Mateus 17

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iñu̱ taꞌan kivi̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱, te̱ ni̱ na̱ka̱ Jesús Pedro xiinꞌ Jacobo xiinꞌ Juan, ña̱ni̱ ra̱, te̱ kuaꞌa̱n siinꞌ a̱ xiinꞌ ra̱ i̱i̱n tindu̱ꞌ sukun.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ na̱ndu̱u̱ nda̱tu̱nꞌ va̱ a̱. Te̱ nuu̱ꞌ a̱ ndii ni̱ yiꞌe̱ a̱ nde̱e̱ naa ñu̱ꞌu̱, te̱ toto̱ a̱ ndii, ni̱ na̱ndu̱u̱ ya̱a̱ a̱ nde̱e̱ yiꞌé vi̱ꞌ a̱.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 I̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ ni̱ tuvi̱ Elías xiinꞌ Moisés, te̱ ndatuꞌunꞌ ra̱ xiinꞌ a̱.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ Jesús ndii:
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Kaꞌán ka̱ Pedro ña̱ ja̱a̱nꞌ iinꞌ ra̱, te̱ i̱i̱n ni̱ ti̱saꞌví ti̱o̱ꞌ i̱i̱n viko̱ꞌ yiꞌé va̱ sa̱kuuꞌ ra̱. Te̱ te̱i̱n viko̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ kaꞌa̱n i̱i̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ndii:
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, i̱i̱n ni̱ xi̱ku̱ndiee̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ra̱ nde̱e̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ, te̱ ni̱ yi̱ꞌvi xa̱va̱ꞌa̱ ra̱.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n Jesús miiꞌ ndieeꞌ ra̱, te̱ ni̱ tondi̱a̱ nda̱ꞌaꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ nda̱ni̱ꞌi̱ ra̱ nuu̱ꞌ ra̱ ndii, nï̱ xi̱ni̱ ka̱ ra̱ nde̱e̱ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ. Ndee i̱i̱n nda̱a̱ꞌ mi̱iꞌ Jesús kui̱ti̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱kaa̱ꞌ a̱ xiinꞌ ra̱ tindu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ra̱ Jesús ndii:
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Ndisu̱ kaꞌán yuꞌu̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ xa̱ ni̱ ki̱xi̱n Elías ja̱a̱nꞌ, te̱ nï̱ na̱ku̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ xa̱a̱ ni̱a̱ sa̱a̱ ka̱ ni̱ kuni̱ ni̱a̱ xiinꞌ ra̱. Te̱ niiꞌ sa̱kanꞌ sa̱ndoꞌoꞌ tu̱ ni̱a̱ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ra̱.
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 I̱kanꞌ te̱ ni̱ ku̱nda̱ni̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ xaꞌa̱ꞌ Juan, te̱ ni̱ sa̱kuchiꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuenta Ndiosí, kaꞌán a̱.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xaa̱ Jesús xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ miiꞌ ndieeꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ yaꞌa̱ ndii, ni̱ ku̱ya̱ti̱n i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n xitiꞌ ra̱ nuu̱ꞌ a̱ kaꞌán ra̱ ndii:
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 ―Tákuiꞌe, sa̱a̱ u̱nꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ te̱ ku̱vi̱ta i̱ni̱ u̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ tiaa̱ siꞌe̱ i̱, sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ naá nimá ra̱, te̱ xaꞌni̱ꞌ iꞌiꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ sandoꞌoꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ a̱. Te̱ kiꞌinꞌ i̱chiꞌ nduva ra̱ nuu̱ꞌ ñuꞌu̱, te̱ kiꞌinꞌ tu̱ i̱chiꞌ namaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ti̱kui.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Te̱ xa̱ ni̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ i̱ nuu̱ꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ u̱nꞌ, ndisu̱ nï̱ ku̱vi̱ sa̱ndaꞌa ña̱ꞌaꞌ ra̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ndi̱e̱eꞌ Jesús xiinꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ te̱ ni̱ ke̱ta̱ a̱ nimá te̱ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ nde̱e̱ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, ni̱ nda̱ꞌa̱ xa̱chiꞌ ra̱.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n siinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 Ndisu̱ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ naa ña̱ kaa̱ꞌ ndii, kuní a̱ ña̱ kaꞌa̱n va̱ e̱ꞌ xiinꞌ Ndiosí, te̱ kuní tu̱ a̱ ña̱ ko̱o̱ ndi̱ti̱a̱ e̱ꞌ, te̱ ku̱vi̱ xta̱ꞌniꞌ e̱ꞌ ña̱ kaa̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Te̱ kii̱ꞌ xikaꞌ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Galilea ndii, ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ yuꞌu̱. Ndisu̱ kivi̱ꞌ ña̱ uni̱ te̱ na̱ti̱a̱ku̱ i̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ñu̱u̱ Capernaum ndii, ni̱ ku̱ya̱ti̱n te̱ kendiaa̱ꞌ yaꞌviꞌ xu̱ꞌunꞌ xaniꞌ xaꞌa̱ꞌ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ nuu̱ꞌ Pedro, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Pedro ndii:
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Pedro ndii:
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Ndisu̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ küní sa̱na̱saáꞌ e̱ꞌ te̱ kendiaa̱ꞌ yaꞌviꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, kuaꞌan mi̱ni̱, te̱ sko̱ꞌniꞌ u̱nꞌ tiku u̱nꞌ, te̱ ti̱a̱kaꞌ nu̱uꞌ tiꞌ xta̱ꞌniꞌ u̱nꞌ ndii, ku̱ni̱ u̱nꞌ naá i̱i̱n xu̱ꞌunꞌ yu̱ꞌuꞌ riꞌ kii̱ꞌ nu̱niaꞌ u̱nꞌ u̱n. Na̱ꞌi̱n u̱nꞌ, te̱ cha̱ꞌvi̱ u̱nꞌ te̱ kendiaa̱ꞌ yaꞌviꞌ xu̱ꞌunꞌ xaniꞌ xaꞌa̱ꞌ yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ yoꞌó xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ yuꞌu̱ ―ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ra̱.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.