Lucas 18
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ACF
1 Jesuú ne, kantaa ña uun nuu i é nañéꞌe ña é kāꞌan ntâꞌví ō é nɨɨ kuēꞌen tsí ntuvi é ntē ña natɨvi iní kō.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Kakaꞌan ña:
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Dɨvi tsi ñūú tsikán ne, tuví uun ñadɨ̄ꞌɨ kii é īó duꞌxen īña ña. Kuéꞌen ña ntaꞌa ña kaxntēkú kûꞌvé san, kukakan ña kuétsi kuēnta iña ñá kanaa núu niꞌi ñā.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Dā dóo kútɨtɨ́n ntuvi ne, ña ni íde ña kaxntēkú kûꞌvé san ñá kuenta. Ntá tsi da rkontûví ne, dē kuení ña: “Ña kaûꞌví ko Xuva ko, ntē ña kaíko ñūꞌú u ñaꞌa sán dɨ,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ntá tsi ñadɨ̄ꞌɨ kií, ña sāꞌá ne, dōó kanatekū duꞌxen ñá ko. Nadaꞌān ú ña vata koo é ña kiꞌxí ka ña é natekū duꞌxén ka ñá ko”, kaꞌan ña.
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 ʼSáꞌā é kākaꞌan ñá kaxntēkú kûꞌve, ña dóo kini kaa san.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Xuva kō ni, ¿vá ñā ntu te nadáꞌan ña xoo é nakaxnúu ña é kūvi iña ña, ña é kaikan ntáꞌa ña ntē ntúvi ntē níñu? ¿Vá viī ntú Xuva kō é kuntētu ña?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Káꞌān u tsí nadaꞌan ña ñā é nte ña kukuíi. Ntá tsi te vēꞌxi u, xuꞌu é vēxkúvī ú ñatīí ne, ¿vá nāniꞌí ka ntú ko ñaꞌa, ña e ntákuintiꞌxe i ñuxiví a? —kaꞌan Jésuu.
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Kantaa Jesuu úun ká xtuku nuu i iña ñá e dóo vaꞌá, kuiní mii ī, ña ntánantii niꞌni tuku ñāꞌa. Kakaꞌan ña:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 —Uvi ñáꞌa ñatīí ne, kuéꞌen ñā má ūkún kan, kūkaꞌan ntâꞌví ña. Uun ña ne, ña fariseu. Ña uun ñaꞌa ká san ne, ña kaido diuꞌun xôo íña ñuú Roma.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ña fariseú san ne, ntitsí ña ne, duꞌvā ó kakaꞌan ntâꞌví ña: “Xuvā kó, kanataꞌxi ú sintiáꞌvi ntaꞌa nto tsí xuꞌú ne, ñá te vāta ntáa ña nguiī san kaa u: é dūꞌú ña, kini ntáa ña ne, iō kuetsí ña dɨ; ntē ña te váta kaa ña kaido diuꞌun xôó san kaa ú dɨ.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Xuꞌú ne, úvi īto é uun vite kaitúvi ixú u. Kuéꞌe kanatāꞌxi ú ntaꞌa nto vata kaa é kāniꞌí ko”, kaꞌan ñá fariseú san.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 Ntá tsi ña kaido diuꞌun xôó san ne, dōo íka kātuví ña; ntē ña ni ntaa níꞌi ña dɨ̄kɨ ña ni nuu ña e dukún kān. Da mii tsī e kaxéꞌe ña ntaꞌa ña nima ñá, kakaꞌan ña: “¡Xuva ko, na ntūntaꞌví ini nto ko, tsí xuꞌú ne, dōó iō kuetsí ko!”, kaꞌan ña.
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Kakaꞌán u ni ntō tsí ña kaido diuꞌun xôó san ne, é dé kaꞌnu iní Xuva ko ni ñā kuetsí ña, kúnūꞌú ña viꞌi ña. Ntá tsi ña fariseú san ne, ñáꞌā. Tsí ña é kade kaꞌnu miī kúñu ī né, dōo kakóꞌxo nteē ñá ntaꞌa Xuva kō. Á ña ntāꞌví san ne, dɨvi ñā e dóo kaꞌnu ñaꞌa ña ntaꞌa Xuva kō —kaꞌan Jésuu.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Kueꞌen níꞌi ñāꞌa san iꞌxá ña mí tuví Jesuu váta ko é na tɨɨn ntaꞌa ña ī. Ntá tsi dā íni ña ntɨniꞌi ñā né, eni ntuꞌu ñā de tíi ña ni ña vexníꞌi iꞌxá i.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Kidáa ne, kāna Jesuú ña, kakaꞌan ñá ni ñā:
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Nuu é ntaā i é kākaꞌán u ni ntō: Xoó ncho kɨ́ꞌvi i mí kadē kûꞌvé Xuva ko ne, da miī é kuintiꞌxe ña Xuva ko vatā ó kakuintiꞌxe iꞌxá san. Tē ñaꞌá ne, ña kúvi kɨ̄ꞌví ña —kaꞌan Jésuu.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Uun ñatīí, ña odo nūú ne, katsixeꞌe ña Jēsuu:
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ña:
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Inin nté o kakaꞌan túꞌūn e xtúvi Xúva kō: “Ñá ku kukīdi niꞌi nto ñadɨꞌɨ, ña é ña te ñádɨ̄ꞌɨ míi ō. Ñá ku ēꞌnín ñaꞌa. Ñá ku dūꞌun. Ñá ku kāꞌán dovete iña ñaꞌa. Kuikon ñuꞌun uva ō, ni dɨꞌɨ ō dɨ”, kaꞌan —kaꞌan Jésuu.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Kakaꞌan ñátīí san:
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Dā téku Jesuu sáꞌā ne, nantíko koō ñá, kakaꞌan ña:
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Ntá tsi dā téku ñatīí san sáꞌā né, dōo kúntaꞌxa iní ña, tsi dóo kuika ñā.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Īní Jesuu tsí dóo kúntaꞌxa iní ña ne, kakaꞌan ña:
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Dií ka ña ntii tuꞌun é kɨ̄ꞌví uun kameú san xavi xɨ́kɨ san é vāta kaa ña kuiká san é kɨ̄ꞌví ña mí kadē kûꞌvé Xuva kō —kaꞌan ña.
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ña téku i sán ne, ntákaꞌan ña:
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ña:
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Pedrú ne, kakaꞌan ña:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Jesuú ne, kakaꞌan ña:
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 dií ka kueꞌé ka niꞌi ña ñuxiví a; rkontûví ne, níꞌi ña é vāꞌá ntaꞌa Xuva ko ntii dañu ntūvi —kaꞌan Jésuu.
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Kāna xio Jesuú san uxuvi ñáꞌa ña ntɨniꞌi ñā ne, dá kakāꞌan ñá ni ñā:
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Tsí ntada ña kó kuenta ntáꞌa ña véꞌxi tūku ñuú san é kadā xení ña nī ko, é viī ña é kini kaa nī ko, é tɨꞌvi dɨɨ́ ña kó dɨ.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Kani ña kó ñɨɨ é kanuꞌni nuu utun ne, dá kaꞌnī ñá ko dɨ, ntá tsi te kúvi uni ntúvi ne, ntoto xtuku u —kaꞌan Jésuu.
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Ntá tsi ña ntɨniꞌi ñā ne, ñá ni ñēꞌe dɨkɨ ña; ntē ñá ini ña nee iña é kākaꞌan Jésuu, tsí nuu i sáꞌa ne, dōó xūꞌú ō kakaꞌan ña; ntē ña ni kuvi kɨ́ꞌɨn dɨkɨ ña.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Kuéꞌen Jēsuú ne, dā xee étsin ña ñuú Jericoó ne, ikān tuví uun ña kuāá itsi kān, kaikan ñá doméni.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Da téku ña é ña te nté kaa ñaꞌa san ntaíta ntíꞌxin ña ne, katsixeꞌe ñā neé kakuvi.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ntákaꞌan ñáꞌa san tsi Jésuú ne, ikan kuīta ntíꞌxin ña.
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Kidáa ne, un ntii tsi kakana ña kuāá san:
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Ña odo nūú ne, de tíi ña ni ñā vata koo é na kūtuvi kadin ña. Ntá tsi dā dií dií ka ntii kána ña:
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Kidáā ne, kántītsí Jesuú ne, dā táxnuu ña ñā é kūkueká ña á ña kuāá san. Dā xee ñá ne, tsixeꞌe Jēsuu ña:
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 —¿Neé ntu ntio o é vīí u ni ō? —kaꞌan ña.
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Jesuú san ne, kakaꞌan ña:
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ura dúꞌva tsi i náxiꞌí nuu ñá kuāá san ne, dá kuēꞌen ña kuntikɨn ñá Jesuu, kakáꞌan ñá tsi dóo kaꞌnu Xuva kō. Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa sán ne, dā íni ña nuu i sáꞌa ne, ntákaꞌan ña e dóo kaꞌnu Xuva kō dɨ.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.