Lucas 17
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ACF
1 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii:
1 E disse aos discípulos: É impossível que não venham escândalos, mas ai daquele por quem vierem!
2 Nde̱e̱ chaaꞌ ka̱ na sa̱tiín ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yuu̱ꞌ molino suku̱nꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ sko̱ꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ ti̱xi̱n mi̱ni̱ te̱ sa̱kanꞌ ña̱ ku̱ndu̱u̱ ni̱a̱ ne̱ kavikoꞌ ne̱ kualiꞌ, ne̱ i̱ni̱ xini yuꞌu̱ yoꞌoꞌ, te̱ sa̱a̱ ni̱a̱ kua̱chi̱.
2 Melhor lhe fora que lhe pusessem ao pescoço uma mó de atafona, e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequenos.
3 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ko̱to̱ xiinꞌ mi̱iꞌ va̱ ndo̱ꞌ.
3 Olhai por vós mesmos. E, se teu irmão pecar contra ti, repreende-o e, se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Te̱ naaꞌ uxa̱ taꞌan i̱chiꞌ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kivi̱ꞌ sa̱a̱ te̱ ja̱a̱nꞌ kua̱chi̱ xiinꞌ ndoꞌó, te̱ nandikoꞌ ra̱ uxa̱ taꞌan i̱chiꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ xikán ra̱ ña̱ mani̱ꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ kaꞌán ra̱ ndii: “Ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ u̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱” ndii, ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ra̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
4 E, se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes no dia vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; perdoa-lhe.
5 Ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii:
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Acrescenta-nos a fé.
6 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
6 E disse o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te daqui, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 ’Naaꞌ i̱i̱n ndoꞌó yoo i̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ, te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ ni̱ xaꞌa̱n ta̱ꞌviꞌ ra̱ ñu̱ꞌuꞌ, uun ni̱ xi̱to̱ ra̱ mbe̱e̱ ndii, ¿ñáá kaꞌán ndo̱ꞌ xiinꞌ ra̱ ndii: “Xkaꞌndi̱a̱ te̱ ku̱xi̱ u̱nꞌ nuu̱ꞌ mesa”?
7 E qual de vós terá um servo a lavrar ou a apascentar gado, a quem, voltando ele do campo, diga: Chega-te, e assenta-te à mesa?
8 Süu̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán ndo̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kaꞌa̱n ndo̱ꞌ ndii: “Sa̱va̱ꞌa̱ u̱nꞌ ña̱ ku̱xi̱ i̱, te̱ ko̱o̱ tu̱ꞌva̱ u̱nꞌ te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ u̱nꞌ nuu̱ꞌ i̱ nde̱e̱ ndi̱ꞌi̱ ku̱xi̱ i̱ te̱ ko̱ꞌo̱ i̱, sa̱kanꞌ vi̱ꞌ te̱ ku̱vi̱ ku̱xi̱ yoꞌó, te̱ ko̱ꞌo̱ u̱nꞌ”, kachi̱ ndo̱ꞌ.
8 E não lhe diga antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me até que tenha comido e bebido, e depois comerás e beberás tu?
9 Te̱ tä̱xi̱ tu̱ ndo̱ꞌ ña̱ chi̱nda̱ni te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ sa̱xinú ra̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ndo̱ꞌ xiinꞌ ra̱ sa̱a̱ ra̱.
9 Porventura dá graças ao tal servo, porque fez o que lhe foi mandado? Creio que não.
10 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ndoꞌó, kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ sa̱xinu̱ ndo̱ꞌ ña̱ kaꞌán chuunꞌ Ndiosí xiinꞌ ndo̱ꞌ sa̱a̱ ndo̱ꞌ ndii, kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ a̱ ndii: “Tákuiꞌe, te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ u̱nꞌ nduuꞌ ndu̱, sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ xiinꞌ kui̱ti̱ꞌ ndu̱ ni̱ xa̱a̱ ndu̱”, kachi̱ ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Kii̱ꞌ naá ka̱ Jesús i̱chiꞌ kuaꞌa̱n a̱ ñu̱u̱ Jerusalén, te̱ xkaꞌndíá a̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Samaria ya̱ti̱n xaꞌinꞌ ñu̱ꞌuꞌ Galilea ndii,
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passou pelo meio de Samaria e da Galiléia;
12 ni̱ xa̱a̱ a̱ nuu̱ꞌ i̱i̱n ñu̱u̱ lulu, te̱ ni̱ ka̱nde̱ku̱i̱e̱ uxi̱ taꞌan te̱ kumiꞌ kuiꞌe̱ teꞌi, te̱ ni̱ xi̱kuita̱ ra̱ nde̱e̱ ndo̱so̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱.
12 E, entrando numa certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez homens leprosos, os quais pararam de longe;
13 Te̱ tiꞌeꞌ ni̱ kua̱aꞌ te̱ kuni ku̱vi̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán ra̱ ndii:
13 E levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem misericórdia de nós.
14 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ Jesús ndii, ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
14 E ele, vendo-os, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, indo eles, ficaram limpos.
15 Sa̱kanꞌ te̱ i̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ, kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ ni̱ nda̱ꞌa̱ ra̱ ndii, ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ i̱chiꞌ, te̱ xakaꞌnuꞌ tiꞌeꞌ ra̱ Ndiosí.
15 E um deles, vendo que estava são, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Te̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n xitiꞌ ra̱ nde̱e̱ ni̱ ka̱ta̱ndi̱e̱e̱ ra̱ nuu̱ꞌ ra̱ nde̱e̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ nuu̱ꞌ Jesús taxiꞌ ra̱ ña̱ chi̱nda̱ni a̱. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, te̱ Samaria nduuꞌ ra̱.
16 E caiu aos seus pés, com o rosto em terra, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ndii:
17 E, respondendo Jesus, disse: Não foram dez os limpos? E onde estão os nove?
18 ¿Ñáá i̱i̱n nda̱a̱ꞌ te̱ tukuꞌ yoꞌoꞌ kui̱ti̱ꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ te̱ sa̱kaꞌnuꞌ ra̱ Ndiosí? ―ni̱ kachi̱ a̱.
18 Não houve quem voltasse para dar glória a Deus senão este estrangeiro?
19 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Untaꞌ ndii, ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ te̱ fariseo Jesús a̱ma̱a̱ xa̱ꞌaꞌ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
20 E, interrogado pelos fariseus sobre quando havia de vir o reino de Deus, respondeu-lhes, e disse: O reino de Deus não vem com aparência exterior.
21 Te̱ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ käꞌa̱n ndii: “Ko̱to̱ ndo̱ꞌ, yoꞌoꞌ yoo ña̱ xaꞌndia chuunꞌ Ndiosí”, uun “Kaa̱ꞌ yoo a̱.” Kua̱chi̱ ndii xa̱ yoo ña̱ xaꞌndia chuunꞌ a̱ te̱i̱n ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
21 Nem dirão: Ei-lo aqui, ou: Ei-lo ali; porque eis que o reino de Deus está entre vós.
22 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii:
22 E disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Te̱ kaꞌa̱n ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii: “Ko̱to̱ ndo̱ꞌ, kaa̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ a̱”, uun “Yoꞌoꞌ naá a̱”, kachi̱ ni̱a̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ. Ndisu̱ küꞌu̱n ndo̱ꞌ, te̱ ni̱ nde̱e̱ kü̱ndiku̱n tu̱ ndo̱ꞌ xata̱ꞌ ni̱a̱.
23 E dir-vos-ão: Ei-lo aqui, ou: Ei-lo ali. Não vades, nem os sigais;
24 Kua̱chi̱ ndii, kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, ku̱ni̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ yuꞌu̱ nde̱e̱ naa yiꞌé ñuꞌu̱ savi̱ꞌ ka̱niiꞌ ndi̱viꞌ.
24 Porque, como o relâmpago ilumina desde uma extremidade inferior do céu até à outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Ndisu̱ ña̱ nu̱uꞌ ndii, kuní a̱ ña̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ kuaꞌa̱ꞌ i̱, te̱ nä̱ti̱i̱n ne̱ ndieeꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ yoꞌoꞌ yuꞌu̱.
25 Mas primeiro convém que ele padeça muito, e seja reprovado por esta geração.
26 ’Nde̱e̱ naa ni̱ xa̱a̱ ne̱ yivi̱ꞌ xta̱ꞌanꞌ kii̱ꞌ ni̱ tiaku̱ Noé ndii, sa̱kanꞌ tu̱ sa̱a̱ ne̱ ndieeꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ.
26 E, como aconteceu nos dias de Noé, assim será também nos dias do Filho do homem.
27 Ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱xi̱ ni̱a̱, ni̱ xi̱ꞌi̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ tu̱ndaꞌa̱ꞌ ni̱a̱ nde̱e̱ kivi̱ꞌ ni̱ ndiꞌvi̱ Noé ti̱xi̱n tundo̱oꞌ chie̱, te̱ ni̱ ndo̱ñuꞌuꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ti̱kui kuaꞌa̱ꞌ.
27 Comiam, bebiam, casavam, e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio, e os consumiu a todos.
28 Te̱ i̱i̱n kachi ni̱ xa̱a̱ tu̱ ne̱ ni̱ ndiee̱ ñu̱u̱ Sodoma kii̱ꞌ ni̱ xika̱ Lot ndii, ni̱ xi̱xi̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ xi̱ꞌi̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ sa̱ta̱ꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ xi̱ko̱ꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ chi̱ꞌi̱ ni̱a̱ ña̱ꞌa̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ ni̱a̱ vi̱ꞌe̱ ni̱a̱.
28 Como também da mesma maneira aconteceu nos dias de Ló: Comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ke̱ta̱ Lot ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ki̱e̱e̱ ñuꞌu̱ xiinꞌ yuu̱ꞌ ndatin ndi̱viꞌ, te̱ ni̱ koyo̱ a̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ Sodoma ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ndo̱ñuꞌuꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
29 Mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os consumiu a todos.
30 Te̱ i̱i̱n kachi tu̱ sa̱a̱ ne̱ yivi̱ꞌ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ.
30 Assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 ’Kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, naa yo̱o̱ ndieeꞌ xíniꞌ vi̱ꞌe̱ ni̱a̱ ndii, na xkäꞌndi̱a̱ ka̱ ni̱a̱ ti̱xi̱n vi̱ꞌe̱ ni̱a̱ te̱ na̱ꞌi̱n ni̱a̱ ña̱ꞌa̱ ni̱a̱. Te̱ yo̱o̱ ka̱ naá xachuunꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ni̱a̱ ndii, na nä̱ndi̱koꞌ ka̱ ni̱a̱ vi̱ꞌe̱ ni̱a̱ te̱ na̱ꞌi̱n ni̱a̱ ña̱ꞌa̱ ni̱a̱.
31 Naquele dia, quem estiver no telhado, tendo as suas alfaias em casa, não desça a tomá-las; e, da mesma sorte, o que estiver no campo não volte para trás.
32 Na̱ka̱ꞌanꞌ ndo̱ꞌ sa̱a̱ ni̱ ndo̱ꞌo̱ ñaꞌ siꞌi Lot, te̱ ni̱ xiꞌi̱ aꞌ.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Te̱ yo̱o̱ ka̱ kuni sa̱kakú xiinꞌ miiꞌ mi̱iꞌ ndii, ku̱vi̱ ni̱a̱, ndisu̱ yo̱o̱ ka̱ taxiꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ xaꞌa̱ꞌ i̱chiꞌ yuꞌu̱ ndii, na̱ti̱i̱n ni̱a̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ.
33 Qualquer que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, salvá-la-á.
34 Kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ ñu̱u kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, naaꞌ ndieeꞌ uvi̱ ta̱ꞌan ne̱ yivi̱ꞌ kixín ingaꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ tunꞌ xto̱ ndii, i̱i̱n ni̱a̱ kuꞌu̱n nda̱ꞌaꞌ Ndiosí, te̱ i̱i̱n ni̱a̱ ndoo̱.
34 Digo-vos que naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e outro será deixado.
35 Te̱ naaꞌ ndikoꞌ ingaꞌ uvi̱ taꞌan ña̱ꞌaꞌ ndii, i̱i̱n aꞌ kuꞌu̱n nda̱ꞌaꞌ Ndiosí, te̱ i̱i̱n aꞌ ndoo̱.
35 Duas estarão juntas, moendo; uma será tomada, e outra será deixada.
36 Te̱ naaꞌ ñuꞌuꞌ ingaꞌ uvi̱ taꞌan te̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ kuꞌu̱ ndii, i̱i̱n ra̱ kuꞌu̱n nda̱ꞌaꞌ Ndiosí, te̱ i̱i̱n ra̱ ndoo̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
36 Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.
37 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ Jesús ndii:
37 E, respondendo, disseram-lhe: Onde, Senhor? E ele lhes disse: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.