Romanos 10
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVT
1 Ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱, ña̱ kaꞌán nimá i̱ xaꞌa̱ꞌ ne̱ taꞌanꞌ i̱, ne̱ Israel, xiinꞌ ña̱ kaꞌán i̱ xiinꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱ ndii, ña̱ kaku̱ na ni̱a̱ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱ nduuꞌ a̱.
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 Kua̱chi̱ ndii ku̱vi̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ xikán va̱ nimá ni̱a̱ ña̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí, ndisu̱ xïní ni̱a̱ sa̱a̱ kuní a̱ sa̱a̱ ni̱a̱.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 Kua̱chi̱ ndii nï̱ ku̱nda̱ni̱ ni̱a̱ sa̱a̱ ni̱ kuni̱ Ndiosí sa̱nda̱ku a̱ nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱. Sa̱kanꞌ na ni̱ xika̱ ni̱a̱ sa̱nda̱ku mi̱iꞌ ni̱a̱ nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱ xiinꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ mi̱iꞌ ni̱a̱, te̱ kaꞌa̱n a̱ ña̱ ne̱ nda̱ku nimá nduuꞌ ni̱a̱. Te̱ nï̱ na̱ti̱i̱n ni̱a̱ sa̱a̱ ni̱ kuni̱ Ndiosí sa̱nda̱ku a̱ nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱.
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 Kua̱chi̱ ndii Cristo nduuꞌ miiꞌ xinú ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí. Sa̱kanꞌ te̱ sa̱nda̱ku a̱ nimá sa̱kuuꞌ yooꞌ, ne̱ i̱ni̱ xini ña̱ꞌaꞌ.
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 Te̱ so̱ꞌo̱ yoso̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ Moisés ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ne̱ xikaꞌ sa̱nda̱ku mi̱iꞌ nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí xiinꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ndii: “Yo̱o̱ ka̱ saxinú sa̱kuuꞌ ña̱ kaꞌán chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí ndii, ku̱ti̱a̱ku̱ ni̱a̱ sa̱a̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ.” Sa̱kanꞌ kachi a̱.
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 Ndisu̱ yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí ña̱ ne̱ i̱ni̱ xini ña̱ꞌaꞌ kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ ne̱ yoo nda̱ku nimá nuu̱ꞌ a̱, sa̱kanꞌ na kaꞌán a̱ ndii: “Kä̱ni̱ni̱ ndo̱ꞌ xiinꞌ nimá ndo̱ꞌ ndii: ¿Yo̱o̱ tu̱ ku̱vi̱ nda̱a̱ ndi̱viꞌ, te̱ na̱ꞌi̱n ni̱a̱ a̱? (Kii̱ꞌ kaꞌán e̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, nde̱e̱ naaꞌ kuni sa̱nuuꞌ e̱ꞌ Cristo.)
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 Ni̱ nde̱e̱ käꞌán tu̱ ndo̱ꞌ xiinꞌ nimá ndo̱ꞌ ndii: ¿Yo̱o̱ tu̱ nu̱u̱ nde̱e̱ yavi̱ kunu te̱ na̱ꞌi̱n ni̱a̱ a̱?” (Kii̱ꞌ kaꞌán e̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, nde̱e̱ naaꞌ kuni xta̱ꞌniꞌ e̱ꞌ Cristo te̱i̱n ne̱ ni̱ xiꞌi̱.) Sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱.
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 Ndisu̱ yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii: “Ya̱ti̱n nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ya̱ti̱n tu̱ nimá ndo̱ꞌ yoo tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ”, kachi a̱. Te̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ tu̱ ña̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ nduꞌu̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ vi̱ti̱n te̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ ku̱ni̱ ndo̱ꞌ Jesús.
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 Sa̱kanꞌ ña̱ naaꞌ kaꞌa̱n u̱nꞌ xiinꞌ yu̱ꞌuꞌ u̱nꞌ ña̱ Jesús nduuꞌ xto̱ꞌo̱ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ꞌa̱, te̱ i̱ni̱ u̱nꞌ xiinꞌ nimá u̱nꞌ ña̱ ni̱ sa̱na̱tiaku ña̱ꞌaꞌ Ndiosí ndii, kaku̱ u̱nꞌ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ u̱nꞌ.
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Kua̱chi̱ ndii xiinꞌ nimá e̱ꞌ i̱ni̱ e̱ꞌ xini ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ te̱ xanda̱ku Ndiosí nimá e̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱. Te̱ xiinꞌ yu̱ꞌuꞌ e̱ꞌ kaꞌán e̱ꞌ ña̱ nakuni ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ te̱ sa̱kakú a̱ yooꞌ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ.
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Naa yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii: “Yo̱o̱ ka̱ i̱ni̱ xini ña̱ꞌaꞌ ndii, tä̱xi̱ a̱ ku̱chani ni̱a̱.” Sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱.
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 Kua̱chi̱ ndii i̱i̱n nda̱a̱ꞌ nduuꞌ e̱ꞌ tee̱ꞌ ndee ne̱ judío nduuꞌ e̱ꞌ, uun ne̱ tukuꞌ nduuꞌ e̱ꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ Ndiosí nduuꞌ xto̱ꞌo̱ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ e̱ꞌ, te̱ sañuꞌuꞌ kuaꞌa̱ꞌ a̱ sa̱a̱ ka̱ taꞌanꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xikán nuu̱ꞌ a̱.
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 Kua̱chi̱ ndii yoso̱ꞌ tu̱ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii: “Yo̱o̱ ka̱ kaka̱n nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí ja̱a̱nꞌ ndii, sa̱kakú ña̱ꞌaꞌ a̱ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱”, kachi a̱.
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 Ndisu̱ xiní kaxiꞌ e̱ꞌ ña̱ kü̱vi̱ kaka̱n ne̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ a̱ naaꞌ tïa̱ꞌan i̱ni̱ ni̱a̱ ku̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱. Te̱ kü̱vi̱ tu̱ i̱ni̱ ni̱a̱ ku̱ni̱ ni̱a̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ naaꞌ tïa̱ꞌan ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n a̱. Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ kü̱vi̱ ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n a̱ naaꞌ tïa̱ꞌan kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱.
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 Te̱, ¿yo̱o̱ kuꞌu̱n kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ tu̱ꞌu̱n a̱ naaꞌ nï̱ ti̱a̱nu̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱? Naa yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii: “Ña̱ va̱ꞌa̱ va̱ nduuꞌ a̱ kii̱ꞌ xaá ne̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ tu̱ꞌu̱n ña̱ nachindieeꞌ mani̱ꞌ yooꞌ xiinꞌ Ndiosí, te̱ kaꞌán tu̱ ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱.” Sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱.
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 Ndisu̱ nï̱ na̱ti̱i̱n sa̱kuuꞌ ne̱ taꞌanꞌ i̱, ne̱ Israel, tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ. Naa yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ ni̱ kaꞌa̱n Isaías ndii: “Tákuiꞌe, kö̱o̱ꞌ ni̱ kandixaꞌ tu̱ꞌu̱n ña̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ndu̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ kii̱ꞌ xini so̱ꞌo̱ e̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ xaꞌaꞌ ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ xini e̱ꞌ Ndiosí, te̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ña̱ kaꞌán xaꞌa̱ꞌ Jesucristo.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 Ndisu̱ ndatuꞌúnꞌ i̱ ndoꞌó ndii: ¿Ñáá nï̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ? Su̱u̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ni̱a̱ a̱ naa yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii:
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 Te̱ ndatuꞌúnꞌ tu̱ i̱ ndoꞌó ndii: ¿Ñáá nï̱ ku̱nda̱ni̱ ne̱ taꞌanꞌ i̱, ne̱ Israel, tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ? Su̱u̱ ni̱ ku̱nda̱ni̱ ni̱a̱ a̱ naa yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ Moisés ndii:
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 Te̱ yoso̱ꞌ tu̱ a̱ nuuꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ña̱ ni̱ xa̱ndi̱e̱ni xiinꞌ miiꞌ Isaías, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 Ndisu̱ yoso̱ꞌ tu̱ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Isaías ja̱a̱nꞌ ndii: “Ndu̱viꞌ ni̱ ka̱ta̱ni̱ nda̱ꞌaꞌ i̱ nuu̱ꞌ ndoꞌó, ne̱ so̱ꞌo̱, ne̱ xi̱i̱ nimá.” Sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱.
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.