Marcos 7
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NAA
1 Kidáā ne, xée ētsin ña fariseú san mí tuví Jesuu. Nātaká nuu ña nī mastrú lei, ña véꞌxi ñuú Jerusaleen.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Ini ña tsí ña ntɨniꞌi Jēsuú ne, ña ni ntáꞌa ñā. Kuan tsi ō éꞌxi ña é dentu ntāꞌa ña.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 (Tsí kuān xkoó ini ña fariseu ni un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña Israeé san, é ña kaéꞌxi ña tē ña diꞌna ntoo váꞌa ntáꞌa ña, vatā o idé ñata ñā.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Tē náxee ña é ñēꞌe ña nu âꞌví ne, ñá īni eꞌxí ña tē ña diꞌna dáꞌvi ña ntute kúñu ñā. Dōó īó ka xtuku nuu i é xkoó ini ña é īni de ntáa ña: é ntūntoo eꞌxin e ntáxiꞌi nuu ña, ni sālú, ni kɨ̄dɨ́, ni ītó ña.)
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Dukuān ne, ña fariseú san nī mastrú lei ntátsixeꞌe ña Jēsuu:
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Ntá tsi Jesuú ne, kakaꞌan ña:
6 Jesus respondeu:
7 Kuān te kanúu ini ña kó ne, ñá vādá kaidiáꞌvi i,
7 E em vão me adoram,
8 Tsí ntōꞌó ne, ntánakunaá nto lei Xúva kō ne, vata tsī xkoó ini ñáꞌa san ntáde ntaa nto. Tsi xkoó ini nto é ntōo nuu salu ni vásu é ntáxiꞌi nuu nto ne, dōó tɨtɨ́n ka nuu i é xkoó ini nto —kaꞌan Jésuu ni ña.
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Kakaꞌan xtúku ña ni ñā:
9 E disse-lhes ainda:
10 Tsí vatā ó kakaꞌan Muísee: “Kuiko ñuꞌu o uva ko ni dɨꞌɨ kō”, ne, “Xoo é kīni koo kaꞌan í ni uva i, ni dɨꞌɨ ī ne, kuvi”, kaꞌan ña.
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Ntá tsi dɨvi ntō ne, ntaxéꞌe nto itsi é kāꞌan ñáꞌa san ni uva ña, ni dɨꞌɨ ñā: “Ña kúvi xntīi ú nto, tsí un ntɨꞌɨ īñá ko ne, é nākuéꞌē ú ntaꞌa Xuva kō”, kaꞌan ña.
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 Da é kuān ó kakaꞌan ñá ne, ntaxéꞌe nto itsi é ña xntii ña uva ña ni dɨꞌɨ ñā.
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Kuān ó ntánakunaá nto é kākaꞌan Xúva kō ne, é tūku nuu i ntánaxtuvī nto. Dōó kiꞌin nuū i ntáde nto é kuān xkoó ini nto —kaꞌan Jésuu ni ña.
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Kidáā né, kāna Jesuu un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa sán ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 Ña túvī nee iña é kaēꞌxí ñaꞌa é kade i é kudentu ñā. Mii tsī é kākene nima ñá é dentū.
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 Tē xoó katekú i ne, na kīni —kaꞌan Jésuu.
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Dā xntáñɨ mii ña ñaꞌá san ne, kúkɨ̄ꞌví ña iní viꞌi san. Ña ntɨniꞌi ñā né, tsixeꞌe ña ñā kídaā:
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
18 Jesus lhes disse:
19 Tsí ña te nima ñá kakɨ́ꞌvi, tsí mii tsi īni iꞌxí ña kakɨ́ꞌvi ne, dá kantīi kúñu ñā —kaꞌan ña.
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Kakaꞌan ñá dɨ:
20 E dizia:
21 Tsí un tsi nté nima ñá kakene e ntádē kuení ña é kīni kaa, e ntáde ña é kini kaa ni ñadɨ̄ꞌɨ ñáꞌa san, e ntáde luku ña, e ntaéꞌní ña ñaꞌa,
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 e ntáde ña é kīni kaa, e ntaéni ntâꞌví ña ñaꞌa, e ntáde xení ña, e ntákuneꞌu iní ña, e ntákaꞌan ñá dovete, e dóo naꞌnu ncho vií ña, e ntáde tuntu ña.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 É un ntɨꞌɨ̄ é kīni kaa sán ne, nima ñá kakene. Dukuān é ntákudentu ñā —kaꞌan Jésuu.
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Kidáā né, ntāka Jesuu, xée ētsin ña diñɨ ñuú Tiru ni ñūú Siduun. Ikan kūkɨ́ꞌvi ña má viꞌi kān. Ña ni ntío ñā é kūtuni ñáꞌa san mí tuví ña. Ntá tsi ña ni kúvi kutūvi xuꞌú ña.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 Ura tsí i dá kutuni úun ñadɨ̄ꞌɨ mí tuví ña ne, xée ñā, nakunchɨ́tɨ ña nūu ña. Diōkó ñadɨ̄ꞌɨ́ san ne, nuu é ña váꞌā nimá tun.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Ñadɨ̄ꞌɨ́ san ne, tuku ñuu véꞌxi ña. Ñá te ña Israee ña, tsí ñuú Sirofenicia véꞌxi ña. Íkan ña ntāꞌa Jesuu é na nakūnu ña é ña váꞌā san é nuu nima dióko ñā.
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Dá kakāꞌan Jésuu ni ña:
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Nāntíko kōó ñadɨ̄ꞌɨ́ san, kakaꞌan ña:
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Kakaꞌan Jésuu ni ña kídaā:
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Dá kūnúꞌu ña ne, nāxee ña nú viꞌi ña kān. Ikān tuví ntaa dióko ñā nú ītó tun. Ntīi ntiꞌxe é ña váꞌā san é īnúu nimá tun.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Kidáā né, ntāka Jesuu ñuú Tirú ne, ítā ntiꞌxin ña ñuú Siduun. Kūntii ña ñuú Decapulí, ne, xée ñā nu míni Galilea.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Ikān ne, xee níꞌi ñaꞌa san uun ñáꞌa, ña loꞌō ne, ñá kakūvi kaꞌan vaꞌá ña. Íkan ñāꞌa san é na tɨɨn ntaꞌa Jēsuu ña é na ntāváꞌa ña ña.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Jesuú ne, kueꞌen niꞌi xío ña ña, tsi dóo ntâñɨ́ ñaꞌa san. Nákɨꞌvī ñá rkɨntaꞌa ña ini loꞌxo ña ne, dáꞌvi ñā dɨ́ɨ ña rkɨntaꞌa ña ne, da tɨ́ɨn ntaꞌa ñā rkɨ xaa ña.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Kidáā né, ntāa niꞌi ña nuu ña e dukún kān né, dā xkóo kani ña, kakaꞌan ña:
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Ura tsí i nákaan loꞌxo ña. Ntūváꞌa xaa ña dɨ. É kākaꞌan vaꞌá ña ve.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Kakaꞌan Jésuu ni ñáꞌa san é ñā ku kaꞌán ña ni da xōó ka ñaꞌa nte o kúvi. Ntá tsi vata tē da nakuaꞌa Jésuu ña é kuān koo kaꞌan ña.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Koó dā kúduꞌva ñaꞌa san, ntákaꞌan ña:
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.