuáa ne, ínuu mii ña ikān né,
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 dōo kuíka tun ntōó san méꞌñū mínī san. Un váꞌa tsi kanaduku ntúte san ata tún ntōó e dóo kainu tatsín san.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Dá vēꞌxi túvi ne, kuéꞌen Jēsuu mí ñūꞌu ña, kaika ña nú ntūte san.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Ntá tsi dā íni ña ntántīkɨn ñá ña tsí kaika ña nú ntūte sán ne, ñá tē nté kaa ntaúꞌvī ña. Ntákachuꞌu ntáa ña, ntákaꞌan ña:
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Ntá tsi ura tsí i kakaꞌan ñá ni ñā:
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Kakaꞌán Pedru ni ña:
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Kakaꞌan Jésuu:
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Ntá tsi dā íni ña tsi dóo kainu tatsín san ne, úꞌvī ñá ne, iñɨ ntuꞌu kūkií ntoꞌo ña iní ntute san. Un ntíi tsī kána ña:
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Ura tsí i nakurkáa Jesuu ntáꞌa ña ne, nātava ña ña. Kakaꞌan ñá ni ñā:
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Dā nakúꞌun ña ntuvi ñá tun ntōó san ne, kūkadin tatsín san.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Ñá ñuꞌu iní tun ntōó san ne, nákunchɨtɨ ña nūu Jésuu, ntákaꞌan ña:
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Dā kúvi ita ntíꞌxin ña ntute sán ne, xée ña ñūu é nani Genesāree.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Dā íni ñaꞌa san, ña ntántoo ikān, e véꞌxi Jesuú ne, taxnūu ña túꞌun īña un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñuú tsikán ne, ntēka ñaꞌa san ña ntánchokuví san, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Īkan ña Jesuu é kuān te ntete dóo ña na tɨɨn ntáꞌa ñā. Ña é tɨɨn ntaꞌā sán ne, ntūváꞌa ña.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.