Mateus 20
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs VC
1 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ taꞌanꞌ ra̱ xiinꞌ te̱ tatú ndii, ni̱ ndoo̱ ra̱ kuento xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ cha̱ꞌvi̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ sa̱a̱ xikuꞌún yaꞌviꞌ te̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n kivi̱ꞌ, te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ uva ra̱.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Te̱ kuyatinꞌ ka̱ íin ni̱a̱ꞌa̱ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ ma̱ꞌinꞌ ya̱ꞌvi̱, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ndieeꞌ so̱ꞌo̱ i̱nga̱ te̱ kuni sa̱chuunꞌ.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Kuaꞌan tu̱ ndoꞌó, te̱ sa̱chuunꞌ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ yo̱ꞌoꞌ uva i̱. Te̱ cha̱ꞌvi̱ i̱ ndoꞌó ña̱ xataꞌa̱n ki̱ꞌi̱n ndo̱ꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ te̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱.
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Te̱ i̱i̱n keꞌinꞌ xiinꞌ ka̱ uni̱ ndii, ni̱ xaꞌa̱n ni̱ tu̱ku̱u̱ ra̱, te̱ i̱i̱n kachi ni̱ xa̱a̱ ra̱.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ kuyatinꞌ ka̱ uꞌu̱n, te̱ ni̱ ke̱ta̱ ni̱ tu̱ku̱u̱ ra̱, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱ tu̱ku̱u̱ ra̱ ndieeꞌ so̱ꞌo̱ i̱nga̱ ka̱ te̱ kuni sa̱chuunꞌ, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii: “¿Ndichun na ndieeꞌ so̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ yoꞌoꞌ ndu̱viꞌ te̱ kö̱o̱ꞌ a̱ xaaꞌ ndo̱ꞌ?” ni̱ kachi̱ ra̱.
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Sa̱kanꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n xiinꞌ ndu̱ te̱ sa̱chuunꞌ ndu̱ xiinꞌ ra̱”, ni̱ kachi̱ ra̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ xiinꞌ ña̱ꞌa̱ uva ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii: “Kuaꞌan tu̱ ndoꞌó, te̱ sa̱chuunꞌ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ uva i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ kuuꞌ ñu̱u kuaꞌa̱n ndii, ni̱ kaꞌa̱n te̱ xiinꞌ ña̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ te̱ xitoꞌ te̱ tatú ra̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Ka̱na̱ u̱nꞌ te̱ tatú te̱ cha̱ꞌvi̱ u̱nꞌ ra̱. Xi̱ꞌna̱ ka̱ te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ nde̱e̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ xa̱ꞌaꞌ u̱nꞌ cha̱ꞌvi̱ u̱nꞌ, te̱ sa̱kanꞌ vi̱ꞌ cha̱ꞌvi̱ u̱nꞌ te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ nu̱uꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱.
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ ka̱ uꞌu̱n ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ cha̱ꞌvi̱ xinu̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ sa̱a̱ kiꞌinꞌ te̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n kivi̱ꞌ.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ya̱ti̱n te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ni̱ni̱ ra̱ ña̱ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ xu̱ꞌunꞌ ki̱ꞌi̱n ra̱, ndisu̱ i̱i̱n kachi ni̱ cha̱ꞌvi̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ sa̱a̱ kiꞌinꞌ te̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n kivi̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n kuiꞌe ra̱ xaꞌa̱ꞌ te̱ xiinꞌ ña̱ꞌa̱ uva ja̱a̱nꞌ ndii:
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 “Te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ nde̱e̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ kaa̱ꞌ ndii, i̱i̱n nda̱a̱ꞌ hora so̱ꞌo̱ ni̱ xa̱chuunꞌ ra̱, te̱ i̱i̱n kachi ni̱ cha̱ꞌvi̱ u̱nꞌ ra̱ xiinꞌ nduꞌu̱, nduꞌu̱ te̱ ni̱ xa̱ndi̱e̱ni xiinꞌ miiꞌ nuu̱ꞌ chu̱u̱n ndu̱viꞌ ka̱ꞌniꞌ tiꞌeꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱.
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ xiinꞌ ña̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ i̱i̱n te̱ tatú ja̱a̱nꞌ ndii: “Chie̱ kuaꞌa, kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ vä̱ꞌa̱ ni̱ xa̱a̱ i̱ xiinꞌ yoꞌó. ¿Ñáá näkaꞌanꞌ u̱nꞌ ña̱ ni̱ ndoo̱ e̱ꞌ kuento ña̱ cha̱ꞌvi̱ꞌ i̱ yoꞌó sa̱a̱ kiꞌinꞌ te̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n kivi̱ꞌ?
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ, na̱ꞌi̱n u̱nꞌ xu̱ꞌunꞌ, ña̱ ni̱ xi̱kuꞌu̱n yaꞌviꞌ u̱nꞌ te̱ kuꞌu̱n u̱nꞌ. Kö̱o̱ꞌ a̱ ndiꞌni̱ yoꞌó naaꞌ kuní yuꞌu̱ cha̱ꞌvi̱ꞌ i̱ te̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ kaa̱ꞌ nde̱e̱ naa ni̱ cha̱ꞌvi̱ꞌ i̱ yoꞌó.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 ¿Ñáá tuu u̱nꞌ ña̱ kü̱vi̱ sa̱a̱ i̱ xiinꞌ ña̱ꞌa̱ mi̱iꞌ i̱ ndee ka̱ ña̱ kuní i̱? Uun, ¿tee̱ꞌ te̱ nda̱si̱ꞌ nuu̱ꞌ nduuꞌ u̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ i̱ va̱ꞌa̱ te̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ i̱nga̱ ne̱ yivi̱ꞌ?”, ni̱ kachi̱ ra̱.
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ nduuꞌ ne̱ nu̱uꞌ vi̱ti̱n ndii, ne̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ na̱ndu̱u̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ. Te̱ kuaꞌa̱ꞌ tu̱ ne̱ nduuꞌ ne̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ vi̱ti̱n ndii, ne̱ nu̱uꞌ na̱ndu̱u̱ ni̱a̱ nu̱uꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ kanaꞌ Ndiosí, ndisu̱ xa̱ku̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ ni̱a̱ natiinꞌ ña̱ kaku̱ ni̱a̱ sa̱a̱ a̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Te̱ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n ka̱a̱ Jesús i̱chiꞌ ñu̱u̱ Jerusalén ndii, ni̱ na̱ka̱ siinꞌ a̱ te̱ uxi̱ uvi̱ taꞌan te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 ―Xiní ndo̱ꞌ ña̱ i̱chiꞌ ñu̱u̱ Jerusalén kaaꞌ e̱ꞌ kuaꞌa̱n e̱ꞌ vi̱ti̱n. Te̱ i̱kanꞌ sa̱na̱kuaꞌa te̱ yivi̱ꞌ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ, nda̱ꞌaꞌ kiꞌinꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ sa̱niaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí. Te̱ ka̱tunꞌ ra̱ yuꞌu̱, te̱ na̱kuita̱ kuento ra̱ ña̱ kuní a̱ ku̱vi̱ i̱,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 te̱ sa̱na̱kuaꞌa ra̱ yuꞌu̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ tukuꞌ, te̱ sa̱ndi̱e̱e̱ kuiꞌe te̱ ja̱a̱nꞌ yuꞌu̱, te̱ su̱ku̱ꞌ yo̱ꞌoꞌ uꞌvi̱ tu̱ ra̱ yuꞌu̱, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ yuꞌu̱ nuu̱ꞌ krusín. Ndisu̱ kivi̱ꞌ ña̱ uni̱ te̱ na̱ti̱a̱ku̱ i̱ ―ni̱ kachi̱ Jesús xiinꞌ ra̱.
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n si̱ꞌiꞌ Jacobo xiinꞌ Juan nuu̱ꞌ Jesús ndiakaꞌ aꞌ uvi̱ sa̱aꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xi̱kuii̱n xitiꞌ aꞌ nuu̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ xika̱n aꞌ i̱i̱n ña̱ va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ a̱.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ Jesús ndii:
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ i̱nga̱ te̱ uxi̱ taꞌan ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱saa̱ꞌ ra̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ uvi̱ sa̱aꞌ te̱ ña̱ni̱ ja̱a̱nꞌ.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 I̱kanꞌ te̱ ni̱ ka̱na̱ Jesús sa̱kuuꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Ndisu̱ süu̱ꞌ sa̱kanꞌ ku̱ndu̱u̱ a̱ te̱i̱n ndoꞌó, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii yo̱o̱ ka̱ kuni ku̱ndu̱u̱ te̱ kaꞌnuꞌ ka̱ te̱i̱n ndoꞌó ndii, kuní a̱ ku̱ndu̱u̱ ra̱ te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Te̱ yo̱o̱ ka̱ kuni ku̱ndu̱u̱ te̱ nu̱uꞌ te̱i̱n ndoꞌó ndii, kuní a̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ ra̱ te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Sa̱kanꞌ tu̱ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, kuä̱xi̱ i̱ te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kua̱xi̱ i̱ te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ i̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱, te̱ cha̱ꞌvi̱ i̱ xiinꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Jesús xiinꞌ ra̱.
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Kii̱ꞌ ketaꞌ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ñu̱u̱ Jericó kuaꞌa̱n a̱ ndii, kuaꞌa̱ꞌ kooꞌ chukuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ndikún xata̱ꞌ a̱ kuaꞌa̱n ni̱a̱.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Te̱ ndieeꞌ uvi̱ ta̱ꞌan te̱ kuiꞌe ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ i̱chiꞌ miiꞌ xkaꞌndíá a̱ kuaꞌa̱n a̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ ña̱ Jesús nduuꞌ ña̱ xkaꞌndíá kuaꞌa̱n ndii, ni̱ kua̱aꞌ tiꞌeꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ ndii:
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Te̱ ne̱ yivi̱ꞌ ndii, ni̱ xiꞌe̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ko̱o̱ taxi̱nꞌ yu̱ꞌuꞌ ra̱, ndisu̱ so̱ꞌo̱ tiꞌeꞌ ka̱ kaꞌán ra̱ ndii:
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱kuii̱n Jesús, te̱ ni̱ ka̱na̱ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ndii:
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n uvi̱ sa̱aꞌ te̱ kuiꞌe ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ku̱vi̱ta i̱ni̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ tondi̱a̱ nda̱ꞌaꞌ a̱ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ uvi̱ sa̱aꞌ ra̱. Te̱ i̱i̱n ni̱ nuni̱a̱ꞌ ti̱o̱ꞌ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xi̱ku̱ndiku̱n ña̱ꞌaꞌ ra̱.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.