Apocalipse 10

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kidáā ne, iní tuku ú uun ánjē, ña dóo ntii inī í ne, véꞌxi ñā e dukún kān. Nuu taꞌán ña viko; ntee rkuáꞌnti dɨkɨ̄ ña. Núu ñā ne, kaxiꞌí nuu vatā ó kaxiꞌí nuu ngántií san. Dɨ̄ꞌɨ́n ña ne, vata kaa ntuꞌu é kaiꞌxi kaa.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Niꞌi ntaꞌa ña ūun tutu luꞌnti é kaa ntāa. Dɨ̄ꞌɨ́n kuaꞌa ña xtúvi ña nú ntute ñuꞌu kān né, dɨ̄ꞌɨ́n datsin ña ne, ñuꞌu san xtúvi ña.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Un ntii tsi káchuꞌu ña, vatā ó de ñaña dá kanakɨtɨ tɨ̄. Dā kúvi kachuꞌu ñá ne, kātsín uꞌxé ito.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Dā kúvi katsin é uꞌxé ito sán ne, ncho xnteé naꞌa u é kākaꞌan, ntá tsi dá iō tuꞌvé u é kaꞌu ú ne, tēkú ko uun tatsin e dukún kān, kakaꞌan:
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Kidáā ne, ánjē san, ña ntitsi nú ntute ñuꞌū sán ni ñūꞌu a dɨ́ ne, nátāꞌan ntée ña ntaꞌa kuāꞌa ña e dukún kān.
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 Natékū ñá Xuva kō, ña kantíto ntii dañu ntūvi, ña de váꞌa e dukún kan ni ñūxiví ni ntute ñuꞌu ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ nee iñá katuví, kakaꞌan ña tsí ña kukuíi ka.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Kakaꞌan ña tsí ntuvi dá nakuēku ánjē, ña é kui ūꞌxé san, trunpeta ñá ne, kuntaa núu i é mii tsi Xuva ko īni ñá, vata ō kaꞌan ñá nī ña dé tsiñu iña ña, ña ntákaꞌan túꞌun ñā.
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Kidáā ne, tátsīn e tékū ko díꞌna ne, kakaꞌan xtúku nī ko nte e dukún kān:
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Dukuān ne, ñéꞌē u mí tuvi ánjē sán ne, íkān ú tutú san. Kakaꞌan ñá nī kó:
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Kídaā né, kīꞌi ú tutú san é niꞌi ntaꞌā ánjē sán ne, ēꞌxí u. Kuan ēꞌxi ntíꞌxe vata ēꞌxi ntúdin, ntá tsi dā kúvi éꞌxi ú ne, kuia nūu íꞌxi ko.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Kakaꞌan ñá nī kó:
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.