João 13

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dā xee étsin viko da táva Xuva kō ña Israee ñuú Egítō ne, ntoo Jesuu ni ña ntɨníꞌi ñā, ntaéꞌxi dadɨɨ ña kuenta kuáa. Ini Jésuu tsí e xée ūra i é ntāka ña ñuxiví sa é kɨ̄ꞌɨn ña, kínakūtúvi dadɨɨ́ ña ni Xuva kō. Nɨɨ kuēꞌen tsí ntuvi kuínima ñá ñaꞌa ña, ña ntoo ñuxiví a. Nté uun ntūvi ñá ni xtuví mii ñā é kuinima ñá ña.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Ntá tsi Júda Iscāriote, iꞌxá Simuún ne, é tsīꞌi tóꞌō e ña váꞌā san dɨ́kɨ ña é diko ña Jēsuu.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Jesuú ne, é īni ña tsí ntaꞌa Xuva ko vēꞌxí ña ne, é īni ña tsí ntaa xtuku ña ntaꞌa Xuva kō dɨ. E īni ña tsí e xnúu ntaꞌa Xuva ko ña un ntɨꞌɨ nūu i.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Kidáā ne, nákuntītsí ña é tuví ña nú mēsa kán ne, dā nátavā ñá duꞌnu ña, dā kíꞌi ña doó ne, xnteē ñá íꞌxi ñā.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Kidáā né, xnūu ña ntute ini tɨtiꞌí ne, éni ntuꞌu ñā nákate ña dɨ́ꞌɨn ña ntɨniꞌi ñā, da naítsi ñá doo é ntee íꞌxi ña.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Dā xee ña mí tuví Simuun Pedrú ne, kakaꞌán Pedrú san ni ñā:
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñā:
7 Jesus respondeu:
8 Pedrú ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Kakaꞌan xtúku Simuún Pedru ni ña:
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Jesuú ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
10 Aí Jesus disse:
11 Tsí ini ña xoo é diko i ñā. Dukuān é kakaꞌan ña tsí ña te un ntɨ́ꞌɨ ñā e ntúntoo ña.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Dā kúvī nákate ña dɨ́ꞌɨn ña ntɨniꞌi ñā ne, nákunūu xtuku ña duꞌnu ña. Dā nakutúvi ña nú mesa kán ne, dá kakāꞌan ñá ni ñā:
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Ntákaꞌan nto tsí mastru ntó ko, tōꞌó nto kó ne, váꞌā ó vatā o ntákaꞌan nto, tsí dɨvi ntīꞌxe u.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Te xūꞌu é mastru ntó nī tóꞌo ntō ne, nakate ú dɨ́ꞌɨn ntō né, kuan tsī koo vií nto, nakate nto dɨ́ꞌɨn tāꞌan nto dɨ.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Tsí xuꞌu díꞌna ú nañēꞌe ú nto nté koo vií nto ne, kuan tsī koo vií nto vatā o dé u ni ntō.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Nuu é ntaā i é kākaꞌán u ni ntō tsí ña te dií ka kaꞌnu ña kade tsiñu san e tóꞌo ñā. Ntē ña te dií ka kaꞌnu ña táxnūu tóꞌo ī san é ña e táxnūu ña.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Te kāñeꞌe dɨkɨ nto sáꞌa ne, kada ntaa ntó ne, dōo diní koo kuntōo nto.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 ʼÑá te kuēnta iña nto un ntɨ́ꞌɨ ntō é kākaꞌán u sáꞌa. Iní u xoo é nakaxnúu u. Ntá tsi kuntaa vatā o úve naꞌa kakáꞌan túꞌun Xuva kō tsi dɨ́vi ñā é kaeꞌxí dadɨɨ nī kó ne, dɨvi ña ntāa ña atá ko.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Sáꞌa kākaꞌán u ni ntō diꞌna da kúvi, vata koo te kúntaá ne, kuintiꞌxe nto é dɨvi ntīꞌxé u.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Nuu é ntaā i é kākaꞌán u ni ntō tsí xoo é kaiko ñúꞌu i ña táxnūu ú ne, kaiko ñúꞌu ña kó dɨ; xoo é kaiko ñuꞌu i kó ne, kaiko ñuꞌu ña ña táxnūu kó dɨ —kaꞌan ña.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Dā kúvi kaꞌan Jésuu sáꞌa ne, dōó kuntaꞌxa iní ña ne, kakaꞌan ña:
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ito ña ntɨniꞌi Jēsuú san taꞌan ña, xe un xé un ñā, tsi ñá ini ña xoo iña i é kākaꞌan ña.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Uun ñaꞌa ñā e dóo kuinima Jésuú ne, tuví ña diñɨ ña, kaeꞌxí ña.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Īde Simuún Pedrú san ntaꞌa ña nī ña tuví diñɨ Jesuu é tsixeꞌe ña ñā xoó kuenta iña í é kākaꞌan ña.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Kidáā ne, diin diin tsi katsixeꞌe ña Jēsuu:
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ña:
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Dā éꞌxi Júdā san tañúꞌu sán ne, ura tsí i kukɨ́ꞌvi tóꞌō e ña váꞌā sán nima ña. Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Ntá tsi nté uun ña ntoo ntaéꞌxi nú mesá san ña ni kutúni ña nté kui kuān ó kakaꞌan ñá ni ña sāꞌa.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Tsi Júdā sán ne, dɨ́kɨ i ña, ña nteé ntaꞌa i diúꞌun san. Iō ñá kuiní ña ne, kakaꞌan Jésuu ni ñá tē kíkuiín ña é kantio ña iña vikó san, o te kuēꞌé ña diuꞌun ña ntâꞌví san.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Ura tsí i da kúvi éꞌxi Júdā tañúꞌū sán ne, kīi ña kueꞌen ña é nīñu.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Dā kíi Júdā san kuéꞌen ñá ne, kakaꞌan Jésuu:
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Te kāxiꞌí nuu kaꞌnu Xuva ko kuēnta iñá ko ne, kanaxiꞌí nuu kaꞌnu ña kó vatā ó kaxiꞌí nuu kaꞌnu mii ñā ne, ura tsí i kuan kōo vií ña.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Iꞌxá miī kó, ña náꞌā ká kutuví dadɨɨ ú ni ntō. Nantuku ntō ko, ntá tsi, vatā ó kakaꞌán u nī ña Israeé san ne, kuan kōo kaꞌán u ni ntō dɨ tsí ña kuvi kɨ́ꞌɨn ntō mí kɨ̄ꞌɨ́n u.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Xtuvī niꞌí u nto túꞌūn xeé san: é na kuīnima ntó taꞌan nto, xe un xé un ntō. Vata tsī ó kakuinimá ko nto ne, kuan tsi koo na kuīnima ntó taꞌan nto dɨ́,
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 vata koo tē íni ñaꞌa san tsi ntákuinima ntó taꞌan nto ne, kutuni ña tsi ntántīkɨn ntó ko —kaꞌan ña.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Kakaꞌan Símuun Pedru ni ña:
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Pedrú ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Nantíko kōo xtúku Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñā:
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.