Lucas 20

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Uun ntuvi ne, tuví Jesuu má ukún kan, kanañēꞌe ñá ñaꞌa san nté koo nakáku ña. Xée dūtu ñá odo nūu, ni mastrú leí san, ni ñatā san.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Kidáā ne, ntákaꞌan ñá, tsixeꞌe ña Jēsuu:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Xoó ntu teé tsiñu ī Juaan é kuan kōo nakutsi ntute ña ñaꞌa san: Xuva kō né, ō ñaꞌa san? —kaꞌan ña.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Kidáa ne, eni ntuꞌu ñā natíin mii ñā, ntákaꞌan ña:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Ntá tsi te kāꞌan o tsí ñaꞌa san teé tsiñu ña ña ne, kudiin ñáꞌa sán ne, kuéꞌe xuu ña kō. Tsí un ntɨꞌɨ ñāꞌa sán ne, iō ntaa íña ña tsí Juaán san ne, kakaꞌan ñá kuenta iña Xuva ko —kaꞌan ña.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Dukuān ne, nantíko koō ña, ntákaꞌan ñá tsi ñá ini ña xoo teé tsiñu i Juaan é nakūtsi ntute ña ñaꞌa san.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Kidáā ne, nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ña:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Kidáa ne, eni ntuꞌu Jēsuu kántaa ña nuu i sáꞌa, kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 taxnūu ña ña kade tsiñu iña ña e kíkakan ña é kadūku ntée tóꞌo ñā, ntá tsi dā xee ñá kade tsiñu sán ne, ēꞌní ña ña, dá nantīko koó ña ña da mii ntāꞌa ña.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Kidáā né, taxnūu tóꞌo tɨ̄ntiꞌó san uun ká tuku ñaꞌa, ña kade tsiñu iña ña, ntá tsi ña tsīkán dɨ ne, dōó kini ō kaꞌan ñá ni ñā né, ēꞌní ña ña dɨ. Da mii tsi ntāꞌa ña ntíko koō ña.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Tōꞌó i sán ne, taxnūu xtuku ña ña kade tsiñu iña ña, ñá kuvi ūní san. Ntá tsi ña ñuꞌu ntaꞌa ī tɨntiꞌó san ne, ntuku kuiꞌī xtúku ña ña ne, dā kíñuꞌu ña ña kíꞌi kān.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ʼKidáā né, tōꞌó ñuꞌu sán ne, kakaꞌan ña: “¿Neé ntu vii ú ve? Á te taxnūu ú iꞌxá miī ko. Da miī é kuiko ñuꞌu ña ñā”, kaꞌan ña.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Ntá tsi ña ñuꞌu ntaꞌa tɨntiꞌo sán ne, dā íni ña iꞌxá ña ne, ntákaꞌan ñá xe un xé un ñā: “Ña sāꞌa é dūku ntée ña iña uva ña. Kaꞌní o ña vata koo é xoꞌo vīí o tóꞌo ñūꞌu san”, kaꞌan ña.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Dukuān né, kīñuꞌu ña ña ñuꞌu uva ñā ne, dā éꞌni kueꞌen ñá ña —kuan ō kaꞌan Jésuu ni ñáꞌa san.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Viꞌi a vé ne, á te kɨ̄ꞌɨn ña kikáꞌni ña ña ñuꞌu ntaꞌa ī san, dá tsuꞌun ntaꞌa ña é tāta ña tuku ñáꞌa —kaꞌan Jésuu.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Ntá tsi Jesuú ne, īto ña ña ne, dá kakāꞌan ñá ni ñā:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Da xōó ka ñaꞌa, ña é ntāva ntodo nú xūu sáꞌa ne, táꞌnu kuēꞌen ña. Ntá tsi te xōo ñáꞌa kóꞌxo nuu xuú san ata ñá ne, un tsi kuvi utsi kúñu ñā —kaꞌan Jésuu.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Tōꞌó dutú san nī mastrú leí san ne, ntīo ña é tɨ̄ɨn ña Jesuu úra í tsíkan, tsi kútuni ña é kāntaa Jesuu núu i sáꞌa kuenta iña ña, ntá tsi uꞌvī ñá ñaꞌa san.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Kidáa ne, taxnūu ña ñaꞌa é kīkoto xúꞌu ña Jesuú ne, īde sá ña vatā ó de ñaꞌa, ña e dóo váꞌa, tsi ntántukū nuu iní ña nté koo tsiꞌi kuétsi ña Jesuu ntáꞌa ña tsiñu i.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Kidáa ne, tsixeꞌe ña Jēsuu:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Dukuān né, ¿vāꞌá ntu ō e ntáꞌvi ō diuꞌun xôó san iña ñuú Romá ne, ō ña váꞌa ntu ō? —kaꞌan ña.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Ntá tsi Jesuú ne, kūtuni ña é ña te nɨɨ kuéꞌen ini ña katsixeꞌe ñā ne, kidáā ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Viꞌi a vé ne, nāñeꞌe ká nto ko uun diuꞌún san. ¿Xoō ntú nuu i é ntēé san; ō xoó ntu dɨvī í e ntée naꞌá san? —kaꞌan ña.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Ña ni kúvi nīꞌi ña nté koo tsiꞌi kuétsi ña Jesuu kuénta iña túꞌūn é kākaꞌan ñá méꞌñū ñaꞌa san. Koó dā kúduꞌva ña é kuān nte íni ña nté koo nantiko koō ñá ne, diin diin sa intóo ña.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Rkontûví ne, kuéꞌēn ña saduceú san, kukoto ñá Jesuu. Tsí dɨvi ñā ne, ña ntákuintiꞌxe ña te nuu é ntaā i é ntoto o tē xiꞌi o. Dukuān né, tsixeꞌe ña Jēsuu núu i sáꞌa:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 —Mastru, ini nto tsí Muiseé ne, xntée naꞌa ña tsí te uun ñatīí kuví ña ne, ntukíi ñadɨꞌɨ̄ ña é ntē ña ni xío iꞌxá ña ne, kantio é nātántaꞌa ñadɨ̄ꞌɨ kií san ni ēní xɨɨ ña vata koo é kōo iꞌxá ña ni ñā kuenta iña ñá xiꞌí san.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Uun ito ne, īó uꞌxe ñáꞌa ení ña. Ña é kuvi ūun sán ne, tántaꞌa ña ne, xíꞌi ña dīꞌna dá kōo iꞌxá ñadɨꞌɨ̄ ña.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ña é kuvi ūví san ne, natántaꞌa ña ni ñadɨ̄ꞌɨ kií san. Xíꞌi ñā dɨ́ ne, nté uun iꞌxá ña ña ni xío.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Kidáa ne, nātántaꞌa ña é kuvi ūní san ni ñadɨ̄ꞌɨ́ san. Dukuān né, un ntɨꞌɨ ñā e kúvi uꞌxe ñáꞌa sán ne, xíꞌi ntɨ̄ꞌɨ ña e nté uun iꞌxá ña ña ni xío.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Kidáā ne, xíꞌi ñadɨ̄ꞌɨ́ san dɨ.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Viꞌi a vé ne, tē ntóto ña da xiꞌí ña ne, ¿xoó ntu é kuvi ña dɨꞌɨ ī ña? Tsí un ntɨꞌɨ̄ ña é uꞌxe ñáꞌa san tántaꞌa ña ni ñadɨ̄ꞌɨ́ san —kaꞌan ña.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Kidáā ne, nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ña:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Ntá tsi tē xoo é nīꞌi i é xēe e dukún kān ne, ntoto dadɨɨ ña nī ña xiꞌí san ikān ne, tē tií te ña dɨꞌɨ̄ ñá ne, ña tántaꞌa ká ña.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Tsí ña kuví ka ña, tsí ntuvi ña vata ntáa ánjē san, ntuvi ña iꞌxá Xuva kō, tsi e ntóto ña.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Uun tsi nte míi Muīsee kakáꞌan ña tsí ntoto ña xiꞌí san da xntée naꞌa ña iña xuku é kaiꞌxi san. Ikān ne, kakaꞌan ña tsí Xuva kō né, dɨvi Xuva Ābraan ni Ísaa ni Jácoo.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Xuva kō ne, ñá te Xuva ñā xiꞌi i, tsí Xuvā ña ntantíto ña. Tsí kuenta iña Xúva kó ne, é un ntɨꞌɨ ñā ntantíto ña —kaꞌan ña.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Kidáā né, īó mastrú leí san ne, ntákaꞌan ña:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Kidáā ne, úꞌvī ña e tsíxeꞌē ká ña ña.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Jesuú ne, tsixeꞌe ñā:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Dɨvi tsi Dāvii kakáꞌan ña ini tutú Sálmū san:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 un tsi da nté natsiꞌi ú ña ntaínchuꞌvi o
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Ntá tsi ¿nté ntu koo kuvi vií Cristu iꞌxá ika Dāvii? Tsí mii Dāvií san ne, kakaꞌan ña e Tóꞌo ña ñā —kaꞌan Jésuu ni ña.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ntaíni ña dá kakāꞌan Jésuu ni ña ntɨníꞌi ñā:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 —Kuenta tsí vií nto nī mastrú lei, tsí dóo ini xkuꞌun ña doo nani, taꞌan i e ntañúꞌu ña e dóo kiꞌin inī í san, da ntaíka ña. Dōó ntio ña é kāꞌan ñáꞌa san ni ñā ntiusi da ntaíka ña méꞌñū ñuú san. Tē xee ñá má viꞌī mí ntánataká nuu ña Israeé san ni vīꞌi viko sán ne, ntánantuku ñā míꞌī e dií ka váꞌā o é kuntōo ña.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Ña tsīkán ne, ntánakuido nuu ña viꞌi ñadɨ̄ꞌɨ kií san. Ntá tsi dóo naꞌa ntákaꞌan ntâꞌví ña vata koo é ña kutuni ñáꞌa san te dóo kini ntáa ña. Ña kuān ntáa sán ne, dií ka kueꞌe níꞌi ña é ntoꞌo ña ntaꞌa Xuva kō —kaꞌan Jésuu.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.