João 18
Coatzospan Mixtec NT (MIZ_TBL) vs ACF
1 Dā kúvi kaꞌan Jésuu sáꞌa ne, kuéꞌen ña ni ña ntɨniꞌi ña ūun xo diñɨ xɨꞌntɨ ntúte Cedruun. Ikān kukɨ́ꞌvi ña má utun tatá kan ni ña ntɨniꞌi ñā.
1 Tendo Jesus dito isto, saiu com os seus discípulos para além do ribeiro de Cedrom, onde havia um horto, no qual ele entrou e seus discípulos.
2 Júdā, ña diko Jésuú ne, ini vaꞌá ña ikān, tsi dóo kiꞌin ito kānakuntóo dadɨɨ Jesuu ni ña ntɨníꞌi ña ikān.
2 E Judas, que o traía, também conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes se ajuntava ali com os seus discípulos.
3 Dukuān né, ntēka Júdā sntadun ni ña ntáde kuenta xúkūn, ña e táxnūu tóꞌō dutú nī ña fariseú san. Xée ña ikān, odo ña ñūꞌú, ni chūꞌun, ni káa é kāꞌní nuu ña Jesuu.
3 Tendo, pois, Judas recebido a coorte e oficiais dos principais sacerdotes e fariseus, veio para ali com lanternas, e archotes e armas.
4 Ntá tsi é īni Jésuu un ntɨ́ꞌɨ nūu i neé kuvi ña ne, kīi ña, kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san: —¿Xoó ñaꞌa ntu ntánantuku ntō? —kaꞌan ña.
4 Sabendo, pois, Jesus todas as coisas que sobre ele haviam de vir, adiantou-se, e disse-lhes: A quem buscais?
5 Nantíko koō ñá, kakaꞌan ñá ni ñā: —Jesuu, ñá ñuú Nazaree ntánantukū ntɨ́ ña —kaꞌan ña. Kakaꞌan Jésuu ni ña: —Dɨvī ú xuꞌu —kaꞌan ña. Júdā, ña é diko ñá san ne, ntitsí dadɨɨ ña ni ñāꞌa san.
5 Responderam-lhe: A Jesus Nazareno. Disse-lhes Jesus: Sou eu. E Judas, que o traía, estava com eles.
6 Dā kaꞌan Jésuu tsí dɨvi ñā ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san nákaka ata ñā; ntāva ña kueꞌen ñá ñuꞌu kān.
6 Quando, pois, lhes disse: Sou eu, recuaram, e caíram por terra.
7 Kidáa ne, tsixeꞌe xtūku Jesuu ña: —¿Xoó ñaꞌa ntu ntánantuku ntō? —kaꞌan ña. Ntákaꞌan xtúku ña: —Jesuu, ñá ñuú Nazaree —kaꞌan ña.
7 Tornou-lhes, pois, a perguntar: A quem buscais? E eles disseram: A Jesus Nazareno.
8 Dā nantiko koó xtuku Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñā: —É kākaꞌan xtúku ú ni ntō tsí dɨvī ú xuꞌu. Te xūꞌú ntánantuku ntō kó ne, na kɨ̄ꞌɨn ká ña nguiī san —kaꞌan ña.
8 Jesus respondeu: Já vos disse que sou eu; se, pois, me buscais a mim, deixai ir estes;
9 Kuan ō kaꞌan ñá vata koo é kūntaa túꞌūn é kāꞌan ña: “Ūvá, ña e táꞌxi nto kó ne, nté uun ña ña ni kunáa ña”, kaꞌan ña.
9 Para que se cumprisse a palavra que tinha dito: Dos que me deste nenhum deles perdi.
10 Kidáā ne, Simuun Pedru táva nuu ña káa ñā né, dā éꞌnte tuꞌun ña loꞌxo ña káde tsiñu iña dútu ñá odo nūú san; nákɨꞌɨ tūꞌun ñá loꞌxo kuaꞌa ña. Ña kade tsiñu sán ne, Malcu náni ña.
10 Então Simão Pedro, que tinha espada, desembainhou-a, e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Jesuú ne, kakaꞌan ñá nī Pedru kídaā: —Nāxnuu váꞌan káa ō. ¿Vá ñā ntu te ntoꞌó ko dontɨ̂ni é taꞌxi Uvā kó ko é ntōꞌo ko? —kaꞌan ña.
11 Mas Jesus disse a Pedro: Põe a tua espada na bainha; não beberei eu o cálice que o Pai me deu?
12 Sntadún san, nī tóꞌo ña, nī ña ntáde kuenta xúkūn ña Israeé san ne, tɨ̄ɨn ña Jesuu, da kíꞌni kutu ñá ña.
12 Então a coorte, e o tribuno, e os servos dos judeus prenderam a Jesus e o maniataram.
13 Diꞌna intéka ña ña mí tuví Anaa, ñuntɨ́ɨ dūtu ñá odo nūú kuia tsikan, ñá nani Caīfaa.
13 E conduziram-no primeiramente a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Dɨvi Caīfaá ne, é kākaꞌan ñá tsi dií ka váꞌā ó te ūun tsi ñaꞌa kuví ña kuenta iña un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña ñuu í san.
14 Ora, Caifás era quem tinha aconselhado aos judeus que convinha que um homem morresse pelo povo.
15 Ña ntɨniꞌi ñā, ña uun ká san, ni Sīmuun Pedrú ne, ntīkɨn ñá Jesuu. Ini dútu ñá odo nūú san ña ntɨniꞌi ñā, ña é uun sán ne, dukuān ne, kúkɨ̄ꞌví ña ni Jēsuu iní viꞌi dutu ñá odo nūú san.
15 E Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. E este discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e entrou com Jesus na sala do sumo sacerdote.
16 Ntá tsi Pedrú ne, da nuū ntitsí ña atá xiꞌi kan. Kidáā ne, kuéꞌen ña ntɨniꞌi ñā, ñá ini dútu ñá odo nūú san, kakaꞌan ñá ni tāꞌnu nteé ntaꞌa i xiꞌí san te kūvi kuíta ntíꞌxin Pedru iní viꞌi kān dɨ.
16 E Pedro estava da parte de fora, à porta. Saiu então o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote, e falou à porteira, levando Pedro para dentro.
17 Taꞌnu nteé ntaꞌa ī xiꞌí san ne, tsixeꞌē tún Pedru: —¿Vá ña ntu te dɨvi ntō é kantīkɨn ntó ña tsikan? —kaꞌán tun. —Ñaꞌa ní san, ñá te xūꞌu —kaꞌan ña.
17 Então a porteira disse a Pedro: Não és tu também dos discípulos deste homem? Disse ele: Não sou.
18 Tsí da xe dóo viꞌxín ne, ña ntáde tsiñu nī ña ntáde kuenta xúkūn sán ne, tūún ña ñuꞌú ne, dā ntátuní ña. Ikān ntitsí dadɨɨ Pedrú san ni ñā, katuní ña dɨ.
18 Ora, estavam ali os servos e os servidores, que tinham feito brasas, e se aquentavam, porque fazia frio; e com eles estava Pedro, aquentando-se também.
19 Kidáā né, tsixeꞌe dūtu ñá odo nūú san Jesuu kuénta iña ñá ntɨniꞌi ñā ne, kuenta iña nchúꞌūn é kanakuāꞌa ña ñaꞌa san.
19 E o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñā: —Xuꞌú ne, kakaꞌan ntaá u méꞌñū ñaꞌa san un ntɨꞌɨ kueꞌen dúꞌva ña. Nguentúvi tsi nakuāꞌá u ña má viꞌī mí ntánataká nuu ña Israeé san ne, ini ukún kaꞌnu sán dɨ. Nté uun nuu i ña ni káꞌan xuꞌú u.
20 Jesus lhe respondeu: Eu falei abertamente ao mundo; eu sempre ensinei na sinagoga e no templo, onde os judeus sempre se ajuntam, e nada disse em oculto.
21 ¿Nté kui miī ú katsixeꞌe ntu ntō ko? Tsixeꞌe nto ñāꞌa san, ña téku i nté o kakaꞌán u. Dɨvi ña īni ña nee iña é kākaꞌán u —kaꞌan Jésuu.
21 Para que me perguntas a mim? Pergunta aos que ouviram o que é que lhes ensinei; eis que eles sabem o que eu lhes tenho dito.
22 Dá kakāꞌan ña sáꞌa ne, uun ñaꞌa ña ntáde kuenta xúkūn sán, ña ntitsí etsin ne, xēꞌe nuu ña vinuu Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñā: —¿Nté kui kuan ntū ó kanantiko kōón kakaꞌan ni dútu ñá odo nūú san? —kaꞌan ña.
22 E, tendo dito isto, um dos servidores que ali estavam, deu uma bofetada em Jesus, dizendo: Assim respondes ao sumo sacerdote?
23 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñā: —Tē ña váꞌa o kakaꞌán u ne, káꞌan nto nee iña é ña váꞌā ó san ni. Ntá tsi te vāꞌá o kakaꞌán u ne, ¿nté kui xéꞌe nuu ntun vinuú ko kuan? —kaꞌan ña.
23 Respondeu-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; e, se bem, por que me feres?
24 Kīꞌni kutu ña ña kídaā né, dā táxnūu Anaá san ña mí tuví dutu ñá odo nūu, ñá nani Caīfaa.
24 E Anás mandou-o, maniatado, ao sumo sacerdote Caifás.
25 Da nɨɨ̄ ntitsí Pedru, katúni ña nchúꞌun kān ne, kakaꞌan ñáꞌa san ni ñā: —¿Vá ña ntu te dɨvīn é ntɨniꞌin ña tsīkán dɨ? —kaꞌan ña. Ntá tsi dɨvi ñā ne, kakaꞌan ña: —Ñaꞌá ni san, ñá te xūꞌu —kaꞌan ña.
25 E Simão Pedro estava ali, e aquentava-se. Disseram-lhe, pois: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou, e disse: Não sou.
26 Kidáa ne, uun ñaꞌa ña ntáde tsiñu iña dútu ñá odo nūú san, ñaviꞌi ña e éꞌnte Pedru lóꞌxo í ne, kakaꞌan ñá ni ñā: —¿Vá ña ntu te dɨvīn é ini ú o ni ñā má utun tatá kān? —kaꞌan ña.
26 E um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Não te vi eu no horto com ele?
27 Ntá tsi Pedrú ne, kakaꞌan xtúku ña tsi ñá ini ñá ña ne, ura dúꞌva tsi i kána lɨ́ꞌxɨ̄ san.
27 E Pedro negou outra vez, e logo o galo cantou.
28 Kidáā né, ntāka ña nú viꞌi Caīfaá ne, dā kueniꞌi ña Jésuu iní viꞌi mēꞌñú ña ñuú Roma. Dā ve véꞌxi katúvi. Ña Israeé san ne, ña dɨ́ ni kɨ̄ꞌví ña iní viꞌi meꞌñú san vata koo é ña naxeꞌé ña ntaꞌa ña. Tsí te kuan kōo ne, ña kúvi kāꞌxí ña viko san.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para a audiência. E era pela manhã cedo. E não entraram na audiência, para não se contaminarem, mas poderem comer a páscoa.
29 Dukuān né, ntīi Pilatu nu kíꞌi kān, kakaꞌan ña: —¿Neē ntú nuu i ntátsiꞌi kuétsi nto ña sāꞌa? —kaꞌan ña.
29 Então Pilatos saiu fora e disse-lhes: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Nantíko koō ñá, ntákaꞌan ñá ni ñā: —Tē dɨ́ ña kini kaa ña ne, ña ntádā ntɨ́ ña kuenta ntáꞌa nto —kaꞌan ña.
30 Responderam, e disseram-lhe: Se este não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Kidáā ne, kakaꞌan Pílatu ni ña: —Kueꞌēn niꞌi nto ñá ni. Kada kúꞌvē ntó iña ñá kuenta iñá lei míi ntō —kaꞌan ña. Ntá tsi ña Israeé san ne, ntákaꞌan ñá ni ñā: —Dōo xii kaá te ntɨ̄ꞌɨ kuéꞌe ntɨ doxiꞌi dā xóo ká ñaꞌa —kaꞌan ña.
31 Disse-lhes, pois, Pilatos: Levai-o vós, e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe então os judeus: A nós não nos é lícito matar pessoa alguma.
32 Dukuan ō kúvi vatā ó kakaꞌan Jésuu nté koo kúvi tē xiꞌi ña.
32 (Para que se cumprisse a palavra que Jesus tinha dito, significando de que morte havia de morrer).
33 Kidáā ne, kúntɨ̄ꞌví xtuku Pilatu iní viꞌi mēꞌñú san, dā kána ña Jesuu, kátsixeꞌe ña ñā: —¿Vá dɨvin ntūn é Rei iña ñá Israee? —kaꞌan ña.
33 Tornou, pois, a entrar Pilatos na audiência, e chamou a Jesus, e disse-lhe: Tu és o Rei dos Judeus?
34 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñā: —¿Vá kuēnta iña mii ntú nto é kuān ó kakaꞌan ntó san ne, o dē xé tuku ñaꞌa san kakaꞌan ñá ni ntō? —kaꞌan ña.
34 Respondeu-lhe Jesus: Tu dizes isso de ti mesmo, ou disseram-to outros de mim?
35 Nantíko kōó Pilatu, kakáꞌan ña: —¿Vá ña Israee ntú u? Ña ñuú mii o nī tóꞌō dutú san ne, dɨvi ñā ntáda ña o kuenta ntáꞌa ko. ¿Neé ntu den? —kaꞌan Pilatú san.
35 Pilatos respondeu: Porventura sou eu judeu? A tua nação e os principais dos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ña: —Ñá te ñūxiví sa kade ú rei. Tē dɨ́ ñuxiví sa kade kûꞌvé u ne, nté duꞌxen vīí ña ntáde tsiñu iñá ko vata koo é xoxo ntada í ko kuenta ntáꞌa ña Israeé san; ntá tsi ña te iꞌa káde kûꞌvé u —kaꞌan ña.
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo; se o meu reino fosse deste mundo, pelejariam os meus servos, para que eu não fosse entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 Kakaꞌan Pílatu ni ña kídaā: —¿Vá dukuan ntū é rei ntíꞌxen? —kaꞌan ña. Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñā: —Mii nto kākaꞌan nto é reí u. E dɨvi tsiñu káku u. Dukuān ne, véꞌxī ú ñuxiví sa vata koo é kāꞌán u nee iña é nuu é ntaā i. Xoo é ntio i é nuu é ntaā í ne, katekú ña é kākaꞌán u —kaꞌan ña.
37 Disse-lhe, pois, Pilatos: Logo tu és rei? Jesus respondeu: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Tsixeꞌe Pīlatu ña kídaā: —¿Nee iñá ntu é nuu é ntaā í kuan? —kaꞌan ña. Dā ntúvi Jesuu kuénta é kuvī ña (Mt. 27:15‑31; Mr. 15:6‑20; Lc. 23:13‑25) Dā kúvi tsixeꞌe ña sāꞌá ne, kii xtuku ña, kakaꞌan ñá nī ña Israeé san: —Nté uun kuétsi ña sāꞌá ña kánaniꞌí ko.
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade? E, dizendo isto, tornou a ir ter com os judeus, e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Ntá tsi ntoꞌó ne, vatā xkoó ini nto é nantiī ú uun ñaꞌa ña nuu kutū méꞌñū viko sá ne, ¿ntio ntu nto é nantiī ú Rei iña ñá Israee? —kaꞌan Pílatu.
39 Mas vós tendes por costume que eu vos solte alguém pela páscoa. Quereis, pois, que vos solte o Rei dos Judeus?
40 Un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ tsí ñaꞌa san káchuꞌu ña, ntákaꞌan ña: —¡Ñá te ña tsīkan nantii ntó ña, tsí Barabaá san! —kaꞌan ña. Barabaá san ne, ña kaeꞌní ñaꞌa.
40 Então todos tornaram a clamar, dizendo: Este não, mas Barrabás. E Barrabás era um salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.