Lucas 12

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 I̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱kaya̱ kiꞌinꞌ mií ne̱ yivi̱ꞌ miiꞌ iinꞌ Jesús nde̱e̱ xeꞌní xaꞌa̱ꞌ taꞌanꞌ ni̱a̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ a̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii:
1 Ajuntando-se entretanto muitos milhares de pessoas, de sorte que se atropelavam uns aos outros, começou Jesus a dizer primeiro aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Kua̱chi̱ ndii, sa̱kuuꞌ ña̱ xaaꞌ si̱ꞌe yo̱o̱ ka̱ ndii, na̱koo̱ tuviꞌ a̱, te̱ sa̱kuuꞌ ña̱ yoo si̱ꞌe ndii, sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ku̱ni̱ a̱.
2 Mas nada há encoberto, que não haja de ser descoberto; nem oculto, que não haja de ser conhecido.
3 Te̱ ndee ka̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ ñu̱u ndii, i̱i̱n keꞌinꞌ xa̱chiꞌ na̱tuvi̱ a̱ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, te̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ya̱aꞌ ndo̱ꞌ ti̱xi̱n i̱i̱n vi̱ꞌe̱ ndasi ndii, kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ tiꞌeꞌ ne̱ yivi̱ꞌ a̱ nde̱e̱ xíniꞌ vi̱ꞌe̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
3 Porquanto tudo o que em trevas dissestes, à luz será ouvido; e o que falaste ao ouvido no gabinete, dos eirados será apregoado.
4 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ Jesús ndii:
4 Digo-vos, amigos meus: Não temais os que matam o corpo, e depois disso nada mais podem fazer.
5 Ndisu̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ yo̱o̱ kuní a̱ ku̱yi̱ꞌvi ndo̱ꞌ. Kuní a̱ ku̱yi̱ꞌvi ndo̱ꞌ ña̱ kumiꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ te̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ ndoꞌó vi̱ꞌe̱ ndi̱a̱yaꞌ kii̱ꞌ xa̱ ni̱ xiꞌi̱ ndo̱ꞌ. Uun ndo̱ꞌ, ña̱ ja̱a̱nꞌ kuní a̱ ku̱yi̱ꞌvi ndo̱ꞌ.
5 Mas eu vos mostrarei a quem é que deveis temer; temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, digo, a esse temei.
6 Xiní sa̱kuuꞌ e̱ꞌ ña̱ ku̱vi̱ sa̱ta̱ꞌ e̱ꞌ uꞌu̱n taꞌan sa̱a̱ xiinꞌ sie kui̱ti̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ kuachiꞌ, ndisu̱ Ndiosí ndii, xiní a̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n tiꞌ ja̱a̱nꞌ.
6 Não se vendem cinco passarinhos por dois asses? E nenhum deles está esquecido diante de Deus.
7 Te̱ sa̱a̱ ka̱ vi̱ꞌ tu̱ ndoꞌó ndii, nde̱e̱ i̱xiꞌ xíniꞌ ndo̱ꞌ xiní a̱ sa̱a̱ taꞌan kuuꞌ. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kü̱yi̱ꞌvi ndo̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ndiaa yaꞌviꞌ yaꞌa̱ ka̱ ndoꞌó nuu̱ꞌ Ndiosí te̱ sa̱kanꞌ kuaꞌa̱ꞌ sa̱a̱.
7 Mas até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois mais valeis vós do que muitos passarinhos.
8 ’Te̱ kaꞌán tu̱ i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ yo̱o̱ ka̱ ndieeꞌ yu̱ꞌuꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ndii, ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ tu̱ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ, nuu̱ꞌ ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí, xaꞌa̱ꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ.
8 E digo-vos que todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Ndisu̱ yo̱o̱ ka̱ kaꞌán ña̱ xïní ni̱a̱ yu̱ꞌuꞌ ndii, kaꞌa̱n tu̱ yuꞌu̱ nuu̱ꞌ ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí, ña̱ xïní i̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ.
9 mas quem me negar diante dos homens, será negado diante dos anjos de Deus.
10 Te̱ yo̱o̱ ka̱ kani̱a̱ꞌa xaꞌa̱ꞌ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱. Ndisu̱ yo̱o̱ ka̱ kani̱a̱ꞌa xaꞌa̱ꞌ Espíritu Santo ndii, kö̱o̱ꞌ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱.
10 E a todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado.
11 Te̱ kii̱ꞌ kundi̱a̱ka̱ ra̱ ndoꞌó vi̱ꞌe̱ miiꞌ nakayá e̱ꞌ, uun kii̱ꞌ kundi̱a̱ka̱ ra̱ ndoꞌó vi̱ꞌe̱ miiꞌ xaꞌnú te̱ yivi̱ꞌ kua̱chi̱, uun kii̱ꞌ kundi̱a̱ka̱ ra̱ ndoꞌó nuu̱ꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ndii, kü̱ndi̱ꞌni̱ ndo̱ꞌ ndee ña̱ na̱kui̱i̱n ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ. Ni̱ nde̱e̱ kü̱ndi̱ꞌni̱ tu̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ ra̱,
11 Quando, pois, vos levarem às sinagogas, aos magistrados e às autoridades, não estejais solícitos de como ou do que haveis de responder, nem do que haveis de dizer.
12 sa̱kanꞌ ña̱ kii̱ꞌ xaa̱ hora ña̱ na̱kui̱i̱n ndo̱ꞌ ndii, mi̱iꞌ Espíritu Santo sa̱niaꞌá ndoꞌó ndee ña̱ kuní a̱ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará na mesma hora o que deveis dizer.
13 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱i̱n te̱ iinꞌ te̱i̱n ne̱ kuaꞌa̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
13 Disse-lhe alguém dentre a multidão: Mestre, dize a meu irmão que reparte comigo a herança.
14 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
14 Mas ele lhe respondeu: Homem, quem me constituiu a mim juiz ou repartidor entre vós?
15 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ a̱ xiinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
15 E disse ao povo: Acautelai-vos e guardai-vos de toda espécie de cobiça; porque a vida do homem não consiste na abundância das coisas que possui.
16 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús i̱i̱n ña̱ kaꞌán ndi̱a̱a̱ xiinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
16 Propôs-lhes então uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produzira com abundância;
17 Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán ra̱ xiinꞌ nimá ra̱ ndii: “¿Ndee ña̱ sa̱a̱ tu̱ e̱ꞌ xiinꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ savi̱ꞌ kaa̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ nï̱a̱ni̱ miiꞌ ta̱xa̱ꞌa̱ e̱ꞌ e̱?”, ni̱ kachi̱ ra̱.
17 e ele arrazoava consigo, dizendo: Que farei? Pois não tenho onde recolher os meus frutos.
18 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ ra̱ xiinꞌ nimá ra̱ ndii: “Xa̱ xiní i̱ ndee ña̱ sa̱a̱ e̱ꞌ. Sa̱nduva e̱ꞌ yaka̱ e̱ꞌ, te̱ ka̱sa̱ꞌa̱ e̱ꞌ ña̱ naꞌnuꞌ ka̱, te̱ i̱kanꞌ ta̱xa̱ꞌa̱ e̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ savi̱ꞌ kaa̱ꞌ xiinꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ꞌa̱ ña̱ kumiꞌ e̱ꞌ.
18 Disse então: Farei isto: derribarei os meus celeiros e edificarei outros maiores, e ali recolherei todos os meus cereais e os meus bens;
19 Sa̱kanꞌ te̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ nimá i̱ ndii: Nimá mi̱iꞌ i̱, kuaꞌa̱ꞌ va̱ ña̱ꞌa̱ ni̱ ta̱xa̱ꞌa̱ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ va̱ kuiya̱. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ na̱ndiee̱ꞌ e̱ꞌ, te̱ ku̱xi̱ e̱ꞌ, te̱ ko̱ꞌo̱ e̱ꞌ, te̱ sa̱sana̱ꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ e̱ꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱.
19 e direi à minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe, regala-te.
20 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndiosí xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Yoꞌó, te̱ küuꞌ kaxiꞌ, ñu̱u vi̱ti̱n ku̱vi̱ u̱nꞌ, te̱ sa̱kuuꞌ ña̱ꞌa̱ ña̱ ni̱ ta̱xa̱ꞌa̱ u̱nꞌ ndii, ¿yo̱o̱ ña̱ꞌa̱ ku̱ndu̱u̱ a̱?”, ni̱ kachi̱ Ndiosí xiinꞌ ra̱.
20 Mas Deus lhe disse: Insensato, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Sa̱kanꞌ ku̱ndo̱ꞌo̱ tu̱ ne̱ taxaꞌa ña̱ vikaꞌ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ ni̱a̱, ndisu̱ ndaꞌvi kuuꞌ nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí ―ni̱ kachi̱ a̱.
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
22 E disse aos seus discípulos: Por isso vos digo: Não estejais ansiosos quanto à vossa vida, pelo que haveis de comer, nem quanto ao corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Kua̱chi̱ ndii yoo ña̱ kaꞌnuꞌ ka̱ xaꞌa̱ꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ e̱ꞌ te̱ sa̱kanꞌ ña̱ xaxi̱ꞌ e̱ꞌ, te̱ yoo ña̱ kaꞌnuꞌ ka̱ xaꞌa̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ e̱ꞌ te̱ sa̱kanꞌ toto̱ ña̱ niꞌnuꞌ e̱ꞌ.
23 Pois a vida é mais do que o alimento, e o corpo mais do que o vestuário.
24 Chu̱u̱n xaꞌaꞌ va̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ xaaꞌ ti̱ka̱kaꞌ. Tiꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, chïꞌiꞌ riꞌ, te̱ näkaya tu̱ riꞌ ña̱ saviꞌ, te̱ täxaꞌaꞌ tu̱ riꞌ a̱ yaka̱, ndisu̱ Ndiosí xamaníꞌ ña̱ꞌaꞌ. Te̱ ndiaa yaꞌviꞌ yaꞌa̱ ka̱ ndoꞌó nuu̱ꞌ Ndiosí te̱ sa̱kanꞌ ti̱ka̱kaꞌ ja̱a̱nꞌ.
24 Considerai os corvos, que não semeiam nem ceifam; não têm despensa nem celeiro; contudo, Deus os alimenta. Quanto mais não valeis vós do que as aves!
25 Ndoꞌó, ne̱ ndiꞌni̱ xa̱va̱ꞌa̱ ndii, kü̱vi̱ nda̱sa̱sukun xiinꞌ mi̱iꞌ ka̱ ndo̱ꞌ ni̱ nde̱e̱ i̱i̱n kondo̱ nda̱ꞌaꞌ.
25 Ora, qual de vós, por mais ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26 Te̱ naaꞌ kü̱vi̱ sa̱a̱ ndo̱ꞌ ña̱ kualiꞌ kusoꞌo̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ¿ndichun ndiꞌni̱ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱nga̱ ña̱ꞌa̱?
26 Porquanto, se não podeis fazer nem as coisas mínimas, por que estais ansiosos pelas outras?
27 ’Chu̱u̱n xaꞌaꞌ ndo̱ꞌ sa̱a̱ xaꞌnuꞌ i̱ta̱ lirio. I̱ta̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xächuunꞌ a̱, te̱ künuꞌ a̱ toto̱. Ndisu̱ kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ ni̱ nde̱e̱ rey Salomón nï̱ niꞌnu̱ toto̱ nda̱tu̱nꞌ va̱ nde̱e̱ naa nda̱tu̱nꞌ i̱ta̱ ja̱a̱nꞌ, tee̱ꞌ ndee te̱ vika̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ni̱ nduu̱ ra̱.
27 Considerai os lírios, como crescem; não trabalham, nem fiam; contudo vos digo que nem mesmo Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28 Naaꞌ sa̱kanꞌ xanda̱tu̱nꞌ Ndiosí i̱ta̱, ña̱ yoo xaꞌa̱ꞌ kuꞌu̱, ña̱ itaꞌ vi̱ti̱n, te̱ tiaa̱n xixí a̱ nuu̱ꞌ ñuꞌu̱ ndii, sa̱a̱ ka̱ vi̱ꞌ tu̱ ndoꞌó ta̱xi̱ a̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ ndee sie va̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xini ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ.
28 Se, pois, Deus assim veste a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais vós, homens de pouca fé?
29 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kü̱ndi̱ꞌni̱ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ku̱xi̱ ndo̱ꞌ ni̱ nde̱e̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ko̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ, sä̱ndiꞌni̱ xiinꞌ miiꞌ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
29 Não procureis, pois, o que haveis de comer, ou o que haveis de beber, e não andeis preocupados.
30 Kua̱chi̱ ndii sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ xikaꞌ ndukuꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta i̱i̱n yivi̱ꞌ, ndisu̱ ndoꞌó ndii, xa̱ xiní yu̱vaꞌ e̱ꞌ Ndiosí ña̱ kuní ña̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ.
30 Porque a todas estas coisas os povos do mundo procuram; mas vosso Pai sabe que precisais delas.
31 Nde̱e̱ chaaꞌ ka̱ ndu̱kuꞌ ndo̱ꞌ ña̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí nimá ndo̱ꞌ, te̱ ta̱xi̱ tu̱ a̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ.
31 Buscai antes o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 ’Kuän yiꞌvi ndo̱ꞌ tee̱ꞌ ndee kö̱o̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ, mbe̱e̱ mi̱iꞌ i̱, sa̱kanꞌ ña̱ yu̱vaꞌ e̱ꞌ Ndiosí ndii, va̱ꞌa̱ kuni a̱, te̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ ndo̱ꞌ xiinꞌ a̱.
32 Não temas, ó pequeno rebanho! porque a vosso Pai agradou dar-vos o reino.
33 Xi̱ko̱ꞌ ndo̱ꞌ ña̱ kumiꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ta̱xi̱ ndo̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ ne̱ kuní a̱ nuu̱ꞌ, ta̱xa̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ ña̱ vikaꞌ ndo̱ꞌ ndi̱viꞌ miiꞌ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ku̱ya̱taꞌ a̱, ni̱ nde̱e̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ tu̱ ndi̱ꞌi̱ a̱, ni̱ nde̱e̱ kü̱vi̱ kiꞌvi̱ tu̱ te̱ kuiꞌna̱ꞌ te̱ na̱ꞌi̱n ra̱ a̱, ni̱ nde̱e̱ ku̱xi̱ kü̱vi̱ sa̱tíviꞌ ña̱ꞌaꞌ.
33 Vendei o que possuís, e dai esmolas. Fazei para vós bolsas que não envelheçam; tesouro nos céus que jamais acabe, aonde não chega ladrão e a traça não rói.
34 Kua̱chi̱ ndii miiꞌ yoo ña̱ vikaꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ yoo tu̱ nimá ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
34 Porque, onde estiver o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ Jesús ndii:
35 Estejam cingidos os vossos lombos e acesas as vossas candeias;
36 Ku̱ndu̱u̱ ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa ne̱ xikaꞌ nuuꞌ, ne̱ ndiatuꞌ xto̱ꞌo̱ ni̱a̱ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ ra̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ña̱ tu̱ndaꞌa̱ꞌ, sa̱kanꞌ te̱ kii̱ꞌ xaa̱ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ sa̱kaxanꞌ ra̱ yiꞌeꞌ ndii, achi̱ va̱ nu̱niaꞌ ni̱a̱ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ra̱.
36 e sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, quando houver de voltar das bodas, para que, quando vier e bater, logo possam abrir-lhe.
37 Va̱ꞌa̱ va̱ ki̱e̱e̱ ne̱ xikaꞌ nuuꞌ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ ku̱ni̱ xto̱ꞌo̱ ni̱a̱ ña̱ ndiatuꞌ tu̱ꞌva̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ ra̱. Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, sa̱tiín kutu̱ꞌ ra̱ to̱koꞌ ra̱, te̱ ta̱ndi̱e̱e̱ ra̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ mesa, te̱ ta̱xi̱ ra̱ ña̱ ku̱xi̱ ni̱a̱.
37 Bem-aventurados aqueles servos, aos quais o senhor, quando vier, achar vigiando! Em verdade vos digo que se cingirá, e os fará reclinar-se à mesa e, chegando-se, os servirá.
38 Tee̱ꞌ ndee na̱ndi̱koꞌ ra̱ xa̱kuyatinꞌ tondi̱a̱ na ñu̱u, uun kua̱xi̱ kitúꞌ, te̱ ku̱ni̱ ra̱ ndieeꞌ tu̱ꞌva̱ ne̱ xikaꞌ nuuꞌ ja̱a̱nꞌ ndiatuꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ ndii, va̱ꞌa̱ va̱ ki̱e̱e̱ ni̱a̱.
38 Quer venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Ndisu̱ kuní a̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ, naaꞌ xiní i̱i̱n te̱ xiinꞌ vi̱ꞌe̱ ndee hora kiꞌvi̱ i̱i̱n te̱ kuiꞌna̱ꞌ vi̱ꞌe̱ ra̱ ndii, ko̱o̱ tu̱ꞌva̱ ra̱ te̱ tä̱xi̱ ra̱ sa̱kuiꞌnaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ kumiꞌ ra̱.
39 Sabei, porém, isto: se o dono da casa soubesse a que hora havia de vir o ladrão, vigiaria e não deixaria minar a sua casa.
40 Sa̱kanꞌ tu̱ ndoꞌó ndii, ko̱o̱ tu̱ꞌva̱ ndo̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ xïní ndo̱ꞌ a̱ma̱a̱ na̱ndi̱koꞌ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
40 Estai vós também apercebidos; porque, numa hora em que não penseis, virá o Filho do homem.
41 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ Jesús ndii:
41 Então Pedro perguntou: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
42 Respondeu o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, que o Senhor porá sobre os seus servos, para lhes dar a tempo a ração?
43 Va̱ꞌa̱ va̱ ke̱ta̱ te̱ ndisoꞌ chuunꞌ ja̱a̱nꞌ naaꞌ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ xto̱ꞌo̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ku̱ni̱ ra̱ ña̱ xaaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ chu̱u̱n ja̱a̱nꞌ.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, ta̱xi̱ xto̱ꞌo̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ kumiꞌ ra̱.
44 Em verdade vos digo que o porá sobre todos os seus bens.
45 Ndisu̱ naaꞌ kaꞌa̱n te̱ ndisoꞌ chuunꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ nimá ra̱ ndii: “Ku̱u̱ kuachí va̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ te̱ na̱ndi̱koꞌ a̱”, kachi ra̱, sa̱kanꞌ te̱ xa̱ꞌaꞌ ra̱ ku̱tunꞌ ra̱ i̱nga̱ ne̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ ja̱a̱nꞌ, ña̱ꞌaꞌ xiinꞌ tiaa̱, te̱ xa̱ꞌaꞌ ra̱ ku̱xi̱ saka ra̱, te̱ ko̱ꞌo̱ ndii̱ꞌ ra̱ nde̱e̱ xi̱ni̱ ra̱,
45 Mas, se aquele servo disser em teu coração: O meu senhor tarda em vir; e começar a espancar os criados e as criadas, e a comer, a beber e a embriagar-se,
46 te̱ na̱ndi̱koꞌ xto̱ꞌo̱ ja̱a̱nꞌ kivi̱ꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ a̱ naá nimá ra̱ xiinꞌ hora ña̱ xïní ra̱, te̱ sa̱ndoꞌoꞌ uꞌvi̱ xa̱va̱ꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ xto̱ꞌo̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ sko̱ꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ miiꞌ ñuꞌuꞌ i̱nga̱ ne̱ xächuunꞌ nda̱ku.
46 virá o senhor desse servo num dia em que não o espera, e numa hora de que não sabe, e cortá-lo-á pelo meio, e lhe dará a sua parte com os infiéis.
47 Te̱ ne̱ xikaꞌ nuuꞌ, ne̱ xiní ndee ña̱ kuní xto̱ꞌo̱ ni̱a̱, ndisu̱ sä̱tu̱ꞌva̱ xiinꞌ mi̱iꞌ ni̱a̱, te̱ xäaꞌ tu̱ ni̱a̱ ña̱ kuní xto̱ꞌo̱ ni̱a̱ ndii, ka̱xi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ni̱a̱.
47 O servo que soube a vontade do seu senhor, e não se aprontou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites;
48 Ndisu̱ ne̱ xikaꞌ nuuꞌ, ne̱ xïní ndee ña̱ kuní xto̱ꞌo̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ xa̱a̱ ni̱a̱ ña̱ vä̱ꞌa̱ ndii, sie ka̱xi̱ꞌ ni̱a̱. Kua̱chi̱ ndii, yo̱o̱ ka̱ ni̱ na̱ti̱i̱n kuaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ nda̱ꞌaꞌ Ndiosí ndii, xaꞌa̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ña̱ꞌa̱ naka̱n a̱ kuenta nuu̱ꞌ ni̱a̱. Te̱ yo̱o̱ ka̱ ni̱ kui̱ni̱ kuaꞌa̱ꞌ a̱ ni̱ xi̱ni̱ a̱ ndii, xaꞌa̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ña̱ꞌa̱ naka̱n a̱ kuenta nuu̱ꞌ ni̱a̱.
48 mas o que não a soube, e fez coisas que mereciam castigo, com poucos açoites será castigado. Daquele a quem muito é dado, muito se lhe requererá; e a quem muito é confiado, mais ainda se lhe pedirá.
49 ’Ni̱ xa̱a̱ i̱ te̱ sa̱ndatin i̱ ñuꞌu̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ sa̱a̱ ka̱ vi̱ꞌ kuní nimá i̱ ña̱ xa̱ xixí a̱.
49 Vim lançar fogo à terra; e que mais quero, se já está aceso?
50 Ndisu̱ kuní a̱ ña̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ i̱ i̱i̱n tu̱ndoꞌo̱ꞌ chie̱ va̱, te̱ ku̱vi̱ i̱, te̱ ndoꞌoꞌ va̱ nimá i̱ nde̱e̱ xinu̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
50 Há um batismo em que hei de ser batizado; e como me angustio até que venha a cumprir-se!
51 ¿Ñáá xanini ndoꞌó ña̱ ni̱ xa̱a̱ i̱ te̱ na̱ta̱ndi̱e̱e̱ mani̱ꞌ i̱ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ? Kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ süu̱ꞌ sa̱kanꞌ nduuꞌ a̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ xa̱a̱ i̱ te̱ na̱ta̱ꞌviꞌ taꞌanꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱.
51 Cuidais vós que vim trazer paz à terra? Não, eu vos digo, mas antes dissensão:
52 Kua̱chi̱ ndii, nde̱e̱ vi̱ti̱n, te̱ nde̱e̱ nuu̱ꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ ndii, i̱i̱n xaanꞌ miiꞌ ndieeꞌ uꞌu̱n taꞌan ne̱ yivi̱ꞌ ndii, na̱ta̱ꞌviꞌ taꞌanꞌ ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ uni̱ taꞌan ni̱a̱ ku̱ndu̱u̱ kuenta i̱, te̱ uvi̱ taꞌan ni̱a̱ ka̱siꞌe̱ ku̱ni̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ. Uun ku̱ndu̱u̱ uvi̱ taꞌan ni̱a̱ kuenta i̱, te̱ uni̱ taꞌan ni̱a̱ ka̱siꞌe̱ ku̱ni̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ.
52 pois daqui em diante estarão cinco pessoas numa casa divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Sa̱kanꞌ ña̱ yu̱vaꞌ ndii, na̱ta̱ꞌviꞌ taꞌanꞌ ra̱ xiinꞌ tiaa̱ siꞌe̱ ra̱, te̱ tiaa̱ siꞌe̱ ndii, na̱ta̱ꞌviꞌ taꞌanꞌ ra̱ xiinꞌ yu̱vaꞌ ra̱. Te̱ ñaꞌ nduuꞌ si̱ꞌiꞌ ndii, na̱ta̱ꞌviꞌ taꞌanꞌ aꞌ xiinꞌ ña̱ꞌaꞌ siꞌe̱ aꞌ, te̱ ña̱ꞌaꞌ siꞌe̱ ndii, na̱ta̱ꞌviꞌ taꞌanꞌ aꞌ xiinꞌ si̱ꞌiꞌ aꞌ. Te̱ ñaꞌ ti̱so̱ ndii, na̱ta̱ꞌviꞌ taꞌanꞌ aꞌ xiinꞌ xa̱nu̱ aꞌ, te̱ ña̱ xa̱nu̱ ndii, na̱ta̱ꞌviꞌ taꞌanꞌ aꞌ xiinꞌ ti̱so̱ aꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
53 estarão divididos: pai contra filho, e filho contra pai; mãe contra filha, e filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ Jesús xiinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
54 Dizia também às multidões: Quando vedes subir uma nuvem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva; e assim sucede;
55 Te̱ kii̱ꞌ xikaꞌ tachi̱ꞌ ña̱ kua̱xi̱ suꞌma̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ ndii, kaꞌán ndo̱ꞌ ña̱ ku̱u̱ i̱ꞌniꞌ va̱, te̱ kuuꞌ iꞌniꞌ xna̱ꞌa̱.
55 e quando vedes soprar o vento sul dizeis; Haverá calor; e assim sucede.
56 Ndoꞌó, ne̱ xasuviꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ ndii, kundani̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ xachuunꞌ ndi̱viꞌ xiinꞌ ña̱ xkaꞌndíá nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ. Ndisu̱ ndichun na chüun xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ ndee ña̱ xkaꞌndíá yoꞌoꞌ kivi̱ꞌ vi̱ti̱n xaaꞌ yuꞌu̱.
56 Hipócritas, sabeis discernir a face da terra e do céu; como não sabeis então discernir este tempo?
57 ’¿Sa̱a̱ tu̱ kü̱vi̱ sa̱a̱ kuenta mi̱iꞌ ndo̱ꞌ, te̱ na̱ku̱ni̱ ndo̱ꞌ ndee ña̱ nduuꞌ ña̱ nda̱ku?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Kii̱ꞌ chinduꞌu̱ꞌ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ kua̱chi̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ kuaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ ni̱a̱ vi̱ꞌe̱ kua̱chi̱ ndii, sa̱a̱ ndo̱ꞌ ña̱ nduxa̱ꞌ te̱ na̱koo̱ ndo̱ꞌ ña̱ mani̱ꞌ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n ndo̱ꞌ i̱chiꞌ, saa̱ꞌ i̱i̱n kii̱ꞌ ka̱ñu̱u̱ ni̱a̱ ndoꞌó, te̱ kuꞌu̱n ndi̱a̱ka̱ ni̱a̱ ndoꞌó nde̱e̱ nuu̱ꞌ te̱ xaꞌnú kua̱chi̱, te̱ te̱ ja̱a̱nꞌ kuꞌu̱n ndi̱a̱ka̱ ndoꞌó nda̱ꞌaꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ ta̱a̱nꞌ ndoꞌó nde̱e̱ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱.
58 Quando, pois, vais com o teu adversário ao magistrado, procura fazer as pazes com ele no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao meirinho, e o meirinho te lance na prisão
59 Te̱ kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ke̱ta̱ ndo̱ꞌ i̱kanꞌ nde̱e̱ na̱chaꞌvi̱ ndo̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ kuní a̱ cha̱ꞌvi̱ ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o derradeiro lepto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.