Lucas 22

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Xa̱ kuyatinꞌ ko̱o̱ vi̱koꞌ ña̱ naniꞌ pascua, ña̱ xi xixiꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ yu̱chiꞌ levadura saká xiinꞌ.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 Te̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí ndii, xaꞌa̱ꞌ ña̱ yiꞌvi ra̱ ne̱ yivi̱ꞌ na ni̱ na̱ndu̱kuꞌ ra̱ sa̱a̱ sa̱a̱ ra̱ te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ si̱ꞌe ra̱ Jesús.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Te̱ ni̱ sko̱ꞌnuꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ nimá Judas, te̱ naniꞌ tu̱ Iscariote, te̱ nduuꞌ i̱i̱n te̱ uxi̱ uvi̱ taꞌan te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Te̱ ni̱ xaꞌa̱n kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ te̱ xitoꞌ yu̱kunꞌ sa̱a̱ sa̱a̱ ra̱ te̱ sa̱na̱kuaꞌa ra̱ Jesús nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ sutu̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, va̱ꞌa̱ ni̱ ku̱ni̱ ra̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ kuento ra̱ ña̱ ta̱xi̱ ra̱ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ Judas xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Te̱ ni̱ ta̱xi̱ Judas ja̱a̱nꞌ kuento ra̱ ña̱ sa̱na̱kuaꞌa ra̱ Jesús kii̱ꞌ kö̱o̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ a̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ nandukuꞌ ra̱ sa̱a̱ sa̱a̱ ra̱ te̱ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ ra̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Te̱ ni̱ tondi̱a̱ kivi̱ꞌ ña̱ xixiꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱, ña̱ kö̱o̱ꞌ yu̱chiꞌ levadura saká xiinꞌ, kii̱ꞌ xaꞌni̱ꞌ ni̱a̱ mbe̱e̱ kualiꞌ xaꞌa̱ꞌ vi̱koꞌ pascua.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ ti̱ꞌviꞌ Jesús Pedro xiinꞌ Juan kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 te̱ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ te̱ xiinꞌ vi̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Kaꞌán xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii: ¿Miiꞌ yoo cuarto miiꞌ ku̱xi̱ i̱ ña̱ xaxi̱ꞌ xa̱kuaa̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ vi̱koꞌ pascua xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱?, kachi a̱”, kachi̱ ndo̱ꞌ.
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Te̱ sa̱niaꞌá te̱ ja̱a̱nꞌ ndoꞌó i̱i̱n cuarto chie̱, ña̱ iinꞌ xata̱ꞌ vi̱ꞌe̱ ni̱nu̱, te̱ xa̱ yoo tu̱ꞌva̱ cuarto ja̱a̱nꞌ. Te̱ i̱kanꞌ sa̱va̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ ña̱ kuní a̱ ku̱xi̱ e̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Te̱ ni̱ xaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ xna̱ꞌa̱ a̱ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ ra̱ ña̱ xaxi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ vi̱koꞌ pascua i̱kanꞌ.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ hora ndii, ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ te̱ ku̱xi̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ mesa.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Sa̱kanꞌ ña̱ kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ sä̱kaꞌnuꞌ ka̱ i̱ ña̱ kaa̱ꞌ nde̱e̱ ska̱chiꞌ xaa̱ꞌ kivi̱ꞌ ña̱ ku̱xi̱ ingaꞌ i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ miiꞌ xaꞌndia chuunꞌ Ndiosí ―ni̱ kachi̱ a̱.
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n a̱ i̱i̱n copa, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 Sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, kö̱ꞌo̱ ka̱ i̱ vino, teꞌ kuva̱ꞌa̱ xiinꞌ uva, nde̱e̱ kii̱ꞌ xaa̱ꞌ ña̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí nimá ne̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n a̱ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ sa̱kuachiꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ ra̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 I̱i̱n kachi ni̱ xa̱a̱ tu̱ a̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xi̱xi̱ a̱ xa̱kuaa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ki̱ꞌi̱n a̱ i̱i̱n copa, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii:
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Ndisu̱ te̱ sa̱na̱kuaꞌa yuꞌu̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ ndasiꞌ yuꞌu̱ ndii, nuu̱ꞌ mesa yoꞌoꞌ nduꞌu̱ꞌ ra̱ xiinꞌ i̱ vi̱ti̱n xixiꞌ ra̱ xiinꞌ e̱ꞌ.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Sa̱kanꞌ ña̱ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, xa̱ i̱kanꞌ yoo i̱ kuaꞌa̱n i̱ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ chi̱tuní Ndiosí ña̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ i̱. Ndisu̱ chie̱ va̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ku̱ndo̱ꞌo̱ te̱ sa̱na̱kuaꞌa yuꞌu̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 I̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndatuꞌúnꞌ taꞌanꞌ mi̱iꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ yo̱o̱ tu̱ nduuꞌ te̱ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ ja̱a̱nꞌ.
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaniꞌ taꞌanꞌ kuento te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús xaꞌa̱ꞌ yo̱o̱ nduuꞌ te̱ kaꞌnuꞌ ka̱ te̱i̱n mi̱iꞌ ra̱.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Ndisu̱ ndoꞌó ndii, sä̱a̱ ndo̱ꞌ sa̱kanꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii te̱ nduuꞌ te̱ kaꞌnuꞌ ka̱ te̱i̱n ndoꞌó ndii, na ku̱u̱ ra̱ nde̱e̱ naa te̱ kuä̱sa̱ꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ te̱ niꞌiꞌ i̱chiꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ ndii, na ku̱u̱ ra̱ nde̱e̱ naa te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Sa̱kuuꞌ e̱ꞌ xiní ndii, te̱ xixiꞌ nuu̱ꞌ mesa ndii, te̱ kaꞌnuꞌ ka̱ nduuꞌ ra̱ te̱ sa̱kanꞌ te̱ xaxa̱ꞌ ña̱ xaxi̱ꞌ. Ndisu̱ yuꞌu̱ ndii, yoꞌoꞌ iinꞌ i̱ te̱i̱n ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa i̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 Ndisu̱ ndoꞌó ndii, xi yoó te̱ xi yoó ndo̱ꞌ xiinꞌ i̱ kii̱ꞌ yoo tu̱ndoꞌo̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ sakuisoꞌ chuunꞌ i̱ ndoꞌó ña̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ ndo̱ꞌ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ yu̱vaꞌ e̱ꞌ yuꞌu̱ ña̱ xaꞌndia chuunꞌ i̱.
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 Sa̱kanꞌ te̱ ku̱xi̱ ndo̱ꞌ te̱ ko̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ xiinꞌ i̱ miiꞌ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ i̱, te̱ ku̱ndi̱e̱e̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ tei̱ kaꞌnuꞌ, te̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ tu̱ i̱ꞌi̱n ndoꞌó nuu̱ꞌ uxi̱ uvi̱ ti̱ꞌvi̱ ne̱ taꞌanꞌ e̱ꞌ, ne̱ Israel ―ni̱ kachi̱ a̱.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii:
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Ndisu̱ yuꞌu̱ ndii, xa̱ ni̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi i̱ xiinꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ u̱nꞌ te̱ nä̱ko̱o̱ u̱nꞌ ña̱ i̱ni̱ u̱nꞌ xini u̱nꞌ yuꞌu̱. Te̱ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ tukuuꞌ u̱nꞌ nuu̱ꞌ i̱chiꞌ i̱ ndii, sa̱ndi̱e̱ni u̱nꞌ ña̱ni̱ u̱nꞌ, ne̱ xikaꞌ i̱chiꞌ i̱ xiinꞌ u̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ a̱ ndii:
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii:
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Kua̱chi̱ ndii kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ kuní a̱ xinu̱ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii: “Ni̱ nda̱sa̱ndu̱u̱ ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ nde̱e̱ naa te̱ ni̱a̱ꞌa”, kachi a̱. Sa̱kanꞌ ña̱ sa̱kuuꞌ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ yuꞌu̱ ndii, kuní a̱ xinu̱ a̱ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Te̱ ni̱ ke̱ta̱ Jesús kuaꞌa̱n a̱ xiki̱ꞌ ña̱ naniꞌ Olivos naa xi xaá a̱. Te̱ ni̱ xi̱ku̱ndiku̱n ña̱ꞌaꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ a̱.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xaa̱ a̱ i̱kanꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Te̱ ni̱ ku̱xi̱o̱o̱ a̱ nuu̱ꞌ ra̱ nde̱e̱ naa xikaꞌ skanaꞌ e̱ꞌ i̱i̱n yuu̱ꞌ, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n xitiꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Ndiosí ndii:
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 ―Tata yu̱vaꞌ i̱, naaꞌ kuní u̱nꞌ ndii, tä̱xi̱ u̱nꞌ ku̱ndo̱ꞌo̱ i̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ chie̱ yoꞌoꞌ, ña̱ nduuꞌ nde̱e̱ naa ti̱kui uva̱. Ndisu̱ sä̱a̱ u̱nꞌ ña̱ kuní yuꞌu̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ña̱ kuní mi̱iꞌ u̱nꞌ sa̱a̱ u̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ tuvi̱ i̱i̱n ángele, ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ndi̱viꞌ, te̱ ta̱xi̱ a̱ ndi̱e̱e̱ꞌ Jesús.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Te̱ ndi̱e̱eꞌ ka̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ Ndiosí, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ ndi̱ꞌni̱ xa̱va̱ꞌa̱ a̱. Te̱ koyó te̱tiꞌi̱nꞌ a̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ nde̱e̱ naa koyó níiꞌ mbo̱ꞌlo̱ naꞌnuꞌ.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Ndiosí, sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ a̱, te̱ ni̱ xa̱a̱ a̱ miiꞌ ndieeꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ xi̱ni̱ a̱ ndieeꞌ ra̱ kixín ra̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ suchiꞌ va̱ i̱ni̱ ra̱.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Te̱ kii̱ꞌ kusaaꞌ iinꞌ ka̱ Jesús kaꞌán a̱, te̱ ni̱ tuvi̱ i̱i̱n ti̱ꞌvi̱ ne̱ yivi̱ꞌ kua̱xi̱ ni̱a̱. Te̱ i̱i̱n te̱ uxi̱ uvi̱, te̱ naniꞌ Judas, niꞌiꞌ i̱chiꞌ nuu̱ꞌ ni̱a̱ kua̱xi̱ ni̱a̱. Te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n ra̱ nde̱e̱ nuu̱ꞌ Jesús, te̱ ni̱ chi̱to va̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús ña̱ xkaꞌndíá i̱kanꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Te̱ ni̱ sa̱tu̱xuꞌví i̱i̱n te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ i̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ, ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ ra̱ so̱ꞌo̱ kua̱ꞌa̱ te̱ ja̱a̱nꞌ.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ, xiinꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ te̱ xitoꞌ yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱, te̱ ni̱ nde̱kui̱e̱ ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Kuaꞌa̱ꞌ kivi̱ꞌ ni̱ ii̱n i̱ te̱i̱n ndo̱ꞌ saniaꞌá i̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ nï̱ ti̱i̱n ndo̱ꞌ yuꞌu̱. Ndisu̱ xa̱ ni̱ xa̱a̱ hora ña̱ sa̱a̱ ndo̱ꞌ sa̱kanꞌ, hora ña̱ xaꞌndia chuunꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ Jesús, te̱ ni̱ xan ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ. Te̱ Pedro ndii, ni̱ xi̱ku̱ndiku̱n na ra̱ xikaꞌ xikaꞌ kuaꞌa̱n ra̱.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ꞌmi̱ te̱ yivi̱ꞌ ñuꞌu̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ sutu̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱ku̱ndiee̱ ra̱ xituni̱ꞌ ra̱ sa̱a̱ xinundu̱u̱ xiinꞌ a̱, te̱ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ tu̱ Pedro te̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ i̱i̱n ñaꞌ xikaꞌ nuuꞌ nduꞌu̱ꞌ ra̱ xituni̱ꞌ ra̱ ndii, ni̱ na̱ko̱to̱ ndiꞌe̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ aꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ ndii:
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Ndisu̱ nï̱ ki̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ Pedro kaꞌán ra̱ ndii:
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 I̱i̱n kani̱ꞌ va̱ xkaꞌndi̱a̱, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ i̱nga̱ te̱ yivi̱ꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Ni̱ xkaꞌndi̱a̱ kuyatinꞌ i̱i̱n hora, te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱nga̱ te̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ Pedro ndii:
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Ni̱ kaꞌa̱n ni̱ tu̱ku̱u̱ Pedro ndii:
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndi̱ko̱ kuiín xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ, te̱ ni̱ na̱ko̱to̱ a̱ nuu̱ꞌ Pedro. Te̱ ni̱ na̱ka̱ꞌanꞌ Pedro ña̱ xa̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii: “Kii̱ꞌ kuní ka̱ ka̱na̱ ndu̱chié ndii, xa̱ uni̱ i̱chiꞌ ni̱ kaꞌa̱n u̱nꞌ ña̱ xïní u̱nꞌ yuꞌu̱”, ni̱ kachi̱ a̱.
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ i̱kanꞌ ndii, ni̱ xa̱ku̱ suchiꞌ i̱ni̱ va̱ ra̱.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Te̱ yivi̱ꞌ, te̱ ndiaa Jesús ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ kundiꞌiꞌ ra̱ xiinꞌ a̱, te̱ ni̱ ka̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱,
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 te̱ ni̱ sa̱tiín ra̱ pein nuu̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ ka̱ni̱ ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ni̱ ka̱ni̱a̱ꞌa ra̱ xiinꞌ a̱.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Kii̱ꞌ ni̱ kitu̱ꞌ ndii, ni̱ na̱kaya̱ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱, xiinꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ, xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí. Te̱ ni̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ te̱ yivi̱ꞌ Jesús miiꞌ ni̱ na̱kaya̱ te̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 ―¿Ñáá yoꞌó nduuꞌ Cristo, ña̱ kua̱xi̱ sa̱kakú ne̱ yivi̱ꞌ? Kaꞌa̱n u̱nꞌ xiinꞌ ndu̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ naaꞌ nda̱tuꞌu̱nꞌ i̱ ndoꞌó ndii, kü̱vi̱ na̱kui̱i̱n ndo̱ꞌ, te̱ ni̱ nde̱e̱ sä̱ndieꞌniꞌ tu̱ ndo̱ꞌ yuꞌu̱.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me ­soltareis.
69 Ndisu̱ nde̱e̱ vi̱ti̱n te̱ nde̱e̱ nuu̱ꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ ndii, ku̱ni̱ ndo̱ꞌ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ, ku̱nduꞌu̱ꞌ i̱ xi̱i̱nꞌ kua̱ꞌa̱ Ndiosí kaꞌnuꞌ kooꞌ chukuuꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ sa̱kuuꞌ ra̱ ndii:
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii:
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.