João 19

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kidáā né, kīꞌi Pilatú san Jesuú ne, da táxnūu ña é natīnuu ña ña xoꞌo ume.
1 Então, por isso, Pilatos tomou a Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Sntadún san ne, de váꞌa ña leꞌe e kúvi ntuku íñu, da xntéku ña dɨkɨ Jésuú ne, da xnúu ña ña doo tînta.
2 Os soldados, tendo tecido uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e vestiram-no com um manto de púrpura.
3 Xée ētsin ña mí ntītsí ña ne, da ntákaꞌan ñá ni ñā:
3 Chegavam-se a ele e diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Kīi xtuku Pilatú san ne, kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san:
4 Outra vez saiu Pilatos e lhes disse: Eis que eu vo-lo apresento, para que saibais que eu não acho nele crime algum.
5 Kidáa ne, ntīi Jesuu é ntēku leꞌe íñu san dɨkɨ ñá ne, nuu ña doo tîntá san. Kakaꞌan Pílatú san ni ñāꞌa san:
5 Saiu, pois, Jesus trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Dá ini tóꞌō dutú san nī ña ntáde kuenta xúkūn sán ne, un tsi ntákachuꞌu ña ntákaꞌan ña:
6 Ao verem-no, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós outros e crucificai-o; porque eu não acho nele crime algum.
7 Dā nantíko kōó ña Israeé san, ntákaꞌan ñá ni ñā:
7 Responderam-lhe os judeus: Temos uma lei, e, de conformidade com a lei, ele deve morrer, porque a si mesmo se fez Filho de Deus.
8 Dā téku Pilatú san sáꞌa ne, dií ka ūꞌvi xtúku ña.
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ainda mais atemorizado ficou,
9 Kúntɨ̄ꞌví xtuku ña iní viꞌi meꞌñú san ne, dá kakāꞌan ñá ni Jēsuu:
9 e, tornando a entrar no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Dukuān ne, kakaꞌan Pílatú san ni ñā:
10 Então, Pilatos o advertiu: Não me respondes? Não sabes que tenho autoridade para te soltar e autoridade para te crucificar?
11 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñā:
11 Respondeu Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fosse dada; por isso, quem me entregou a ti maior pecado tem.
12 Nté ūra tsikán ne, ntukū nuu iní Pilatú san nté koo nantīi ña ña. Ntá tsi ña Israeé san ne, un tsi ntákachuꞌu ña ntákaꞌan ña:
12 A partir deste momento, Pilatos procurava soltá-lo, mas os judeus clamavam: Se soltas a este, não és amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Dā téku Pilatu sáꞌa ne, nantíi ña Jēsuu. Kidáā ne, nákutūví ña nú mesa víꞌi meꞌñú san mí nani Gābata, é kāni túꞌun Nú Xūú san é tūꞌun hébreu.
13 Ouvindo Pilatos estas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, no hebraico Gabatá.
14 Dā káꞌñu ntuvi sispre víkó san ne, kakaꞌan Pílatú san nī ña Israeé san:
14 E era a parasceve pascal, cerca da hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso rei.
15 Ntá tsi un tsi ntákachuꞌu ñaꞌa san ntákaꞌan ña:
15 Eles, porém, clamavam: Fora! Fora! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? Responderam os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César!
16 Kidáā né, ntāda kuenta Pílatú san Jésuu é na naxnteē ñá ña ntiká krusi kan. Tɨ̄ɨn ña ña né, dā kueꞌen niꞌi ña ña.
16 Então, Pilatos o entregou para ser crucificado.
17 Ntīi Jesuu, ntéku dokó ña krusi ña, kueꞌen ña mí nani Gōlgota é kāni túꞌun Xkɨdɨkɨ Ntɨ́xɨ kān é tūꞌun hébreu.
17 Tomaram eles, pois, a Jesus; e ele próprio, carregando a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico,
18 Ikān náxnteē ñá ña ntiká krusí san ni ūvi ñaꞌá ka ñatīi. Uun ña nteé ña diñɨ kuaꞌa ña ne, uun ña nteé ña diñɨ datsín ña. Jēsuú ne, nuu méꞌñu ña.
18 onde o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pilatú san ne, táxnūu ña kuváꞌa taꞌvi rkunū é kuntēé dɨkɨ́ krusí san é kākaꞌan: “Jesuu, ñá ñuú Nazaree, Rei iña ñá Israee”, kaꞌan.
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no cimo da cruz; o que estava escrito era: Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus .
20 Dōó tɨtɨ́n ña Israeé san nakuáꞌa ña túꞌūn saꞌá, tsí mi náxnteē ñá Jesuu ntiká krusí ne, ētsin ñuú kaꞌnu. Úni tūꞌún san uve naꞌa: túꞌun hēbreu, latiín, ni tūꞌún griegú dɨ.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus fora crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Tōꞌó dutu íña ñá Israeé san ne, ntákaꞌan ñá ni Pīlatú san:
21 Os principais sacerdotes diziam a Pilatos: Não escrevas: Rei dos judeus, e sim que ele disse: Sou o rei dos judeus.
22 Ntá tsi Pilatú san ne, nantíko koō ñá, kakaꞌan ña:
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi escrevi.
23 Dā kúvī náxntēé sntadún san Jesuu ntiká krusí san ne, kīꞌi ña doo ñá ne, dā kátsin dava ña kɨmi taꞌvi. Uun taꞌvi uun taꞌvī niꞌi ñá xe un xé un ñā. Dā kíꞌi ña duꞌnu kani ñá dɨ, ntá tsi duꞌnu ñá ne, kantāa tsi nte dukun i un tsi nte xúꞌu i; ña túvī míꞌi xɨ̄ꞌɨ taꞌan.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, tomaram-lhe as vestes e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Dukuān ne, sntadún san ne, ntákaꞌan ñá ni tāꞌan ña:
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela para ver a quem caberá — para se cumprir a Escritura: Repartiram entre si as minhas vestes e sobre a minha túnica lançaram sortes. Assim, pois, o fizeram os soldados.
25 Dɨꞌɨ Jēsuu ni taꞌan dɨ́ꞌɨ ña, María, ñadɨ̄ꞌɨ Cliofa, ni María Madālená ne, ntáñɨ étsin ña nú krusí san mí ntēé Jesuu.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, e a irmã dela, e Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Dā íni Jesuu dɨ́ꞌɨ ña ni ña ntɨniꞌi ñā, ña e dóo kuinima ñá ne, kakaꞌan ñá ni dɨꞌɨ ñā:
26 Vendo Jesus sua mãe e junto a ela o discípulo amado, disse: Mulher, eis aí teu filho.
27 Dá kakāꞌan xtúku ña ni ña ntɨniꞌi ñā:
27 Depois, disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Dā kúvī sáꞌa ne, īní Jesuu tsi é kuntaa ntɨ́ꞌɨ vatā ó uve naꞌa kakaꞌan túꞌun Xuva kō ne, kakaꞌan ña:
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para se cumprir a Escritura, disse: Tenho sede!
29 Ikān tuví uun kɨ́dɨ ntɨ̄di íā ne, xnuu ntoꞌo ña uun tɨꞌntɨ dóó ne, dā xntídō ñá dɨkɨ chɨ́ɨ̄n ne, da xníꞌni ña xuꞌu ña.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, lha chegaram à boca.
30 Dā kúvī xíꞌi ña ntɨ̄di íā sán ne, kakaꞌan ña:
30 Quando, pois, Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado! E, inclinando a cabeça, rendeu o espírito.
31 Ntuvi sāꞌá ne, ntuvī é koo tuꞌve iña víko kaꞌnu san. Ña Israeé ne, ña ni ntío ña é kūve ka kúñu ña ntīká krusi ntuvi dá iō dáꞌna, tsi dóo kaꞌnu ntuvi tsikan. Dukuān ne, kakaꞌan ñá ni Pīlatú san te kuēꞌé ña itsi é kaꞌnu ña xkɨdáꞌnta ña uve ntiká krusí san vata koo é na kūví kantɨ́ꞌɨ ña ne, dá kūvi nanuu nteé ña ña ntiká krusi.
31 Então, os judeus, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação, pois era grande o dia daquele sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Kidáā ne, kuéꞌen sntādún san, kukaꞌnu ña xɨ̄kɨ dáꞌnta ña ata iko dīñɨ Jesuú san.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele tinham sido crucificados;
33 Ntá tsi dā xee étsin ña mí rkāa nteé Jesuú ne, kūtuni ña tsi é xiꞌi ña. Dukuān ne, ñá ni ēꞌnu ña xɨkɨ dáꞌnta ña.
33 chegando-se, porém, a Jesus, como vissem que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Ntá tsi uun ñaꞌa sntadún san ne, iꞌxi nūu ña káa ñā má xkɨntika Jēsuú ne, ura tsí i kíi nɨñɨ ni ntute.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Xuꞌu é kantaa ú ni nto sāꞌá ne, īní u nee iña kúvi. Kakaꞌan ntáa ú ni ntō vata koo é na kuīntiꞌxe nto dɨ, tsí iní u tsi nuu é ntaā i é kākaꞌán u.
35 Aquele que isto viu testificou, sendo verdadeiro o seu testemunho; e ele sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 É un ntɨꞌɨ nūu i sáꞌa kúvi vata koo é kuntaa vatā ó uve naꞌa kakaꞌan túꞌun Xuva kō: “Nté uun xɨkɨ ña ña ni táꞌnu”, kaꞌan.
36 E isto aconteceu para se cumprir a Escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Uun ká xtuku nuu i kakáꞌan túꞌun Xuva kō dɨ: “Kiní ñaꞌa san ña é iꞌxi nūu ña káa kúñu ñā”, kaꞌan.
37 E outra vez diz a Escritura: Eles verão aquele a quem traspassaram.
38 Dā ita ntíꞌxin kúvi sáꞌa ne, véꞌxi uun ñāꞌa, ñá nani Jōsee, ña ñuú Arimatea. Kuintiꞌxe xuꞌū ña Jesuu tsí da xé ūꞌví ña ña Israeé san. Dɨvi ña īkan ñá ntaꞌa Pilatú san te kuēꞌé ña itsi é nakiꞌi ña kúñu Jēsuu. Pilatú san ne, xéꞌe ña ītsi é kuān koo vií ña. Kidáā ne, ixnakíꞌi ña kúñu Jēsuú ne, dā kueꞌen niꞌi ña.
38 Depois disto, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus, ainda que ocultamente pelo receio que tinha dos judeus, rogou a Pilatos lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. Pilatos lho permitiu. Então, foi José de Arimateia e retirou o corpo de Jesus.
39 Ikan tsī xee Nícodemu, ña é ñeꞌe é nīñu, ixkaꞌan ñá ni Jēsuu, ódo ñā vata oko uꞌxi kílū choꞌo vídin é kadāka dúꞌxe utun ni ūꞌxen xaví san.
39 E também Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus à noite, foi, levando cerca de cem libras de um composto de mirra e aloés.
40 Ntuvi ña nákiꞌi ña Jesuú ne, dā náxtinuu ñá ña doo kuiꞌxin e xntáꞌa ña uꞌxen choꞌó san vatā xkoó ini ñá Israeé san.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os aromas, como é de uso entre os judeus na preparação para o sepulcro.
41 Mī náxnteē ñá Jesuu ntíká krusí san ne, ikan ētsin má utun tata. Ikān tuví uun ñaña xēe mí é vāta xoxo kunuu ntúꞌxi ī.
41 No lugar onde Jesus fora crucificado, havia um jardim, e neste, um sepulcro novo, no qual ninguém tinha sido ainda posto.
42 Ikan tsī xnuu ntúꞌxi ña Jesuu, tsi íkan ētsin tuví ñañā san, tsí da xé kuenta iña i é kāxio tûꞌve víko iña ñá Israeé san.
42 Ali, pois, por causa da preparação dos judeus e por estar perto o túmulo, depositaram o corpo de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.