Marcos 2
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NAA
1 Dā kútɨtɨ́n ntuvi ne, nāxee Jésuu ñuu é nani Capērnau. Ura tsí i kútuni ñáꞌa san é tuví ña uun viꞌi.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Ñá tē nté kaa ñaꞌa nátaká nuu ña; ntē ña ni xee táꞌan viꞌi san é kuntōo ña má viꞌi kān é kīni ña é kākaꞌan ña.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Kidáā ne, xée kɨ̄mi ñaꞌa, odo ña uun ñaꞌa, ña xiꞌi kúñu ī.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Ñá nī kúvi kuīta ntíꞌxin ña má viꞌī mí tuví Jesuu, tsí ña te nté kaa ñaꞌa ntáñɨ̄ ña. Dukuān ne, kúxēe ña dɨkɨ viꞌi kan né, nākaán ña un siin dɨkɨ̄ viꞌí san mí tuví Jesuu. Mí kantīí ne, nákīí ña chidō é nuu ña xiꞌi kúñu ī san iní viꞌi kān.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Dā íni Jesuu tsí ña odō ña xiꞌi kúñu ī sán ne, nɨɨ̄ kuéꞌen ini ña ntákuintiꞌxe ña ne, kakaꞌan ñá nī ña nchokuví san:
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Īó mastrú lei Xúva kō é ntoo ña ne, ntádē kuení ña:
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “¿Nté kui kuān ó kakaꞌan ntú ña sāꞌa? ¿Ña kaíko ñuꞌu ntu ña Xuva kō? Tsí xoxó ñaꞌa ñuxiví sa é kūvi nakate ña kuétsi kō. Da mii tsi Xuva kō é kūvi vií ña”, dé kuení ña.
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Kūtuni Jésuu nté ō ntádē kuení ña ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 ¿Neé ntu e dií ka ña víꞌxin kaa é kāꞌán u ni ña sāꞌá, te kuinī nto? ¿Ō kaꞌán ntu u: “É ntōo kuétsi o”, ō kaꞌán ntu u: “Nakuntítsin, kuniꞌin chido ō, kunúꞌūn nú viꞌi o kān”, koo kaꞌán u?
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Ntio ko é na kūtuni nto tsí xuꞌu é vēxkúvi ú ñatīí ne, kuvi nakate u kuétsi ntō ñuxiví sa —kaꞌan Jésuu ni mastrú leí san.
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 —Dɨvīn é kākaꞌán u ni ō ne, nakuntítsin, kuniꞌin chido ō, kunúꞌūn nú viꞌi o kān —kaꞌan Jésuu ni ña.
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Ura tsí i nakuntítsi ña, nákiꞌi ña chido ñā ne, kúnūꞌú ña nú viꞌi ña kān. Koó dā kúduꞌva ñaꞌa san ne, nánūꞌu ñá iní ña Xuva kō, ntákaꞌan ña:
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Kidáā ne, kuéꞌen xtūku Jesuu diñɨ míni Galilea. Dōo xee ñáꞌa san mí tuví ña ne, nakuáꞌa ña ñaꞌa san.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Kuéꞌēn ká Jesuu ítsi kān né, ikān nániꞌi ña uun ñaꞌa, ñá nani Lēvii, iꞌxá Alfeu. Tuví Levii nú viꞌī mí kaido ña diuꞌun xôo iña ñuú Roma. Kakaꞌan Jésuu ni ña:
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Uun ntuvi ne, tuví Jesuu nú viꞌi Lēvii, ntaéꞌxi ña. Ñá te da dīi ña ntaído diuꞌun xôó san ntoo ña nú mesa, ni ñá iō kuetsí i. Ikān tuví Jesuu ni ña ntɨníꞌi ñā. Tsí ña te da díi ñaꞌa san ntántīkɨn ñá Jesuu.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Ntá tsi mastrú lei ni ñá fariseú san ne, īní ña tsí ntaéꞌxí dadɨɨ Jesuu ni ñá kini ntáa san, nī ña ntaído diuꞌún san ne, ntákaꞌan ñá ni ña ntɨniꞌi Jēsuu:
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Tēkú Jesuu é ntákaꞌan ñá ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Ña ntɨniꞌī Juaan ni ñá ntɨniꞌī ña fariseú san ne, dukuān xkoó ini ña é kuntoo ixu ñā. Xée ñāꞌa san, ntátsixeꞌe ña Jēsuu:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Jesuú ne, kakaꞌan ña:
19 Jesus respondeu:
20 Ntá tsi tē xee úra i é ntaka ña tántaꞌa sán ne, kidáā né, īó ntuvi é kuntoo ixu ñā.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 ʼÑá tē doo xée san naxntēé nuu o doo tsude, tsí doo xée sán ne, kanatɨxɨ tē ntóo. Kidáā ne, ntátsin ntɨꞌɨ ne, dií dií ka kini koo kuvi.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Tē xnuu váꞌa o ntute tɨntiꞌo xee iní ñɨɨ̄ sán ne, ñá te ñɨɨ ata kūꞌun, tsí ntata té kukāve. Uun ito tsi kunaá ntute tɨntiꞌo san ni ñɨɨ ī sán dɨ. Tsí ntute tɨntiꞌo xeé san ne, kantio é kūꞌun iní ñɨɨ xēe —kaꞌan Jésuu, kánañēꞌe ñá ña.
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Ntuvi dá iō dáꞌna ne, kuéꞌen Jēsuu ni ña ntɨníꞌi ñā, ítā ntiꞌxin ña mí kaa trigú san. Ña ntɨniꞌi Jēsuú ne, kātsin ña xoko trigu é kāꞌxí ña.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Īní ña fariseú san é kuān ó de ña ne, ntákaꞌan ña:
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Ntá tsi kakaꞌan Jésuu:
25 Ele lhes respondeu:
26 Tsí kɨꞌví ña iní viꞌi Xuva kō kidáā dá tuví dutu ñá odo nūu, ñá nani Abīata. Davií ne, íkan ña tāñúꞌu kuíko san é kāꞌxi ñá ni ña ntɨniꞌi ña, kuān te dóo xií kaa, tsí da mii tsī dutú san é kūvi kaꞌxí ña tañúꞌū e kúviko san —kaꞌan ña.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Kakaꞌan Jésuu ni ñá fariseú san:
27 E Jesus acrescentou:
28 Xuꞌu é vēxkúvi ú ñatīí ne, kuvi kāꞌán u nee iña é vāꞌa é vīi o ntúvi dá iō dáꞌna —kaꞌan Jésuu.
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.