João 11

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ítūví uun ñatīi, ña nchokuvi, ñá nanī Lázaru, ñuú Betania. Ikan ñūú María san ni tāꞌan ña, ñá nanī Martá dɨ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 María, taꞌan Lázaru sán ne, dɨvi ñā é daꞌvi ña choꞌo vîdín san Jesuú ne, idi ña naítsi ña dɨ́ꞌɨn ña.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Dukuān ne, xéꞌe ña kuēnta ntáꞌa Jesuu tsí taꞌan ña, ña e dóo váꞌa tiin niꞌi Jēsuú ne, ētsin ña.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Ntá tsi dā téku Jesuu sáꞌa ne, kakaꞌan ña:
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Kuān te dóo kuinima Jésuu Márta ni Mária, ni taꞌan ña Lázaru ne,
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 dā téku ña tsi étsin Lázaru sán ne, ítūví ka ña uvi ntúvi mí tuví ña kān.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Kidáā ne, kakaꞌan ñá ni ña ntɨniꞌi ñā:
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Ntá tsi ña ntɨniꞌi ñā ne, ntákaꞌan ñá ni ñā:
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Nāntíko kōo Jésuu, kakáꞌan ñá ni ñā:
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Ntá tsi tē xoo é kaika i niñú a ne, kanakɨꞌɨ́ ña, tsí kakunáa ntēe ñuꞌú san mí kaika ña.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Dā kúvi kaꞌan ña sáꞌa ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Kidáā ne, ntákaꞌan ña ntɨniꞌi ñā:
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Ntá tsi Jesuú ne, ncho kaꞌan ña tsí e xíꞌi ña, ntá tsi ña ntɨniꞌi ñā ne, maꞌná san xee ña, kuiní ña.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Kidáā ne, xéꞌe Jēsuu kútuni ntaa ña, kakáꞌan ña:
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Dōó diní ko é xoxó u ikān, tsí dií ka váꞌā o xtuku é kuenta iña nto, vata koo é na kuīntiꞌxe nto ve. Ntá tsi kɨꞌɨn ó ve mí tuví ña —kaꞌan ña.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Kidáā ne, kakaꞌan Túmaá san, ña e ntántēe Iꞌxa Uví ne, kakaꞌan ñá ni enī ñá, ña nguiī san:
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Dā xee Jésuu íkān ne, kūtuni ña tsi e ntúkɨmi ntuvi Lázaru san.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Ñuú Betaniá ne, etsin tsi tuví ñuú Jerusaleén te io te ūni kilumétru tsi é ikā.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ñá te da dīí ña Israeé san xee ña nú viꞌī Marta ni Mária é kuēꞌé ña dokaꞌan nuú ini kuenta iña taꞌan ña.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Ura dúꞌva tsi dā kútuní Marta tsi véꞌxi ētsin Jesuú ne, kuéꞌen ña, kūkuetú itsi ña ña. Ntá tsi Maríā ne, ítuvī mii ña nú viꞌi ña kān.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Kidáā ne, kakaꞌan Márta ni Jésuu:
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ntá tsi iní u tsí, kuān te vevíi kakan nto ntaꞌa Xuva ko da nēé ka nuu í ne, taꞌxi ña —kaꞌan ña.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Kakaꞌán Marta ni ña:
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Xoó ñaꞌa é kāntíto ká ña ne, te kuīntiꞌxe ña kó ne, ña kúvī ñá ntii dañu ntūvi. ¿Kakuintiꞌxe ntu o sáꞌa? —kaꞌan ña.
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Kakaꞌan ñá ni ñā:
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Dā kúvi kaꞌan ña sáꞌa ne, ntiko kōo ñá kunúꞌu ña ne, dā kána xūꞌu ña taꞌan ña Maria, kakáꞌan ña:
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Ura dúꞌva tsi dā téku Mariá ne, nákuntītsi náneꞌe ña, kueꞌen ñá, kukoto ña mí tuví Jesuu.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Váta xēe ña má ñūú san, tsí ikān tuvi dukuan ña mi nániꞌi taꞌan ñá Marta.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Ña Israee, ñá ntoo nú viꞌi ña kān, ña ntaxéꞌe dokaꞌnú inī sán ne, dā íni ña Maria é kantɨ́ꞌɨ duꞌva tsi nákuntitsi ña ne, kīi ña, kuntikɨn ñá ña. Tsí kukuéku ña nú ñaña tāꞌan ña, kuíni ña.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Kidáa ne, dā xee Mária mí tuví Jesuú ne, nákunchɨtɨ ntāa ña nú dɨ̄ꞌɨn Jesuu, dá kakāꞌan ñá ni ñā:
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Dā íni Jesuu tsí kaeku Maria ni ñá Israeé san ne, dōo uꞌvi kúvi ña. Kuntaꞌxa iní ña.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Kakaꞌan ñá ni ñā:
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Jesuú ne, ēku ña.
35 Jesus chorou.
36 Kidáā ne, ntákaꞌan ña Israeé san:
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Ntá tsi iō ñá ne, ntákaꞌan ña:
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Jesuú ne, dōo uꞌvi kúvi xtuku ña dā xee ña nú ñañā san. Mâvi kúvi ne, xúu kantīꞌu nuu mí kuīta ntíꞌxin ña.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Kakaꞌan Jésuu:
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñā:
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Kidáā né, nākiꞌi ña xuú san ne, dā ntániꞌi Jesuu núu ña e dukún kān ne, kakaꞌan ña:
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 É īní u tsí nguentúvi kaini nto nee é kākaꞌán u ni ntō. Ntá tsi kakaꞌán u é na tēkú ña ntâñɨ íꞌa vata koo é na kuīntiꞌxe ña tsi nuu é ntaā i é dɨvi ntō táxnūu nto ko —kaꞌan ña.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Dā kúvi kāꞌan Jésuu sáꞌa ne, nɨɨ̄ kuéꞌen ini ña kána ña:
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Ntīi ntiꞌxe ña ntɨxɨ́ san ikān. Katinuu ntaꞌa ña ni dɨ̄ꞌɨ́n ña doó san ne, katavi núu nuu ña uun doo dúkun. Kakaꞌan Jésuu ni ñáꞌa san:
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Kidáā ne, kuintiꞌxe tɨtɨ́n ña Israeé san, ña é ntēka Mariá, dā íni ña nuu i é idé Jesuu.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Ntá tsi iō ñá ne, kuéꞌen ña kūkaꞌan véte ña nī ña fariseú san nté ō dé Jesuu.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Kidáa ne, nātaká nuu dutu ñá odo nūú nī ña fariseú san, da ntákaꞌan ña:
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Tē xtúvi ō ñá ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san kuintíꞌxe ña ña. Kidáā né, kiꞌxi ña odo nūú ñuú Romá ne, nakatsin ntɨꞌɨ ña xúkun ko ni ñūú kō dɨ —kaꞌan ña.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Uun ñaꞌa, ñá nani Caīfaa, dutu ñá odo nūu kuia tsikán ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 ¿Ñā ntu te dií ka váꞌā o, kuiní nto, te uun ñaꞌa tsi kūví kuenta iña ko é un ntɨꞌɨ ō vata koo é ña kunáa ñūú kō? —kaꞌan ña.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Ntá tsi ña te dɨ́kɨ tsi mii ñā é kākaꞌan ña sáꞌa, tsí da xé dutu ñá ódo nūu kuia tsíkan ne, Xuva kō xeꞌé ña é kāꞌan ñá tsi Jesuú san ne, kuví ña kuenta iña ñuú ña.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Ñá te da mii tsi ñuū ñá dɨ, tsí vata koo é nātaká nuu ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ iꞌxá Xuva ko dā míꞌī ka mí ntántoo ña.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Nté ntūvi tsikán ne, ntukū nuu iní ña nté koo kaꞌní ña Jesuu.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Dukuān é Jesuú ne, ña ni íka ditó ka ña méꞌñū ña Israeé san, tsi kií ña ñuú Judeá san, kuéꞌen ña dīñɨ i ñuu itsí san ne, dā xee ñá ñuu é nani Ēfraín ne, ikān intóo ña ni ña ntɨniꞌi ñā.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Dóko sā xee víko dá nakaꞌan ñā da nátava Xuva kō ña Israee ñuú Egítō ne, ñá te da dīi ñá ñuꞌu rantsú san ne, kúntāa ña ñuú Jerusaleen díꞌna dá xēe víko san vatā xkoó ini ña é ntāntoo ña kúñu ñā.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Dōo nántuku ña Jēsuú ne, ntatíin ña ni tāꞌan ña da nɨɨ ntáñɨ̄ ñá ini ukún kān:
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Tsi é kākaꞌan tóꞌō dutú san nī ña fariseú san ne, tē xoo iní i mí tuví Jesuú ne, na kāꞌan ñá vata koo é kūvi tɨɨn ña ña.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.