Marcos 9
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NVI
1 Jesuú ne, kakaꞌan xtúku ña:
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 Dā ita ntíꞌxin iñu ntúvi ne, Jesuú ne, kueꞌen níꞌi ñā Pedru, Sántiau ní Juaán san, kuéꞌen ña ūun xuku mi dóo dūkun, mí xoxó ñaꞌa. Ikān né, nādama kúñu Jēsuu núu ntuni ñáꞌa, ñá ntɨniꞌi ñā.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 Īñɨ ntúꞌu kāxiꞌí nuu doo ña. Ntukuiꞌxīn kueꞌen, e nté uun ñaꞌa ña kuvi nakáte ña vatā ó kuīꞌxin.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 Kidáā né, ntīi dîtó Elia ni Muísee, ña xiꞌí nte kídaā, ne, ntatíin ña ni Jēsuu.
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 Kidáā ne, kakaꞌán Pedrú san:
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 Dotō tsí kakaꞌan ñá, tsi dóo uꞌvī ñá, ntuni ña.
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Kidáā ne, nákunūu taꞌán ña vikó san ne, méꞌñū vikó san véꞌxi tatsín san é kākaꞌan:
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 Ña ntɨniꞌi Jēsuú san ne, ura í da xkókōto ña ne, ntoko ñuꞌu mii ntuvi ñáꞌa san. Da miī sá Jesuu ntítsi ña.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Dā ntáka ña rkɨ ukú san ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Dukuān ne, ñá ni kāꞌan ñá ni ñāꞌa san, ntá tsi tsixeꞌe taꞌan mii ñā, ntákaꞌan ña:
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 Kidáā né, tsixeꞌe ña Jēsuu:
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 Jesuú ne, kakaꞌan ña:
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 Ntá tsi kakaꞌán u ni ntō tsí e kíꞌxi ntiꞌxe Eliá san. Īde ñaꞌa san ni ña nee iña é ntio ña, vatā ó uve naꞌa kakaꞌan túꞌun Xuva kō nté koo kuvi ni ñā. Kuan ō kúvi ntiꞌxe —kaꞌan Jésuu.
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 Dā ntíko koō ña mí ntoo ña ntɨniꞌi ña, ña nguiī sán ne, īní ña tsí ña te da díi ñaꞌa nátaká nuu ña ni ñā. Ikān ntâñɨ́ mastrú leí san dɨ, ntatíin nuu ña ni ña ntɨniꞌi Jēsuu.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san, da íni ña Jesuú ne, koó dā kúduꞌva ña. Koó dā ntaínu ña kueꞌen ña, kukaꞌan ñá ni ñā ntiusi.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 Kidáā né, tsixeꞌe Jēsuu ña:
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Uun ñaꞌa, ña nuu taꞌan méꞌñū ñaꞌa sán ne, kakaꞌan ña:
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 Da míꞌī ká kaika iꞌxá ko ne, e ña váꞌā san katɨ́ɨn i, da kaxéꞌe ntēe í ñuꞌu kān. Kakēne tiñú xuꞌu i. Kanakuiō ne, kanakaꞌxí kaꞌñɨ̄ núꞌu ī dɨ. É dōo kúkāꞌvi. É kākaꞌán u ni ña ntɨniꞌi ntō é na nakūnu ña é ña váꞌā san, ntá tsi ña ni kuvi vií ña —kaꞌan úva īꞌxá san.
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu:
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 Kidáā ne, xee níꞌi ntīꞌxe ña iꞌxá san. Dā íni e ña váꞌā san Jesuú ne, īde é xiꞌi míi iꞌxá san ne, ntáva ñuꞌu kān. Dōó itsuꞌūn ne, tiñu kéne xuꞌu i.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 Kidáā né, tsixeꞌe Jēsuu úva ī:
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 É dōó kiꞌin itō nakóꞌxo nuu é ña váꞌā san i nchúꞌun kān, nú ntute kān dɨ, é ncho kaꞌní iꞌxá ko. Ntá tsi te kūvi vií nto é ntūváꞌa ne, vií nto da xeꞌé, xntii ntō ntɨ —kaꞌan úva ī.
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 —¡Míꞌi ntū é ña kuvi vií u! tsí te kākuintiꞌxe o ne, ña túvī nee iña é ña kuvi vií Xuva kō —kaꞌan Jésuu.
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 Kidáā ne, un ntii tsi kākaꞌan úva īꞌxá san:
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 Dā íni Jesuu tsi dóo ntánataká nuu ñaꞌa sán ne, de tíi ña nī é ña váꞌā san, kakaꞌan ña:
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 E ña váꞌā sán ne, kachuꞌu ntáa. Nākuio iꞌxá san ne, dā ntíi e ña váꞌā san. Iꞌxá san ne, vata kaa ntɨ́xɨ kāa. Ñaꞌa sán ne, ntákaꞌan ña:
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Ntá tsi Jesuú ne, írkāa ña ntaꞌa i, ntániꞌi ña i ne, da nakuntítsi.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 Dá kūkɨ́ꞌvi Jesuu má viꞌi kān ne, diin diin tsi tsixeꞌe ña ntɨniꞌi ña ñā:
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 Kakaꞌan Jésuu:
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 Kidáā né, ntāka Jesuu íkān, kueꞌen níꞌi ña ña ntɨniꞌi ñā. Kuéꞌen ñā, ítā ntiꞌxin ña ñuú Galilea. Ña ni ntío Jesuu é kūtuni ñaꞌa san mí ntaíka ña.
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 Tsí Jesuú ne, kaxéꞌe ña kuenta é kūtuni ñá ntɨniꞌi ñā nté koo kuví ña:
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Ntá tsi ña ntɨniꞌi ñā ne, ñá nī ñeꞌe dɨkɨ ña nee iña é kākaꞌan ñá, ne, úꞌvī ña é tsixeꞌe ña ñā.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 Xée ñā ñuú Capernau. Dā intóo ña má viꞌi kān né, katsixeꞌe Jēsuu ña ntɨníꞌi ñā:
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 Ña ntɨniꞌi ñā ne, diin diin tsi intóo ña; nté uun ña ña ni káꞌan ñā. Tsi dá vēꞌxí ña itsi kān ne, ntatíin mii ñā xoo é dií ka kaꞌnu ñaꞌa i.
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Kidáā ne, katuví daꞌna Jēsuú ne, kāna ña uxuvi ñáꞌa, ña ntɨniꞌi ñā, kakaꞌan ñá ni ñā:
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 Kidáā né, kīꞌi Jesuu uun iꞌxá san ne, dā xntítsī ñá i méꞌñu ña ntɨniꞌi ñā. Kánīꞌi nteé ña iꞌxá san ne, kakaꞌan ñá ni ña ntɨniꞌi ñā:
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 —Xoo é kantuntāꞌví ini i iꞌxá vata kaa sáꞌa kuenta iñá ko ne, vata tsi te miī ú kantuntāꞌví ini ña kó, ni ñā táxnūu kó dɨ —kaꞌan Jésuu ni ña.
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Juaán san ne, kakaꞌan ña:
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Ntá tsi nantiko koó Jesuu, kakáꞌan ña:
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 Tē xoó ñaꞌa ña kainchuꞌvi ñá kō ne, kaduku ntée ña kō.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 Nuu é ntaā i é kākaꞌán u ni ntō. Da xōó ka ñaꞌa, ña é kataꞌxi ntute é kōꞌo nto tsí ntántīkɨn ntó ko ne, níꞌi ñā é vāꞌá ntaꞌa Xuva kō.
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 ʼDa xōó ka é kade i é vīi iꞌxa é kākuintiꞌxe i ko é kīni kaa ne, dií ka váꞌā o iña ñá te kunūꞌní nuu xuu dúkun ñā, dá nakuītá nuu ña ña nú ntute ñuꞌu kān.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 Te ntāꞌa nto kade i é viī nto é kīni kaa ne, dií ka váꞌā ó te kaꞌntē ntó ntaꞌa nto. Tsí dií ka váꞌā o é kɨ̄ꞌɨn ntó ntaꞌa Xuva kō é ūun tsi ntaꞌa nto, naa i é kɨ̄ꞌɨn nto dôꞌvi kán nī ntuvi ntáꞌa nto, tsí ikān kaiꞌxi ñúꞌū é ña kantáꞌva.
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 Ikān né, ñá kākukadin é ntaéꞌxi tɨntákū san; ntē ña kantáꞌva ñúꞌú san.
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Te dɨ̄ꞌɨ́n nto kade i é viī nto é kīni kaa ne, dií ka váꞌā o é kaꞌntē ntó dɨ. Tsí dií ka váꞌā o é kɨ̄ꞌɨn ntó ntaꞌa Xuva kō é uꞌntu nto, naa i é kɨ̄ꞌɨn ntó nī ntuvi dɨ́ꞌɨn ntō dôꞌvi kan, mí ña kantáꞌva ñúꞌú san.
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 Ikān ne, ñá kākukadin é ntaéꞌxi tɨntákū san; ntē ña kantáꞌva ñúꞌú san.
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Te ntuxnūú nto kade i ne, dií ka váꞌā o é tāva nto. Tsí dií ka váꞌā o é kɨ̄ꞌɨn ntó ntaꞌa Xuva kō é ūun tsi ntúxnūú nto, naa i é kɨ̄ꞌɨn nto dôꞌvi kán nī ntuvi ntúxnūú nto.
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 Ikān ne, ñá kākukadin é ntaéꞌxi tɨntákū san; ntē ña kantáꞌva ñúꞌú san.
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 ʼVatā ó idiáꞌvi ñɨɨ́ san é ña tɨ́vi kúñū é kuēꞌe o doméni iña Xuva kó ne, kuān ó kaidiáꞌvi nuu i é ntoꞌo kō, vata koo é ña tɨ́vi nima kó dɨ.
49 Cada um será salgado com fogo.
50 Ñɨ́ɨ̄ sán ne, váꞌā. Ntá tsi tē ña véñɨɨ́ ka ne, ¿míꞌi ntū kaidiáꞌvi ká i? ¿Nté ntu koo ntuveñɨɨ xtúku? Vií nto vata kaa ñɨɨ váꞌa. Kuenta tsí vií nto é ña natɨví nto nima nto. Váꞌa koo kuntoo nto ni tāꞌan nto —kaꞌan Jésuu ni ña.
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.