Mateus 25
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARA
1 ’Kii̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, ku̱ndu̱u̱ ña̱ xaꞌndia chuunꞌ Ndiosí nimá ne̱ yivi̱ꞌ nde̱e̱ naa ni̱ ndo̱ꞌo̱ uxi̱ taꞌan ña̱ꞌaꞌ sa̱va̱, ne̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n ka̱a̱ tuún te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ni̱a̱ kuaꞌa̱n na̱taꞌanꞌ ni̱a̱ xiinꞌ te̱ tundaꞌáꞌ.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Uꞌu̱n taꞌan ni̱a̱ ndii, ne̱ na̱a̱ꞌ kuuꞌ nduuꞌ ni̱a̱, te̱ i̱nga̱ uꞌu̱n taꞌan ni̱a̱ ndii, ne̱ kuuꞌ kaxiꞌ nduuꞌ ni̱a̱.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Ne̱ na̱a̱ꞌ kuuꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ki̱ꞌi̱n ni̱a̱ ka̱a̱ tuún ni̱a̱, ndisu̱ nï̱ niꞌiꞌ ka̱ ni̱a̱ xa̱ꞌa̱n oliva ña̱ ta̱a̱n ni̱a̱ ti̱xi̱n a̱.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Ndisu̱ ne̱ kuuꞌ kaxiꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, niꞌiꞌ siinꞌ ka̱ ni̱a̱ xa̱ꞌa̱n oliva xiinꞌ ka̱a̱ tuún ni̱a̱.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kuachí xikaꞌ te̱ tundaꞌáꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ko̱ꞌni̱ ma̱ꞌna nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ kixi̱n ndi̱ꞌi̱ ni̱a̱.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Te̱ na ñu̱u ja̱a̱nꞌ ni̱ tiaku̱ kaꞌán tiꞌeꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ndii: “Xa̱ kua̱xi̱ te̱ tundaꞌáꞌ, kuan ki̱e̱e̱ ndo̱ꞌ te̱ na̱ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ”, ni̱ kachi̱ ni̱a̱.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Sa̱kanꞌ te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ndo̱koo̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ nda̱sa̱va̱ꞌa̱ ni̱a̱ ka̱a̱ tuún ni̱a̱.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ne̱ na̱a̱ꞌ kuuꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ne̱ kuuꞌ kaxiꞌ ndii: “Sa̱a̱ ndo̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ te̱ ta̱xi̱ ndo̱ꞌ sie xa̱ꞌa̱n ndo̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ ndu̱, sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ kuni ndaꞌva̱ ka̱a̱ tuún nuu̱ꞌ ndu̱”, ni̱ kachi̱ ni̱a̱.
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n ne̱ kuuꞌ kaxiꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ndii: “Kü̱vi̱ ta̱xi̱ ndu̱ a̱, kua̱chi̱ ndii nï̱a̱ni̱ a̱ ko̱o̱ tuún nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ e̱ꞌ. Va̱ꞌa̱ ka̱ kuꞌu̱n ki̱ꞌi̱n ndo̱ꞌ a̱ miiꞌ ndieeꞌ ne̱ xiko̱ꞌ a̱, te̱ sa̱ta̱ꞌ ndo̱ꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ ndo̱ꞌ”, ni̱ kachi̱ ni̱a̱.
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Te̱ kii̱ꞌ kuan sa̱ta̱ꞌ ni̱a̱ xa̱ꞌa̱n ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ te̱ tundaꞌáꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ ne̱ kuuꞌ kaxiꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ yoo vi̱koꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ nda̱si̱ ra̱ vitu̱ꞌ yiꞌeꞌ vi̱ꞌe̱.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Te̱ ni̱ ku̱na̱ꞌaꞌ te̱ ni̱ nde̱kui̱e̱ ne̱ na̱a̱ꞌ kuuꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ ndii: “Tákuiꞌe, sa̱a̱ u̱nꞌ ña̱ va̱ꞌa̱, te̱ nu̱niaꞌ u̱nꞌ yiꞌeꞌ nuu̱ꞌ ndu̱. Tákuiꞌe, sa̱a̱ va̱ u̱nꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ te̱ nu̱niaꞌ u̱nꞌ yiꞌeꞌ nuu̱ꞌ ndu̱”, ni̱ kachi ni̱a̱.
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ndii: “Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, xïní i̱ ndoꞌó”, ni̱ kachi̱ ra̱.
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ko̱o̱ tu̱ꞌva̱ va̱ ndo̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ xïní ndo̱ꞌ ndee kivi̱ꞌ uun a̱ma̱a̱ kui̱ti̱ꞌ ki̱xi̱n tu̱ku̱u̱ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 ’Sa̱kanꞌ ña̱, ña̱ xaꞌndia chuunꞌ Ndiosí nimá ne̱ yivi̱ꞌ ndii, nduuꞌ a̱ nde̱e̱ naa i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ, te̱ ni̱ ke̱ta̱ kuaꞌa̱n xikaꞌ. Kii̱ꞌ kuní ka̱ kuꞌu̱n ra̱ ndii, ni̱ ka̱na̱ ra̱ te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ña̱ꞌa̱ ra̱.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, xiní ra̱ sa̱a̱ xitoꞌ ku̱vi̱ sa̱chuunꞌ i̱ꞌi̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ uꞌu̱n mií xu̱ꞌunꞌ oro nda̱ꞌaꞌ i̱i̱n ra̱, te̱ nda̱ꞌaꞌ i̱nga̱ ra̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ uvi̱ mií xu̱ꞌunꞌ oro, te̱ nda̱ꞌaꞌ i̱nga̱ ka̱ ra̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ i̱i̱n mií xu̱ꞌunꞌ oro. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ke̱ta̱ xto̱ꞌo̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Te̱ te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n uꞌu̱n mií xu̱ꞌunꞌ oro ja̱a̱nꞌ ndii, numi̱ꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ xachuunꞌ ra̱ xiinꞌ a̱, te̱ ni̱ ka̱nando ra̱ i̱nga̱ uꞌu̱n mií xu̱ꞌunꞌ oro xiinꞌ a̱.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱, te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n uvi̱ mií xu̱ꞌunꞌ oro ja̱a̱nꞌ ndii, i̱i̱n kachi ni̱ xa̱a̱ ra̱, te̱ ni̱ ka̱nando ra̱ i̱nga̱ uvi̱ mií xu̱ꞌunꞌ oro xiinꞌ a̱.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Ndisu̱ te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n i̱i̱n mií kui̱ti̱ꞌ ndii, ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱, te̱ ni̱ xa̱ti̱a̱ ra̱ ñu̱ꞌuꞌ, te̱ ni̱ ti̱si̱ꞌe ra̱ xu̱ꞌunꞌ xto̱ꞌo̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ’Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ kuaꞌa̱ꞌ kuiya̱ ndii, ni̱ na̱ndi̱koꞌ xto̱ꞌo̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌa nakán ra̱ kuenta nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ te̱ xikaꞌ nuuꞌ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ ja̱a̱nꞌ.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Te̱ ni̱ xa̱a̱ xi̱ꞌna̱ te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n uꞌu̱n mií xu̱ꞌunꞌ oro ja̱a̱nꞌ niꞌiꞌ ra̱ i̱nga̱ uꞌu̱n mií ka̱ a̱ kaꞌán ra̱ xiinꞌ xto̱ꞌo̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Tákuiꞌe, ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ uꞌu̱n mií xu̱ꞌunꞌ oro nda̱ꞌaꞌ i̱, i̱kan a̱ niꞌiꞌ i̱ yoꞌoꞌ, te̱ ni̱ ka̱nando a̱ i̱nga̱ uꞌu̱n mií ka̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n xto̱ꞌo̱ ra̱ xiinꞌ ra̱ ndii: “Va̱ꞌa̱ va̱ ni̱ xa̱a̱ u̱nꞌ. Yoꞌó ndii, i̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ va̱ꞌa̱ nduuꞌ u̱nꞌ. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xa̱chuunꞌ nda̱ku u̱nꞌ xiinꞌ ña̱ sie ndii, sa̱kuisoꞌ chuunꞌ i̱ yoꞌó nuu̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ña̱ꞌa̱. Ni̱a̱ꞌa̱, te̱ ndu̱i̱i̱n u̱nꞌ xiinꞌ ña̱ kuatiaꞌ nimá yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ xto̱ꞌo̱ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n uvi̱ mií xu̱ꞌunꞌ oro ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii: “Tákuiꞌe, ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ uvi̱ mií xu̱ꞌunꞌ oro nda̱ꞌaꞌ i̱, te̱ yoꞌoꞌ niꞌiꞌ i̱ i̱nga̱ uvi̱ mií ka̱ ña̱ ni̱ ka̱nando a̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n xto̱ꞌo̱ ra̱ xiinꞌ ra̱ ndii: “Va̱ꞌa̱ va̱ ni̱ xa̱a̱ u̱nꞌ. Yoꞌó ndii, i̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ va̱ꞌa̱ nduuꞌ u̱nꞌ. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xa̱chuunꞌ nda̱ku u̱nꞌ xiinꞌ ña̱ sie ndii, sa̱kuisoꞌ chuunꞌ i̱ yoꞌó nuu̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ña̱ꞌa̱. Ni̱a̱ꞌa̱, te̱ ndu̱i̱i̱n u̱nꞌ xiinꞌ ña̱ kuatiaꞌ nimá yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ xto̱ꞌo̱ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n i̱i̱n mií xu̱ꞌunꞌ oro ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii: “Tákuiꞌe, xiní yuꞌu̱ ña̱ i̱i̱n te̱ kuiꞌe̱ va̱ nduuꞌ yoꞌó, te̱ kendiaa̱ꞌ u̱nꞌ ña̱ꞌa̱ miiꞌ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ chi̱ꞌi̱ u̱nꞌ, te̱ nakaya tu̱ u̱nꞌ ña̱ꞌa̱ miiꞌ nï̱ ki̱ku̱ꞌ u̱nꞌ ndi̱kinꞌ.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ yi̱ꞌvi i̱, te̱ ni̱ xaꞌa̱n i̱, te̱ ni̱ ti̱si̱ꞌe i̱ xu̱ꞌunꞌ yoꞌoꞌ ti̱xi̱n ñu̱ꞌuꞌ. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ yoꞌoꞌ niꞌiꞌ i̱ xu̱ꞌunꞌ ña̱ nduuꞌ ña̱ꞌa̱ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱ xiinꞌ xto̱ꞌo̱ ja̱a̱nꞌ.
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n xto̱ꞌo̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii: “Yoꞌó ndii, te̱ xikaꞌ nuuꞌ ni̱a̱ꞌa nduuꞌ u̱nꞌ, te̱ suxanꞌ tu̱ u̱nꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ naaꞌ xiní u̱nꞌ ña̱ kendiaa̱ꞌ i̱ ña̱ꞌa̱ miiꞌ nï̱ chi̱ꞌi̱ i̱, te̱ nakaya tu̱ i̱ ña̱ꞌa̱ miiꞌ nï̱ ki̱ku̱ꞌ i̱ ndi̱kinꞌ ndii,
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 va̱ꞌa̱ ka̱ naaꞌ ni̱ chi̱naá u̱nꞌ xu̱ꞌunꞌ i̱ ja̱a̱nꞌ miiꞌ ka̱nando a̱ xata̱ꞌ a̱, te̱ na̱ꞌi̱n i̱ a̱ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱ xiinꞌ te̱ xikaꞌ nuuꞌ ni̱a̱ꞌa ja̱a̱nꞌ.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n xto̱ꞌo̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ i̱nga̱ te̱ itaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii: “Tu̱ꞌu̱n ndo̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ oro ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ kaa̱ꞌ, te̱ na̱ta̱xi̱ ndo̱ꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ xa̱ kumiꞌ uxi̱ taꞌan xu̱ꞌunꞌ oro.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Kua̱chi̱ ndii, yo̱o̱ ka̱ kumiꞌ ña̱ꞌa̱ ndii, na̱ti̱i̱n ka̱ ni̱a̱ a̱, te̱ yo̱o̱ ka̱ kö̱o̱ꞌ a̱ kumiꞌ ndii, nde̱e̱ ña̱ sie ña̱ kumiꞌ ni̱a̱ ki̱e̱e̱ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Te̱ te̱ xikaꞌ nuuꞌ te̱ kuä̱sa̱ꞌ kuní kaa̱ꞌ ndii, xi̱ta̱ꞌ ndo̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ ra̱ ska̱naꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ ki̱ꞌe̱ miiꞌ i̱i̱n yaví, te̱ i̱kanꞌ kua̱ku̱ ra̱ nde̱e̱ ke̱ꞌi̱ vi̱ꞌ na̱ka̱xi̱ꞌ nu̱ꞌu̱ ra̱”, kachi̱ xto̱ꞌo̱ ja̱a̱nꞌ.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 ’Kii̱ꞌ ki̱xi̱n yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, ki̱xi̱n i̱ xiinꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ nda̱tu̱nꞌ kooꞌ chukuuꞌ, te̱ sa̱a̱ xinundu̱u̱ xi̱i̱nꞌ i̱ ki̱xi̱n sa̱kuuꞌ ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ i̱. Te̱ ku̱nduꞌu̱ꞌ i̱ nuu̱ꞌ tei̱ kaꞌnuꞌ nda̱tu̱nꞌ kooꞌ chukuuꞌ miiꞌ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ i̱.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Te̱ sa̱kuuꞌ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ na̱kaya̱ nuu̱ꞌ i̱. Te̱ na̱ka̱xi̱n siinꞌ ña̱ꞌaꞌ i̱ nde̱e̱ naa xaaꞌ te̱ pa̱xto kii̱ꞌ natava̱ꞌ siinꞌ ra̱ mbe̱e̱ te̱i̱n ti̱xuꞌu̱ꞌ.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Te̱ ta̱ndi̱e̱e̱ i̱ ne̱ nduuꞌ nde̱e̱ naa mbe̱e̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ kua̱ꞌa̱ i̱, te̱ ne̱ nduuꞌ nde̱e̱ naa ti̱xuꞌu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ti̱n i̱.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Sa̱kanꞌ te̱ kaꞌa̱n yuꞌu̱, te̱ nduuꞌ rey, xiinꞌ ne̱ ndieeꞌ nda̱ꞌaꞌ kua̱ꞌa̱ i̱ ndii: “Ndoꞌó, ne̱ ni̱ sa̱ñuꞌuꞌ yu̱vaꞌ i̱ ndii, ni̱a̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ te̱ ndiꞌvi̱ ndo̱ꞌ miiꞌ xaꞌndia chuunꞌ a̱, miiꞌ ni̱ sa̱kooꞌ tu̱ꞌva̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ kii̱ꞌ kuní ka̱ kua̱ꞌa̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Kua̱chi̱ ndii ni̱ ta̱xi̱ ndo̱ꞌ ña̱ ni̱ xi̱xi̱ i̱ kii̱ꞌ ni̱ xiꞌi̱ i̱ so̱ko̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ tu̱ ndo̱ꞌ ti̱kui ni̱ xi̱ꞌi̱ i̱ kii̱ꞌ ni̱ ichi̱ i̱ni̱ i̱, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ndo̱ꞌ yuꞌu̱ vi̱ꞌe̱ ndo̱ꞌ kii̱ꞌ ni̱ nduu̱ i̱ te̱ kuaꞌa̱n i̱chiꞌ,
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 te̱ ni̱ ta̱xi̱ ndo̱ꞌ toto̱ kui̱ꞌnu̱ i̱ kii̱ꞌ ni̱ xika̱ i̱i̱nꞌ vichiꞌ i̱, te̱ ni̱ xaꞌa̱n ko̱to̱ ndo̱ꞌ yuꞌu̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ni̱ ku̱vi̱ i̱, te̱ ni̱ xaꞌa̱n ko̱to̱ tu̱ ndo̱ꞌ yuꞌu̱ kii̱ꞌ ni̱ naa̱ i̱ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱”, kachi̱ i̱ xiinꞌ ni̱a̱.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Sa̱kanꞌ te̱ kaꞌa̱n ne̱ nda̱ku nimá nuu̱ꞌ Ndiosí ndii: “Tákuiꞌe, ¿a̱ma̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱ ni̱ xiꞌi̱ u̱nꞌ so̱ko̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ndu̱ ña̱ ni̱ xi̱xi̱ u̱nꞌ? Uun, ¿a̱ma̱ ni̱ ichi̱ u̱nꞌ ti̱kui, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ndu̱ raꞌ ni̱ xi̱ꞌi̱ u̱nꞌ?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Te̱, ¿a̱ma̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱ kuaꞌa̱n u̱nꞌ i̱chiꞌ, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ndu̱ yoꞌó vi̱ꞌe̱ ndu̱? Uun, ¿a̱ma̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱ xikaꞌ i̱i̱nꞌ vichiꞌ u̱nꞌ te̱ ni̱ ta̱xi̱ ndu̱ toto̱ kui̱ꞌnu̱ u̱nꞌ?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Uun, ¿a̱ma̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱ kuni ku̱vi̱ u̱nꞌ, te̱ ni̱ xaꞌa̱n ko̱to̱ ndu̱ yoꞌó? Uun, ¿a̱ma̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱ naá u̱nꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱, te̱ ni̱ xan ko̱to̱ tu̱ ndu̱ yoꞌó?”, kachi̱ ni̱a̱.
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Te̱ kaꞌa̱n yuꞌu̱, te̱ nduuꞌ rey, xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, sa̱kuuꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ne̱ taꞌanꞌ i̱, ne̱ kualiꞌ kuuꞌ so̱ꞌo̱ yoꞌoꞌ ndii, nde̱e̱ naa xiinꞌ mi̱iꞌ i̱ ni̱ xa̱a̱ ndo̱ꞌ a̱”, kachi̱ i̱ xiinꞌ ni̱a̱.
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 ’Sa̱kanꞌ te̱ kaꞌa̱n tu̱ yuꞌu̱, te̱ nduuꞌ rey, xiinꞌ ne̱ ndieeꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ti̱n i̱ ndii: “Ndoꞌó, ne̱ ni̱ na̱cha̱ꞌa̱n ni̱ xa̱a̱ Ndiosí ndii, kuan ndi̱a̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱ te̱ kuꞌu̱n ndo̱ꞌ miiꞌ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndaꞌvá ñuꞌu̱, ña̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Kua̱chi̱ ndii nï̱ ta̱xi̱ ndo̱ꞌ ña̱ ku̱xi̱ i̱ kii̱ꞌ ni̱ xiꞌi̱ i̱ so̱ko̱, te̱ nï̱ ta̱xi̱ tu̱ ndo̱ꞌ ti̱kui ko̱ꞌo̱ i̱ kii̱ꞌ ni̱ ichi̱ i̱ni̱ i̱,
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 te̱ nï̱ na̱ti̱i̱n tu̱ ndo̱ꞌ yuꞌu̱ vi̱ꞌe̱ ndo̱ꞌ kii̱ꞌ ni̱ nduu̱ i̱ te̱ kuaꞌa̱n i̱chiꞌ, te̱ nï̱ ta̱xi̱ tu̱ ndo̱ꞌ toto̱ kui̱ꞌnu̱ i̱ kii̱ꞌ ni̱ xika̱ i̱i̱nꞌ vichiꞌ i̱, te̱ nï̱ xa̱ꞌa̱n ko̱to̱ tu̱ ndo̱ꞌ yuꞌu̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ni̱ ku̱vi̱ i̱, ni̱ nde̱e̱ kii̱ꞌ ni̱ naa̱ i̱ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱”, kachi̱ i̱ xiinꞌ ni̱a̱.
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Sa̱kanꞌ te̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ tu̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ yuꞌu̱ ndii: “Tákuiꞌe, ¿a̱ma̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱ ni̱ xiꞌi̱ u̱nꞌ so̱ko̱, uun ni̱ ichi̱ u̱nꞌ ti̱kui, uun a̱ma̱a̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱ kuaꞌa̱n u̱nꞌ i̱chiꞌ, uun ni̱ xi̱ni̱ ndu̱ xikaꞌ i̱i̱nꞌ vichiꞌ u̱nꞌ, uun a̱ma̱a̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱ kuni ku̱vi̱ u̱nꞌ, uun ni̱ naa̱ u̱nꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱, te̱ nï̱ xaꞌa̱n ko̱to̱ tu̱ ndu̱ yoꞌó?”, kachi̱ ni̱a̱.
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Te̱ kaꞌa̱n yuꞌu̱, te̱ nduuꞌ rey, xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, sa̱kuuꞌ ña̱ va̱ꞌa̱, ña̱ nï̱ xa̱a̱ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ne̱ taꞌanꞌ i̱, ne̱ kualiꞌ kuuꞌ so̱ꞌo̱ yoꞌoꞌ ndii, nde̱e̱ naa xiinꞌ mi̱iꞌ i̱ nï̱ xa̱a̱ ndo̱ꞌ a̱”, kachi̱ i̱ xiinꞌ ni̱a̱.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ kuꞌu̱n miiꞌ ko̱o̱ ni̱a̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ. Te̱ ne̱ nda̱ku nimá nuu̱ꞌ Ndiosí ja̱a̱nꞌ na̱ti̱i̱n kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.