Atos 8
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NAA
1 Saúlū ne, iō ñá dodîni é kāꞌní ñaꞌa san Esteba.
1 E Saulo consentia na morte de Estêvão. Naquele dia, teve início uma grande perseguição contra a igreja em Jerusalém. Todos, exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e da Samaria.
2 Ntá tsi iō ñaꞌa, ña é dóo ntánuu iní i Xuva kō né, dɨvi ñā iꞌxí ña Estebá ne, dōo éku nteé ña ña.
2 Alguns homens piedosos sepultaram Estêvão e fizeram grande lamentação por ele.
3 Da nɨɨ̄ Saúlū né, kuan tsī ó de ña, kanantōꞌo ña ña ntákuintiꞌxe i san. Kataꞌvi ña xiꞌi ñaꞌa sán ne, katavá ña ña, te tií te ñadɨ̄ꞌɨ, é tsuꞌun kutu ña ña viꞌi utun kān.
3 Saulo, porém, queria destruir a igreja. Indo de casa em casa, arrastava homens e mulheres, lançando-os na prisão.
4 Ntá tsi ña kuíntiꞌxe i, ña e éka ñuú Jerusaleén ne, taꞌán ñuu taꞌán ñuú kueꞌen ña, ntákaꞌan ntódo ña túꞌūn vaꞌá iña Jésuu.
4 Enquanto isso, os que foram dispersos iam por toda parte pregando a palavra.
5 Uun ñaꞌa, ñá nani Fēlipé ne, kuéꞌen ñā uun ñuu é kāduku ntée ñuú Samariá ne, ikan kākaꞌan ñá ni ñāꞌa iñá Cristu.
5 Filipe foi à cidade de Samaria e anunciava Cristo ao povo dali.
6 Nātaká nuu ñaꞌa san é kīni ña é kākaꞌan ñá ne, uun ito tsi kuíntiꞌxe ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá é kākaꞌan Félipe. Ntaíni vaꞌa váꞌa sa un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san é kākaꞌan ñá ni ñā ne, ntaíní ña tsí kade ña nuu i e dóo naꞌnu.
6 As multidões, unânimes, davam atenção às coisas que Filipe dizia, ouvindo-as e vendo os sinais que ele fazia.
7 Xíō ñaꞌa, ña é ñūꞌu é ña váꞌā nima í ne, koó dā ntákachuꞌu ntáa é ña váꞌā san da ntántii nima ñáꞌa san. Ne, dōo tɨtɨ́n ña natɨ́ɨn nī ña xneꞌé dɨ ne, ntuváꞌa ña.
7 Pois os espíritos imundos, gritando em alta voz, saíam de muitos que estavam possuídos por eles; e muitos paralíticos e coxos foram curados.
8 Uun ito tsi nákuꞌun dini kueꞌen nima ñáꞌa san, ña ntoo ñuu tsíkan.
8 E houve grande alegria naquela cidade.
9 Ntá tsi uun ñatīi, ñá nani Sīmuún ne, tatān ña. Ēmá tsi kade tatan ña, kaeni ntaꞌví ña ña ntoo ñuú Samaria, kakaꞌan ñá tsi dóo kaꞌnu ñaꞌa ña.
9 Havia naquela cidade um homem chamado Simão, que praticava artes mágicas e deixava o povo de Samaria admirado. Dizia ser alguém muito importante,
10 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san, te kuetsi te naꞌnu ña ne, dōó ntaíni ña é kākaꞌan ñá ni ñā ne, kuíntiꞌxe ña ña, ntákaꞌan ña:
10 e todos lhe davam ouvidos, do menor ao maior, dizendo: — Este homem é o poder de Deus, chamado “o Grande Poder”.
11 Dōo kuíntiꞌxe ñaꞌa san ña, tsí koó dā ntákudúꞌva ña nuu i é kākuvi kade ña. Tsi éma tsi kuān ó de ña, kaeni ntaꞌví ña ñaꞌa san.
11 Davam atenção a ele porque durante muito tempo os havia impressionado com as suas artes mágicas.
12 Ntá tsi dá xee Félipé ne, eni ntuꞌu ñā kakaꞌan ntódo ña iña i mí kadē kûꞌvé Xuva kō, kakaꞌan ñá kuenta iña Jesúcristu. Kuīntiꞌxe ñaꞌa sán ne, tɨtɨ́n ña ítsi ntute ña, te tií te ñadɨ̄ꞌɨ.
12 Quando, porém, deram crédito a Filipe, que os evangelizava a respeito do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, iam sendo batizados, tanto homens como mulheres.
13 Uun tsi nte Simuun kuíntiꞌxe ña, ítsi ntute ña dɨ́ ne, dā éni ntuꞌu ñā intíkɨn ñá Felipe. Koó dā kúduꞌva ña é kaīni ña nuu i é dóo naꞌnu san ni e dóo kueꞌe nuu i é edé ña.
13 O próprio Simão abraçou a fé e, tendo sido batizado, acompanhava Filipe de perto, observando extasiado os sinais e grandes milagres praticados.
14 Kidáā ne, xée tūꞌun ntaꞌa pustru, ñá ntoo ñuú Jerusaleen, tsí e kuíntiꞌxe ña ñuú Samaria túꞌun Xuva kō né, ikān táxnuu ña Pedru ní Juaan, kuéꞌen ña.
14 Quando os apóstolos, que estavam em Jerusalém, ouviram que o povo de Samaria tinha recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João.
15 Dā xee ña ñuú Samariá ne, kaꞌan ntáꞌvī ñá iña ñá ntoo ikān vata koo é nīꞌi ña Espíritū Sántū.
15 Chegando ali, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo,
16 Tsí nté uun ña vata kunūu Espíritū Sántū nima ña; mii tsi kuēnta iña Tóꞌo ko Jēsuu ítsi ntute ña.
16 pois o Espírito ainda não havia descido sobre nenhum deles. Tinham apenas sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Kidáā ne, Pedru ní Juaan xntéku ña ntaꞌa ña dɨkɨ ñáꞌa san ne, inúu Espíritū Sántū nima ña.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 Dā íni Simuun tsí niꞌi ñaꞌa san Espíritū Sántū san dá xntéku pustrú san ntaꞌa ña dɨkɨ ñá ne, kaxeꞌe kuétsi ña ña diuꞌun,
18 Quando Simão viu que, pelo fato de os apóstolos imporem as mãos, era concedido o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 kakaꞌan ña:
19 dizendo: — Deem também a mim este poder, para que a pessoa sobre a qual eu impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Kidáa kakāꞌán Pedru ni ña:
20 Mas Pedro respondeu: — Que o seu dinheiro seja destruído junto com você, pois você pensou que com ele poderia adquirir o dom de Deus!
21 Ñá te sāꞌa é kāduku ntéen, tsí ña te váꞌa nima o nuu Xuva ko.
21 Não existe porção nem parte para você neste ministério, porque o seu coração não é reto diante de Deus.
22 Natuꞌvin kuetsi o, kákan ntaꞌa Xuva kō é kāda kaꞌnu iní ña ni ō é kuān ó kadē kuení o.
22 Portanto, arrependa-se desse mal e ore ao Senhor. Talvez ele o perdoe por esse intento do seu coração.
23 Tsí dɨvin ne, dōo kûvé nima o, dōo kúkaven ni kuētsí o —kaꞌán Pedru ni ña.
23 Pois vejo que você está cheio de inveja e preso em sua maldade.
24 Kidáā ne, kakaꞌan Símuun:
24 Simão disse aos apóstolos: — Peço que vocês orem ao Senhor por mim, para que não me sobrevenha nada do que vocês disseram.
25 Pustrú san ne, dā kúvi kaꞌan ntódo ña túꞌun Xuva ko, ni dā kúvi ntaa ña ni ñāꞌa é un ntɨꞌɨ̄ e íni ña ne, kúnūꞌú ña ñuú Jerusaleen. Ítā ntiꞌxin ña tɨtɨ́n ñuu é kāduku ntée ñuú Samariá dɨ ne, ikān kaꞌan ntódo xtuku ña túꞌūn vaꞌá iña Jesúcristu.
25 Eles, porém, tendo dado o seu testemunho e pregado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Kidáā ne, ntii dîto uun ánje Xuva ko nūu Félipe, kákaꞌan ña:
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Levante-se e vá para o Sul, no caminho que desce de Jerusalém a Gaza; este se acha deserto.
27 Felipé ne, kuéꞌen ñā ne, itsi kān táꞌan ña uun ñaꞌa ñatīí, ña véꞌxi ñuú Etiopía. Ña tsīkán ne, ña tsiñu i, dɨkɨ í ña iñá reina ñuú Etiopía, ñá nani Cāndace. Itsi kan vēꞌxí ña saꞌa é ñeꞌe ña ñuú Jerusaleen é viī ñá nchuꞌún iña Xuva ko.
27 Filipe se levantou e foi. Havia um etíope, eunuco, alto oficial de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todo o seu tesouro. Ele tinha vindo adorar em Jerusalém
28 Ntiko koō ñá ñuú ña kān ne, nuu váꞌa ña iní viꞌi é kāñuꞌu ídu. Nuu ña, kanakuāꞌa ña tutu é de váꞌa Isaía, ña kakaꞌán naa Xuva ko nte ntúvi diꞌna.
28 e estava regressando ao seu país. E, assentado na sua carruagem, vinha lendo o profeta Isaías.
29 Kidáā ne, kakaꞌan Espíritū Sántū sán ni Fēlipe:
29 Então o Espírito disse a Filipe: — Aproxime-se dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Koó dā kainu ña, kueꞌen ñá ne, xēe ntíkɨn ña viꞌi é kāñuꞌu idú san. Tēkú ña é kanakuāꞌa ña ñuú Etiopía san tutu é de váꞌa Isaía ne, tsixeꞌe ña ñā:
30 Correndo para lá, Filipe ouviu que o homem estava lendo o profeta Isaías. Então perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Ña ñuú Etiopía san ne, kakaꞌan ña:
31 Ele respondeu: — Como poderei entender, se ninguém me explicar? E convidou Filipe a subir e sentar-se ao seu lado.
32 Mí kanakuāꞌa ña túꞌun Xuva kō né, duꞌvā ó kakaꞌan:
32 Ora, a passagem da Escritura que ele estava lendo era esta: “Foi levado como ovelha ao matadouro; e, como um cordeiro mudo diante do seu tosquiador, ele não abriu a boca.
33 Nantii niꞌni ña ña ne,
33 Na sua humilhação, lhe negaram justiça; quem poderá falar da sua descendência? Porque a vida dele é tirada da terra.”
34 Kidáā né, katsixeꞌē ña ñuú Etiopía san Felipe, kákaꞌan ña:
34 Então o eunuco disse a Filipe: — Peço que você me explique a quem se refere o profeta. Fala de si mesmo ou de outra pessoa?
35 Kidáā né, eni ntuꞌu Fēlipe, kakaꞌan ñá ni ña, kanañēꞌe ñá ña nee é kani túꞌun túꞌun Xuva kō mí kanakuaꞌa ña ne, kakaꞌan ñá ni ña īña Jésuu.
35 Então Filipe explicou. E, começando com esta passagem da Escritura, anunciou-lhe a mensagem de Jesus.
36 Kidáā né, dā ita ntíꞌxin ña uun itsi mí īo ntúte ne, kakaꞌan ñá ñuú Etiopía san:
36 Seguindo pelo caminho, chegaram a certo lugar onde havia água. Então o eunuco disse: — Eis aqui água. O que impede que eu seja batizado?
37 —Nté kui ñaꞌa, te kanɨɨ̄ nima ntó kakuintiꞌxe nto —kaꞌan Félipe. Ne, kakaꞌan ñá ñuú Etiopía san:
37 [Filipe respondeu: — É lícito, se você crê de todo o coração. Então ele disse: — Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Kidáā ne, kakaꞌan ña é nākuntitsi daꞌna idú san. Nūu ña, ntuvi ñá Felipe, kuéꞌen ña nú ntute san ne, ikan tsī nakutsi ntúte Felipé san ña.
38 Então mandou parar a carruagem, ambos desceram à água, e Filipe batizou o eunuco.
39 Dā ntíi ña diñɨ ntute kān ne, xio kueꞌen níꞌi Espíritū Sántū san Felipe. Nte kidáā ña ni iní ka ña ñuú Etiopía san ña; ne, dōó diní ña, nakunuu itsi xtuku ña.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe, e o eunuco não o viu mais; e este foi seguindo o seu caminho, cheio de alegria.
40 Felipé ne, é ñūú Azoto túvi ña dá kutuni ñá ne, īka ña taꞌán ñuu taꞌán ñuu, kakaꞌan ntódo ña túꞌūn vaꞌá iña Jésuu un tsi da nté xee ña ñuú Cesarea.
40 Mas Filipe foi visto outra vez em Azoto; e, seguindo viagem, evangelizava todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.