João 19
Coatzospan Mixtec NT (MIZ_TBL) vs ARIB
1 Kidáā né, kīꞌi Pilatú san Jesuú ne, da táxnūu ña é natīnuu ña ña xoꞌo ume.
1 Nisso, pois, Pilatos tomou a Jesus, e mandou açoitá-lo.
2 Sntadún san ne, de váꞌa ña leꞌe e kúvi ntuku íñu, da xntéku ña dɨkɨ Jésuú ne, da xnúu ña ña doo tînta.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a cabeça, e lhe vestiram um manto de púrpura;
3 Xée ētsin ña mí ntītsí ña ne, da ntákaꞌan ñá ni ñā: —¡Ntiusi ntó, Rei iña ñá Israee! —kaꞌan ñá, dā kátu nuu ña vinuu ña.
3 e chegando-se a ele, diziam: Salve, rei dos judeus! e davam-lhe bofetadas.
4 Kīi xtuku Pilatú san ne, kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san: —Un kaa ña sāꞌa é nantii ú ña nuu nto vata koo é na kūtuni nto tsí ña ni naníꞌi ko nté uun kuétsi ñā —kaꞌan ña.
4 Então Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Kidáa ne, ntīi Jesuu é ntēku leꞌe íñu san dɨkɨ ñá ne, nuu ña doo tîntá san. Kakaꞌan Pílatú san ni ñāꞌa san: —¡Un kaa ñatīi saꞌa! —kaꞌan ña.
5 Saiu, pois, Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Dá ini tóꞌō dutú san nī ña ntáde kuenta xúkūn sán ne, un tsi ntákachuꞌu ña ntákaꞌan ña: —¡Na nākuntée ña ntiká krusi! ¡Na nākuntée ña ntiká krusi! —kaꞌan ña. Kidáā ne, kakaꞌan Pílatú san ni ñā: —Kuēꞌen niꞌi mii nto ñá ni, dá naxnteē ntó ña ntiká krusi kan. Tsí xuꞌú kaꞌán u ne, ña túvī nee kuetsí ña —kaꞌan ña.
6 Quando o viram os principais sacerdotes e os guardas, clamaram, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque nenhum crime acho nele.
7 Dā nantíko kōó ña Israeé san, ntákaꞌan ñá ni ñā: —Lei iñá ntɨ ne, kakaꞌan tsí da miī é kuvī ña, tsí dotō tsí kakaꞌan ña é Īꞌxá Xuva ko ñā —kaꞌan ña.
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo esta lei ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Dā téku Pilatú san sáꞌa ne, dií ka ūꞌvi xtúku ña.
8 Ora, Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou;
9 Kúntɨ̄ꞌví xtuku ña iní viꞌi meꞌñú san ne, dá kakāꞌan ñá ni Jēsuu: —¿Míꞌi ntu ñūu véꞌxin? —kaꞌan ña. Ntá tsi Jesuú ne, ñá ni kāꞌan kueꞌen ña.
9 e entrando outra vez no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Dukuān ne, kakaꞌan Pílatú san ni ñā: —¿Nté kui ña kakáꞌan ntún nī ko? ¿Vá ña ntu ínin tsí kuvi vií u naxntēe ú o ntiká krusí, o kuvi nakāka xaa ú o? —kaꞌan ña.
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Não me respondes? não sabes que tenho autoridade para te soltar, e autoridade para te crucificar?
11 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñā: —Ntē ña kuvi kadan kúꞌven īñá ko tē ña te Xuva ko ni taꞌxi ña o. Dukuān ne, dií ka iō kuetsí ña e ntáda kó kuenta ntáꞌa o —kaꞌan ña.
11 Respondeu-lhe Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Nté ūra tsikán ne, ntukū nuu iní Pilatú san nté koo nantīi ña ña. Ntá tsi ña Israeé san ne, un tsi ntákachuꞌu ña ntákaꞌan ña: —¡Te nantii nto ña sāꞌá ne, ñá te vāꞌá tiin nto nī Cesa! tsí te xōo ñáꞌa é kākaꞌan ña é rei ñá ne, kakaꞌan ntée ña Cesá san —kaꞌan ña.
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamaram: Se soltares a este, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei é contra César.
13 Dā téku Pilatu sáꞌa ne, nantíi ña Jēsuu. Kidáā ne, nákutūví ña nú mesa víꞌi meꞌñú san mí nani Gābata, é kāni túꞌun Nú Xūú san é tūꞌun hébreu.
13 Pilatos, pois, quando ouviu isto, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, e em hebraico Gabatá.
14 Dā káꞌñu ntuvi sispre víkó san ne, kakaꞌan Pílatú san nī ña Israeé san: —¡Un kaa rei nto! —kaꞌan ña.
14 Ora, era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta. E disse aos judeus: Eis o vosso rei.
15 Ntá tsi un tsi ntákachuꞌu ñaꞌa san ntákaꞌan ña: —¡Kuēꞌen niꞌi ntó ña! ¡Kuēꞌen niꞌi ntó ña! ¡Dá naxnteē ntó ña ntiká krusi kan! —kaꞌan ñáꞌa san. Kakaꞌan xtúku Pilatú san ni ñāꞌa san: —¿Vá naxntēe ntú u rei nto ntíkā krusi kan? —kaꞌan ña. Nántiko kōo tóꞌō dutú san, ntákaꞌan ña: —Xoxó ka xtúku é reí ntɨ, tsí da mii tsī Cesá san —kaꞌan ña.
15 Mas eles clamaram: Tira-o! tira-o! crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? responderam, os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Kidáā né, ntāda kuenta Pílatú san Jésuu é na naxnteē ñá ña ntiká krusi kan. Tɨ̄ɨn ña ña né, dā kueꞌen niꞌi ña ña.
16 Então lho entregou para ser crucificado.
17 Ntīi Jesuu, ntéku dokó ña krusi ña, kueꞌen ña mí nani Gōlgota é kāni túꞌun Xkɨdɨkɨ Ntɨ́xɨ kān é tūꞌun hébreu.
17 Tomaram, pois, a Jesus; e ele, carregando a sua própria cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Ikān náxnteē ñá ña ntiká krusí san ni ūvi ñaꞌá ka ñatīi. Uun ña nteé ña diñɨ kuaꞌa ña ne, uun ña nteé ña diñɨ datsín ña. Jēsuú ne, nuu méꞌñu ña.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pilatú san ne, táxnūu ña kuváꞌa taꞌvi rkunū é kuntēé dɨkɨ́ krusí san é kākaꞌan: “Jesuu, ñá ñuú Nazaree, Rei iña ñá Israee”, kaꞌan.
19 E Pilatos escreveu também um título, e o colocou sobre a cruz; e nele estava escrito: JESUS O NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Dōó tɨtɨ́n ña Israeé san nakuáꞌa ña túꞌūn saꞌá, tsí mi náxnteē ñá Jesuu ntiká krusí ne, ētsin ñuú kaꞌnu. Úni tūꞌún san uve naꞌa: túꞌun hēbreu, latiín, ni tūꞌún griegú dɨ.
20 Muitos dos judeus, pois, leram este título; porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Tōꞌó dutu íña ñá Israeé san ne, ntákaꞌan ñá ni Pīlatú san: —Ñá ku xnteē nto: “Rei iña ñá Israee”. Dií ka váꞌā ó te xnteē nto: “Ña é kākaꞌan é Rei iña ñá Israee” —kaꞌan ña.
21 Diziam então a Pilatos os principais sacerdotes dos judeus: Não escrevas: O rei dos judeus; mas que ele disse: Sou rei dos judeus.
22 Ntá tsi Pilatú san ne, nantíko koō ñá, kakaꞌan ña: —Ē xntée naꞌa ú ne, é kuan tsī koo —kaꞌan ña.
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Dā kúvī náxntēé sntadún san Jesuu ntiká krusí san ne, kīꞌi ña doo ñá ne, dā kátsin dava ña kɨmi taꞌvi. Uun taꞌvi uun taꞌvī niꞌi ñá xe un xé un ñā. Dā kíꞌi ña duꞌnu kani ñá dɨ, ntá tsi duꞌnu ñá ne, kantāa tsi nte dukun i un tsi nte xúꞌu i; ña túvī míꞌi xɨ̄ꞌɨ taꞌan.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram delas quatro partes, para cada soldado uma parte. Tomaram também a túnica; ora a túnica não tinha costura, sendo toda tecida de alto a baixo.
24 Dukuān ne, sntadún san ne, ntákaꞌan ñá ni tāꞌan ña: —Ñá nakatsin o sāꞌa; dií ka váꞌā ó te nadɨ̄kɨ ó xoo e níꞌi i —kaꞌan ña. Kuan ō dé ña vata koo é kuntaa vatā ó uve naꞌa kakaꞌan túꞌun Xuva kō: “Kātsin dava ña doó ko. Nadɨkɨ ña xoo é nīꞌi i dúꞌnú ko”, kaꞌan. Kuān o dé sntadún san.
24 Pelo que disseram uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será {para que se cumprisse a escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, e lançaram sortes}. E, de fato, os soldados assim fizeram.
25 Dɨꞌɨ Jēsuu ni taꞌan dɨ́ꞌɨ ña, María, ñadɨ̄ꞌɨ Cliofa, ni María Madālená ne, ntáñɨ étsin ña nú krusí san mí ntēé Jesuu.
25 Estavam em pé, junto à cruz de Jesus, sua mãe, e a irmã de sua mãe, e Maria, mulher de Clôpas, e Maria Madalena.
26 Dā íni Jesuu dɨ́ꞌɨ ña ni ña ntɨniꞌi ñā, ña e dóo kuinima ñá ne, kakaꞌan ñá ni dɨꞌɨ ñā: —Nakunúu ntaꞌa nto īꞌxá nto dan —kaꞌan ña.
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Dá kakāꞌan xtúku ña ni ña ntɨniꞌi ñā: —Nakunúun ntaꞌan dɨꞌɨ ō dan —kaꞌan ña. Nté ntūvi tsikán ne, nákunuu ntaꞌa ña ntɨniꞌi ñā sán dɨꞌɨ Jēsuu.
27 Então disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Dā kúvī sáꞌa ne, īní Jesuu tsi é kuntaa ntɨ́ꞌɨ vatā ó uve naꞌa kakaꞌan túꞌun Xuva kō ne, kakaꞌan ña: —Kaitsí ko ntute —kaꞌan ña.
28 Depois, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam consumadas, para que se cumprisse a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Ikān tuví uun kɨ́dɨ ntɨ̄di íā ne, xnuu ntoꞌo ña uun tɨꞌntɨ dóó ne, dā xntídō ñá dɨkɨ chɨ́ɨ̄n ne, da xníꞌni ña xuꞌu ña.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Puseram, pois, numa cana de hissopo uma esponja ensopada de vinagre, e lha chegaram à boca.
30 Dā kúvī xíꞌi ña ntɨ̄di íā sán ne, kakaꞌan ña: —É kūntaa ntɨ́ꞌɨ ve —kaꞌan ña. Kidáā né, nāxkaꞌnu nteɨ ña dɨkɨ ñá ne, xíꞌi ñā.
30 Então Jesus, depois de ter tomado o vinagre, disse: está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Ntuvi sāꞌá ne, ntuvī é koo tuꞌve iña víko kaꞌnu san. Ña Israeé ne, ña ni ntío ña é kūve ka kúñu ña ntīká krusi ntuvi dá iō dáꞌna, tsi dóo kaꞌnu ntuvi tsikan. Dukuān ne, kakaꞌan ñá ni Pīlatú san te kuēꞌé ña itsi é kaꞌnu ña xkɨdáꞌnta ña uve ntiká krusí san vata koo é na kūví kantɨ́ꞌɨ ña ne, dá kūvi nanuu nteé ña ña ntiká krusi.
31 Ora, os judeus, como era a preparação, e para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, pois era grande aquele dia de sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados dali.
32 Kidáā ne, kuéꞌen sntādún san, kukaꞌnu ña xɨ̄kɨ dáꞌnta ña ata iko dīñɨ Jesuú san.
32 Foram então os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado;
33 Ntá tsi dā xee étsin ña mí rkāa nteé Jesuú ne, kūtuni ña tsi é xiꞌi ña. Dukuān ne, ñá ni ēꞌnu ña xɨkɨ dáꞌnta ña.
33 mas vindo a Jesus, e vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas;
34 Ntá tsi uun ñaꞌa sntadún san ne, iꞌxi nūu ña káa ñā má xkɨntika Jēsuú ne, ura tsí i kíi nɨñɨ ni ntute.
34 contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Xuꞌu é kantaa ú ni nto sāꞌá ne, īní u nee iña kúvi. Kakaꞌan ntáa ú ni ntō vata koo é na kuīntiꞌxe nto dɨ, tsí iní u tsi nuu é ntaā i é kākaꞌán u.
35 E é quem viu isso que dá testemunho, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 É un ntɨꞌɨ nūu i sáꞌa kúvi vata koo é kuntaa vatā ó uve naꞌa kakaꞌan túꞌun Xuva kō: “Nté uun xɨkɨ ña ña ni táꞌnu”, kaꞌan.
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Uun ká xtuku nuu i kakáꞌan túꞌun Xuva kō dɨ: “Kiní ñaꞌa san ña é iꞌxi nūu ña káa kúñu ñā”, kaꞌan.
37 Também há outra escritura que diz: Olharão para aquele que traspassaram.
38 Dā ita ntíꞌxin kúvi sáꞌa ne, véꞌxi uun ñāꞌa, ñá nani Jōsee, ña ñuú Arimatea. Kuintiꞌxe xuꞌū ña Jesuu tsí da xé ūꞌví ña ña Israeé san. Dɨvi ña īkan ñá ntaꞌa Pilatú san te kuēꞌé ña itsi é nakiꞌi ña kúñu Jēsuu. Pilatú san ne, xéꞌe ña ītsi é kuān koo vií ña. Kidáā ne, ixnakíꞌi ña kúñu Jēsuú ne, dā kueꞌen niꞌi ña.
38 Depois disto, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, embora oculto por medo dos judeus, rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos lho permitiu. Então foi e o tirou.
39 Ikan tsī xee Nícodemu, ña é ñeꞌe é nīñu, ixkaꞌan ñá ni Jēsuu, ódo ñā vata oko uꞌxi kílū choꞌo vídin é kadāka dúꞌxe utun ni ūꞌxen xaví san.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus de noite, foi também, levando cerca de cem libras duma mistura de mirra e aloés.
40 Ntuvi ña nákiꞌi ña Jesuú ne, dā náxtinuu ñá ña doo kuiꞌxin e xntáꞌa ña uꞌxen choꞌó san vatā xkoó ini ñá Israeé san.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, como os judeus costumavam fazer na preparação para a sepultura.
41 Mī náxnteē ñá Jesuu ntíká krusí san ne, ikan ētsin má utun tata. Ikān tuví uun ñaña xēe mí é vāta xoxo kunuu ntúꞌxi ī.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim, e nesse jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda havia sido posto.
42 Ikan tsī xnuu ntúꞌxi ña Jesuu, tsi íkan ētsin tuví ñañā san, tsí da xé kuenta iña i é kāxio tûꞌve víko iña ñá Israeé san.
42 Ali, pois, por ser a véspera do sábado dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro, puseram a Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.