Marcos 5

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Xée ña ūun xo diñɨ mínī san, nté ñūu é nani Gādara.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Dā ntíi Jesuu tún ntōó san ne, xée ētsín uun ñatīi, ña é ñuꞌu é ña váꞌā nima i. Kapusantú kān véꞌxi ñatīí san,
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 tsí ikān nuu ña mí ntoo ñaña ñāꞌa san. Xōxó kuvi xnūꞌni í ña, nté kadena.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Kiꞌin itō xnúꞌni ñā kadena dɨ́ꞌɨn ña ni ntāꞌa ña, ntá tsi uun ito tsi kátsin tuꞌun ña kadená san. Nté uun xoxo ni kuvi vií i ni ñā.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Nté ntūvi nte níñu kaika ña má kūꞌu kán, nī nú ñañā sán dɨ; ñá te xkūtíkadin ña. Un váꞌa tsi kakachuꞌu ntáa ña, kaxéꞌe ña xuú san kúñu ñā.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Ikā ká veꞌxí Jesuú ne, koó da kainu ñatīí san kueꞌen ña, kukunchɨ́tɨ ña nuu ña.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Dōó ntii kakaꞌan:
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Tsí kakaꞌan Jésuu ni é ña váꞌā san:
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Tsixeꞌe Jēsuu ña:
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Īkan dá xeꞌe ntaꞌa Jesuu:
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Ikan tsi ētsin ne, ñá te da dīi kútsin ñuꞌu tɨ, ntaéꞌxi tɨ má kūꞌu kan.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Kidáā ne, íkan é ña váꞌā san da xeꞌe ntaꞌa Jesuu:
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Kakaꞌan Jésuu tsí kuvi. Kidáā né, ntīi é ña váꞌā san nima ñátīí san ne, kuéꞌen, kūkuꞌun nima kútsín san. Ñá te da ūvi míil kútsín san ne, īnu tɨ un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ tɨ́, kueꞌen tɨ rkɨ deꞌve kán ne, ikan tsī éte nuu tɨ kúñu tɨ̄ ini mínī san, ne, uun ito tsi téni ntɨꞌɨ tɨ.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Ña ntáde kuenta kútsín san ne, koó dā ntaínu ña kunúꞌu ña, kantaa ña ni ñāꞌa san ítsi kan nī má ñūu kan nté ō kúvi ni kūtsin ña. Ñaꞌa sán ne, kuéꞌen ña, ūn ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá, kūkoto ditó ña nté ō kúvi.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Xée ñāꞌa san mí ntitsí Jesuú ne, īní ña ñatīí san, ña é dīꞌna ñuꞌu é ña váꞌā san nima i. Vevií ne, diin diin sá tuví ña. É nakunūu ña duꞌnu ña, tsí é ntūváꞌa ña. Ña xeé san ne, dōo uꞌví ña.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Ñaꞌa, ña ini nté ō kúvi ne, ntákaꞌan ñá nī ña ñuú ña nté ō kúvi nī ña lukú san, nté ō kúvi ni kūtsín san da téni tɨ.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Ña ñuu i sán ne, ntákaꞌan ñá ni Jēsuu é na ntāka ña ñuú ña.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Dā nakunúu xtuku Jesuu tún ntōó san ne, ñatīí, ña é ñūꞌu é ña váꞌā nima í ne, íkan ñā é kɨ̄ꞌɨn ñá ni Jēsuu.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Ntá tsi ña ni ntío Jesuu é kuntēka ña ña. Kakaꞌan Jésuu ni ña:
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Kidáā ne, kúnūꞌú ña nú viꞌi ña kān, da ntáa ña ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña ntoo ñuú Decapuli nté ō dé Jesuu ni ña. Ñaꞌa sán ne, koó dā kúduꞌva ña.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Nákunūu xtuku Jesuu tún ntōó san, kuéꞌen ña, nāxee ña tuku diñɨ mínī san. Ñá tē nté kaa ñaꞌa nátaká nuu ña mí xee Jésuu díñɨ mínī san.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Ikan vēꞌxí uun ñaꞌa, ña nteé ntaꞌa i xiꞌi úkūn ña Israeé san, ñá nanī Jairu. Dā íni ña Jesuú ne, ínchɨtɨ ña nūu ñá ne,
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 kakaꞌan ña:
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Kidáā ne, kuéꞌen Jēsuu ni ña. Ñá te da dīi ñaꞌa kuéꞌen ñá dɨ. Dōo táꞌu nūu Jesuu méꞌñū ñaꞌa san.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Véꞌxi uun ñaꞌa ñadɨ̄ꞌɨ́, ña nchokuví san, méꞌñū ñaꞌa sán dɨ. É uxuvi kuíā e nteé kɨmi ña kuīꞌi é kaetɨ nɨñɨ ña.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ñá te da dīí ntaꞌa medíku ñeꞌe ñá ne, dōo ntóꞌo ña. Uun ito tsi nantɨꞌɨ ñá diuꞌun ñá ne, ntē dúkuan ña ni ntuváꞌa ña; dā dií dií ka kúkaꞌvī ña.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Dā téku ña é kāntaváꞌa Jesuu ñáꞌa sán ne, kuéꞌen ñā, nuu taꞌán ña méꞌñū un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ata Jésuu, da tɨ́ɨn ntaꞌa ña dōo Jésuu,
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 tsí dé kuení mii ña te da mii tsī é tɨɨn ntaꞌa ña dōo Jésuú ne, ntuváꞌa ña, kuiní ña.
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Kidáā ne, ura tsí i tuꞌu é kaetɨ nɨñɨ ña. Kūtuni ña tsí é ntuváꞌa ña.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Jesuú ne, kūtuni ña tsí kuvi idé ña ntaváꞌa ña ña nchokuví san. Xkokōto ña méꞌñū ñaꞌa sán ne, dā tsíxeꞌe ñā:
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Ntá tsi ña ntɨniꞌi ñā ne, ntákaꞌan ña:
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Ntá tsi Jesuú ne, kaito ña ñaꞌa san, kánantuku ñā xoo ñáꞌa ña tɨ́ɨn ntaꞌa ñā.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Kidáā ne, véꞌxi ñadɨ̄ꞌɨ́ san, tsí ini ña tsí ntuváꞌa ña ne, ínchɨtɨ ña nūu Jésuu. Koó dā kanɨ́ꞌɨ ña é kauꞌvī ña. Kakaꞌan ntáa ña tsí dɨvi ñā e tɨ́ɨn ntaꞌa ña ñā.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Nɨɨ dukuan kākaꞌan Jésuu ni ñadɨꞌɨ́ san ne, xée ñāꞌa, ña véꞌxī nte nú viꞌī Jairu, ña é nchokuvi dióko ī. Ñaꞌa sán ne, ntákaꞌan ña:
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Ña ni íde Jesuu kuénta é ntákaꞌan ñáꞌa san, ntá tsi kakaꞌan ñá ni uva īꞌxá san:
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Ñá ni xēꞌé Jesuu itsi é kɨ̄ꞌví ñaꞌa san ni ña; mii tsī Pedru ni Sántiau ní Juaan, ení Santiaú san.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Dā xee Jésuu ni ña nú viꞌī ña nteé ntaꞌa i xiꞌi úkūn sán ne, dōo dito ntaéku ñaꞌa san é ntaéku nteé ña diókō Jairu.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Kidáā ne, kúkɨ̄ꞌví Jesuu má viꞌi kān ne, kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san:
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Ntá tsi ñaꞌa sán ne, da ntáxkuntée ña é kākaꞌan Jésuu, tsí ini ña tsí e xíꞌi kueꞌen iꞌxá san. Ntá tsi kíñuꞌu Jesuu un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san nu kíꞌi kān. Da mii tsi dɨꞌɨ īꞌxá san ni uva i, nī ntuni ñáꞌa ña ntɨniꞌi ñā kúkɨ̄ꞌví niꞌi ñā mí tuví iꞌxá san.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Dā karkáa Jesuu ntáꞌa i ne, kakaꞌan ñá ni ī:
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Kidáā ne, nákuntītsí iꞌxá san ne, nakaka, tsí é uxuvi kuíā i. Koó dā kúduꞌva ñaꞌa san.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Jesuú ne, kakaꞌan ñá ni uva īꞌxá san é ña ku kaꞌán ña ni ñāꞌa san nté ō kúvi ntóto a dióko ñā. Kakaꞌan ñá ni dɨꞌɨ ī é na kuēꞌé ña é kāꞌxi.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.