Lucas 2
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NAA
1 Kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ tu̱ Augusto, te̱ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, ña̱ na̱ko̱so̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ miiꞌ xaꞌndia chuunꞌ ra̱.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ ni̱ nduu̱ i̱chiꞌ nu̱uꞌ ña̱ ni̱ na̱ko̱so̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kii̱ꞌ nduuꞌ Cirenio, te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Siria.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ i̱ꞌi̱n ne̱ yivi̱ꞌ ni̱ xaꞌa̱n na̱ko̱so̱ꞌ ñu̱u̱ mi̱iꞌ ni̱a̱.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Sa̱kanꞌ na ni̱ ke̱ta̱ José ñu̱u̱ Nazaret, ña̱ kanduꞌu̱ꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Galilea, te̱ kuaꞌa̱n ra̱ ñu̱u̱ Belén, ña̱ kanduꞌu̱ꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea. Sa̱kanꞌ ña̱ ñu̱u̱ Belén ja̱a̱nꞌ ni̱ ka̱ku̱ David, te̱ kuenta ne̱ vi̱ꞌe̱ David ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ra̱.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Te̱ na̱ko̱so̱ꞌ ra̱ xiinꞌ María, ñaꞌ xa̱ ni̱ ta̱xi̱ kuento ña̱ tu̱ndaꞌa̱ꞌ aꞌ xiinꞌ ra̱, te̱ xa̱ ñuꞌuꞌ siꞌe̱ aꞌ.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Te̱ kii̱ꞌ ndieeꞌ ni̱a̱ ñu̱u̱ Belén ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ kivi̱ꞌ ña̱ tuvi̱ siꞌe̱ aꞌ.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Te̱ ni̱ tuvi̱ tiaa̱ siꞌe̱ aꞌ, te̱ nu̱uꞌ. Te̱ ni̱ ti̱suku̱ꞌ aꞌ i̱i̱n ti̱a̱ꞌndia, te̱ ni̱ chi̱ka̱nduꞌu̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ aꞌ ti̱xi̱n tundo̱oꞌ miiꞌ xaxi̱ꞌ ki̱tiꞌ ña̱ꞌa̱, sa̱kanꞌ ña̱ nï̱ niꞌi̱ꞌ ni̱a̱ i̱i̱n vi̱ꞌe̱ miiꞌ ku̱ndi̱e̱e̱ nuuꞌ ni̱a̱.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Te̱ ya̱ti̱n ñu̱u̱ Belén ja̱a̱nꞌ ndieeꞌ te̱ pa̱xto xaꞌa̱ꞌ kuꞌu̱ ñu̱u xitoꞌ ra̱ mbe̱e̱ sana̱ ra̱.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Te̱ i̱i̱n ni̱ tuvi̱ ti̱o̱ꞌ i̱i̱n ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ, nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ yiꞌe̱ ñuꞌu̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ sa̱a̱ xinundu̱u̱ xi̱i̱nꞌ ra̱ nda̱tu̱nꞌ kooꞌ chukuuꞌ yiꞌé a̱, te̱ ni̱ yi̱ꞌvi xa̱va̱ꞌa̱ ra̱.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n ángele ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Kua̱chi̱ ndii vi̱ti̱n ni̱ ka̱ku̱ i̱i̱n ña̱ sa̱kakú ne̱ yivi̱ꞌ, te̱ ni̱ ka̱ku̱ a̱ ñu̱u̱ Belén, miiꞌ ni̱ ka̱ku̱ David, te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ Cristo xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ, ña̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Ndiosí.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Te̱ ku̱vi̱ na̱ku̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ku̱ni̱ ndo̱ꞌ i̱i̱n ña̱ kuañuꞌu̱ ndisuku̱ꞌ a̱ ti̱a̱ꞌndia, te̱ kanduꞌu̱ꞌ a̱ ti̱xi̱n i̱i̱n tundo̱oꞌ miiꞌ xaxi̱ꞌ ki̱tiꞌ ña̱ꞌa̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Te̱ i̱i̱n ni̱ tuvi̱ ti̱o̱ꞌ i̱i̱n ti̱ꞌvi̱ chie̱ yaꞌa̱ ángele, ña̱ ndieeꞌ ndi̱viꞌ, xiinꞌ ángele ja̱a̱nꞌ xakaꞌnuꞌ a̱ Ndiosí kaꞌán a̱ ndii:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Na na̱ti̱i̱n Ndiosí ña̱ xakaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ nde̱e̱ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ a̱ ndi̱e̱nu̱,
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Te̱ kii̱ꞌ kuan nuꞌu̱ sa̱kuuꞌ ángele ja̱a̱nꞌ ndi̱viꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n xiinꞌ taꞌanꞌ te̱ pa̱xto ja̱a̱nꞌ ndii:
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Te̱ numi̱ꞌ va̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱, te̱ kii̱ꞌ ni̱ xaa̱ ra̱ i̱kanꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ ra̱ María xiinꞌ José xiinꞌ ña̱ kuañuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ kanduꞌu̱ꞌ a̱ ti̱xi̱n i̱i̱n tundo̱oꞌ miiꞌ xaxi̱ꞌ ki̱tiꞌ ña̱ꞌa̱.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii, ni̱ ki̱ku̱ꞌ ra̱ kuento ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ángele ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ kuañuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ kuento ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱nda̱ni̱ va̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ja̱a̱nꞌ.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Te̱ María ndii, ni̱ ta̱xa̱ꞌa̱ aꞌ kuento ja̱a̱nꞌ nimá aꞌ xanini aꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ te̱ pa̱xto ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱ xakaꞌnuꞌ ra̱ Ndiosí, te̱ taxiꞌ tu̱ ra̱ ña̱ chi̱nda̱ni a̱ xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱, xiinꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ra̱. Kua̱chi̱ ndii ni̱ xkaꞌndi̱a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ kaꞌa̱n ángele ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xinu̱ uni̱a̱ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ tuvi̱ a̱ ndii, ni̱ xa̱ꞌa̱ te̱ yivi̱ꞌ tuni̱ i̱i̱nꞌ a̱, te̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ yu̱vaꞌ siꞌiꞌ a̱ kivi̱ꞌ a̱ Jesús, naa ni̱ kaꞌa̱n ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí, ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ni̱a̱ kii̱ꞌ tïa̱ꞌan na̱kui̱so̱ ña̱ꞌaꞌ si̱ꞌiꞌ a̱.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xinu̱ kivi̱ꞌ ña̱ kuní a̱ sa̱ndo̱o̱ xiinꞌ miiꞌ ni̱a̱, naa kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ Moisés ndii, ni̱ xaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ Jesús ñu̱u̱ Jerusalén te̱ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí,
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 naa yoso̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Sa̱kuuꞌ tiaa̱ siꞌe̱ ne̱ yivi̱ꞌ, te̱ tuví nu̱uꞌ ndii, ndi̱ti̱a̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ku̱ndu̱u̱ ra̱”, kachi a̱.
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Sa̱kanꞌ na ni̱ xaꞌa̱n ni̱a̱, te̱ ni̱ na̱soko̱ꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ, naa kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ: “ii̱n na̱ꞌa̱ paloma uun i̱i̱n na̱ꞌa̱ ndi̱kukú”, sa̱kanꞌ kachi a̱.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Te̱ ni̱ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n te̱ ni̱ na̱niꞌ Simeón ñu̱u̱ Jerusalén. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ yoo̱ nda̱ku nimá ra̱ nuu̱ꞌ Ndiosí, te̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ sa̱kuuꞌ ña̱ kuní a̱. Te̱ ni̱ ndiatu̱ va̱ ra̱ ña̱ ki̱xi̱n ña̱ ti̱ꞌviꞌ Ndiosí te̱ sa̱kiꞌví a̱ nimá ne̱ ñu̱u̱ ra̱ Israel. Te̱ ni̱ yoo̱ Espíritu Santo xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Te̱ ni̱ sa̱kuniꞌ ña̱ꞌaꞌ Espíritu Santo ña̱ kü̱vi̱ ra̱ nde̱e̱ ku̱ni̱ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ra̱ Cristo, ña̱ ti̱a̱nu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí sa̱kakú ne̱ ñu̱u̱ ra̱.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Te̱ ni̱ sa̱kaꞌán Espíritu Santo nimá ra̱, te̱ ni̱ xaꞌa̱n ra̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ i̱kanꞌ nduꞌu̱ꞌ ra̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ María xiinꞌ José xiinꞌ te̱ kuañuꞌu̱ siꞌe̱ ni̱a̱, te̱ sa̱xinú ni̱a̱ ña̱ kaꞌán chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Te̱ ni̱ na̱ꞌi̱n ra̱ te̱ kuañuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ niꞌiꞌ ra̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí kaꞌán ra̱ ndii:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 ―Tákuiꞌe, xa̱ ni̱ xinu̱ kuento ña̱ ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ nuu̱ꞌ i̱,
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ i̱ ña̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ u̱nꞌ te̱ sa̱kakú a̱ nduꞌu̱,
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 te̱ xa̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ u̱nꞌ niaꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ u̱nꞌ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Te̱ yo̱ꞌo̱ꞌ ku̱ndu̱u̱ nde̱e̱ naa ñuꞌu̱ nuu̱ꞌ ne̱ tukuꞌ,
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Te̱ yu̱vaꞌ siꞌiꞌ a̱ ndii, ni̱ na̱nda̱ni̱ va̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Simeón ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ sa̱ñuꞌuꞌ Simeón uni̱ sa̱aꞌ ni̱a̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ si̱ꞌiꞌ a̱ María ndii:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 Sa̱kanꞌ te̱ na̱tuvi̱ ña̱ xanini si̱ꞌe nimá kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ. Ndisu̱ yoꞌó ndii, kuaꞌa̱ꞌ va̱ tu̱xuꞌví nimá u̱nꞌ nde̱e̱ naa ña̱ ni̱ tu̱xuꞌví xiinꞌ i̱i̱n ichi̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Te̱ i̱kanꞌ tu̱ ni̱ yoo̱ i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ñaꞌ ni̱ na̱niꞌ Ana, te̱ ñaꞌ kaꞌán tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí nduuꞌ aꞌ. Te̱ siꞌe̱ i̱i̱n te̱ ni̱ na̱niꞌ Fanuel nduuꞌ aꞌ, te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kuenta ne̱ vi̱ꞌe̱ Aser ni̱ nduu̱ꞌ ra̱. Ñaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, i̱i̱n ñaꞌ xi̱xa̱ va̱ ni̱ nduu̱ꞌ aꞌ, te̱ uxa̱ kuiya̱ kui̱ti̱ꞌ ni̱ nduꞌu̱ꞌ aꞌ xiinꞌ i̱i̱ꞌ aꞌ, te̱ ni̱ xiꞌi̱ ra̱.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Te̱ xa̱ kuaꞌa̱n ku̱miꞌ xi̱ko̱ ku̱miꞌ kuiya̱ ña̱ ni̱ ku̱u̱ kuaa̱nꞌ aꞌ. Te̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ni̱ ke̱ta̱ aꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii i̱i̱n keꞌinꞌ nduuꞌ a̱ uun ñu̱u nduuꞌ a̱ ndii, i̱kanꞌ nduꞌu̱ꞌ aꞌ xikaꞌ nuuꞌ aꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí kaꞌán xiinꞌ a̱, te̱ yoo ndi̱ti̱a̱ aꞌ.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n Simeón xiinꞌ Ndiosí ndii, ni̱ xa̱a̱ tu̱ Ana ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ta̱xi̱ aꞌ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ xaꞌa̱ꞌ te̱ kuañuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ndiatuꞌ i̱i̱n ña̱ sa̱ndoó ndiká ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Jerusalén nuu̱ꞌ ña̱ ndoꞌoꞌ ni̱a̱.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ sa̱xinú ni̱a̱ sa̱kuuꞌ ña̱ kaꞌán chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii, ni̱ na̱ndi̱koꞌ ni̱a̱ ñu̱u̱ ni̱a̱ Nazaret, ña̱ naá nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Galilea.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Te̱ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n kua̱xi̱ kua̱ꞌnu̱ ka̱ Jesús, te̱ nakunaá ka̱ tu̱ ndi̱e̱e̱ꞌ a̱, te̱ so̱ꞌo̱ kundichi ka̱ a̱ xiinꞌ ña̱ xini tuní, te̱ chindieeꞌ va̱ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Te̱ sa̱a̱ kuiya̱ kuaꞌa̱n yu̱vaꞌ siꞌiꞌ Jesús ñu̱u̱ Jerusalén vi̱koꞌ pascua.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱miꞌ Jesús uxi̱ uvi̱ kuiya̱ ndii, ni̱ ka̱a̱ ni̱a̱ xiinꞌ a̱ ñu̱u̱ Jerusalén xaꞌa̱ꞌ vi̱koꞌ ja̱a̱nꞌ naa xi xaá ne̱ yivi̱ꞌ kii̱ꞌ yoo vi̱koꞌ ja̱a̱nꞌ.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ vi̱koꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ni̱a̱ kuaꞌa̱n nuꞌu̱ ni̱a̱ ndii, ni̱ ndoo̱ Jesús ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ. Ndisu̱ nï̱ xi̱ni̱ yu̱vaꞌ siꞌiꞌ a̱ naaꞌ ni̱ ndoo̱ a̱ i̱kanꞌ.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Te̱ ni̱ xa̱ni̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ kuaꞌa̱n xiinꞌ ni̱a̱. Te̱ nde̱e̱ xa̱kuaa̱ꞌ vi̱ꞌ ni̱ xa̱ꞌaꞌ nandukuꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ te̱i̱n ne̱ i̱i̱n kuuꞌ xiinꞌ ni̱a̱ xiinꞌ te̱i̱n sa̱kuuꞌ ne̱ kuaꞌa̱n xiinꞌ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nï̱ na̱ꞌi̱n ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ ndii, ni̱ na̱ndi̱koꞌ tu̱ku̱u̱ ni̱a̱ ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ, te̱ na̱ndu̱kuꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Ni̱ yaꞌa̱ uni̱ kivi̱ꞌ, te̱ ni̱ xan kuni̱ ni̱a̱ nduꞌu̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ te̱i̱n te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí xini so̱ꞌo̱ a̱ ña̱ kaꞌán te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ndatuꞌúnꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ña̱ kaꞌán a̱ ndii, ni̱ na̱nda̱ni̱ va̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ va̱ꞌa̱ kundani̱ a̱ xiinꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ nakuiinꞌ a̱ nuu̱ꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí ja̱a̱nꞌ.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ yu̱vaꞌ siꞌiꞌ a̱ ndii, ni̱ na̱nda̱ni̱ ni̱a̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n si̱ꞌiꞌ a̱ xiinꞌ a̱ ndii:
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
49 Ele respondeu:
50 Ndisu̱ nï̱ ku̱nda̱ni̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndee xaꞌa̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ni̱a̱.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱kaa̱ꞌ Jesús xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ni̱a̱ ñu̱u̱ Nazaret. Te̱ ni̱ sa̱xinú a̱ sa̱kuuꞌ ña̱ kaꞌán yu̱vaꞌ siꞌiꞌ a̱. Te̱ si̱ꞌiꞌ a̱ ndii, ni̱ ta̱xa̱ꞌa̱ aꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ nimá aꞌ.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Te̱ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n kua̱xi̱ kua̱ꞌnu̱ ka̱ Jesús xiinꞌ ña̱ xini tuní, te̱ so̱ꞌo̱ kuxatiꞌéꞌ ka̱ a̱, te̱ va̱ꞌa̱ va̱ kuni Ndiosí xini ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.