Apocalipse 18
Coatzospan Mixtec NT (MIZ_TBL) vs ARA
1 Dā ita ntíꞌxin kúvi sáꞌā né, īní u tuku ánjē, ña véꞌxi e dukún kān, ña e dóo ntii inī i. Xīꞌí nuu kanɨɨ ñūxiví san, tsi dóo kaiꞌxi ntúve ñā.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Un ntii tsī kéne ña, kakaꞌan ña: —¡E kóꞌxo ñūú Babilonia, ñuu e dóo kaꞌnu san! É kūvi viꞌi é ña váꞌa vē, mí ñuꞌu váꞌa un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ espíritū é kīni ntáa, ni tāka mí ñuꞌu váꞌa un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ láa kuꞌu, kɨtɨ dóo dentū.
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Tsí un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñuú san ne, de kɨꞌvi ña ni vīnu i é kaēni dɨkɨ́ ña da xōó ka ñatīi. Rei, ña e ntádē kûꞌvé ñuxiví san ne, ēni dɨkɨ́ ña ñadɨ̄ꞌɨ́ san dɨ, nī ña ntádiko nu âꞌví ñuxiví san ne, kukuika ñā, tsi dóo ñíi ña da nēé ka e ntío ña —kaꞌan ánjē san.
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Kidáā né, tēkú xtuku kó uun tatsin é vēꞌxí e dukún kān, kakaꞌan: —Ntii nto ñuú saꞌá, ñaꞌa ko, vata koo é ña dúku ntée nto é viī nto é kīni kaa e ntáde ña, vata koo é ña níꞌi nto é ntoꞌo nto ni ñā dɨ.
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Tsi kuétsi ñā ne, é kūxee kuitɨn un tsi nté e dukún kān. Tsí Xuva kō né, nakaꞌan ña nuū i é kīni kaa iña ña.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Nakuéꞌe nto un ntɨꞌɨ vata tsi ō táꞌxi ña nto. Ntáꞌvi nto ūvi íto vatā o dé ña ni ntō. Úvi īto nadaká nuu nto vata koo é na kuntii inī i é kōꞌo ña, vata ō nádaká ña e xíꞌi ñaꞌa san.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Kuéꞌe ntō é na ntōꞌo ña ve; na kūntaꞌxa iní ña vata tsī o dé kaꞌnu ña, vatā o itúvi ña nī dokuika íña ñá dɨ. Tsí kakaꞌan míi ña: “Xuꞌú ne, dōó kaꞌnu ñaꞌa u é reiná u. Ñá te ñadɨ̄ꞌɨ kií u; ñá te ñadɨ̄ꞌɨ ntâꞌví u; nté un síin ña te neé ntoꞌo ko”, kaꞌan ña.
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Dukuān ne, uun ntúvi tsi xee ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ é ntōꞌo ña. Xéē doxiꞌí, nī dontɨ̂ní, dōkó dɨ, nī é koko ña méꞌñū ñuꞌú san dɨ. Tsi dóo kaꞌnu Xuva kō, ña kade kûꞌve —kaꞌan tátsín san.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Rei ñuxiví san, ña éni dɨkɨ́ ñadɨ̄ꞌɨ́ san ne, ña é intóo dadɨɨ ni ña nī e dóo vaꞌá iña ñá ne, kueku nteé ña ña, tsi dóo uꞌvi kuvi ña ña te íni ña uꞌme é kākene mí kaiꞌxi ñádɨ̄ꞌɨ́ san.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Kuntāñɨ ika tsi ña, e ntaúꞌvī ña é ntōꞌo ña e dóo kantoꞌo ñadɨ̄ꞌɨ́ san. Káꞌan ñā: —¡Ña ntaꞌví idēn ntun, ñuú Babilonia, ñuu e dóo kaꞌnu kueꞌen! É uun daꞌna nchūvii dúꞌva tsi xee e dóo ntoꞌo o —kaꞌan ña.
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Ña ntádiko nu âꞌví ñuxiví san ne, kueku nteé ña i. Kuntōo ntaꞌxa ña, tsí ña xoxó ka ñaꞌa, ña é kuīin iña ña ve.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 E diko ñā né: kāá kuaan, kāá kuīꞌxín, ni xūu e dóo nuu áꞌvi i, ni kɨtɨ kuīꞌxín, ni dōo ntɨɨ́, ni dōo kaíto nteé, ni dōo séda, ni dōo kueꞌé teku nɨ́ñɨ, ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ nuu utun e dóo váꞌa ñeꞌe, vata kaa chetun, ni da nēé ka nuu i e kúvi núꞌu elēfanté, ni ūtun e dóo nuu áꞌvi i, nī kaá kuaan vitá, nī kaá nteé, ni nuū í e kúvi xuu kuiꞌxín,
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 ni kānelá, nī choꞌo e dóo váꞌa ñeꞌe, ni kūtú, ni ūꞌxén choꞌó, nī choꞌo vídin, ni vīnú, ni āseté, ni kɨ̄tɨ trigú ni ūtsi tɨ́, ni kɨ̄tɨ kaidó, ni lēꞌntú, ni īdú, ni kāreta é ntáñuꞌu tɨ, ni ñāꞌa, ña dóo ntáde tsiñu dɨ. Un tsi nte ntúvi iña ñaꞌá san díko ña.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Káꞌan ña ni ñūú Babiloniá san: —Ña túvī ká kɨtɨ vidin e dóo ntio nima ó ne, un ntɨꞌɨ̄ dokuika íña o ni un ntɨꞌɨ̄ e dóo vaꞌá, e dóo kaiꞌxi íña ó ne, é kūnaá kueꞌen ve. Ñá nanīꞌi kueꞌén ka ó ve —kaꞌan ña.
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Ña ntadíko nuu i tsíkān, ña é nīꞌí dokuika kuénta iña í ne, kuntañɨ ika ña e dóo uꞌvī ña é kāntoꞌo ñuú Babiloniá san. Kuntōo ntaꞌxa ñá ne, kueku nteé ña ñuu é vata kaa ña dɨ̄ꞌɨ́ kaa,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 káꞌan ñā: —¡Ña ntaꞌví ide ñuú e dóo kaꞌnu san! ¡Ña ntaꞌví ide ñadɨ̄ꞌɨ, ña inúu doo ntɨɨ́ ni dōo kaíto ntee, ni dōo kueꞌé teku nɨ́ñɨ, ni xōꞌo kɨtɨ e kúvi kaá kuaán, ni xūu e dóo nuu áꞌvi i, ni kɨtɨ kuīꞌxín dɨ!
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 ¡Uun daꞌna nchuviī tsí kúnaa un ntɨꞌɨ̄ e dóo nuu áꞌvi i san! —koo kaꞌan ña ntádiko san. Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ tóꞌo tun ntōó san nī ña ñuꞌu iní i kan, nī ña ntántīkɨn tóꞌo ī sán, ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña ntáde tsiñu nú ntute ñuꞌu kān ne, kúntāñɨ ika ña.
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Dā íni ña uꞌme é kaiꞌxi ñuú san ne, ntákaꞌan ña: —¿Va míꞌi ntū tuví ka xtuku ñuu é vata kaa sáꞌā e dóo kaꞌnu? —kaꞌan ña.
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Dáꞌvi mii ña dɨ̄kɨ ñá xentēꞌu é ntoo ña dontɨ̂ní ne, ntaéku ña. Dōo uꞌvi kúvi ñá ne, un tsi ntákachuꞌu ntáa ña, ntákaꞌan ña: —¡Ña ntaꞌvín idēn, ñuú kaꞌnu! Dokuíka é īo iña ó ne, kukuika ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ñá īó tun ntōo i é kaika nú ntute ñuꞌu kān. Ntá tsi uun daꞌna nchuviī dúꞌva tsi nántatsin —kaꞌan ña.
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Ntá tsi kuntōo dínī ntó, ña ntoo e dukún kān, ña ntáduku ntée Xuva ko, nī pustru ñá, nī ña ntákaꞌan ntódo túꞌun ñā, tsí dā xeꞌé Xuva kō e dóo ntoꞌo ñuú Babiloniá ne, é ntūnáa kuenta iña i vata o dé ña ni ntō.
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Kidáā ne, uun ánjē, ña e dóo ntii inī í ne, kīꞌi ña uun xuu kaꞌnu, vata kaa xodo mólinu é kādin núu o ūtsi trigu káa ne, nakuītá nuu ña méꞌñu ntute ñuꞌu kān, kakaꞌan ña: —Kuan koo nakuītá nuu ú o, ñuú Babilonia e dóo kaꞌnun. Nté uun ito ká ña kiní ka ñaꞌa sán o.
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Nté uun ito ña dîtó ka é kuēku kiñúꞌu san itsí o, nté choō, nté trunpetá ka. Ñá nīꞌí ka xoó kada tsiñu i da nēé ka nuu i é kāde ña. Ñā ditó kañuꞌú ka xodo mólinú san te tadin útsi trigú san.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Nté uun ito ká ña xíꞌi nuu ká ñuꞌú san nuu o. Ntē ña tekú ka o e dóo vañɨ ña ntátántaꞌa san. Ñaꞌa o, ña ntádiko nu âꞌví kān ne, kuān te dóo naꞌnu ñaꞌa ña dá kanɨɨ ñūxiví san kídaā né, dɨvīn ne, dé tatān da éni ntaꞌvín un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñuú san —kaꞌan ánjē san.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Dɨvi ñūú Babiloniá sa étɨ nɨñɨ ñaꞌa, ña kaꞌan ntódo túꞌun Xuva ko, nī ña ntáduku ntée Xuva ko, ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña é nakunáa ntuvi iña i ñúxiví a.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.