Atos 4
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ARC
1 Pedru ní Juaán ne, ntákaꞌan dúkuan ña ni ñāꞌa san dá xee dutu íña ñá Israee, ni tóꞌō sntadun íña úkūn kaꞌnu, nī ña saduceu.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Dōó dutsī kuiní ña nī Pedru ní Juaan, tsí ntánakuāꞌa ña ñaꞌa san tsí nuu é ntaā i é ntoto xtuku o tē xiꞌi o, tsí ntóto Jesuu dá xiꞌi ña.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Kidáā né, tɨ̄ɨn ña ña, tsúꞌun kutu ña ñā viꞌi utun. Uun ñúū ñúꞌu kutu ñā, tsí e kuáa da tɨ́ɨn ña ñā.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Ntá tsi dóo tɨtɨ́n ñaꞌa kuíntiꞌxe ña da téku ña túꞌūn é kākaꞌan ña. Kidáā ne, xée tāꞌan te uꞌun míil ñaꞌa kuíntiꞌxe ña Jesuu, é da mii kuēꞌen tsí ñatīí san ne, kaxio ñadɨ̄ꞌɨ́ san dɨ.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Utén sān ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña odo nūú iña ñá Israeé san, ni ñata, nī mastru lei iña úkūn sán ne, nātaká nuu ña ñuú Jerusaleen,
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 ni dūtu, ñá odo nūu, ña nani Ānaá, ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi ña, ni Caīfaa, ní Juaan, ni Aléjandrú dɨ.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Kidáā né, kāná ña Pedru ní Juaan é xntáñɨ meꞌñū ñá ña, da tsíxeꞌe ña ñā:
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Pedrú ne, dōó nuu Espíritū Sántū nima ñá, kakaꞌan ña:
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 te ntio nto tsixeꞌe ntō ntɨ́ nté ō xntíī ntɨ́ ña xneꞌé ne, nté ō kúvi ntuváꞌa dɨ́ꞌɨn ñā ne,
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 kini váꞌa nto ve é kākaꞌán ntɨ ni ntō, tsí ntio ntɨ́ é kūtuni ntó ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña Israee tsí Jesucristu, ñá ñuú Nazaree, ña naxntéē ntó ntiká krusi, ña nantóto Xuva kō né, dɨvi ñā kúvi idé ña é ntūváꞌa ña sāꞌa. Iꞌa ntitsí ña nuu ntoo. Ini nto tsí ña vádā ká ña ntuvi.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Jesuú ne, vata kaa xuu núu i kaa ña. Dɨvi ntō ne, vata ntáa ña ntáxntāñɨ́ viꞌi ntáa nto, é nākuíta nto xuu e dií ka vaꞌá, xuu e kúvi xuu núu i.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Tsí xōxó xtuku ka é kuvi nakākú i kō, tsí mii tsi Jēsuu é kūvi vií ña. Kuan ō dé kûꞌvé Xuva kō —kaꞌán Pedru ni ña.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Ña tsiñu i sán ne, koó dā kúduꞌva ña dá ini ña tsí ña te kauꞌvi kuéꞌen tsi Pedru ní Juaan é kaꞌan ña, kuān té ñá te tuꞌve ña, ñá te naꞌnu ñāꞌa ña. Da kidáā kútuni ña é dadɨɨ íka ña ni Jēsuu.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Ikān ntitsí ña ntuváꞌa sán dɨ. Dukuān ne, ñá ni kútuni ñá nté koo kaꞌan ntée ña ña.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Kidáā ne, nantíi ña ña méꞌñū juntá san ne, da ntánatíin mii ñā,
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 ntákaꞌan ña:
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Ntá tsi ña ntío ko é kūkueꞌe núu i. Dukuān ne, kuéꞌe o ña ītsi e nté uun ito ka ña kaꞌan xtúku ña kuenta iña Jésuu —kaꞌan ña.
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Kidáā né, kāna xtuku ña ña, kakaꞌan ñá ni ñā:
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Ntá tsi Pedru ní Juaán ne, nantíko koō ñá, kakaꞌan ñá ni ñā:
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Ntɨꞌɨ́ ne, da miī é kāꞌán ntɨ ni ñaꞌa un ntɨꞌɨ̄ é īní ntɨ é edé Jesuu, un ntɨꞌɨ̄ e téku ntɨ é nakuāꞌa ñá ntɨ —kaꞌan ña.
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Ña tsiñu i sán ne, da mii tsī de tíi ña ni ñā né, dā nakaka ña ña. Ña ni kúvi kuēꞌé ña ña é ntōꞌo ña, tsi úꞌvī ñá tē dóo kaꞌan ñáꞌa san. Tsí un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa sán ne, da mii kuēꞌen tsi ntákaꞌan ña e dóo kaꞌnu Xuva kō é kuan ō kúvi.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Tsí ña xneꞌe, ña é kuan ō ntuváꞌa dɨ́ꞌɨn ī sán ne, e ítā ntiꞌxin uvi díko kuia ña.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Dā ntíi Pedru ní Juaan víꞌi utun kān ne, kuéꞌen ñā mí ntoo taꞌan ña, ña kuíntiꞌxe i, kuntáa ña ni ñā nee ntɨ́ꞌɨ ntɨꞌɨ nuu i é kākaꞌan dutu ñá odo nūú san ni ñatā san ni ña.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Dā téku taꞌan ña ne, uun tsi nima ñá kaꞌan ntâꞌvi ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá ni Xuva kō:
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Mii nto ni Ēspíritū Sántu ntō ne, xéꞌe nto túꞌūn é kāꞌan ña kade tsiñu iña nto, rei Davií san, dá kakāꞌan ñá naá nto nté ntūvi diꞌna, kakaꞌan ña:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Kuntañɨ̄ ntée ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ rei iña ñúxivi,
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ʼKuan ō kúvi ntiꞌxe tsí rei Heróde ni Pōncio Pilatú ne, nātaká nuu ña má ñūú a nī ña Israee ni ña é ña te ña Israee, nátee taꞌan ña xuꞌu ñá, ntukū nuu iní ña nté koo kaꞌní ña Iꞌxá nto Jesuu, ña e dóo vaꞌá, ña nakaxnúu nto.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Dukuan ō dé ntaa ña un ntɨꞌɨ nuu i vata tsi ō dé kúꞌvē ntó nte ntúvi diꞌna é kuān koo kuvi.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Viꞌa ve ne, koto nto, Xuvā, nté o ntáde ña e ntaínchuꞌvi ñá ntɨ. Xntii ntō ntɨ́ é ña ku uꞌví ntɨ é kāꞌan ntódo ntɨ́ ni ñāꞌa san túꞌun nto, tsí iña nto kade tsiñu ntɨ.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Nátānteé nto ntaꞌa nto ña nchokuvi, ntaváꞌa nto ñā. Xntii ntō ntɨ́ é kūvi vií ntɨ nuu i e dóo naꞌnu, e kueꞌe kuenta kueꞌe u ña kuenta iña Íꞌxá nto Jesuu e dóo vaꞌá ña —kaꞌan ña.
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Dā kúvi kaꞌan ntâꞌví ña ne, tēꞌxén nuu viꞌi mí ntoo ña. Ínūu Espíritū Sántū nima ñá, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá ne, eni ntuꞌu ñā ntákaꞌan ntódo ña túꞌun Xuva kō, tsí ña te ntaúꞌvi kueꞌen tsí ña.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i sán ne, uun tsi nima ña, uun tsi é ntádē kuení ña. Nté uun ña ña ni de víni ña é ntio taꞌan ña. Tē nee iña é io īña ñá ne, ñá ni kāꞌan ñá te īña mii ña, tsí iña ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá, kaꞌan ña.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Pustrú san ne, dōó iō dɨkɨ ña é kāꞌan ñá ni ñāꞌa tsí ntóto Jēsuu dá xiꞌi ña. Dōo váꞌa ō intóo ña, tsí Xuva ko īnuu méꞌñu ña ñā.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Nté uun ña ña ni taan núu ña, tsí tē xoó ñaꞌa é īó ñuꞌu í ne, ō viꞌi i ne, nadiko ñā ne, dá xēe niꞌi ñá diuꞌun i
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 é ntāda ña kuenta ntáꞌa pustrú san. Kidáā ne, nakeꞌnté dava ña, na kuīdo taꞌan ña, xoo ñáꞌa é kātaan núu i.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Kuān o dé uun iꞌxá ña Levii, ñá nani Jōsee, ñá vēꞌxí ñuú Chipre. Pustrú san ne, xntánteē ñá ña Bernabee, é kāni túꞌun Ña Kanaxnuu Kaꞌnu Nima Ko.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Dɨvi ñā né, nadiko ña ñūꞌu ña ne, da xee niꞌi ñá diuꞌun i, ntāda ña kuenta ntáꞌa pustrú san.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.