Atos 1
Coatzospan Mixtec NT (MIZ_TBL) vs NTLH
1 Xuꞌú é Lucá u ne, táxnūú u tutú ntaꞌa nto, Teófilu. Tutú é dé vaꞌá diꞌná u ne, ntaa ú ni nto un ntɨꞌɨ̄ é edé Jesuu, ni un ntɨꞌɨ̄ é nakuāꞌa ña ñaꞌa nté ntūvi dá eni ntuꞌu ñā
1 Prezado Teófilo, No primeiro livro que escrevi, contei tudo o que Jesus fez e ensinou, desde o começo do seu trabalho
2 da nté ntūvi é kūntáa ña e dukún kān. Diꞌna dá kūntáa ña e dukún kān né, dē kúꞌvē ñá uxuvi ñáꞌa, ña é vīí pustru íña ña ne, náñēꞌe ñá ña nté koo vií ña. Tsí xeꞌe Espíritū Sántū é kūtuni ña nté koo kaꞌan ñá ni ñā.
2 até o dia em que ele foi levado para o céu. Antes de ir para o céu, ele deu ordens, pelo poder do Espírito Santo, aos homens que ele havia escolhido como apóstolos .
3 Kidáā ne, xíꞌi ñā ntiká krusi. Ntá tsi da rkontûvi é xiꞌi ñá ne, mii ñā ntii díto ña mí ntoo pustru ña. Dōó kiꞌin itō ntii díto ká ña da nté xee táꞌan uvi díko ntuvi. Dōó kueꞌe edé ña vata koo é kuīntiꞌxe pustru ña tsí ntoto ntiꞌxe ña ne, kakaꞌan ñá ni ñā iña mí kadē kûꞌvé Xuva kō.
3 Depois da sua morte, Jesus apareceu a eles de muitas maneiras, durante quarenta dias, provando, sem deixar dúvida nenhuma, que estava vivo. Os apóstolos viram Jesus, e ele conversava com eles a respeito do Reino de Deus .
4 Dā intóo dadɨɨ ká ña nī pustru ñá ne, kakaꞌan ñá ni ñā é ña ku ntaka ña ñuú Jerusaleen. —Kuntētu ntó iꞌa da nté niꞌi nto é kākaꞌan Úvā kó, vata ō kaꞌán u ni nto kídaā.
4 Um dia, quando estava com os apóstolos, Jesus deu esta ordem:
5 É īni nto tsí Juaán ne, ntute nakutsi ntúte ña kō; ntá tsi ña kukuíi ka dá nainu míi Ēspíritū Sántū san é kunūu ñá nima nto —kaꞌan Jésuu ni ña.
5 Pois, de fato, João batizou com água, mas daqui a poucos dias vocês serão batizados com o Espírito Santo.
6 Ña nátaká nuu ni Jēsuú ne, tsixeꞌe ña ñā: —¿Vevií ntu é nakāku ntó ñuú ña Israeé san? —kaꞌan ña.
6 Certa vez, os apóstolos estavam reunidos com Jesus. Então lhe perguntaram: — É agora que o senhor vai devolver o
7 Kidáā né, kakaꞌan Jésuu ni ña: —Ñá te ntōꞌo é kāduku ntée nto é kūtuni nto nee ntúvi vií Uvā kó nuu i é viī ña. Tsí kuenta iña mii ña é kade ña.
7 Jesus respondeu:
8 Ntá tsi te īnuu Espíritū Sántū san é kunuu ña nima ntó ne, dɨvi ña xntii ña ntō é kāꞌan ntó xoo ñáꞌa ú ni ña ntoo ñuú Jerusaleén san. Da kidáā né, kueꞌēn ntó ñuú Judea ni ñuú Samaria ne, kuēꞌén ka nto dá kanɨɨ ñūxivi. Kueꞌēn ntó, kukaꞌan ntódo nto ni ñāꞌa xoo ñáꞌa ú —kaꞌan ña.
8 Porém, quando o Espírito Santo descer sobre vocês, vocês receberão poder e serão minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judeia e Samaria e até nos lugares mais distantes da terra.
9 Dā kúvi kaꞌan Jésuú ne, kūntáa ña e dukún kān. Mēꞌñú viko nuꞌu kuntáa ña ne, ñá ni īní ka pustru ñá ña.
9 Depois de ter dito isso, Jesus foi levado para o céu diante deles. Então uma nuvem o cobriu, e eles não puderam vê-lo mais.
10 Kuan tsī o ntáñɨ̄ ña, ntaíto díto ña e dukún kān mí kūntáa ña ne, dā nénī ñá xee uvi ánje Xuva kō, ñuꞌu ña doo kuiꞌxin.
10 Eles ainda estavam olhando firme para o céu enquanto Jesus subia, quando dois homens vestidos de branco apareceram perto deles
11 Ntákaꞌan ánjē sán ni ñā: —Ō ñá ñuú Galilea, ¿nté kuān nté ntaíto díto ntu nto e dukún kān? Tsí dɨvi tsi Jēsuu, ña é nakiꞌi Xuva kō né, vata tsī ó kūntáa ña e dukún ne, kuan tsī koo nainu xtúku ña ñuxiví a —kaꞌan ña.
11 e disseram: — Homens da Galileia, por que vocês estão aí olhando para o céu? Esse Jesus que estava com vocês e que foi levado para o céu voltará do mesmo modo que vocês o viram subir.
12 Kidáā ne, ntáka ña xuku é nani Ōlivú san. Ntíko koō ñá, kunúꞌu ña ñuú Jerusaleen é ña tuvi nté uun kilumetru.
12 Então os apóstolos desceram o monte das Oliveiras e voltaram para Jerusalém (o monte fica mais ou menos a um quilômetro da cidade).
13 Dā náxee xtúku ña ne, kúxee ña má vīꞌi nínu kān. Dɨvī ña ntoo sán ne: Pedru, ní Juaan, ni Sántiau, ni Ándree, ni Félipe, ni Túmaa, ni Bártulu, ni Máteu, ni túku Santiau, iꞌxá Alfeu, ni Símuun Zélote, ni Júda, ení Santiau.
13 Quando chegaram à cidade, eles foram até a sala onde estavam hospedados, a qual ficava no andar de cima da casa. Os apóstolos eram estes: Pedro, João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o nacionalista, e Judas, filho de Tiago.
14 Nguentúvi ntánataká nuu un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá, ni ēní Jesuu, ni dɨ́ꞌɨ ñā María, ni tuku ñadɨ̄ꞌɨ́ dɨ, é ntákaꞌan ntâꞌví ña ni Xuva kō.
14 Eles sempre se reuniam todos juntos para orar com as mulheres, a mãe de Jesus e os irmãos dele.
15 Uun ntuvi ne, nátaká nuu vata te uun sientu oko ñaꞌa, ña kuíntiꞌxe i Jesuu. Kidáā ne, nákuntītsí Pedru é kāꞌan ñá ni ñā ne, kakaꞌan ña:
15 Num desses dias de reunião, estavam presentes mais ou menos cento e vinte seguidores de Jesus. Nessa reunião Pedro se levantou e disse:
16 —Eni, é īni nto tsí da miī é kuvi nee iña é kākaꞌan Espíritū Sántū sán ne, nté ntūvi diꞌna xeꞌé ña túꞌūn é xntée naꞌa Davii íña Júdā san. Tsi Júdā sán ne, dɨvi ñā é intéka ña ñaꞌa é tɨ̄ɨn ña Jesuu.
16 — Meus irmãos, tinha de acontecer aquilo que o Espírito Santo, por meio de Davi, disse nas Escrituras Sagradas a respeito de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Dɨvi ñā ne, dadɨɨ tsi pustru ntɨ́ ni ñā.
17 Judas era do nosso grupo e foi escolhido para tomar parte no nosso trabalho.
18 Ntá tsi é īni ntó nté ō kúvi ña. Tsi kíꞌi ña diuꞌun é diko ña Jēsuú ne, ñīi ñá uun itsi ñūꞌu. Kidáā ne, kanteɨ ña, koꞌxó ña. Ntáta īꞌxí ña ne, uun ito tsi kíi ntɨꞌɨ itɨ́ ña ne, xíꞌi ñā.
18 (Com o dinheiro que tinha recebido pelo seu crime, Judas comprou um terreno. Nesse terreno ele caiu e se arrebentou, e os seus intestinos se esparramaram.
19 Tēku ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña ntoo ñuú Jerusaleen, nté ō kúvi ña. Dukuān né, īntántēé ñuꞌu san Aceldama, é kāni túꞌun Ñūꞌu Nɨñɨ.
19 Todos os moradores de Jerusalém ficaram sabendo disso. Por isso deram àquele terreno o nome de “Aceldama”, que na língua deles quer dizer “Campo de Sangue.”)
20 Kuān ó uve naꞌa libru é nanī Salmu, kakaꞌan:kaꞌan líbrú san. Xío ūve naꞌa túku, kakaꞌan:kaꞌan líbrú san.
20 E Pedro continuou: — Isto é o que está escrito no Livro dos Salmos: “Que a casa dele fique abandonada, e ninguém mais more nela!” — E também diz: “Que outra pessoa faça o trabalho que ele fazia!”
21 ʼIꞌa ntoo ñaꞌa é dadɨɨ tsi íka ntɨ́ ni ñā nguentúvi dá kātúvi Tóꞌo ko Jēsuu ní ntɨ,
21 — ausente —
22 nté ntūvi dá itsi ntute ña ntaꞌa Juaan un tsi da nté ntūvi é kūntáa ña viꞌi antɨ̄vi. É kāntio ne, uun ñaꞌa kuntee táꞌan ña ntɨ́ é ntuvi nɨɨ̄ ntɨ́ uxuvi ñáꞌa ntɨ é ntāda ntaá ntɨ nee é īni ntɨ́, é kāꞌán ntɨ ni ñaꞌā tsí nuu é ntaā i e ntóto Jesuu dá xiꞌi ña —kaꞌán Pedru.
22 — ausente —
23 Kidáā ne, nakaxnúu ña úvi ñaꞌa: uun ñaꞌa, ñá nani Jōseé Barsabaa (Justo náni ña dɨ), ni ūun ñaꞌa, ñá nani Mātia.
23 E foram apresentados dois homens: José, chamado Barsabás, que tinha o apelido de Justo, e Matias.
24 Ntákaꞌan ntâꞌví ña kídaā: —Xuva, dɨvi ntō é īni nto nimá ntɨ xe un xé un ntɨ́ ne, tāꞌxi ntó na kūtuní ntɨ xōo ñáꞌa é ntio nto
24 Em seguida oraram, dizendo: — Senhor, tu conheces o coração de todos. Mostra agora qual dos dois escolheste
25 é viī ñá pustru nto, é nakunúu ña naa Júda. Tsí Júdā ne, nákunāá ña tsiñu ña dá kuan ō dé ña é kīni kaa, dá kuēꞌen ñá mí kadūku ntée ña —kaꞌan ña.
25 para trabalhar conosco como apóstolo, pois Judas abandonou este trabalho e foi para o lugar que ele merecia.
26 Dā kúvi kaꞌan ntâꞌví ña ne, nadɨ́kɨ ñá te kīi xoo ñáꞌa é vīí pustrú san. Dā kíi ne, dúku ntēé Matiá san. Ura tsí i intee táꞌan ña ni ūꞌxi ɨ́ɨn pustru, ñá nguiī san.
26 Depois fizeram um sorteio para escolher um dos dois. O nome sorteado foi o de Matias, que se juntou ao grupo dos onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.