Lucas 2
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs VC
1 Ntuvi tsikán ne, taxnūu Césa Agustu túꞌūn da míꞌī ká ñuu é uve taꞌan ñūú Roma, kakaꞌan ña é na nākuvé naꞌa un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Sáꞌā e kúvi uun ito é nakuvé naꞌa ñáꞌa san dá nūu Círeniu, kade kúꞌvē ña ñuú Siria.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa ntánuꞌu ña ñuú ña é nākuvé naꞌa ña.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Dukuān né, ntīi Jósee ñuú Nazaree é kāduku ntée Galilea. Kidáā ne, kuéꞌen ña ñūú Beleen é kāduku ntée Judea, ñuú mí káku rei Davii, tsí Joseé ne, dɨvi tātá viꞌi Davii ña.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Kuéꞌen ña, ntūvi ñá ni Māria, tsí dɨvi ñā é kūntaa túꞌun ñā é kani viꞌi ña ni Jōsee. Maria sán ne, é ñūꞌu iꞌxá ña.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Da nɨɨ̄ ntoo ña ñuú Beleén ne, xée ntūvi é kāku iꞌxá ña.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Ikān káku iꞌxá ña, iꞌxá nuu i. Náxtīnuu ñá i doo ne, dā xnúu ña i ini etun mí ñūꞌu e ntaéꞌxí kɨtɨ, tsí ña vádā ka mí vāꞌá o é kuntōo ña iní viꞌi kān.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Etsin ñuú Beleén ne, ñuꞌu paxtu má kūꞌu kan, ntáde ñā kuenta léꞌntú ña niñú san.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Dā née inī ña, xéē ánje Xuva kō mí ñūꞌu ña. Nāxiꞌí nuu Xuva ko ntuve ñā kanɨɨ ntíkō diñɨ i mí ñūꞌu ña ne, dōo uꞌví ña.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Ntá tsi kakaꞌan ánjē san ni ña:
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Tsí ñuu Dávií ne, é kāku uun iꞌxa é nakakū nto. Dɨvi Crīstu; dɨvi ñā é Tóꞌo kō.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Vata koo é nāniꞌi nto iꞌxá san ne, naniꞌi nto i kátīnuu dóo, nuu ntaá ini etun mí ñūꞌu e ntaéꞌxí kɨtɨ —kaꞌan ánjē san ni ña.
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Ura tsikán ne, ñá te da dīi ánjē san ntii díto ña, e ntákaꞌan ña e dóo kaꞌnu Xuva kō:
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 ¡Dōó kaꞌnu kueꞌen Xúva kō, ña tuví e dukún kān!
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Kidáā ne, kuntāa ánjē san e dukún kān. Paxtú san ne, eni ntuꞌu ñā ntákaꞌan ñá xe un xé un ñā:
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Kantɨ́ꞌɨ duꞌva tsi kueꞌen ña, kunantúku ña Maria ni Jósee ni iꞌxá san. Dā nániꞌi ña ñá ne, ikān nuu ntaa iꞌxá san ini etun mí ñūꞌu é ntaéꞌxí kɨtɨ san.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Dā íni ña i ne, ntántaa ña nté o kakaꞌan ánje ni ñā iña iꞌxá san.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña téku i ne, koó dā kúduꞌva ña é kuān o ntákaꞌan páxtú san.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Ntá tsi María sán ne, xnuu váꞌa ña nima ñá é un ntɨꞌɨ̄ é dé kuení ña nuu i sáꞌa.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Dá kūnúꞌu paxtú san ne, ntaíta ña nchuꞌún Xuva kō ntánakuéꞌe ña sintiáꞌvi ntaꞌa ña kuenta iña i un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ é téku ña nī e íni ña, tsí kúntaa un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ vatā ó kakaꞌan ánjē san ni ña.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Dā kúvi una ntúvi ne, ēꞌnté nuu ña un síin kúñū é ixi iꞌxá san vatā xkoó ini ña. Kidáā ne, xntánteē ñá i é Jēsuu kunáni, dɨvi dɨ̄vi é kākaꞌan ánjē sán ni Māría nte díꞌna dá kūꞌun iꞌxá ña.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Dā xee táꞌan ntuvi é ntuntoo ña, vatā ó kakaꞌan lei Muíseé ne, kueꞌen níꞌi ña īꞌxá san ñuú Jerusaleen é ntāda ña i kuenta ntáꞌa Xuva kō.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Dé ntaa ña sáꞌā, tsí kuān ó kakaꞌan lei íña Xuva ko: “Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ íꞌxa tii, iꞌxa nuu í ne, kuntoo xio kuenta iña Xuva ko”, kaꞌán leí san.
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Kuéꞌen ña, kūntído ña doméni nú nāa kán dɨ, vatā ó kakaꞌán lei íña Xuva ko: uun naꞌa paloma ntɨ́kɨ́n o ūvi páloma naꞌnu.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Ntuvi tsikán ne, kátūví uun ñatīí ñuú Jerusaleen, ñá nani Sīmiuun ña e dóo vaꞌá ñaꞌa, e dóo kanuu iní ña Xuva kō. Kantétu ña amá kiꞌxi ña nakākú ñuú Israee. Espíritū Sántū sán tuvī niꞌi ñá Simiuún ne,
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 xéꞌe ñā é kūtuni Símiuun tsí ña kuví ña tē ña diꞌna kiní ña Cristu, ña táxnuu Xuva kō.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Kidáā ne, kuéꞌen ñā má ūkún kān, tsí Espíritū Sántū sán ne, náñēꞌe ñá ña é kuān koo vií ña. Dɨvi tsi ntuvi tsīkan kuéꞌen niꞌi Jóseé san ni Māríā san iꞌxá ña Jesuu má ūkún kān dɨ é ntāda ñá i kuenta vátā ó kakaꞌan leí san.
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Kidáā né, kīꞌi Simiuún san i, iníꞌi nteé ña i ne, dā kidáa kākaꞌan ntâꞌví ña ni Xuva kō, kakaꞌan ña:
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 Xuvā kó, viꞌi a vé ne, é vāꞌá o é tāꞌxi nto itsi é na kūví u ve,
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 É īní u nuú ko ve, ña e véxnakākú ntɨ,
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 ña e táxnūu nto é kīni un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ ñá ntoo ñuxiví sa.
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 Dɨvi ñā naxiꞌí nuu ña ñuxivi vata kaa ñuꞌu é kaxiꞌí nuu nuu ko.
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Uva Jēsuu ni dɨ́ꞌɨ ñā ne, koó dā kúduꞌva ña da téku ña é kākaꞌan Símiuun íña iꞌxá ña.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Kidáā né, nāxnuu viko Simiuún san ña ne, dá kakāꞌan ñá ni Māría, dɨꞌɨ Jēsuu:
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 vata koo é dukuan koo kūtuni nté ō ntádē kuení ntiꞌxe ñaꞌa san. Dɨvīn dɨ́, dōo uꞌvi kuvi ó, vata tē káā é ūvi nuu i niꞌni ntído nima ó dɨ —kaꞌan Símiuún san ni Māríā.
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Íkān ntitsi úun ñadɨ̄ꞌɨ́, ña e dóo atā, ñá nanī Ana, ña é kaꞌán naa Xuva ko. Iꞌxá Fanuee, tatá viꞌi Asee. Dutsi kuia ña tántaꞌa ña ne, uꞌxe kuía tsi īntóo niꞌi taꞌan ña ni xɨ̄ɨ ña.
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 É īta ntíꞌxin kɨmi díko kɨmi kuia é ntukíi ñā. Ñá nī ntíi kuēꞌen ña má ūkún kān. Ntē ntúvi ntē níñu kanuu iní ña Xuva kō ne, kaitúvi ixu ña ne, kakaꞌan ntâꞌví ña dɨ.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Ura dúꞌva tsi i xeé Aná san mí ntōo ña ne, eni ntuꞌu ña kānakuéꞌe ña sintiáꞌvi ntaꞌa Xuva kō, ne, kakaꞌan ñá iña iꞌxá san ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san, ña ntantétu xoo é xee i é nakakū ñuú Jerusaleen.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Kidáā ne, da kúvi dé ntaa ntɨ́ꞌɨ ñā é kākaꞌán lei Xúva kō ne, kúnūꞌú ña ñuú Galilea, un tsi nté ñuú mii ñā, mí nani Nazāree.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Ikān éni ntuꞌu iꞌxá san éꞌnu. Dōó ntii éꞌnu. Dōó kiꞌin inī i. Dōo kuínima Xúva ko ī.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Kuia kuía ntáñeꞌe uva Jēsuu ni dɨꞌɨ ñá ñuú Jerusaleen dá kakuvi viko da nátava Xuva kō ña Israee ñuú Egítō.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Dā xee táꞌan uxuvi kuía Jesuú ne, kuéꞌen ntɨ̄ꞌɨ ña ñuú Jerusaleen váta xkoó ini ña da kaxío viko san.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Dā inú kava viko sán ne, ítuvī mii Jésuu Jerusaleen, é ntē ña ni iní dɨꞌɨ ñā, nté uva ñā.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Te kūntíꞌxi iꞌxá ña méꞌñu ñāꞌa san, kuíni ña. Uun ntuvi va váꞌa ñúꞌu ña ītsi da kútuni ña é ña te ntīkɨ́n ntu iꞌxá ña ña. Kidáā ne, eni ntuꞌu ña nántuku ña ñā méꞌñu ñāviꞌi ña ni ña ini ña.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Ñá ni nāniꞌi ñá ña. Kidáā né, ntiko kōo xtúku ña, kueꞌen ñá, kūnantúku ña ña ñuú Jerusaleen.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Dā kúvi uni ntúvi ne, nāniꞌi ñá ña ini ukún kān. Ntoo niꞌi ña mastrú lei, kaini ña e ntákaꞌan ñá ne, katsixeꞌe Jēsuú san ñá dɨ.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña e téku i ne, koó dā ntákuduꞌva ña, tsi dóo ntíto Jesuú san ne, dōó ini ña nté koo nantiko kōo ñá dɨ.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Dā íni uva ñā ne, koó dā kúduꞌva ña. Dɨꞌɨ ñā né, kakaꞌan ña:
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Ntá tsi ña ni ñéꞌe dɨkɨ ñā nee iña é kākaꞌan ñá ni ñā.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Kidáā ne, kúnūꞌú Jesuu ni úva ñā ñuú Nazareé ne, dē ntaa ntɨ́ꞌɨ ña nēe e teé tsiñu uva ña ñā. Dɨꞌɨ ñā ne, xnuu váꞌa ntɨꞌɨ ña sáꞌā nima ña.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Jesuú ne, kuéꞌēn éꞌnu ña. Dōo kúkiꞌin inī ñá dɨ. Dōo kuínima Xúva ko ña, ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa sán dɨ.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.