Mateus 15

Coatzospan Mixtec NT (MIZ_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kidáā ne, xéē ña fariseu ní mastrú leí san, ña ntoo ñuú Jerusaleén, nte mí tuví Jesuú ne, ntákaꞌan ñá ni ñā:
1 Então alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus e lhe perguntaram:
2 —¿Nté kui ña ntáde ntaa ña ntántīkɨn ntó vatā xkoó ini ñáta kō? Tsí ña ntántaꞌa ña dá ntaéꞌxi ña —kaꞌan ña.
2 “Por que seus discípulos desobedecem à tradição dos líderes religiosos? Eles não respeitam a cerimônia de lavar as mãos antes de comer!”.
3 Kakaꞌan Jésuu ni ña: —¿Nté kui dɨvi ntō ne, ña ntáde ntaa nto é kākaꞌan Xúva kō, é ntio nto kuntīkɨn ntó vatā xkoó ini míi ntō?
3 Jesus respondeu: “E por que vocês, com suas tradições, desobedecem ao mandamento de Deus?
4 Tsí kakaꞌan Xúva kō: “Kuiko ñuꞌu nto uva nto ni dɨꞌɨ ntō”, kaꞌan ña. Káꞌan xtūku ña dɨ: “Xoo é kāꞌan kíni i iña uva i ni iña dɨꞌɨ í ne, da miī é kūvi i”, kaꞌan ña.
4 Pois Deus ordenou: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
5 Ntá tsi ntōꞌó ne, ntákaꞌan nto tsí kuvi kaꞌan ñáꞌa san ni uva ña ni dɨꞌɨ ñā: “Ña kúvi xntīi ú nto, tsí iñá ko ne, nākuéꞌe ú ntaꞌa Xuva kō.”
5 Em vez disso, vocês ensinam que, se alguém disser a seus pais: ‘Sinto muito, mas não posso ajudá-los; jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’,
6 Te kuan kōo kaꞌan ñá ne, ñá kantīo é xntii ña uva ñā nté dɨꞌɨ ñā, kaꞌan nto. Dukuān ne, ntáde nto vatā xkoó ini ñáta ntō e ntánakuitā nto é kākaꞌan Xúva kō.
6 não precisará mais honrar seus pais. Com isso, vocês anulam a palavra de Deus em favor de sua própria tradição.
7 Ntákaꞌan ntó tsi ntáde ntaa nto é kākaꞌan Xúva kō, ntá tsi ña ntáā. Dōo váꞌā o kaꞌan Ísaia kuénta iña nto dá kakāꞌan ñá naa Xuva ko:
7 Hipócritas! Isaías tinha razão quando assim profetizou a seu respeito:
8 — ausente —
8 ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
9 Kuan ō kaꞌan ña —kaꞌan Jésuu.
9 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam ideias humanas como se fossem mandamentos divinos’”.
10 Kidáā né, kāna ña ñaꞌa sán ne, kakaꞌan ñá ni ñā: —Kini nto né, na kɨꞌɨn dɨkɨ nto:
10 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam e procurem entender.
11 Ñá te dɨ̄vi é kakɨꞌvi ini xúꞌu ko kān kade i é kakudentū nima ko, ntá tsi nee iña é ntii xuꞌu kō né, dɨvī é kade i é kakudentū nima ko —kaꞌan ña.
11 Não é o que entra pela boca que os contamina; vocês se contaminam com as palavras que saem dela”.
12 Kidáā ne, xéē ña ntántīkɨn ña mí tuví ña ne, tsixeꞌe ña ñā: —¿Kútuni ntú nto é kūdiin ñá fariseú san da téku ña é kākaꞌan nto? —kaꞌan ña.
12 Então os discípulos vieram e perguntaram: “O senhor sabe que ofendeu os fariseus com isso que acabou de dizer?”.
13 Kakaꞌan Jésuu: —Da nēé ka utun é ña ni íꞌxi Uvā kó ne, nātuꞌun ña uun tsi nte xóꞌo i.
13 Jesus respondeu: “Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada pela raiz.
14 Na koo mii nto ñā. Vata ntáa ña kuāa ntáa ña é dotō tsi ntántēka ña ñaꞌa. Te uun ña kuāá nteka ña ña kuāa niꞌi ña ne, ntuvi tsí ña kóꞌxo nuu ña xaví san —kaꞌan ña.
14 Portanto, não façam caso deles. São guias cegos conduzindo cegos e, se um cego conduzir outro, ambos cairão numa vala”.
15 Kidáā ne, kakaꞌán Pedru ni ña: —Káꞌan nto nī ntɨ́ nee iñá ncho kaꞌan núu i sáꞌa —kaꞌan ña.
15 Então Pedro disse: “Explique-nos a parábola de que as pessoas não são contaminadas pelo que comem”.
16 Kakaꞌan Jésuu ni ña: —¿Vāta tekú kueꞌen xntú nto?
16 “Ainda não entendem?”, perguntou Jesus.
17 ¿Ñá ini ntú nto tsí da nēé ka é kākɨ́ꞌvi xuꞌu kō ne, kaita ntiꞌxin iꞌxí ko kān ne, da kidáa ntīi xtuku kúñu kō?
17 “Tudo que comem passa pelo estômago e vai para o esgoto,
18 Ntá tsi nēe é kīni kaa é kakii xuꞌu kō né, ntē nima ko kakéne ne, dɨvī é kade i é kakudentu ō.
18 mas as palavras vêm do coração, e é isso que os contamina.
19 Tsi nté nima ko kakéne é kinī ó kadā kuení kō, é kāꞌni o ñaꞌa, é kadā xení o ni ñadɨ̄ꞌɨ́ tuku ñaꞌa, é kadā xení o ni ñadɨ̄ꞌɨ́, ña vata tántaꞌa, e kiꞌi dúꞌu ō, é kāꞌan ó dovete, é kāꞌan kíni o iña ñaꞌa.
19 Pois do coração vêm maus pensamentos, homicídio, adultério, imoralidade sexual, roubo, mentiras e calúnias.
20 Sáꞌa kāde i e ntákudentū ñaꞌa sán nuu Xuva ko. Ntá tsi te ña ntaꞌa o da kaꞌxi o vatā xkoó ini ntó ne, ña te dɨ́vi ī é kade i é kakudentu ō nuu Xuva ko.
20 São essas coisas que os contaminam. Comer sem lavar as mãos não os contaminará.”
21 Ntāka Jesuu íkān ne, kuéꞌen ña ētsin ñuú Tiru ni ñuú Siduun.
21 Então Jesus deixou a Galileia, rumo ao norte, para a região de Tiro e Sidom.
22 Ikān tuví uun ñadɨ̄ꞌɨ́, ña véꞌxi ñuú Canaán ne, ñéꞌe ñā mí tuví Jesuú ne, kakaꞌan ña: —¡Ntuntāꞌví ini nto ko, Tóꞌō, Iꞌxá Davii! ¡Un váꞌa tsi kantoꞌo diókō kó kuenta iña é ña váꞌā san é nuu nimá tun! —kaꞌan ña.
22 Uma mulher cananeia que ali morava veio a ele, suplicando: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim! Minha filha está possuída por um demônio que a atormenta terrivelmente”.
23 Nté uun túꞌūn ña ni káꞌan Jésuu ni ña. Kidáā ne, xéē ña ntántīkɨn ñá ne, kakaꞌan ñá ni ñā é na nakunu ña ñadɨ̄ꞌɨ́ san. Kaꞌan ña: —Nakūnu nto ña, tsi dóo duꞌxen kaꞌān ña é ntīkɨn ñá kō —kaꞌan ña.
23 Jesus não disse uma só palavra em resposta. Então os discípulos insistiram com ele: “Mande-a embora; ela não para de gritar atrás de nós”.
24 Kakaꞌan Jésuu: —Taxnuu Xuva kō ko é xntiī ú da mii tsī ña kúnaa, ña ntáduku ntée tatá ña Israee —kaꞌan ña.
24 Jesus disse à mulher: “Fui enviado para ajudar apenas as ovelhas perdidas do povo de Israel”.
25 Ntá tsi xée etsin ñadɨ̄ꞌɨ́ san ne, ínchɨtɨ ña nūu ña ne, kakaꞌan ña: —¡Vií nto da xeꞌe, Tóꞌo, xntii ntō ko! —kaꞌan ña.
25 A mulher, porém, aproximou-se, ajoelhou-se diante dele e implorou mais uma vez: “Senhor, ajude-me!”.
26 Kakaꞌan Jésuu ni ña: —Ñá vāꞌá ō é nakiꞌi o tañúꞌū é kāꞌxí iꞌxá kō dá kuēꞌé ō tínā san —kaꞌan ña.
26 Jesus respondeu: “Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
27 Ñadɨ̄ꞌɨ́ san ne, kakaꞌan ña: —Nuu é ntaā i é kākaꞌan nto, Tóꞌō, ntá tsi tínā sán ne, ntaéꞌxi tɨ utsi i é kākoꞌxo má mēsa tóꞌo tɨ̄ —kaꞌan ña.
27 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros comem as migalhas que caem da mesa de seus donos.”
28 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña: —Dōo váꞌā ó kakuintiꞌxe o. Kuan koo na kuvi vatā ó ntio o —kaꞌan ña. Ura dúꞌva tsi i ntuváꞌa dióko ñā.
28 “Mulher, sua fé é grande”, disse-lhe Jesus. “Seu pedido será atendido.” E, no mesmo instante, a filha dela foi curada.
29 Ntāka Jesuu íkān ne, kuéꞌen ña dīñɨ míni Galileá san. Kúxee ña xuku kān né, ikān itúvi ña.
29 Deixando aquele lugar, Jesus voltou ao mar da Galileia e subiu a um monte, onde se sentou.
30 Ñá te da dīi da díi ñaꞌa xée ña mí tuví ña ne, ntēka ña ña xnéꞌe, ña niꞌi kuiꞌí i, ña kuāá, ña ñɨꞌɨ̄, ni tɨ̄tɨ́n ka ña ntánchokuví san. Tsōo ña ñaꞌa san nú dɨ̄ꞌɨ́n Jesuú ne, ntaváꞌa ña ña.
30 Uma grande multidão veio e colocou diante dele aleijados, cegos, paralíticos, mudos e muitos outros, e ele curou a todos.
31 Koó dā kúduꞌva ñaꞌa san da íni ña e ntákaꞌan ñá ñɨꞌɨ̄ san, e ntuváꞌa ña niꞌi kuiꞌí i san, e nakaka ña xneꞌé san, e nakiní ña kuāá san. Ntákaꞌan ña e dóo kaꞌnu Xuva ña Israeé san.
31 As pessoas ficavam admiradas e louvavam o Deus de Israel, pois os que eram mudos agora falavam, os paralíticos estavam curados, os aleijados andavam e os cegos podiam ver.
32 Kidáā ne, kāna Jesuu ñá ntántīkɨn ñá ne, kakaꞌan ñá ni ñā: —Kantuntaꞌví ini kó un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san tsi é īta ntíꞌxin uni ntúvi e ntántoo ña iꞌa nī ko. Ña túvī ka é kaꞌxī ña. Ñá ntīo kó nataxnūu ú ña é kuan tsī koo, tsi ntákakɨn ña, tsí dā ná koo vita ña itsi kān dókō —kaꞌan Jésuu.
32 Então Jesus chamou seus discípulos e disse: “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer. Se eu os mandar embora com fome, podem desmaiar no caminho”.
33 Ntákaꞌan ñá ntántīkɨn ña: —¿Míꞌi ntu kikīꞌi o tañúꞌū iꞌa mí xoxo ntoo i? ¿Nté ntu koo xee táꞌan é kaꞌxī ña, é ñā te da díi ñaꞌá san? —kaꞌan ña.
33 Os discípulos disseram: “Onde conseguiríamos comida suficiente para tamanha multidão neste lugar deserto?”.
34 Kakaꞌan Jésuu ni ña: —¿Tɨtɨ̄n ntú tañúꞌū niꞌi nto? —kaꞌan ña. Nantíko koō ña, ntákaꞌan ña: —Úꞌxe kūdii tañúꞌu ni ūvi kudii a tsákā —kaꞌan ña.
34 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete, e alguns peixinhos”, responderam eles.
35 Kakaꞌan Jésuu ni ñáꞌa san é na kuntoo ña ñuꞌu kān.
35 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão.
36 Kīꞌi ña e uꞌxé tañúꞌū sán nī tsákā sán ne, nākuéꞌe ña sintiáꞌvi ntaꞌa Xuva kō. Kidáā ne, taꞌvi dāva ñá ne, xéꞌe ñā ña ntántīkɨn ña é na tsīꞌi ña ntaꞌa ñaꞌa san.
36 Tomou os sete pães e os peixes, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Ēꞌxí ntaꞌā ñá, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña. Dā kúvi ne, natáka ña é ntoó ka ne, úꞌxe xīka nátsuꞌun tsītu ká ña taꞌvi ī.
37 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram, ainda, sete cestos grandes com as sobras.
38 Ñá te da kɨ̄mi míil ñatīí san éꞌxi ña ne, ntē ña ni intéꞌvi ñadɨ̄ꞌɨ́ san, nté iꞌxá san dɨ.
38 Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar mulheres e crianças.
39 Nataxnūu ña ñaꞌa san kídaā ne, nákunūu Jesuu tún ntōó san ne, da kuéꞌen ña ñūú Madala.
39 Então Jesus os mandou para casa, entrou num barco e atravessou para a região de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.