João 20
Coatzospan Mixtec NT (MIZ_TBL) vs NTLH
1 Ntuvi dá nakiꞌi vité san ne, ntɨkɨn nīꞌni ká kueꞌen María Madālena nú ñaña kān. Dā íto ña ne, īní ña tsí e xío tuví xuu é katāvi núu xuꞌu ñañā san.
1 Domingo bem cedo, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi até o túmulo e viu que a pedra que tapava a entrada tinha sido tirada.
2 Kaxkainu ña kueꞌen ña mí ntoo Simuun Pedru ni ña ntɨníꞌi ñā, ña e dóo kuinima Jésuu. Kakaꞌan ñá ni ñā: —É nātavá ña Mastru ko nú ñaña ña kān né, ntē ñá īni o míꞌi kūnaxnúu ña ña —kaꞌan Maríā san.
2 Então foi correndo até o lugar onde estavam Simão Pedro e outro discípulo, aquele que Jesus amava, e disse: — Tiraram o Senhor Jesus do túmulo, e não sabemos onde o puseram!
3 Kidáā né, kīi Pedru ni ña ntɨníꞌi ñā, ña uun san, kueꞌen ñá nú ñaña kān.
3 Então Pedro e o outro discípulo foram até o túmulo.
4 Ntuvi ñá koo da ntaínu ña kueꞌen ña, ntá tsi dií ka inú ka ña é ña uun san. Diꞌna ña xee ña nú ñañā san.
4 Os dois saíram correndo juntos, mas o outro correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro.
5 Náxkāꞌnu nteɨ ña dɨkɨ ña, íto niꞌni ña iní ñañā sán ne, īní ña doó san, ntá tsi ña ni kɨ́ꞌvi ña.
5 Ele se abaixou para olhar lá dentro e viu os lençóis de linho; porém não entrou no túmulo.
6 Kidáā ne, xée Sīmuun Pedrú san ne, dā kukɨ́ꞌvi ña īní ñañā sán ne, ikān íni ña doó san.
6 Mas Pedro, que chegou logo depois, entrou. Ele também viu os lençóis colocados ali
7 Taꞌvi dōo é ītínuu dɨkɨ Jésuú ne, ñá te tūví dadɨɨ ká ni dōo kaꞌnú san, tsí e xío tuví kataꞌnu vaꞌa.
7 e a faixa que tinham posto em volta da cabeça de Jesus. A faixa não estava junto com os lençóis, mas estava enrolada ali ao lado.
8 Kidáā ne, kúkɨ̄ꞌví ña uun ñaꞌa sán dɨ, ña é xee díꞌna nú ñañā sán ne, dā íni ña ne, kuīntiꞌxe ña.
8 Aí o outro discípulo, que havia chegado primeiro, também entrou no túmulo. Ele viu e creu.
9 Ntá tsi vata kɨ́ꞌɨn dɨkɨ ña é uve naꞌa kakaꞌan túꞌun Xuva kō tsí da miī é ntoto ña tē xiꞌi ña.
9 (Eles ainda não tinham entendido as Escrituras Sagradas , que dizem que era preciso que Jesus ressuscitasse.)
10 Kidáā né, ntiko kōó ña ntɨniꞌi ñā, kunúꞌu ña nú viꞌi ña kān.
10 E os dois voltaram para casa.
11 Ntá tsi Maríā sán ne, ntitsí ña diñɨ ñáña san, kaéku ña. Kuan tsī ó kaeku ña, náxkāꞌnu nteɨ ña dɨkɨ ña, íto niꞌni ña iní ñañā sán ne,
11 Maria Madalena tinha ficado perto da entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, ela se abaixou, olhou para dentro
12 īní ña uvi ñaꞌa ánjē san é ñuꞌu ña doo kuiꞌxin. Ntoo ña nú xuu mí intéku kúñu Jēsuu. Uun ñaꞌa ña tuví ña dɨkɨ́ ñañā sán ne, uun ñaꞌa ña tuví ña xeꞌe i kan.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde tinha sido posto o corpo de Jesus. Um estava na cabeceira, e o outro, nos pés.
13 Tsixeꞌe ña ñā: —¿Nté kui kaekun ntun, ñadɨ̄ꞌɨ? —kaꞌan ña. —Tsí kueꞌen niꞌi ña Mastru kó ne, ntē ñá iní u míꞌī xnúu ña ña —kaꞌan ñá ni ñā.
13 Os anjos perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Levaram embora o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram!
14 Dā ve tsi kakaꞌan ña sáꞌa ne, xkokōto ñá ne, ikan tsī íni ña Jesuu ntítsí ña, ntá tsi ña ni iní ña te dɨvi Jēsuu.
14 Depois de dizer isso, ela virou para trás e viu Jesus ali de pé, mas não o reconheceu.
15 Jesuú ne, tsixeꞌe ña ñā: —¿Nté kui kaekun ntun, ñadɨ̄ꞌɨ? ¿Xoó ñaꞌa ntu kanantukūn? —kaꞌan ña. Ña kaito ntodo útun tatá san, kuíni Maríā sán ne, kakaꞌan ñá ni ñā: —Te dɨvi nto kuēꞌen niꞌi ntó ña ne, káꞌan nto nī ko míꞌī náxnuu nto ñā vata koo é kɨ̄ꞌɨ́n u, kínakiꞌí u ña —kaꞌan ña.
15 Então Jesus perguntou: Ela pensou que ele era o jardineiro e por isso respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga onde o colocou, e eu irei buscá-lo.
16 Dá kakāꞌan Jésuu ni ña: —¡Maríā! —kaꞌan ña. Dā xkókoto ña, kakaꞌan ñá ni ña tūꞌun hébreú san: —¡Rabuni! (é kāni túꞌun Mastru) —kaꞌan ña.
16 — Maria! — disse Jesus. Ela virou e respondeu em — “Rabôni!” (Esta palavra quer dizer “Mestre”.)
17 Dá kakāꞌan Jésuu ni ña: —Ñá kū dɨ́ tɨɨn ntaꞌān ko, tsí vata ntáā u mí tuví Uvā ko. Ntá tsi kuēꞌen mí ntántoo ení ko ne, káꞌan ni ñā tsí ntaa u mí tuví Uvā ko, é dɨvi ña Uva ntō dɨ, tsí uun tsi Xuva ko ni ntō —kaꞌan ña.
17 Jesus disse:
18 Kidáā ne, kuéꞌen Māría Madālená san, kukaꞌan ñá ni ña ntɨniꞌi ñā: —¡É īní u Mastru kó ve! —kaꞌan ña. Kidáa ne, ntaa ña ni ña tūꞌun é kākaꞌan Jésuu ni ña.
18 Então Maria Madalena foi e disse aos discípulos de Jesus: — Eu vi o Senhor! E contou o que Jesus lhe tinha dito.
19 Dā kuáa dɨvi tsi ntūvi é kuvi uun vité san ne, kantīꞌu tsí xiꞌí san mí ntoo ña ntɨniꞌi ñā, tsí da xe ntaúꞌvī ñá ña Israeé san. Ikan tsi kūkɨ́ꞌvi Jesuu, ntítsí ña méꞌñu ña kān ne, kakaꞌan ñá ni ñā: —Váꞌa tsi koo kuntōo nto —kaꞌan ña.
19 Naquele mesmo domingo, à tarde, os discípulos de Jesus estavam reunidos de portas trancadas, com medo dos líderes judeus. Então Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
20 Dā kúvi kaꞌan ña sáꞌā ne, náñēꞌe ñá ña ntaꞌa ña ni xkɨntika ñā. Ñá tē nté kaa nakuꞌun díni nima ñá ntɨniꞌi ñā da íni ña Jesuu.
20 Em seguida lhes mostrou as suas mãos e o seu lado. E eles ficaram muito alegres ao verem o Senhor.
21 Kidáā ne, kakaꞌan xtúku Jesuu ni ña: —Váꞌa tsi koo kuntōo nto. Vata ō táxnuu Uvā kó ko ne, kuan koo taxnūu ú nto dɨ —kaꞌan ña.
21 Então Jesus disse de novo:
22 Dā kúvi kaꞌan ña sáꞌa ne, tɨ̄ꞌví nteē ñá ña, kakaꞌan ña: —Nakiꞌi nto Espíritū Sántū san.
22 Depois soprou sobre eles e disse:
23 Da xōó ka ñaꞌa é kāda kaꞌnu iní nto ni ña kuētsí ña ne, é ntɨ̄ꞌɨ kuétsi ñā. Ntá tsi da xōó ka ñaꞌa é ña kada kaꞌnú ini nto ni ña kuētsí ña ne, é kuan tsī koo kuétsi ñā —kaꞌan ña.
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, esses pecados são perdoados; mas, se não perdoarem, eles não são perdoados.
24 Ntá tsi Tumaá san, uun ñaꞌa ña é kuvi uxuvi ñáꞌa ña ntɨniꞌi ñā, ña e ntántēe Iꞌxa Uví ne, xóxō ña da ntii dîtó Jesuu.
24 Acontece que Tomé, um dos discípulos, que era chamado de “o Gêmeo”, não estava com eles quando Jesus chegou.
25 Ntá tsi ntákaꞌan ñá ntɨniꞌi ña, ña nguiī san ni ña: —É īní ntɨ Mastru kó ve —kaꞌan ña. Ntá tsi Tumaá san ne, kakaꞌan ñá ni ñā: —¿Vá ntāa ntu? Tē ña kiní u mí dūku tsɨkɨ́ san ntaꞌa ña, tē ña nakɨꞌví u rkɨntaꞌá ko mí dūkú san ne, o tē ñá nakɨꞌví u ntaꞌa ko mí kanúu xkɨntika ñā dɨ́ ne, ña kúvi kuintīꞌxe ko —kaꞌan ña.
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Nós vimos o Senhor! Ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, e não tocar ali com o meu dedo, e também se não puser a minha mão no lado dele, não vou crer!
26 Dā kúvi ūna ntúvi ne, ntoo xtuku ña ntɨniꞌi ñā má viꞌi kān né, ikān tuví Tumaá san dɨ. Kantiꞌu tsí xiꞌi ntóo ña, ntá tsi xee xtúku Jesuu, ntítsi ña méꞌñu ñā, kakaꞌan ña: —Váꞌa tsi koo kuntōo nto —kaꞌan ña.
26 Uma semana depois, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos ali com as portas trancadas, e Tomé estava com eles. Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
27 Kidáā ne, kakaꞌan ñá ni Tūmaá san: —Nakɨ̄ꞌvín rkɨntaꞌa o iꞌa ne, koton ntaꞌa kó san ve. Tāꞌxin ntaꞌa o, dá nakɨ̄ꞌvín xkɨntikā kó san. Ñá ku kuān nte dóꞌon; na kuīntiꞌxe o ko —kaꞌan ña.
27 Em seguida disse a Tomé:
28 Nantíko kōó Tumaá san, kakaꞌan ñá ni ñā: —¡Tōꞌó miī ko! ¡Xuva ntīꞌxe ko! —kaꞌan ña.
28 Então Tomé exclamou: — Meu Senhor e meu Deus!
29 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña: —Viꞌi a vé ne, kakuintiꞌxe o tsí da xe ínin ko. Ntá tsi ¡nté kui vaꞌá ñaꞌa, ña é kakuintiꞌxe i kó kuān te vata kiní ña ko! —kaꞌan ña.
29 — Você creu porque me viu? — disse Jesus. — Felizes são os que não viram, mas assim mesmo creram!
30 Ñá te da dīí ka nuu i é idé Jesuu núu ñá ntɨniꞌi ñā é ña ni úve naꞌa tutú saꞌa.
30 Jesus fez diante dos discípulos muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Ntá tsi nuu i sáꞌa ūve naꞌa vata koo é kuīntiꞌxe nto tsí Jesuú ne, dɨvi ñā é táxnuu Xuva ko ñā né, dɨvi ñā é Īꞌxá Xuva ko ñā dɨ. Te kuīntiꞌxe nto ña ne, níꞌi nto ntuvi vāꞌá iña ntó kuenta iña ña.
31 Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Messias , o Filho de Deus. E para que, crendo, tenham vida por meio dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.