João 6

Coatzospan Mixtec NT (MIZ_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dā kúvī sáꞌā ne, Jesuú ne, kuéꞌen ña xīo diñɨ míni Galīlea, dɨ́vi tsī é kākaꞌan ña é Tiberiá dɨ.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ñá te da dīi da díi ñáꞌa san ntántīkɨn ñá ña, tsí da xé īni ña nuu i e dóo kaꞌnu é kade ña, tsí kantaváꞌa ña ña ntánchokuví san.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Kúxēe Jesuu rkɨ́ ukú ne, da intóo daꞌna ña ni ña ntɨniꞌi ñā.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 E dokó sa xée ētsin viko é nátava Xuva kō ña Israee ñuú Egítō, viko é kanatsuꞌun kaꞌnu ña Israeé san.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Dā xkókoto Jesuú ne, īní ña tsí ña te da díi ñaꞌa ntántīkɨn ñá ña ne, kakaꞌan ñá ni Fēlipe: —¿Míꞌi ntū kíkuiin o é kāꞌxí un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san? —kaꞌan ña.
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Da ti tsi kakaꞌan ña é ntio ña é kōto nteé ña Felipe nté koo kaꞌan ña. Tsí ini míi ñā nté koo vií ña.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Kakaꞌan Félipe ni ña: —Ntē ña xee táꞌan é ūvi sientu âꞌví tañúꞌu kuiin ō é kāꞌxi un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san, kuān té un síin —kaꞌan ña.
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Uun ñaꞌa ña ntɨniꞌi ñā, ñá nani Āndree, ení Simuun Pedrú ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 —Iꞌa ntitsí uun na kudii, na é niꞌi úꞌūn tañúꞌu sēvada ni úvi tsákā san, ntá tsi ¿nté ntu koo vii o sáꞌa é ña te da díi ñaꞌa? —kaꞌan ña.
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu: —Káꞌan nto ni ñāꞌa sán, na kūntoo ña —kaꞌan ña. Tsi dóo váꞌā o nú ité san ne, ikan īntóo ña, vata ūꞌun míil é da mii tsi ñatīi.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Kidáa ne, kīꞌi Jesuu tañúꞌū sán ne, dā nakuéꞌe ña sintiáꞌvi ntaꞌa Xuva kō. Kātsin dava ñá, dā tsíꞌi ña ntaꞌa ñaꞌa san, ña ntoo nú īté san. Kuan tsī o dé ña nī tsákā sán dɨ. Xéꞌe ñā vata kaa e kutíi ñaꞌa san é kaꞌxí ña.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Dā kúvi éꞌxi ntāꞌa ñá ne, kakaꞌan Jésuu ni ña ntɨníꞌi ñā: —Nakuido nto utsi i é ntoó ka vata koo é ña te neé kate —kaꞌan ña.
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Nākuido ña é ntoó ka ne, uxúvī ká xika útsi tañúꞌū san kúvi.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Kidáa ne, dā íni ñaꞌa san nuu i e dóo kaꞌnu é idé Jesuú ne, ntákaꞌan ña: —Nuu é ntaā i tsí ña sāꞌá ne, dɨvi ñā é kākaꞌán naa Xuva ko, ña é kīꞌxí ñuxiví a —kaꞌan ña.
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ntá tsi Jesuú ne, kūtuni ña tsí ntio ñaꞌa san ña é kueꞌe kuétsi ña ña é viī ñá rei. Kidáā né, kīi nteé xio ña ñaꞌa sán ne, dā kuntáa xtuku ña rkɨ uku, mí kutuvī mii ña.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Dā kuáā ne, kúntīí ña ntɨniꞌi Jēsuu nú ntūte san.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Kidáā ne, ñúꞌu ña īní tun ntōó san ne, īñɨ ntúꞌu ita ntíꞌxin ña méꞌñū ntute san é kɨ̄ꞌɨn ñá ñuú Capernau. É dōo kúneé ne, váta xēe Jesuu mí ñūꞌu ña.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Kidáā né, dōo ido ntúte san, tsi dóo ntii kainu tatsin.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Dā ku íka tun ntōó san te ūꞌún ne, o īñu kilumétru ne, īní ña Jesuu é vēꞌxí ña dɨ́ꞌɨn ña, kaika ña nú ntūte san. Dā xee étsin ña nú tun ntōó san ne, dōo úꞌvī ña.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Ntá tsi kakaꞌan Jésuu ni ña: —Ñá ku uꞌvī nto, tsí xuꞌu —kaꞌan ña.
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Kidáā né, dōo diní ña tsí kūxée Jesuu iní tun ntōó san ne, ura tsí xee ñá diñɨ ntute san mí kɨ̄ꞌɨn ña.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Dā tuví teváā sán ne, ña ñuꞌu uun xo diñɨ ntute sán ne, kūtuni ñá tsí ña ntɨniꞌi Jēsuú ne, ntāka ña dɨvi tsi tun ntōó san ntíko kōo niꞌi ña, ntá tsi ña ni ñéꞌe Jésuu ni ña.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Nɨɨ̄ dukuan ntánaxee tun ntōo é vēꞌxí ñuú Tiberia, etsin mi éꞌxi ña tañúꞌū é nakuéꞌe Tóꞌo kō sintiáꞌvi ntaꞌa Xuva kō.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Dā íni ñaꞌa san tsí xoxó Jesuu ni ña ntɨníꞌi ñā ne, nakúꞌun ña tun ntōó san, kueꞌen ña ñuú Capernau, kúnantúku ña Jēsuu.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Dā nániꞌi taꞌan ña uun xo diñɨ ntúte sán ne, tsixeꞌe ña ñā: —Mastrú, ¿nté ntu ō xee ntó iꞌa? —kaꞌan ña.
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña: —Nuu é ntaā i é kākaꞌán u tsí da ti tsi ntánantuku ntō ko tsí da xe táꞌxi ú e éꞌxi ntaꞌā nto, ntá tsi ntē ña te ni ñéꞌe dɨkɨ nto nuu i e dóo kaꞌnu e íni nto é idé u.
26 Jesus respondeu:
27 Ñá ku kada tsīñu nto é nīꞌi nto tañúꞌū é kantɨ́ꞌɨ te kāꞌxi o. Kada tsiñu nto vata koo é nīꞌi nto tañúꞌū é kataꞌxi ntuvi vāꞌá iña nto ntii dañu ntúvi, tsí kaxntiī. Táñūꞌú saꞌá taꞌxi ú, xuꞌu é vēxkúvi ú ñatīi, tsí e xntée Uvā kó ko seu ña —kaꞌan ña.
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Kidáā ne, tsixeꞌe ñāꞌa san ña: —¿Ntē ntú koo kada tsiñu ntɨ́ vatā ó ntio Xuva ko? —kaꞌan ña.
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ña: —Sáꞌa tsīñu é ntio Xuva ko é viī nto: Na kuīntiꞌxe nto ña táxnūu ña —kaꞌan ña.
29 Jesus respondeu:
30 Kidáa ne, tsixeꞌe ñā: —¿Neé ntu nuu i nañéꞌe ntó ntɨ vata koo é kuīntiꞌxe ntɨ́ nto tē íni ntɨ? ¿Neé ntu nuu i e dóo kaꞌnu vií nto?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Uva ata ika kō ne, éꞌxi ña é nani mānaa ñuu itsí kān. Tsí vatā ó uve naꞌa kakáꞌan é Xuva kō ne, xéꞌe ñā tañúꞌū é vēꞌxí e dukún kān é kāꞌxí ña —kaꞌan ña.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña: —Nuu é ntaā i é kākaꞌán u ni ntō: Ñá te Muīsee ni taꞌxi ña tañúꞌū é vēꞌxí e dukún kān, tsí mii Uvā kó táꞌxi ña tañúꞌū é nuu é ntaā i é vēꞌxí e dukún kān.
32 Jesus lhes disse:
33 Tsí tañúꞌū é kataꞌxi Xuva kō né, dɨvī é vēꞌxí e dukún kān, é kataꞌxi ntuvi vāꞌá iña ña ñuxiví sa —kaꞌan ña.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ntákaꞌan ñá ni Jēsuu: —Tāꞌxi nto ntɨ́ tañúꞌu tsīkan utén utén ni —kaꞌan ña.
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña: —Xuꞌu e kúvi ú tañúꞌū é taꞌxi ntuvi vāꞌá iña nto. Xoó ñaꞌa, ña é kuntīkɨn í ko ne, nté uun ito ká ña kakɨn ña. Xoó ñaꞌa, ña é kakuintiꞌxe i kó ne, nté uun ito ka ña ítsī ñá ntute dɨ.
35 Jesus respondeu:
36 Ntá tsi vatā ó kakaꞌán u ni ntō é kuān té ini ntó ko ne, ntá tsi vata kuintíꞌxe nto ko.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Tsí un ntɨꞌɨ ñā é kataꞌxi Uvā kó ne, ntaꞌa kó xee ña. Xoó ñaꞌa, ña é kantīkɨ́n ko ne, nté uun ito ña kiñūꞌu ú ña kíꞌi kān.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Tsi véꞌxi ú e dukún kān é vīí u vatā ó ntio ña é taxnūu ko, ñá tē dɨkɨ tsi mií ko vií u.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Sáꞌā táꞌxi ña é vīí u: é ña nakunáa u nté uun e xnúu ntaꞌa ñā ko, tsí nantōto ntɨꞌɨ ú ña ntuvi te ntɨ́ꞌɨ ñuxiví sa.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Tsí Uvā ko ntio ña é na kīní un ntɨꞌɨ ñāꞌa sán ko, xuꞌu é Iꞌxā ñá ne, na kuīntiꞌxe ña ko. Níꞌi ña ntuvi vāꞌá iña ña ntii dañu ntúvi ne, nantōtó u ña ntuvi te ntɨ́ꞌɨ ñuxiví sa —kaꞌan ña.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Dukuān ne, káꞌan ntēé ña Israeé san ña, tsí kakaꞌan ña é dɨvi ñā kúvi ña tañúꞌū é vēꞌxí e dukún kān.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Ntákaꞌan ñáꞌa san: —¿Vá ña ntu te ña sāꞌa é Jēsuu, iꞌxá Josee? Tsí ini o úva ña ni dɨꞌɨ ñā. Dá kakāꞌan xkú ña tsí e dukún kan vēꞌxí ña —kaꞌan ña.
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Dukuān ne, kakaꞌan Jésuu ni ña: —E xée ō tsí kaꞌan ntée nto kó ni tāꞌan nto.
43 Jesus respondeu:
44 Xoxó kuvi kuntīkɨ́n i ko tē ña te Uvá ko táxnuu ña i, vata ō táxnuu ña kó dɨ ne, nantōtó u ña ntuvi te ntɨ́ꞌɨ ñuxiví sa.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Tsí vatā ó uve naꞌa kakaꞌan ña kaꞌán naa Xuva ko: “Mii Xuva ko nañēꞌe ña un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san”, kaꞌan ña. Dukuān né, dā xóo ká ñaꞌa, ña é kateku í ña, é kakutúꞌve i é kākaꞌan Úvā kó ne, kantīkɨn ñá ko dɨ.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 ʼNté uun xoxo vata kiní i Uva kō. Mii tsī u é vēꞌxí u ntaꞌa ña é īní u ña.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Nuu é ntaā i é kākaꞌán u ni ntō tsí xoo ñáꞌa, ña é kuintiꞌxe i kó ne, níꞌi ña ntuvi vāꞌá iña ña ntii dañu ntúvi.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Xuꞌu é tañúꞌū é taꞌxi ntuvi vāꞌá san.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Tsí uva ata ika ntō ne, eꞌxí ña manaa ñuu itsí kān né, dā dúkuan tsi xiꞌi ña.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ntá tsi xoo ñáꞌa, ña é kāꞌxí i tañúꞌū é vēꞌxí e dukún kān ne, ña kúvī ña.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Xuꞌu kúvi ú tañúꞌū é kāntíto é vēꞌxí e dukún kān. Xoó ñaꞌa, ña é kāꞌxí tañúꞌu sāꞌá ne, níꞌi ña ntuvi vāꞌá iña ña ntii dañu ntúvi. Táñūꞌu é tāꞌxi ú ne, kūñú miī kó kúvi. Taꞌxí u kúñū ko é nīꞌi ña ñuxiví sa ntuvi iña ña —kaꞌan ña.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Kidáa ne, tsixeꞌe tāꞌan ña Israeé san, ntákaꞌan ña: —¿Ntē ntú koo taꞌxi ña sāꞌa kúñu ñā é kāꞌxi o, é kuān ó kakaꞌan ñá sa? —kaꞌan ña.
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Kakaꞌan Jésuu ni ña: —Nuu é ntaā i é kākaꞌán u ni ntō: Tē ña káꞌxi nto kúñū ko, xuꞌu é vēxkúvi ú ñatīí, tē ña koꞌo nto nɨ́ñɨ́ ko dɨ́ ne, ña túvi ntuvi vāꞌá iña nto.
53 Jesus respondeu:
54 Tsí xoo ñáꞌa, ña é kāꞌxí kúñū kó, nī ña é kōꞌo nɨñɨ́ ko ne, níꞌi ña ntuvi vāꞌá iña ña ntii dañu ntúvi ne, nantōto ú ña ntuvi tē ntɨ́ꞌɨ ñuxiví sa.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Tsi kúñū kó ne, ita ntíꞌxe nto kuvi; nɨñɨ́ ko ne, ntute ntiꞌxe nto kúvi.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Xoo é kāꞌxí i kúñū kó, nī é kōꞌo nɨñɨ́ ko ne, nuu ña nimá ko ne, nuu ú nima ñá dɨ.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Uva kō, ña táxnūu kó, īó ntuvi iña ña. Dukuān né, īó ntuvi iñá ko kuenta iña ña. Xoo é kāꞌxí i kúñū kó ne, níꞌi ña ntuvi vāꞌá iña ñá kuenta iñá ko.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Kakaꞌán u kuenta iña tañúꞌū é vēꞌxí e dukún kān. Táñūꞌú saꞌá ne, ñá te vāta kaa manaa e éꞌxi ñata ntō, ña intóo kídaā, tsí dā dúkuan tsi xiꞌi ña. Ntá tsi xoó ñaꞌa, ña é kāꞌxi tañúꞌū saꞌá ne, níꞌi ña ntuvi vāꞌá iña ña ntii dañu ntúvi —kaꞌan ña.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Sáꞌa kākaꞌan Jésuu dá nañéꞌe ña ña Israeé san má viꞌī mí ntánataká nuu ña ñuú Capernau.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Dōó tɨtɨ́n ña ntántīkɨn ñá ne, dā téku ña sáꞌa ne, ntákaꞌan ña: —Dōo viꞌxín ō túꞌūn saꞌa. ¿Xoó ntu kutií i é kɨꞌɨn dɨkɨ i? —kaꞌan ña.
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Kūtuni Jésuu tsí ña ni xkúntee iní ña é kākaꞌan ñá ne, kakaꞌan ñá ni ñā: —¿Ñá xkúntee iní ntu nto é kākaꞌán u san?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 ¿Ntē ntú koo kuvi tē íni nto ko, xuꞌu é vēxkúvi ú ñatīí, te kūntáa u e dukún kān míꞌī e dúkuān tuví u?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Tsí Espíritū sán ne, dɨvi ñā é kātaꞌxi ña ntuvi iña ko. Ña kuntīto ó te da mii tsī kúñu kō. Tūꞌun é kākaꞌán u ni nto ne, dɨvī é vata kaa espíritū é kataꞌxi ntuvi vāꞌá iña nto.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Ntá tsi iō ntó ne, ña ntákuintiꞌxe nto é kākaꞌán u —kaꞌan ña. Tsí iní Jesuu nte díꞌna xoo é kuintíꞌxe i ña ne, xoo é nadíko i ñā dɨ.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Kakaꞌan ña: —Dukuān é kākaꞌán u ni nto dīꞌna tsí xoxó kuvi kuntīkɨn í ko tē ña te Uvá ko táꞌxi ña i —kaꞌan ña.
65 E prosseguiu:
66 Nté ntūvi tsikán ne, dōó tɨtɨ́n ña ntántīkɨn ña, kii nteé xio ña ña. Ñá nī kántīkɨ́n ka ñá ña.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Kidáā né, tsixeꞌe Jēsuu ña é uxuvi ñáꞌa, ña ntántīkɨn ña: —¿Ncho kɨꞌɨn ntú nto dɨ? —kaꞌan ña.
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Nantíko kōó Simuun Pedru, kakáꞌan ña: —Xoó ka ntu é kuntīkɨ́n ntɨ, tsi túꞌun ntō né, dɨvī é kataꞌxi ntuvi vāꞌá iñá ntɨ ntii dañu ntūvi.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Ntɨꞌɨ́ ne, é kuīntiꞌxe ntɨ, é īni vaꞌá ntɨ dɨ tsí dɨvi ntō é Cristu nto, ña e dóo vaꞌá nuu Xuva ko.
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Kakaꞌan Jésuu ni ña: —¿Vá ñā ntu te ni nakaxnúu ú nto, é uxuvi ñáꞌa nto? Ntá tsi uun ñaꞌa ntō ne, e ña váꞌa kúvi nto —kaꞌan ña.
70 Então Jesus lhes disse:
71 Kakaꞌan ñá iña Júda Iscariote, iꞌxá Simuun. Tsí dɨvi ñā é diko ña Jēsuu rkontûvi, kuān té kaduku ntée ña uxuvi ñáꞌa, ña ntɨniꞌi ñā san.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.