Romanos 7
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARA
1 Ne̱ ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱, kaꞌán i̱ xiinꞌ ndoꞌó, ne̱ xiní tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí. Xiní ndoꞌó ña̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, kumiꞌ a̱ ndi̱e̱e̱ꞌ nuu̱ꞌ e̱ꞌ kii̱ꞌ tiaku kui̱ti̱ꞌ e̱ꞌ.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Sa̱a̱ e̱ꞌ kuenta naa kuuꞌ i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ kii̱ꞌ tundaꞌáꞌ aꞌ ndii, kumiꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ña̱ tundaꞌáꞌ ja̱a̱nꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ nuu̱ꞌ aꞌ kii̱ꞌ tiaku kui̱ti̱ꞌ i̱i̱ꞌ a̱. Ndisu̱ naaꞌ ku̱vi̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ ka̱ ndi̱e̱e̱ꞌ kumiꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ, naaꞌ tiaku ka̱ i̱i̱ꞌ aꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ tu̱ndaꞌa̱ꞌ aꞌ xiinꞌ tu̱ku̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, i̱i̱n ñaꞌ xaaꞌ kua̱chi̱ nuu̱ꞌ Ndiosí xiinꞌ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ aꞌ. Ndisu̱ naaꞌ ku̱vi̱ i̱i̱ꞌ aꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ndoo̱ ndiká aꞌ nuu̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ndüuꞌ aꞌ i̱i̱n ñaꞌ xaaꞌ kua̱chi̱ nuu̱ꞌ Ndiosí tee̱ꞌ ndee tu̱ndaꞌa̱ꞌ aꞌ xiinꞌ tu̱ku̱ te̱ yivi̱ꞌ.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Sa̱kanꞌ tu̱ ndoꞌó, ne̱ ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱ ndii, ne̱ ni̱ xiꞌi̱ nduuꞌ tu̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xiꞌi̱ Cristo xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ, sa̱kanꞌ na i̱i̱n nda̱a̱ꞌ ni̱ na̱ndu̱u̱ ndo̱ꞌ xiinꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xiꞌi̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ a̱, te̱ ku̱vi̱ sa̱a̱ ndo̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ ña̱ xtani̱ Ndiosí.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Sa̱kanꞌ ña̱ kii̱ꞌ ni̱ xika̱ e̱ꞌ xaaꞌ e̱ꞌ ña̱ kuní i̱i̱nꞌ mi̱iꞌ e̱ꞌ xta̱ꞌanꞌ ndii, ni̱ chu̱ꞌu̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ ndioo̱ꞌ i̱ni̱ i̱i̱nꞌ e̱ꞌ yooꞌ te̱ sa̱a̱ ka̱ e̱ꞌ ña̱ ni̱a̱ꞌa ja̱a̱nꞌ xiinꞌ i̱i̱nꞌ e̱ꞌ, sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ta̱ꞌa̱n ku̱vi̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Ndisu̱ vi̱ti̱n ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xiꞌi̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ña̱ ni̱ xi̱ko̱ niꞌiꞌ yooꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, xa̱ ni̱ ndoo̱ ndiká e̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ sa̱kanꞌ xikaꞌ nuuꞌ e̱ꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí xiinꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ xa̱aꞌ ña̱ taxiꞌ Espíritu Santo. Te̱ süu̱ꞌ xikaꞌ nuuꞌ e̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱ sa̱a̱ kaꞌán chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ya̱taꞌ ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ te̱ yivi̱ꞌ.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Tee̱ꞌ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ i̱ ña̱ naaꞌ sa̱kanꞌ nduuꞌ a̱ ndii, ¿ñáá kua̱chi̱ nduuꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ?, kachi̱ ndo̱ꞌ. Kuä̱sa̱ꞌ xa̱chiꞌ sa̱kanꞌ ra̱nꞌ. Ndisu̱ naaꞌ nï̱ kaꞌa̱n tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ndee ña̱ nduuꞌ kua̱chi̱ ndii, kü̱nda̱ni̱ yuꞌu̱ ndee ña̱ nduuꞌ kua̱chi̱. Te̱ ni̱ nde̱e̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ku̱nda̱ni̱ tu̱ i̱ naaꞌ kua̱chi̱ nduuꞌ a̱ ña̱ ndioo̱ꞌ i̱ni̱ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ꞌa̱ i̱nga̱ ne̱ yivi̱ꞌ naaꞌ nï̱ kaꞌa̱n tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ndii: “Ndiö̱o̱ꞌ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ i̱nga̱ ne̱ yivi̱ꞌ.” Sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Ndisu̱ kua̱chi̱ ña̱ ñu̱ꞌu̱ nimá i̱ ja̱a̱nꞌ ndii, tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ nduu̱ kuei̱ a̱, te̱ xiinꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ sa̱kuiniá a̱ sa̱kuuꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ndioo̱ꞌ i̱ni̱ ki̱ni̱ nimá i̱. Kua̱chi̱ ndii, kii̱ꞌ xïní yuꞌu̱ ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ tu̱ ña̱ ndi̱e̱eꞌ kua̱chi̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ i̱.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Te̱ kii̱ꞌ tïa̱ꞌan ku̱ni̱ yuꞌu̱ ña̱ kaꞌán chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ni̱ni̱ i̱ ña̱ te̱ yivi̱ꞌ va̱ꞌa̱ ni̱ nduu̱ i̱. Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱nda̱ni̱ i̱ ña̱ kaꞌán ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ xikoꞌ niꞌiꞌ kua̱chi̱ i̱ ja̱a̱nꞌ yuꞌu̱, te̱ ni̱ xa̱ta̱ꞌa̱n ku̱vi̱ i̱ nuu̱ꞌ Ndiosí.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 Te̱ ni̱ ku̱nda̱ni̱ i̱ ña̱ xa̱ mi̱iꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ, ña̱ ni̱ xa̱ta̱ꞌa̱n ta̱xi̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ i̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ ja̱a̱nꞌ, nduuꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ te̱ ni̱ xa̱ta̱ꞌa̱n ku̱vi̱ i̱ nuu̱ꞌ Ndiosí.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Kua̱chi̱ ndii tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ nduu̱ kuei̱ kua̱chi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ xaꞌanꞌ a̱ yuꞌu̱, te̱ sa̱kanꞌ ni̱ xa̱ta̱ꞌa̱n ku̱vi̱ i̱ nuu̱ꞌ Ndiosí ni̱ xa̱a̱ a̱.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ña̱ su̱ꞌu̱n nduuꞌ a̱. Te̱ i̱ꞌi̱n ña̱ kaꞌán chuunꞌ a̱ ndii, ña̱ su̱ꞌu̱n nduuꞌ a̱, te̱ ña̱ nda̱ku nduuꞌ tu̱ a̱, te̱ ña̱ va̱ꞌa̱ tu̱ nduuꞌ a̱.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Naaꞌ sa̱kanꞌ nduuꞌ a̱ ndii, ¿ñáá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ va̱ꞌa̱ ña̱ kaꞌán chuunꞌ Ndiosí ja̱a̱nꞌ ni̱ nduu̱ ña̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ yuꞌu̱ nuu̱ꞌ Ndiosí? Kuä̱sa̱ꞌ xa̱chiꞌ sa̱kanꞌ ra̱nꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kua̱chi̱ nduuꞌ ña̱ ni̱ ti̱i̱n ndi̱a̱a̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ a̱ yuꞌu̱ nuu̱ꞌ Ndiosí, sa̱kanꞌ te̱ niaꞌa̱ kua̱chi̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ yoo ndi̱e̱e̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ i̱. Sa̱kanꞌ ni̱ ti̱i̱n ndi̱a̱a̱ kua̱chi̱ ja̱a̱nꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ te̱ niaꞌa̱ a̱ ña̱ ni̱a̱ꞌa kooꞌ chukuuꞌ kua̱chi̱ ja̱a̱nꞌ.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ xiní e̱ꞌ ña̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ki̱e̱e̱ a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí. Ndisu̱ yuꞌu̱ ndii, i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ i̱, te̱ xikoꞌ niꞌiꞌ kua̱chi̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ i̱.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Xïní i̱ yo̱o̱ nduuꞌ a̱ ndo̱ꞌo̱ i̱, sa̱kanꞌ ña̱ xäaꞌ i̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ña̱ kuní i̱ sa̱a̱ i̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ña̱ ni̱a̱ꞌa, ña̱ ndasiꞌ i̱ sa̱a̱ i̱, nduuꞌ ña̱ xaaꞌ i̱.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Te̱ vi̱ti̱n ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xaaꞌ i̱ ña̱ ni̱a̱ꞌa, ña̱ küní i̱ sa̱a̱ i̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kuni kachi̱ a̱ ndii ña̱ va̱ꞌa̱ nduuꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí ja̱a̱nꞌ.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ süu̱ꞌ xaaꞌ mi̱iꞌ yuꞌu̱ kua̱chi̱ ja̱a̱nꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kua̱chi̱, ña̱ ñuꞌuꞌ i̱i̱nꞌ i̱, nduuꞌ ña̱ xaaꞌ sa̱kanꞌ, te̱ xaaꞌ i̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Te̱ xiní yuꞌu̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ va̱ꞌa̱ ñuꞌuꞌ i̱i̱nꞌ i̱, su̱u̱ kaꞌán i̱ xaꞌa̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ i̱. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na tee̱ꞌ ndee kuni sa̱a̱ i̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ndii, kü̱vi̱ sa̱a̱ e̱.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Te̱ süu̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱, ña̱ kuni sa̱a̱ i̱ ja̱a̱nꞌ xaaꞌ i̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ña̱ ni̱a̱ꞌa, ña̱ küni i̱ sa̱a̱ i̱ ja̱a̱nꞌ, xaaꞌ i̱.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Te̱ naaꞌ xaaꞌ i̱ ña̱ küní sa̱a̱ i̱ ja̱a̱nꞌ ndii, süu̱ꞌ yuꞌu̱ ka̱ xaaꞌ ña̱ ni̱a̱ꞌa ja̱a̱nꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kua̱chi̱, ña̱ ñuꞌuꞌ i̱i̱nꞌ i̱ ja̱a̱nꞌ, nduuꞌ ña̱ xaaꞌ sa̱kanꞌ, te̱ xaaꞌ i̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ sa̱kanꞌ ndoꞌoꞌ i̱, tee̱ꞌ ndee kuni sa̱a̱ i̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ndii, xa̱ i̱kanꞌ yoo tu̱ ña̱ ni̱a̱ꞌa i̱i̱nꞌ i̱, te̱ täxiꞌ a̱ sa̱a̱ i̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Sa̱kanꞌ ña̱ nde̱e̱ ma̱aꞌ ti̱xi̱n i̱ni̱ i̱ ndii, xtani̱ i̱ sa̱a̱ i̱ ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ.
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Ndisu̱ xini i̱ ña̱ i̱i̱nꞌ i̱ ndii, yoo i̱nga̱ ña̱ xikuitaꞌnú nuu̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ kuní i̱ sa̱a̱ i̱, te̱ ña̱ xikuitaꞌnú ja̱a̱nꞌ nduuꞌ kua̱chi̱ ña̱ ñuꞌuꞌ i̱i̱nꞌ i̱, te̱ su̱vi̱ tu̱ a̱ nduuꞌ ña̱ xikoꞌ niꞌiꞌ yuꞌu̱ nde̱e̱ naa i̱i̱n te̱ naá vi̱ꞌe̱ ka̱a̱.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 I̱i̱n te̱ ndaꞌvi va̱ kuuꞌ nduuꞌ yuꞌu̱. ¿Yo̱o̱ tu̱ ku̱vi̱ sa̱kakú yuꞌu̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ i̱ yoꞌoꞌ, ña̱ kuni ka̱ꞌni̱ꞌ yuꞌu̱ nuu̱ꞌ Ndiosí?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Chi̱nda̱ni va̱ Ndiosí, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ sa̱kakú xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesucristo yuꞌu̱. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ, tee̱ꞌ ndee xikaꞌ nuuꞌ yuꞌu̱ nuu̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí xiinꞌ ña̱ kuní i̱ xtun, ndisu̱ xiinꞌ i̱i̱nꞌ i̱ ndii, xikoꞌ niꞌiꞌ kua̱chi̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ i̱.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.