Tiago 1
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARA
1 Yuꞌu̱ nduuꞌ Santiago, te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí xiinꞌ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesucristo. Tiꞌviꞌ i̱ chaꞌanꞌ ndoꞌó ne̱ uxi̱ uvi̱ ti̱ꞌvi̱, ne̱ taꞌanꞌ i̱, ne̱ Israel, ne̱ ni̱ kiku̱ kiꞌinꞌ xaanꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que se encontram na Dispersão, saudações.
2 Ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱, na na̱kua̱tiaꞌ va̱ nimá ndo̱ꞌ kii̱ꞌ ndoꞌoꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ ndee ka̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ.
2 Meus irmãos, tende por motivo de toda alegria o passardes por várias provações,
3 Kua̱chi̱ ndii xa̱ xiní ndo̱ꞌ ña̱ kii̱ꞌ ndoꞌoꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ ndee ka̱ ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xini ndo̱ꞌ Ndiosí ndii, chindieeꞌ a̱ te̱ itaꞌ ni̱ꞌi̱ ka̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
3 sabendo que a provação da vossa fé, uma vez confirmada, produz perseverança.
4 Te̱ naaꞌ itaꞌ ni̱ꞌi̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ a̱ ndoꞌó nuu̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ nde̱e̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ, te̱ ku̱ndu̱u̱ xa̱chiꞌ ndo̱ꞌ ne̱ xataꞌa̱n nuu̱ꞌ Ndiosí, te̱ ku̱ndu̱u̱ tu̱ ndo̱ꞌ ne̱ xinu̱ xa̱chiꞌ nuu̱ꞌ a̱, te̱ kö̱o̱ꞌ ña̱ kuni̱ xa̱chiꞌ ka̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ.
4 Ora, a perseverança deve ter ação completa, para que sejais perfeitos e íntegros, em nada deficientes.
5 Te̱ naaꞌ yoo sa̱va̱ ndoꞌó, ne̱ kuní ka̱ ña̱ xini tuní nuu̱ꞌ ndii, kaka̱n ndo̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí, te̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ Ndiosí ndii, taxiꞌ a̱ kuaꞌa̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ e̱ꞌ, te̱ xïꞌé a̱ nuu̱ꞌ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xikán e̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ a̱.
5 Se, porém, algum de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e nada lhes impropera; e ser-lhe-á concedida.
6 Ndisu̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ te̱ kaka̱n ndo̱ꞌ a̱, te̱ kü̱ndu̱u̱ ndo̱ꞌ ne̱ uvi̱ a̱ xanini, sa̱kanꞌ ña̱ ne̱ uvi̱ a̱ xanini ndii, nduuꞌ ni̱a̱ nde̱e̱ naa ti̱kui mi̱ni̱ kaꞌnuꞌ, teꞌ kuaꞌa̱n kua̱xi̱ xikaꞌ xaaꞌ tachi̱ꞌ, te̱ yoꞌoꞌ ni̱ ja̱a̱nꞌ koyoꞌ a̱ raꞌ.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; pois o que duvida é semelhante à onda do mar, impelida e agitada pelo vento.
7 Kua̱chi̱ ndii, ne̱ xaaꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, na kä̱ni̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ na̱ti̱i̱n ni̱a̱ i̱i̱n ña̱ xikán ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ.
7 Não suponha esse homem que alcançará do Senhor alguma coisa;
8 Sa̱kanꞌ ña̱ ne̱ uvi̱ nimá nduuꞌ ni̱a̱, te̱ ximi̱ꞌ ko̱o̱ tu̱ i̱ni̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ xaaꞌ ni̱a̱.
8 homem de ânimo dobre, inconstante em todos os seus caminhos.
9 Ña̱ni̱ taꞌanꞌ e̱ꞌ, ne̱ ndaꞌvi kuuꞌ ndii, na va̱ꞌa̱ ku̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ nduuꞌ ni̱a̱ ne̱ kaꞌnuꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí.
9 O irmão, porém, de condição humilde glorie-se na sua dignidade,
10 Ndisu̱ ne̱ vika̱ꞌ ndii, na va̱ꞌa̱ kuni ni̱a̱ ña̱ nduuꞌ ni̱a̱ ne̱ ndaꞌvi kuuꞌ nimá ni̱ xa̱a̱ Ndiosí, sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ vikaꞌ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ndo̱ñuꞌuꞌ a̱ nde̱e̱ naa i̱ta̱ kuꞌu̱.
10 e o rico, na sua insignificância, porque ele passará como a flor da erva.
11 Kua̱chi̱ ndii, kii̱ꞌ ke̱ta̱ ñu̱ꞌu̱ sanandii̱ꞌ ndi̱e̱eꞌ a̱ ndii, ichi̱ kuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ koyo̱ i̱ta̱ a̱, te̱ ndo̱ñuꞌuꞌ ña̱ nda̱tu̱nꞌ a̱. I̱i̱n kachi ku̱ndo̱ꞌo̱ tu̱ ne̱ vika̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ndo̱ñuꞌuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ndo̱ñuꞌuꞌ tu̱ ña̱ xachuunꞌ ni̱a̱ xiinꞌ ña̱ vikaꞌ ja̱a̱nꞌ.
11 Porque o sol se levanta com seu ardente calor, e a erva seca, e a sua flor cai, e desaparece a formosura do seu aspecto; assim também se murchará o rico em seus caminhos.
12 Sañuꞌuꞌ va̱ Ndiosí yo̱o̱ ka̱ xandieni nuu̱ꞌ ña̱ xamaña, sa̱kanꞌ ña̱ kii̱ꞌ ka̱nando ni̱a̱ nuu̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, na̱ti̱i̱n ni̱a̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ, ña̱ nduuꞌ nde̱e̱ naa corona ña̱ niꞌíꞌ ne̱ kanando, ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ nuu̱ꞌ ne̱ ndani̱ ña̱ꞌaꞌ.
12 Bem-aventurado o homem que suporta, com perseverança, a provação; porque, depois de ter sido aprovado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Na käꞌa̱n yo̱o̱ ka̱ kii̱ꞌ xitoꞌ kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ ña̱ ki̱ni̱ ndii: “Ndiosí ni̱ xi̱to̱ kua̱ꞌa̱ yuꞌu̱.” Kua̱chi̱ ndii kö̱o̱ꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ꞌa̱ te̱ sa̱namaꞌ a̱ Ndiosí nuu̱ꞌ kua̱chi̱, te̱ ni̱ nde̱e̱ mi̱iꞌ Ndiosí xïtoꞌ kua̱ꞌa̱ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ te̱ koyo̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ kua̱chi̱.
13 Ninguém, ao ser tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo a ninguém tenta.
14 Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ña̱ ki̱ni̱, ña̱ ndioo̱ꞌ i̱ni̱ mi̱iꞌ ni̱a̱, nduuꞌ ña̱ xitoꞌ kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ, te̱ xikuꞌún ni̱a̱ nuu̱ꞌ kua̱chi̱.
14 Ao contrário, cada um é tentado pela sua própria cobiça, quando esta o atrai e seduz.
15 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ki̱ni̱ ndioo̱ꞌ i̱ni̱ ni̱a̱ ndii, xaaꞌ ni̱a̱ kua̱chi̱. Te̱ kii̱ꞌ xaaꞌ te̱ xaaꞌ ni̱a̱ kua̱chi̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ku̱vi̱ xa̱chiꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ.
15 Então, a cobiça, depois de haver concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Ne̱ kuaꞌa ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱, kü̱ni̱ xaꞌanꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ ndo̱ꞌ.
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 Kua̱chi̱ ndii Ndiosí taxiꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ va̱ꞌa̱, te̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ndo̱o̱ kua̱xi̱ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ a̱ ndi̱viꞌ, te̱ su̱vi̱ tu̱ a̱ nduuꞌ ña̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ sa̱kuuꞌ ña̱ yiꞌé ndieeꞌ ndi̱viꞌ. Te̱ Ndiosí ndii, kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ namá a̱ nde̱e̱ naa xaaꞌ ña̱ yiꞌé ndieeꞌ ndi̱viꞌ ja̱a̱nꞌ, ni̱ nde̱e̱ näma̱ tu̱ a̱ nde̱e̱ naa xaaꞌ ku̱ndaꞌvi̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito são lá do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não pode existir variação ou sombra de mudança.
18 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kuní mi̱iꞌ a̱, ni̱ sa̱tuví a̱ yooꞌ xiinꞌ tu̱ꞌu̱n a̱, ña̱ ndi̱xa̱, te̱ ku̱ndu̱u̱ e̱ꞌ siꞌe̱ a̱, ne̱ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ a̱.
18 Pois, segundo o seu querer, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 Ne̱ kuaꞌa, ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱, xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuní a̱ ña̱ ko̱o̱ tu̱ꞌva̱ sa̱kuuꞌ e̱ꞌ te̱ ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ e̱ꞌ ña̱ kaꞌán i̱nga̱ ne̱ yivi̱ꞌ, te̱ ndiatuꞌ e̱ꞌ xiinꞌ ña̱ kaꞌa̱n e̱ꞌ, te̱ nä̱saa̱ꞌ yachi̱ tu̱ e̱ꞌ.
19 Sabeis estas coisas, meus amados irmãos. Todo homem, pois, seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 Kua̱chi̱ ndii, ña̱ kuiꞌe̱ ne̱ yivi̱ꞌ ndii, täxiꞌ a̱ sa̱chuunꞌ nda̱ku ni̱a̱ sa̱a̱ kuní Ndiosí.
20 Porque a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ na̱ko̱o̱ ndo̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ xeꞌnaꞌ, xiinꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱a̱ꞌa ña̱ yoo va̱ nuu̱ꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ. Te̱ na̱ti̱i̱n maso ndo̱ꞌ tu̱ꞌu̱n ña̱ ni̱ chi̱ꞌi̱ Ndiosí nimá ndo̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ kumiꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ te̱ sa̱kakú a̱ ndoꞌó.
21 Portanto, despojando-vos de toda impureza e acúmulo de maldade, acolhei, com mansidão, a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar a vossa alma.
22 Ndisu̱ kü̱ni̱ xaꞌanꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ ndo̱ꞌ, süu̱ꞌ ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ kui̱ti̱ꞌ ndo̱ꞌ tu̱ꞌu̱n ja̱a̱nꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, kuní a̱ sa̱a̱ tu̱ ndo̱ꞌ ña̱ kaꞌán a̱.
22 Tornai-vos, pois, praticantes da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Kua̱chi̱ ndii, ne̱ xini so̱ꞌo̱ kui̱ti̱ꞌ tu̱ꞌu̱n ja̱a̱nꞌ, te̱ xäaꞌ ni̱a̱ ña̱ kaꞌán a̱ ndii, nduuꞌ ni̱a̱ nde̱e̱ naa i̱i̱n ne̱ xitoꞌ ndi̱a̱a̱ ndiꞌi̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ yuu̱ꞌ peko.
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra e não praticante, assemelha-se ao homem que contempla, num espelho, o seu rosto natural;
24 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ko̱to̱ ndi̱a̱a̱ xiinꞌ mi̱iꞌ ni̱a̱, te̱ kuaꞌa̱n ni̱a̱ ndii, i̱i̱n kani̱ꞌ va̱ te̱ nandoso̱ꞌ ni̱a̱ sa̱a̱ kaaꞌ nuu̱ꞌ ni̱a̱.
24 pois a si mesmo se contempla, e se retira, e para logo se esquece de como era a sua aparência.
25 Ndisu̱ ne̱ xini so̱ꞌo̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, te̱ xitoꞌ ndiꞌi̱ ni̱a̱ ña̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ ni̱a̱, te̱ ndikún ki̱xinꞌ ni̱a̱ a̱, te̱ nändoso̱ꞌ ni̱a̱ a̱ ndii, sañuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí, te̱ xaaꞌ ni̱a̱ a̱. Sa̱kanꞌ ña̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, i̱i̱n ña̱ va̱ꞌa̱ ndi̱ꞌi̱ nduuꞌ a̱, te̱ sandoó ndiká a̱ yooꞌ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ.
25 Mas aquele que considera, atentamente, na lei perfeita, lei da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte negligente, mas operoso praticante, esse será bem-aventurado no que realizar.
26 Te̱ naaꞌ yo̱o̱ ka̱ tuu ña̱ nduuꞌ ni̱a̱ ne̱ xaaꞌ xna̱ꞌa̱ ña̱ kuní Ndiosí, ndisu̱ xïtoꞌ ni̱a̱ sa̱a̱ ko̱o̱ yu̱ꞌuꞌ ni̱a̱ ndii, xini xaꞌanꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ ni̱a̱, te̱ ndïaa yaꞌviꞌ ña̱ xaaꞌ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ a̱.
26 Se alguém supõe ser religioso, deixando de refrear a língua, antes, enganando o próprio coração, a sua religião é vã.
27 Sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ ndo̱o̱ xiinꞌ ña̱ nda̱ku nuu̱ꞌ yu̱vaꞌ e̱ꞌ Ndiosí, ña̱ xtani̱ a̱ sa̱a̱ e̱ꞌ ndii, ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ nduuꞌ a̱: ña̱ ko̱to̱ e̱ꞌ ne̱ kuachi̱ꞌ ndaꞌvi, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ña̱ꞌaꞌ kuaa̱nꞌ kii̱ꞌ ndoꞌoꞌ ni̱a̱, te̱ ko̱to̱ xiinꞌ mi̱iꞌ e̱ꞌ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ ña̱ yoo i̱i̱n yivi̱ꞌ.
27 A religião pura e sem mácula, para com o nosso Deus e Pai, é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações e a si mesmo guardar-se incontaminado do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.