Apocalipse 6
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ARA
1 Īní u dá nāntii nteé A Leꞌntú san seu é kui ūun é ūꞌxe séú san. Tēkú ko tsí kakaꞌan uun kɨtɨ kantíto sán ne, dîtó vata te kākatsin:
1 Vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse voz de trovão: Vem!
2 Ītó u ne, īní u uun idú kuīꞌxin. Ña ntekú tɨ ne, niꞌi ntaꞌa ña ntuvē. Xéꞌe ña ñā leꞌe é kuntēkú dɨkɨ ñá ne, dā kíi ña é viī ñá duꞌxēn né, kūvi idé ña ntíi ña nuu i kān.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco e o seu cavaleiro com um arco; e foi-lhe dada uma coroa; e ele saiu vencendo e para vencer.
3 Dā nantii nteé A Leꞌntú san seu é kui ūví san ne, tēkú ko é kākaꞌan kɨtɨ kantíto, kɨtɨ kuvi ūví san:
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: Vem!
4 Kidáā né, kīi xtuku idú, kɨtɨ kuēꞌe kueꞌen. Ña ntekú tɨ ne, niꞌi ntaꞌa ñā káa kāni. Níꞌi ñā e kúvi vií ña é nākiꞌi ña é vāꞌá koo kuntōo ñaꞌa san ñuxiví san, vata koo é kāꞌní taꞌan ña, xe un xé un ña.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao seu cavaleiro, foi-lhe dado tirar a paz da terra para que os homens se matassem uns aos outros; também lhe foi dada uma grande espada.
5 Dā nantii nteé A Leꞌntú san seu é kui ūní san ne, tēkú ko tsí kakaꞌan kɨ́tɨ kantíto, kɨtɨ kui ūní san:
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: Vem! Então, vi, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Tēkú ko tatsin é vēꞌxi mí ntoo ngɨmi kɨtɨ ntantíto sán ne, kakaꞌan:
6 E ouvi uma como que voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Dā nantii nteé A Leꞌntú san seu é kui kɨ̄mí san ne, tēkú ko tsí kakaꞌan kɨtɨ kantíto é kui kɨ̄mí san:
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: Vem!
8 Ītó u ne, īní u kíi idú kuāan. Ña ntekú tɨ ne, Doxiꞌí nani ñā. Áta ña vēꞌxí uun ñaꞌa, ña é nanī Dôꞌvi. Nīꞌi ña é kūvi vií ña ni dāva ñaꞌa ñuxiví san é kuví ña méꞌñu duꞌxēn sán ne, ō kuví ña doko, ō kuví ña kuiꞌí san ne, o kuví ña é kɨtɨ diín san kaꞌní tɨ ña.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo e o seu cavaleiro, sendo este chamado Morte; e o Inferno o estava seguindo, e foi-lhes dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio das feras da terra.
9 Dā nantii nteé A Leꞌntú san seu é kui ūꞌún san ne, īní u má nāa kan nima ñáꞌa, ña e éꞌni ñaꞌa san kuenta iña túꞌun Xuva kō, tsí ña ni uꞌví ña é kāꞌan ñá iña Xuva ko.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que sustentavam.
10 Nɨɨ̄ kueꞌén ini ña ntákaꞌan ña:
10 Clamaram em grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Kidáā ne, dá un dá un ña niꞌi ña doo kuiꞌxin é kūꞌun ña. Kakaꞌan ñá ni ñā é diin diín tsi kuntōo ká ña, da nté xee táꞌan é kūví ntɨꞌɨ taꞌan ña é dadɨɨ ntáde tsiñu ña iña Xuva ko.
11 Então, a cada um deles foi dada uma vestidura branca, e lhes disseram que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como igualmente eles foram.
12 Dā nantii nteé A Leꞌntú san seu é kui īñú san ne, ītó u ne, kutūní ko é un vaꞌa váꞌa tsi taan ne, kuntee kuēꞌén ngantií san, é vata kaa doo ntee é xkūꞌún ñaꞌa dá ntoo ña dontɨ́ni. Xóō sán ne, kukuēꞌe kueꞌen váta ito nɨ̄ñɨ.
12 Vi quando o Cordeiro abriu o sexto selo, e sobreveio grande terremoto. O sol se tornou negro como saco de crina, a lua toda, como sangue,
13 Xntɨvi é ūve e dukún kān ne, nakóꞌxo nté ñuxiví a, vatā ó kanakoꞌxo kɨtɨ tun igu uté san da dóo kainu tatsin kaꞌni.
13 as estrelas do céu caíram pela terra, como a figueira, quando abalada por vento forte, deixa cair os seus figos verdes,
14 Ntoko ñuꞌu miī e dukún kan, vatā ó kakuvi vikó san dá kāntava. Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ xuku ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñuꞌu é ntoo nú ntute ñuꞌu kān ne, nakuntoó xio.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então, todos os montes e ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Kidáā ne, nakuꞌun xūꞌu ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ rei, ñá ntoo ñuxiví a, nī ña naꞌnu ñaꞌa sán, nī tóꞌō sntadún san, nī ña kuiká san, nī ña e dóo ntii inī í, nī ña ntáde tsiñu, nī tóꞌo ñā ne, ñúꞌu xuꞌū ñá mâví ni nēꞌu xuu.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Káꞌan ña ni xūku sán ni xūú san:
16 e disseram aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que se assenta no trono e da ira do Cordeiro,
17 Tsí e xee ntúvi kaꞌnu é tāꞌxi ña é ntōꞌo ko ne, ¿xoó ntu kutíi i? —kaꞌan ña.
17 porque chegou o grande Dia da ira deles; e quem é que pode suster-se?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.