João 20

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ti̱kuiin ka̱ ni̱a̱ꞌa̱ va̱ kivi̱ꞌ nu̱uꞌ xaꞌa̱ꞌ xi̱mana, te̱ ni̱ xaꞌa̱n María Magdalena yavi̱ ndi̱i̱ miiꞌ naá ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ Jesús. Te̱ ni̱ xi̱ni̱ aꞌ ña̱ xa̱ ni̱ nu̱ndiaꞌa̱ yuu̱ꞌ ña̱ ndasi yu̱ꞌuꞌ yavi̱ ja̱a̱nꞌ.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱va̱ aꞌ kuaꞌa̱n aꞌ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ Simón Pedro xiinꞌ i̱nga̱ te̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús, te̱ kundani̱ va̱ a̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 I̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱va̱ Pedro xiinꞌ i̱nga̱ te̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ko̱to̱ ra̱ yavi̱ ja̱a̱nꞌ.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 I̱i̱n kachi ni̱ ta̱xtaꞌanꞌ uvi̱ sa̱aꞌ ra̱, ndisu̱ ndi̱e̱eꞌ ka̱ ni̱ nda̱va̱ i̱nga̱ ra̱ te̱ sa̱kanꞌ Pedro, te̱ xi̱ꞌna̱ ka̱ ra̱ ni̱ xaa̱ yavi̱ ja̱a̱nꞌ.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Te̱ ni̱ na̱ku̱tandi̱e̱ ra̱ xtoꞌniꞌ ra̱ ti̱xi̱n yavi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ndieeꞌ toto̱ ña̱ ni̱ ndi̱suku̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ Jesús, ndisu̱ nï̱ ndiꞌvi̱ ra̱.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Sa̱kanꞌ te̱ ndikún Simón Pedro xata̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ xa̱a̱ ra̱, te̱ ni̱ nda̱ꞌni̱ ra̱ ti̱xi̱n yavi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ndieeꞌ toto̱ ña̱ ni̱ ndi̱suku̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ Jesús.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ tu̱ ra̱ nduꞌu̱ꞌ toto̱ ña̱ ni̱ ndi̱suku̱ꞌ xíniꞌ Jesús. Ndisu̱ iinꞌ taꞌnú a̱ te̱ nduꞌu̱ꞌ siinꞌ mi̱iꞌ a̱.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱ꞌni̱ tu̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ xa̱a̱ nu̱uꞌ yavi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ ni̱ yoo̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ka̱ndi̱xaꞌ ra̱ a̱.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Kua̱chi̱ ndii tïa̱ꞌan ku̱nda̱ni̱ ra̱ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ miiꞌ yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí ña̱ kaꞌán ña̱ ni̱ kuni̱ a̱ na̱ti̱a̱ku̱ a̱.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ miiꞌ ndieeꞌ ra̱.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Te̱ María ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ndoo̱ aꞌ iinꞌ aꞌ xakuꞌ aꞌ ya̱ti̱n yu̱ꞌuꞌ yavi̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ kii̱ꞌ iinꞌ aꞌ xakuꞌ aꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ku̱tandi̱e̱ aꞌ, te̱ ko̱to̱ꞌni̱ aꞌ ti̱xi̱n yavi̱ ja̱a̱nꞌ ndii,
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 ni̱ xi̱ni̱ aꞌ uvi̱ taꞌan ángele niꞌnuꞌ a̱ toto̱ ya̱a̱, te̱ ndieeꞌ a̱ miiꞌ ni̱ ka̱nduꞌu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ Jesús. I̱i̱n a̱ miiꞌ ni̱ yoo̱ xíniꞌ a̱, te̱ i̱nga̱ a̱ miiꞌ ni̱ yoo̱ xaꞌa̱ꞌ a̱.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ aꞌ ndii:
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ko̱to̱ xata̱ꞌ aꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ aꞌ iinꞌ Jesús i̱kanꞌ, ndisu̱ nï̱ na̱ku̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ aꞌ.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ Jesús ndii:
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ aꞌ ndii:
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ aꞌ ndii:
17 Jesus continuou:
18 Sa̱kanꞌ te̱ kuaꞌa̱n María Magdalena miiꞌ ndieeꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ te̱ kaꞌa̱n aꞌ xiinꞌ ra̱ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ aꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ, te̱ nda̱tuꞌunꞌ tu̱ aꞌ nuu̱ꞌ ra̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ña̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ aꞌ.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Kii̱ꞌ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kuñu̱u xa̱kuaa̱ꞌ kivi̱ꞌ nu̱uꞌ xaꞌa̱ꞌ xi̱mana ja̱a̱nꞌ ndii, ndasi kutu̱ꞌ yiꞌeꞌ vi̱ꞌe̱ miiꞌ ndieeꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ yiꞌvi ra̱ te̱ judío kuuꞌ nu̱uꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱ꞌni̱ Jesús vi̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n a̱ ma̱ꞌinꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Ndi̱ꞌi̱ so̱ꞌo̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ niaꞌa̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ a̱ xiinꞌ to̱koꞌ a̱ nuu̱ꞌ ra̱. Te̱ ni̱ na̱kua̱tiaꞌ va̱ ra̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ku̱u̱ Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ko̱ndi̱a̱ tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Yo̱o̱ ka̱ ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ndii, ko̱o̱ kaꞌnuꞌ tu̱ i̱ni̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱, te̱ yo̱o̱ ka̱ kö̱o̱ꞌ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ndii, kö̱o̱ꞌ kaꞌnuꞌ tu̱ i̱ni̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 I̱i̱n te̱ uxi̱ uvi̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús, te̱ naniꞌ Tomás, te̱ na̱niꞌ tu̱ te̱ kuate ndii, kö̱o̱ꞌ ra̱ nduꞌu̱ꞌ xiinꞌ i̱nga̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌaꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ ni̱ ki̱xi̱n a̱ nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Sa̱kanꞌ na ni̱ kaꞌa̱n i̱nga̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Kii̱ꞌ ni̱ yaꞌa̱ uni̱a̱ kivi̱ꞌ, te̱ ndieeꞌ tukuuꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ti̱xi̱n vi̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ nduꞌu̱ꞌ tu̱ Tomás xiinꞌ ra̱ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ. Tee̱ꞌ ndee ni̱ nda̱si̱ kutu̱ꞌ yiꞌeꞌ vi̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ Jesús, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n a̱ ma̱ꞌinꞌ ra̱ ti̱xi̱n vi̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱kua̱tu̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ kaꞌán a̱ ndii:
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Tomás ndii:
27 E logo disse a Tomé:
28 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Tomás xiinꞌ a̱ ndii:
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
29 Jesus lhe disse:
30 Ni̱ xa̱a̱ tu̱ Jesús kuaꞌa̱ꞌ ka̱ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ nuu̱ꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ nï̱ keꞌi̱ sa̱kuuꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ yo̱ꞌo̱.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Ndisu̱ ni̱ keꞌi̱ ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ te̱ ka̱ndi̱xaꞌ ndoꞌó ña̱ Jesús nduuꞌ Cristo, ña̱ sakakú yooꞌ, te̱ su̱vi̱ tu̱ a̱ nduuꞌ siꞌe̱ Ndiosí. Te̱ naaꞌ kandixaꞌ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ ndii, na̱ti̱i̱n ndo̱ꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ a̱.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.