Marcos 11
Coatzospan Mixtec NT (MIZ_TBL) vs BKJ
1 Xée ētsin ña ñuú Jerusaleen, mí ntoo ñuú Befagee ni ñuú Betania má xūku é nani Ōlivu. Jesuú ne, taxnūu ña uvi ñaꞌa ñá ntɨniꞌi ñā,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 kakaꞌan ñá ni ñā: —Kueꞌēn ntó ñuú luꞌnti é tuví daꞌa san. Ura tsí i te kūkɨ́ꞌvi nto ikān ne, naniꞌi nto uun a búru kɨtɨ ntee tɨ́ɨn é ntē vata xoó kunteku í tɨ. Nantuté nto tɨ ne, kixníꞌi nto tɨ īꞌa.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Tē xoó ñaꞌa tsixeꞌe ña ntō é kuān ó de nto ne, káꞌan ntō tsi Tóꞌo ko kāntio ña tɨ; vevií nantiko koō ñá tɨ, koo kaꞌan ntó ni ñā —kaꞌan Jésuu.
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Kuéꞌen ñā né, nāniꞌi ña uun a búru san, ntee tɨ́ɨn tɨ atá viꞌi é tuví itsi kān.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Ña ntâñɨ́ ikān ne, ntátsixeꞌe ñā: —¿Nté koo vií nto burú san é kānantuté nto tɨ? —kaꞌan ña.
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Nantíko koō ñá, kakaꞌan ñá vatā ó kakaꞌan Jésuu ni ñá ne, xéꞌe ñāꞌa san itsi é kɨ̄ꞌɨn niꞌi ña búrú san.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Nāxee niꞌi ña búrú san mí kāntétu Jesuu. Xntekū ñá kutuun ña áta tɨ́ ne, dā kantéku Jesuu tɨ.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Ñá te da dīi ñaꞌá san tsóo ña kutuun ñá itsi kān dɨ. Iō ñá ne, kātsin ña nta utun má kūꞌu kán ne, tsoo ña itsi kān.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ñá tē nté kaa ñaꞌa odo nuū ñá nuu Jésuú ne, ñá te da dīi ña véꞌxi ata ñá dɨ. Un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña koó dā vantiñɨ ña ntákaꞌan ña: —¡Dōó kaꞌnu Xuva kō! ¡Ñá tē nté kaa váꞌā o iña ñá véꞌxi ntaꞌa Xuva kō!
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 ¡Na naxnuu viko Xuva kō ña vexkádā kûꞌvé iña ko, é viī ñá Rei naa úvata ko Dāvii! ¡Dōó kaꞌnu Xuva kō, ña tuví e dukún kān! —kaꞌan ña.
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Xée Jēsuu ñuú Jerusaleén ne, dá kūkɨ́ꞌvi ña ini ukún kaꞌnu san. Ito ña un ntɨꞌɨ̄ é īó iní i kān. Dā kuáā né, ntīi ña, kueꞌen ña ñuú Betania ni ña uxuvi ñáꞌa san.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tévāá tsi ntáka ña ñuú Betaniá ne, kakakɨn Jesuu.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Īni ika ña tsí ntitsi uun tun ígū é ūve xuku i. Kūkóto ntōdó ña tē ntaꞌá kɨtɨ i. Ntá tsi dā xee ñá ne, da mii xūku í uve, tsí vata xee ntúvī é kīi kɨtɨ i.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Kidáā né, kakaꞌan Jésuu ni tun ígū san: —Nté uun ito ña koó ka kɨtɨ o é kāꞌxí ñaꞌa san —kaꞌan ñá ni ūtun san. Tēkú ña ntɨniꞌi ñā é kuān ó kakaꞌan ña.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Nāxee xtúku ña ñuú Jerusaleén ne, kuéꞌen Jēsuu má ūkún kaꞌnu san. Ikān éni ntuꞌu ñā nakunu ña ña ntádiko ni ñā ntáñii ini ukún san. Nantáva ña mesa mí ntoo ña ntánadama diuꞌún san ne, nantáva ña sia mí ntoo ña ntádiko palomá san.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ñá ni xēꞌé ña itsi é kuīta ntíꞌxin ñaꞌa san má ūkún san tē nee iñá odo ñā.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Dá kanakuāꞌa ña ñaꞌa, ña ntoo ini ukún san ne, kakaꞌan ñá ni ñā: —¿Ñā ntu te uve náꞌa nte díꞌna é kākaꞌan Xúva kō: “Tsí viꞌi kó ne, viꞌi mí kaꞌan ntâꞌví ñaꞌa, ña dā míꞌī ká ñuu i”, kaꞌan ña? Ntá tsi ntōꞌó ne, viꞌi ña dūꞌu káde nto —kaꞌan Jésuu.
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Dā téku dutu ñá odo nūú nī mastrú leí san ne, kidáā né, ntukū nuu iní ña nté koo kaꞌní ña Jesuu. Tsí ntaúꞌvī ñá Jesuu, tsí un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa sán ne, ncho kini ká ña túꞌūn é kanakuāꞌa Jesuu ña.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Ntá tsi dā kuáa ne, Jesuu ni ña ntɨníꞌi ñā né, ntāka ña ñuú Jerusaleen.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Utén san ne, dā ntíko kōo xtúku ña ni ña ntɨniꞌi ñā ne, ítā ntiꞌxin ña mí ntitsi tun ígū san. Īní ña tsí xiꞌi dií kueꞌen, un tsi nte dítsin i.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Kidáā ne, nánūꞌú Pedrú san iní ña é kākaꞌan Jésuú ne, kakaꞌan ña: —Un kaa, Mastru. Dɨvī tun ígū san é kāꞌan ntée nto i ne, e xiꞌi dîi —kaꞌan ña.
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Kakaꞌan Jésuu ni ña: —Kuintiꞌxe nto Xuva kō.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Nuu é ntaā i é kākaꞌán u ni nto: tē xoó kaꞌan í ni xūku sáꞌā: “Kuēꞌen dáꞌan vé, na kōꞌxón nuun méꞌñu ntute ñuꞌu kān”, né, te kanɨɨ̄ nima ñá kakuintiꞌxe ña é kuān koo kuvi ne, kuān koo kuvi ntiꞌxe.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Dukuān ne, kakaꞌán u ni ntō: nee iña é kākan ntó ntaꞌa Xuva kō da ntákaꞌan ntâꞌví nto ne, kuintiꞌxe nto tsí niꞌi ntó ne, níꞌi ntīꞌxe nto.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Dā ntákaꞌan ntâꞌví nto ne, te īó xoo é kanāa núu niꞌi ntō ne, kada kaꞌnu iní nto ni ñā vata koo é Xuva kō, ñá tuví e dukún kān, kada kaꞌnu iní ña ni nto kuētsí nto dɨ.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Tsí tē ña kada kaꞌnú ini nto ni tāꞌan nto kuétsi ñā ne, nté Xuva kō, ña tuví e dukún kān, ña kada kaꞌnú ini ña ni nto kuētsí nto dɨ —kaꞌan Jésuu.
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Kidáā né, nāxee xtúku ña ñuú Jerusaleen. Kaika Jesuu ini ukún kaꞌnu kān né, ikan tsī xee dútu ñá odo nūú nī mastrú leí ni ñatā sán ne,
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 ntátsixeꞌe ña Jēsuu: —¿Xoó ntu kakaꞌan i é kuān koo vií nto? ¿Xoó ntu táꞌxi i itsi é kuān koo vii nto nuu i sáꞌa? —kaꞌan ña.
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ña: —Xuꞌú ne, ntio kó tsixeꞌē ú nto dɨ. Te kūvi kaꞌan nto é tsixeꞌē ú nto ne, dá kāꞌán u xoo táꞌxi i itsi é kade u.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 ¿Xoó ntu xeꞌé i itsi Juaán san é nakūtsi ntute ña ñaꞌa san? ¿O Xuva kō né, o kūdii ñaꞌa ntú san xeꞌé ña? Káꞌan nto vē —kaꞌan Jésuu.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Kidáā ne, ntatíin nuu mii ñā: —Te kāꞌan o tsí Xuva kō xeꞌé ña ña itsi ne, káꞌan ñā: “¿Nté kui ña ni kuintíꞌxe nto ña kuan?” koo kaꞌan ña.
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 ¿Nté koo kuvi te kāꞌan o tsí ñaꞌa san xeꞌé ña ña itsi? —kaꞌan ña. Tsi ntaúꞌvī ñá ñaꞌa san, tsí un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ntákuintiꞌxe ña tsí ntaꞌa Xuva kō niꞌi ntíꞌxe Juaán san é kūvi vií ña.
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Dukuān ne, nantíko koō ñá, ntákaꞌan ña: —Ñá īní ntɨ —kaꞌan ña. Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu: —Xuꞌú ne, ntē ñá kaꞌán u dɨ xoo táꞌxi i itsi é kuān ó kade u —kaꞌan Jésuu.
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.