João 2
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NVT
1 Dā kúvi uni ntúvi ne, viko kakuvi é katántaꞌa ñaꞌa ñuú Canaa é kāduku ntée ñuú Galilea. Ikān tuví dɨꞌɨ Jēsuu.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Kāna ña Jesuu ni ña ntɨníꞌi ñā é kɨ̄ꞌɨn ña víko sán dɨ.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Dā ntɨ́ꞌɨ ntute tɨntiꞌō sán ne, kakaꞌan dɨ́ꞌɨ Jēsuu ni ña:
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Kidáā ne, kakaꞌan dɨ́ꞌɨ ña nī ña ntátsuꞌun koꞌo san:
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Ikān ne, īó iñu kɨdɨ é kūvi xuu, e dé tsiñu niꞌi ña e ntúntoo ña vatā xkoó ini ña. É un é un kɨ́dɨ̄ ne, kakii kúꞌve te uun siēntu lítru.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 kakaꞌan Jésuu ni ña:
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Dā íto ntee vartuma kuinúu sán ntute e ntúvi ntute tɨntiꞌō sán ne, ñá ni inī ña míꞌi vēꞌxi. Ntá tsi ña ntátsuꞌun koꞌo sán ne, ini ña, tsí dɨvi ñā táva ña. Kāna vartuma kuinúu san ñatīi, ñá dā ve tántaꞌa sán ne,
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 kakaꞌan ñá ni ñā:
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Sáꞌa īdé Jesuu ñuú Canaa é kāduku ntée ñuú Galileá ne, kūvi diꞌna nuu i e dóo kaꞌnu idé ña vata koo é kūtuni ñáꞌa san tsi dóo kaꞌnu ñaꞌa ña. Kidáā né, kuīntiꞌxe ña ntɨniꞌi ñā.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Kidáā ne, kuéꞌen ña ñūú Capernau ni dɨꞌɨ ña ni enī ñá, ni ña ntɨniꞌi ñā dɨ. Ikān intóo ña te ūvi uni ntúvi.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Dā doko sá xee ntuvi viko e nákaꞌan ña Israeé san ntuvi da nátāvá Xuva ko ñā ñuú Egítō ne, kúntāa Jesuu ñuú Jerusaleen.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Dā kukɨ́ꞌvi ñā má ūkún kaꞌnu kān né, nāniꞌi ña ña ntádiko duntɨkɨ, leꞌntú, ni pālomá san. Ikān ntoo ña ntánadama diuꞌún dɨ.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Dā íni Jesuú ne, de váꞌa ña uun xoꞌo xume ne, dā táꞌxi nūu ña ñaꞌā sán, nakúnu ña ñā má ūkún kan, ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ duntɨkɨ́ ni lēꞌntú ne, nantáva ña mēsa ñá ntánadama diuꞌún san.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Kakaꞌan ñá nī ña ntádiko pālomá san:
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Kidáā né, ña ntɨniꞌi ñā san nánūꞌu ña iní ña tsí kuān ó uve naꞌa kakaꞌan túꞌun Xuva kō: “Dōo uꞌvi kakúvi ko é kuān ó ntáde niꞌi ña viꞌi Uvā ko”, kaꞌan.
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Kidáā ne, tsixeꞌē ña Israeé san ña:
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Kidáā ne, ntákaꞌan ñá Israeé san:
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Ntá tsi xúkūn é kākaꞌan Jésuú ne, kūñú mii ñā kúvi.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Dukuān né, dā ntóto Jesuu rkontûvi é xiꞌi ñá ne, nánuꞌu ña ntɨniꞌi ña inī ña tsí kuan ō kaꞌan ñá saꞌá ne, kuīntiꞌxe ña túꞌun Xuva kō é ūve naꞌá san, ni tūꞌun é kākaꞌan Jésuu ni ñá dɨ.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Dá tūví Jesuu ñuú Jerusaleen ntuvi dá ñuꞌu viko, ñá te da dīi ñaꞌa kuíntiꞌxe ña ña dá ini ña nuu i e dóo naꞌnu é idé ña.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Ntá tsi Jesuú ne, ñá ni intée ini ña ñaꞌa san, tsí ini ña nte ntáa nima ña.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Ña ni ntío é kāꞌan ñáꞌa san ni ñā nte ntáa taꞌan ña, tsí ini ña nté ntaa nima ún ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.