Romanos 5

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ xini e̱ꞌ Jesús na xa̱ ni̱ xa̱nda̱ku Ndiosí nimá e̱ꞌ, sa̱kanꞌ na xa̱ yoo e̱ꞌ ña̱ mani̱ꞌ xiinꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xa̱a̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesucristo.
1 Portanto, uma vez que pela fé fomos declarados justos, temos paz com Deus por causa daquilo que Jesus Cristo, nosso Senhor, fez por nós.
2 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ni̱ nu̱niaꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ i̱chiꞌ nuu̱ꞌ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ xini ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ, te̱ ku̱vi̱ na̱ti̱i̱n e̱ꞌ ña̱ ndani̱ mi̱iꞌ Ndiosí yooꞌ, te̱ itaꞌ ni̱ꞌi̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ vi̱ti̱n. Te̱ va̱ꞌa̱ va̱ kuni e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ e̱ꞌ ña̱ ku̱ni̱ e̱ꞌ miiꞌ nda̱tu̱nꞌ ko̱o̱ chukuuꞌ kaaꞌ miiꞌ yooꞌ Ndiosí.
2 Foi por meio da fé que Cristo nos concedeu esta graça que agora desfrutamos com segurança e alegria, pois temos a esperança de participar da glória de Deus.
3 Ndisu̱ süu̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ va̱ꞌa̱ kuni e̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii va̱ꞌa̱ tu̱ kuni e̱ꞌ kii̱ꞌ yoo tu̱ndoꞌo̱ꞌ nuu̱ꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ e̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ xiinꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ kui̱xa̱ ña̱ kundieni i̱ni̱ e̱ꞌ.
3 Também nos alegramos ao enfrentar dificuldades e provações, pois sabemos que contribuem para desenvolvermos perseverança,
4 Te̱ xiinꞌ ña̱ kundieni i̱ni̱ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ kui̱xa̱ i̱ni̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱chiꞌ Ndiosí. Te̱ xiinꞌ ña̱ kui̱xa̱ i̱ni̱ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ chindieeꞌ a̱ yooꞌ, te̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ e̱ꞌ.
4 e a perseverança produz caráter aprovado, e o caráter aprovado fortalece nossa esperança,
5 Te̱ ña̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, sä̱kaꞌanꞌ a̱ yooꞌ, kua̱chi̱ ndii xa̱ ni̱ sko̱ꞌnuꞌ Espíritu Santo nimá e̱ꞌ ña̱ kundani̱ Ndiosí yooꞌ kii̱ꞌ ni̱ na̱ti̱i̱n e̱ꞌ Espíritu Santo ja̱a̱nꞌ ni̱ xa̱a̱ a̱.
5 e essa esperança não nos decepcionará, pois sabemos quanto Deus nos ama, uma vez que ele nos deu o Espírito Santo para nos encher o coração com seu amor.
6 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kii̱ꞌ kusaaꞌ ndisoꞌ kua̱chi̱ ka̱ e̱ꞌ ndii, ni̱ xiꞌi̱ Cristo xaꞌa̱ꞌ yooꞌ, ne̱ xaaꞌ ña̱ ni̱a̱ꞌa, kii̱ꞌ ni̱ xinu̱ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n tuní Ndiosí.
6 Quando estávamos completamente desamparados, Cristo veio na hora certa e morreu por nós, pecadores.
7 Kua̱chi̱ ndii vixi xa̱va̱ꞌa̱ te̱ ta̱xi̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ ku̱vi̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ i̱nga̱ ne̱ yivi̱ꞌ, tee̱ꞌ ndee ne̱ xachuunꞌ nda̱ku va̱ nduuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ. Nde̱e̱ sa̱a̱ ka̱ni̱ ndii, tee̱ꞌ kuainꞌ yoo i̱i̱n ne̱ ku̱ndi̱e̱ni ku̱vi̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ va̱ꞌa̱ xna̱ꞌa̱.
7 É pouco provável que alguém morresse por um justo, embora talvez alguém se dispusesse a morrer por uma pessoa boa.
8 Ndisu̱ ni̱ niaꞌa̱ Ndiosí ña̱ kundani̱ a̱ yooꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ kii̱ꞌ kusaaꞌ ndisoꞌ ka̱ e̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xiꞌi̱ Cristo xaꞌa̱ꞌ e̱ꞌ.
8 Mas Deus nos prova seu grande amor ao enviar Cristo para morrer por nós quando ainda éramos pecadores.
9 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xa̱ ni̱ xa̱nda̱ku Ndiosí nimá e̱ꞌ xiinꞌ níiꞌ Cristo ndii, kaku̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ sa̱ndoꞌoꞌ Ndiosí yooꞌ.
9 E, uma vez que fomos declarados justos por seu sangue, certamente seremos salvos da ira de Deus por meio dele.
10 Kua̱chi̱ ndii, naaꞌ kii̱ꞌ kusaaꞌ nduuꞌ ka̱ e̱ꞌ ne̱ ndasiꞌ taꞌanꞌ xiinꞌ Ndiosí, te̱ ni̱ na̱koo̱ a̱ ña̱ mani̱ꞌ xiinꞌ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xiꞌi̱ siꞌe̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ ndii, ka̱chi̱ ka̱ vi̱ꞌ e̱ꞌ vi̱ti̱n ña̱ xa̱ ni̱ na̱ta̱ndi̱e̱e̱ mani̱ꞌ Cristo yooꞌ xiinꞌ Ndiosí ndii, sa̱kakú a̱ yooꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ Jesús.
10 Pois, se quando ainda éramos inimigos de Deus nosso relacionamento com ele foi restaurado pela morte de seu Filho, agora que já estamos reconciliados certamente seremos salvos por sua vida.
11 Te̱ süu̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii va̱ꞌa̱ tu̱ kuni e̱ꞌ xini e̱ꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesucristo ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ na̱koo̱ e̱ꞌ ña̱ mani̱ꞌ xiinꞌ Ndiosí ni̱ xa̱a̱ a̱.
11 Agora, portanto, podemos nos alegrar em Deus, com quem fomos reconciliados por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
12 Te̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ, te̱ naniꞌ Adán, ni̱ xkoo̱ kua̱chi̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ ku̱u̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ xiꞌí tu̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, kua̱chi̱ ndii sa̱kuuꞌ ni̱a̱ xaaꞌ kua̱chi̱ ja̱a̱nꞌ.
12 Quando Adão pecou, o pecado entrou no mundo, e com ele a morte, que se estendeu a todos, porque todos pecaram.
13 Sa̱kanꞌ ña̱ kii̱ꞌ tïa̱ꞌan ta̱xi̱ Ndiosí tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ a̱ ndii, xa̱ ni̱ xa̱a̱ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ kua̱chi̱. Ndisu̱ miiꞌ kö̱o̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ tu̱ ne̱ ku̱vi̱ xkaꞌndi̱a̱ ña̱ kaꞌán a̱.
13 É fato que as pessoas pecaram antes que a lei fosse concedida, mas, porque ela não existia, seus pecados não foram levados em conta.
14 Nde̱e̱ sa̱a̱ ka̱ ni̱ ndii, nde̱e̱ kii̱ꞌ ni̱ xika̱ Adán, te̱ nde̱e̱ kii̱ꞌ ni̱ xika̱ Moisés ndii, ni̱ xiꞌi̱ ne̱ yivi̱ꞌ tee̱ꞌ ndee kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ni̱ xaꞌnú ne̱ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ naaꞌ ni̱ xa̱a̱ Adán ja̱a̱nꞌ. Te̱ Adán ja̱a̱nꞌ ni̱ nduu̱ nde̱e̱ naa i̱i̱n nuu̱ꞌ ña̱ xitoꞌ ki̱xi̱n.
14 Mesmo assim, do tempo de Adão até o de Moisés, todos morreram, incluindo os que não desobedeceram a uma ordem explícita de Deus, como Adão desobedeceu. Na verdade, Adão é um símbolo, uma representação daquele que ainda haveria de vir.
15 Ndisu̱ i̱i̱n ña̱ va̱ꞌa̱ꞌ ka̱ ni̱ na̱ti̱i̱n yooꞌ nda̱ꞌaꞌ Ndiosí te̱ sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ na̱ti̱i̱n e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Adán ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ña̱ ni̱ xa̱a̱ te̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ, te̱ ni̱ xiꞌi̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ. Ndisu̱ ña̱ va̱ꞌa̱ꞌ, ña̱ ni̱ ta̱xi̱ mi̱iꞌ Ndiosí nda̱ꞌaꞌ yooꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ ndii, xaꞌa̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ nduuꞌ a̱. Te̱ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ Jesucristo.
15 Mas há uma grande diferença entre o pecado de Adão e a dádiva de Deus. Pois o pecado de um único homem trouxe morte para muitos. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva que veio sobre muitos por meio de um único homem, Jesus Cristo.
16 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ña̱ va̱ꞌa̱, ña̱ ni̱ ta̱xi̱ mi̱iꞌ Ndiosí nda̱ꞌaꞌ e̱ꞌ ndii, näkuitá a̱ xiinꞌ kua̱chi̱ te̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ ja̱a̱nꞌ. Kua̱chi̱ ndii, xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ te̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ka̱tunꞌ Ndiosí ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ xataꞌa̱n ko̱o̱ ni̱a̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ. Ndisu̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ña̱ taxiꞌ Ndiosí nda̱ꞌaꞌ e̱ꞌ ndii, tee̱ꞌ ndee kuaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ ndii, xanda̱ku a̱ nimá e̱ꞌ.
16 E o resultado da dádiva de Deus é bem diferente do resultado do pecado de um único homem, pois enquanto o pecado de Adão levou à condenação, a dádiva de Deus nos possibilita ser declarados justos diante dele, apesar de nossos muitos pecados.
17 Kua̱chi̱ ndii, xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ ña̱ xiꞌí nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, sa̱kanꞌ tu̱ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ Jesucristo ku̱miꞌ e̱ꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ kuaꞌa̱ꞌ ña̱ ndani̱ mi̱iꞌ Ndiosí yooꞌ ni̱ na̱ti̱i̱n e̱ꞌ xiinꞌ ña̱ ni̱ nda̱sa̱nda̱ku a̱ nimá e̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱.
17 A morte reinou sobre muitos por meio do pecado de um único homem. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva de justiça, e todos que a recebem reinarão em vida por meio de um único homem, Jesus Cristo.
18 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na, sa̱a̱ niiꞌ ni̱ ka̱tunꞌ Ndiosí sa̱kuuꞌ yooꞌ, ne̱ ndieeꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ, xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, niiꞌ sa̱kanꞌ tu̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ sa̱xinú i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ Jesucristo ña̱ kuní Ndiosí, ni̱ nda̱sa̱nda̱ku a̱ nimá e̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱ te̱ na̱ti̱i̱n e̱ꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ.
18 É verdade que um só pecado de Adão trouxe condenação a todos, mas um só ato de justiça de Cristo removeu a culpa e trouxe vida a todos.
19 Kua̱chi̱ ndii, sa̱a̱ niiꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱so̱ꞌo̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ, ni̱ na̱kui̱so̱ kua̱chi̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí ndii, niiꞌ sa̱kanꞌ tu̱, xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ ka̱ndi̱xaꞌ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ, sa̱nda̱ku Ndiosí nimá sa̱kuuꞌ e̱ꞌ.
19 Por causa da desobediência a Deus de uma só pessoa, muitos se tornaram pecadores. Mas, por causa da obediência de uma só pessoa a Deus, muitos serão declarados justos.
20 Te̱ siinꞌ tukuꞌ ndii, ni̱ sko̱ꞌnuꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí te̱ ku̱nda̱ni̱ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ yoo kuaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱. Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱kuaꞌa̱ꞌ ka̱ kua̱chi̱ ne̱ yivi̱ꞌ ndii, so̱ꞌo̱ ku̱kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ña̱ ndani̱ mi̱iꞌ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí,
20 A lei foi concedida para que todos percebessem a gravidade do pecado. Mas, à medida que o pecado aumentou, a graça se tornou ainda maior.
21 te̱ sa̱kanꞌ naa xaaꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ xaꞌndia chuunꞌ a̱ te̱ xiꞌí e̱ꞌ ndii, sa̱kanꞌ tu̱ xaꞌndia chuunꞌ ña̱ ndani̱ mi̱iꞌ Ndiosí yooꞌ ndasanda̱ku a̱ nimá e̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱, te̱ ta̱xi̱ a̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ e̱ꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xa̱a̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesucristo xaꞌa̱ꞌ e̱ꞌ.
21 Portanto, assim como o pecado reinou sobre todos e os levou à morte, agora reina a graça, que nos declara justos diante de Deus e resulta na vida eterna por meio de Jesus Cristo, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.