Marcos 11
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ACF
1 Kii̱ꞌ xa̱ kuyatinꞌ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ñu̱u̱ Jerusalén ndii, ni̱ xa̱a̱ ni̱a̱ ñu̱u̱ Betfagé xiinꞌ ñu̱u̱ Betania, ña̱ ñuꞌuꞌ ya̱ti̱n xaꞌa̱ꞌ xiki̱ꞌ ña̱ naniꞌ Olivos, i̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ uvi̱ ta̱ꞌan te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Te̱ naaꞌ nda̱tuꞌu̱nꞌ yo̱o̱ ka̱ ndoꞌó ndii: “¿Ndichun na ndaxinꞌ ndo̱ꞌ mburru ñaa̱ꞌ?”, kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ndii: “Nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ kuní riꞌ i̱i̱n xaꞌaꞌ, ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ te̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ tu̱ku̱u̱ a̱ riꞌ yoꞌoꞌ”, kachi̱ ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ te̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱ te̱ ndu̱kuꞌ ra̱ riꞌ. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xaa̱ ra̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ ra̱ tiín mburru ja̱a̱nꞌ yiꞌeꞌ vi̱ꞌe̱ ne̱ yivi̱ꞌ ya̱ti̱n yu̱ꞌuꞌ i̱chiꞌ, te̱ ni̱ nda̱xinꞌ ra̱ riꞌ.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n sa̱va̱ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ itaꞌ ya̱ti̱n ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ ra̱ ndii:
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ta̱xi̱ ni̱a̱ nda̱xinꞌ ra̱ riꞌ.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 Te̱ ni̱ na̱ka̱ ra̱ riꞌ te̱ kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ riꞌ miiꞌ iinꞌ Jesús. Te̱ ni̱ ta̱ndi̱e̱e̱ ra̱ toto̱, ña̱ tití ra̱ xata̱ꞌ riꞌ, te̱ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ a̱ xata̱ꞌ riꞌ.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ yaꞌa̱ tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ ndii, ni̱ xa̱ki̱n ni̱a̱ toto̱ ña̱ ndisoꞌ ni̱a̱ i̱chiꞌ. Te̱ sa̱va̱ tu̱ku̱ ni̱a̱ ni̱ xaꞌnu̱ nda̱ꞌaꞌ nii̱ꞌ i̱tunꞌ, te̱ ni̱ xa̱ki̱n ni̱a̱ i̱chiꞌ miiꞌ xkaꞌndíá Jesús kuaꞌa̱n a̱ ja̱a̱nꞌ.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Te̱ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ niꞌiꞌ i̱chiꞌ kuaꞌa̱n nuu̱ꞌ a̱, xiinꞌ ne̱ ndikún xata̱ꞌ a̱ ndii, tiꞌeꞌ va̱ ni̱ kua̱aꞌ ni̱a̱ kaꞌán ni̱a̱ ndii:
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 ¡Sañuꞌuꞌ va̱ tu̱ a̱ ña̱ kua̱xi̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ kaa̱ꞌ nde̱e̱ naa ni̱ xa̱a̱ te̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ David! ¡Na na̱ti̱i̱n Ndiosí, ña̱ nduꞌu̱ꞌ ndi̱e̱nu̱, ña̱ xakaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ! ―ni̱ kachi̱ ni̱a̱.
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ a̱ ñu̱u̱ Jerusalén ndii, ni̱ nda̱ꞌni̱ a̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ. Te̱ ni̱ xi̱to̱ a̱ sa̱a̱ xinundu̱u̱ i̱kanꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ke̱ta̱ a̱ kuaꞌa̱n a̱ ñu̱u̱ Betania xiinꞌ te̱ uxi̱ uvi̱ taꞌan te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, sa̱kanꞌ ña̱ xa̱kuaa̱ꞌ nduuꞌ a̱.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ kii̱ꞌ ketaꞌ Jesús ñu̱u̱ Betania kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii, ni̱ xiꞌi̱ a̱ so̱ko̱.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 I̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ a̱ iinꞌ i̱i̱n tunꞌ ndo̱koꞌ higuera nde̱e̱ xikaꞌ, te̱ yoo yuku̱ nu̱ꞌ. Sa̱kanꞌ na ni̱ xaꞌa̱n ko̱to̱ a̱ naaꞌ yoo ndo̱koꞌ nu̱ꞌ. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ya̱ti̱n a̱ miiꞌ iinꞌ nu̱ꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ a̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ ndo̱koꞌ nu̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii yuku̱ kui̱ti̱ꞌ nu̱ꞌ yoo. Sa̱kanꞌ ña̱ süu̱ꞌ kivi̱ꞌ ña̱ yoo ndo̱koꞌ nu̱ꞌ nduuꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ nu̱ꞌ ndii:
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Ni̱ xa̱a̱ Jesús ñu̱u̱ Jerusalén xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ nda̱ꞌni̱ a̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ. Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ a̱ taxiꞌ uꞌvi̱ a̱ ne̱ xiko̱ꞌ ña̱ꞌa̱ xiinꞌ ne̱ sata̱ꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ sa̱ndi̱ko̱ kava̱ tu̱ a̱ mesa te̱ namaꞌ xu̱ꞌunꞌ xiinꞌ tei̱ te̱ xiko̱ꞌ paloma,
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 te̱ nï̱ ta̱xi̱ a̱ xkaꞌndi̱a̱ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ña̱ꞌa̱ ni̱a̱.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ Jesús sa̱niaꞌá a̱ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ tu̱ꞌu̱n Ndiosí kaꞌán a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí ña̱ ni̱ xa̱a̱ Jesús i̱kanꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndukuꞌ ra̱ sa̱a̱ ku̱vi̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱. Sa̱kanꞌ ña̱ yiꞌvi ña̱ꞌaꞌ ra̱, kua̱chi̱ ndii sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ nandani̱ va̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ saniaꞌá a̱.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kuuꞌ ñu̱u ndii, ni̱ ke̱ta̱ Jesús ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ te̱ kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Te̱ ni̱a̱ꞌa̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ kii̱ꞌ xkaꞌndíá Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ kuaꞌa̱n a̱ miiꞌ iinꞌ tunꞌ higuera ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ xa̱ ni̱ ichi̱ nde̱e̱ ti̱o̱ꞌo̱ nu̱ꞌ.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 I̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ka̱ꞌanꞌ Pedro, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ sa̱kuuꞌ ra̱ ndii:
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ nda̱ku kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, yo̱o̱ ka̱ kaꞌa̱n xiinꞌ i̱kuꞌ kaa̱ꞌ ndii: “Kuaꞌan ke̱ta̱ miiꞌ iinꞌ u̱nꞌ ñaa̱ꞌ te̱ kuꞌu̱n sko̱ꞌniꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ u̱nꞌ nde̱e̱ mi̱ni̱ kaꞌnuꞌ”, kachi̱ ni̱a̱, te̱ sä̱xi̱i̱ ni̱a̱ nimá ni̱a̱ nde̱e̱ sie, te̱ i̱ni̱ xna̱ꞌa̱ ni̱a̱ xini ni̱a̱ Ndiosí ña̱ xinu̱ ña̱ kaꞌán ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xinu̱ xna̱ꞌa̱ a̱.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ sa̱kuuꞌ ña̱ kaka̱n ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí kii̱ꞌ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xini ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ ndii, ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Te̱ kii̱ꞌ kaꞌán ndo̱ꞌ xiinꞌ Ndiosí ndii, ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ yo̱o̱ ka̱ nduuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ naaꞌ ni̱ xa̱a̱ ni̱a̱ ña̱ ni̱a̱ꞌa xiinꞌ ndo̱ꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ko̱o̱ kaꞌnuꞌ tu̱ i̱ni̱ yu̱vaꞌ e̱ꞌ, ña̱ nduꞌu̱ꞌ ndi̱viꞌ, xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ndo̱ꞌ.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Kua̱chi̱ ndii, naaꞌ kö̱o̱ꞌ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ kaꞌnuꞌ tu̱ i̱ni̱ yu̱vaꞌ e̱ꞌ, ña̱ nduꞌu̱ꞌ ndi̱viꞌ, xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ku̱u̱ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ñu̱u̱ Jerusalén. Te̱ kii̱ꞌ xikaꞌ a̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ ndii, ni̱ nde̱kui̱e̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ a̱ xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ.
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 ¿Yo̱o̱ ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ Juan, te̱ ni̱ sa̱kuchiꞌ ra̱ ne̱ yivi̱ꞌ kuenta Ndiosí? ¿Ñáá Ndiosí ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ ña̱ꞌaꞌ, uun ñáá te̱ yivi̱ꞌ ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ ña̱ꞌaꞌ? ―ni̱ kachi̱ a̱.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌunꞌ xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii:
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Te̱ kü̱vi̱ kaꞌa̱n e̱ꞌ ña̱ te̱ yivi̱ꞌ ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ ña̱ꞌaꞌ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ Jesús ndii:
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.