Apocalipse 12

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kidáā né, kīi dîtó uun e dóo kaꞌnu e dukún kān. Ikān ntitsí uun ñadɨ̄ꞌɨ́, nuu táꞌan ña ngántií ne, xóō sán ne, ntekú ntiꞌi dɨ́ꞌɨn ñā ne, leꞌe é kuváꞌa é ūxuví xntɨvi ntekú dɨkɨ ña.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos seus pés, e uma coroa de doze estrelas sobre a sua cabeça.
2 Ñuꞌu iꞌxá ña ne, kakachuꞌu ntáa ña é kaexnúu íꞌxi ña, tsi dokó sa káku iꞌxá ña.
2 E estando grávida, gritava com as dores do parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Kidáā né, kīi ká xtuku uun nuu i e dukún kān. Īní u é ntītsí uun kɨtɨ ña váꞌā, teku kuéꞌe tɨ, é ūve uꞌxe dɨ́kɨ tɨ ni ūꞌxi ntɨ́kɨ tɨ. Kuān o ntántīdó leꞌe san xé un xé un dɨkɨ tɨ.
3 Viu-se também outro sinal no céu: eis um grande dragão vermelho que tinha sete cabeças e dez chifres, e sobre as suas cabeças sete diademas;
4 Dúꞌme xtɨ̄ dita núu tɨ uun taꞌvi ī é kuvi ūni taꞌví xntɨví san ne, nákōꞌxó nuu tɨ nte ñuxiví a. Kidáā ne, íntītsí kɨtɨ ña váꞌā san nuu ñadɨꞌɨ́, ña dokó sa káku iꞌxá i. Ntitsí nteē tɨ i é kāꞌxi tɨ́ i te káku.
4 a sua cauda levava após si a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava para dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe devorasse o filho.
5 Iꞌxa é nakāku ña ne, iꞌxa tii é kadā kûꞌvé un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñuu, é kuniꞌi ntaꞌa tātun i e kúvi káa. Ntá tsi Xuva kō ne, nakíꞌi ña iꞌxá san é kūtuví ni ñā nú tēu ña.
5 E deu à luz um filho, um varão que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Ñadɨ̄ꞌɨ́ san ne, īnu ña, kueꞌen ñá ñuu itsi mí xtúvi tūꞌvé Xuva kō mí kutuvī ñá, mí kuēnta víi ña ña uun míil ūví sientu uni díko ntuvi.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus, para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Kidáā ne, kúvi duꞌxēn e dukún kān. Ánje ña odo nūu, ñá nani Mīgee, dɨ́vi ña ni un ntɨ̄ꞌɨ ánje ñā ne, náā ñá ni kɨtɨ ña váꞌā san. Kɨtɨ ña váꞌā sán ni un ntɨ̄ꞌɨ ánje tɨ̄ ne, un váꞌa tsi náa tɨ ni ñā,
7 Então houve guerra no céu: Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão. E o dragão e os seus anjos batalhavam,
8 ntá tsi ña ni kuvi vií tɨ. Ñá ni nīꞌi mí kuntōo ká tɨ nī ánje tɨ̄ e dukún kān.
8 mas não prevaleceram, nem mais o seu lugar se achou no céu.
9 Dukuān ne, nákōꞌxó ña kɨtɨ ña váꞌā san, kɨtɨ itúvi nte ntúvi díꞌna, kɨtɨ é nanī diablu, tóꞌō e ña váꞌā san. Dɨvi tɨ̄ é Satanaa náni tɨ dɨ, kɨtɨ kaeni ntaꞌví ñaꞌa dá kanɨɨ ñūxiví san. Nákōꞌxó ña tɨ ni un ntɨ̄ꞌɨ ánje tɨ ūun tsi nte ñúxiví a.
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, que se chama o Diabo e Satanás, que engana todo o mundo; foi precipitado na terra, e os seus anjos foram precipitados com ele.
10 Tēkú ko tsí un ntii tsi kākaꞌan tátsín san nte e dukún kān:
10 Então, ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora é chegada a salvação, e o poder, e o reino do nosso Deus, e a autoridade do seu Cristo; porque já foi lançado fora o acusador de nossos irmãos, o qual diante do nosso Deus os acusava dia e noite.
11 Kūvi idé taꞌan ko sán nī e ña váꞌā san
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram as suas vidas até a morte.
12 Kuntōo díni ntó ve, e dukún kan,
12 Pelo que alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Mas ai da terra e do mar! porque o Diabo desceu a vós com grande ira, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Dā íni kɨtɨ ña váꞌā san tsí nakóꞌxo ña tɨ ñuxiví a ne, íntīkɨn tɨ́ ñadɨ̄ꞌɨ́, ña nakāku iꞌxa tií san.
13 Quando o dragão se viu precipitado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão.
14 Ntá tsi ñadɨ̄ꞌɨ́ san ne, niꞌi ña uvi ntiꞌxin tádun kaꞌnú san é ntāva ña, kɨꞌɨn ña ñuu itsí kān, mi dóo ikā mí tuví kɨtɨ ña váꞌā san. Ikān ne, níꞌi ñā é kāꞌxi ñá uni kuia nte dáva.
14 E foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Kɨtɨ ña váꞌā sán ne, tāvá tɨ ntute xuꞌu tɨ é vata kaa ntute kaꞌnu kaa vata koo é kɨ̄ꞌɨn niꞌi ntuté san ñadɨ̄ꞌɨ́ san.
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para fazer que ela fosse arrebatada pela corrente.
16 Ntá tsi xntíi ñūꞌú san ñadɨ̄ꞌɨ́ san, e nántɨka ñúꞌu sán ne, ikan kūntíi ntute kaꞌnu san e táva kɨtɨ ña váꞌā san xuꞌu tɨ.
16 A terra, porém acudiu à mulher; e a terra abriu a boca, e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 Dukuān né, kūdiin kuéꞌen kɨtɨ ña váꞌā sán ni ñadɨ̄ꞌɨ́ san. Ntaka tɨ ikān ne, dá kuēꞌen tɨ é viī tɨ́ duꞌxen ni iꞌxā ñá, ña nguiī san, ña ntáde ntaa é kākaꞌan Xúva kō, ña ntántīkɨn Jésuu.
17 E o dragão irou-se contra a mulher, e foi fazer guerra aos demais filhos dela, os que guardam os mandamentos de Deus, e mantêm o testemunho de Jesus.
18 — ausente —
18 E o dragão parou sobre a areia do mar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.