João 11
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ACF
1 Te̱ ni̱ yoo̱ i̱i̱n te̱ kuni ku̱vi̱ ni̱ na̱niꞌ Lázaro, te̱ ñu̱u̱ Betania, ña̱ nduuꞌ tu̱ ñu̱u̱ ñaꞌ ku̱ꞌva̱ ra̱ María xiinꞌ Marta.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Te̱ María ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ñaꞌ kii̱ꞌ ni̱ yaꞌa̱, te̱ ni̱ sa̱kaaꞌ aꞌ xa̱ꞌa̱n xavixínꞌ kooꞌ chukuuꞌ xaꞌa̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ, te̱ ni̱ sa̱na̱yaaꞌ aꞌ a̱ xiinꞌ i̱xiꞌ xíniꞌ aꞌ. Te̱ tiaa̱ taꞌanꞌ aꞌ nduuꞌ Lázaro, te̱ kuni ku̱vi̱ ja̱a̱nꞌ.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Sa̱kanꞌ na ni̱ ti̱ꞌviꞌ uvi̱ sa̱aꞌ ku̱ꞌva̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ tu̱ꞌu̱n te̱ kaꞌa̱n ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ Jesús ndii: “Tákuiꞌe, te̱ ndani̱ u̱nꞌ ndii, kuni ku̱vi̱ ra̱”, kachi ni̱a̱.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ a̱ tu̱ꞌu̱n ja̱a̱nꞌ ndii:
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ndani̱ Jesús Marta, xiinꞌ ñaꞌ taꞌanꞌ aꞌ, xiinꞌ Lázaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Nde̱e̱ sa̱a̱ ka̱ ni̱ ndii, kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ a̱ tu̱ꞌu̱n ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ndoo̱ ka̱ a̱ uvi̱ taꞌan kivi̱ꞌ miiꞌ yoo a̱ ja̱a̱nꞌ.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Kii̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii:
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ndii:
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ndisu̱ ne̱ xikaꞌ ñu̱u ndii, kakiꞌí ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ ñu̱ꞌu̱ nandii̱ꞌ nuu̱ꞌ ni̱a̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ a̱ ndii:
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ a̱ ndii:
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ni̱ kaꞌa̱n Jesús ña̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xiꞌi̱ ra̱, ndisu̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ni̱ni̱ ra̱ ña̱ kaꞌán a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ kixín e̱ꞌ kii̱ꞌ nandiee̱ꞌ e̱ꞌ.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n kaxiꞌ Jesús xiinꞌ ra̱ ndii.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Nakuatiaꞌ va̱ nimá i̱ xaꞌa̱ꞌ ndoꞌó ña̱ kö̱o̱ꞌ e̱ꞌ ni̱ yoo̱ i̱kanꞌ, sa̱kanꞌ te̱ i̱ni̱ ka̱ ndo̱ꞌ ku̱ni̱ ndo̱ꞌ yuꞌu̱. Toꞌo̱ꞌ ndo̱ꞌ, kuꞌu̱n ko̱to̱ ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Tomás, te̱ na̱niꞌ tu̱ te̱ kuate, xiinꞌ i̱nga̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii:
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Jesús ñu̱u̱ Betania ndii, ni̱ xi̱ni̱ a̱ kuento ña̱ xa̱ kuaꞌa̱n ku̱miꞌ taꞌan kivi̱ꞌ naá ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ Lázaro ti̱xi̱n yavi̱ ndi̱i̱.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Te̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, yatinꞌ uni̱ taꞌan kilómetro xikaꞌ naá a̱ te̱ naá ñu̱u̱ Jerusalén.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ judío, ne̱ ndieeꞌ ya̱ti̱n i̱kanꞌ, ni̱ xa̱a̱ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ Marta xiinꞌ María, te̱ ko̱to̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱, te̱ sa̱kiꞌví tu̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xiꞌi̱ tiaa̱ taꞌanꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ tu̱ꞌu̱n Marta ña̱ xa̱ kua̱xi̱ Jesús ndii, ni̱ ke̱ta̱ aꞌ kuaꞌa̱n na̱ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ aꞌ, ndisu̱ María ndii, ni̱ ndoo̱ aꞌ vi̱ꞌe̱.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Marta xiinꞌ Jesús ndii:
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ndisu̱ xiní i̱ ña̱ nde̱e̱ vi̱ti̱n naaꞌ kaka̱n u̱nꞌ ndee ka̱ ña̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ Ndiosí ndii, ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ u̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ aꞌ.
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ aꞌ ndii:
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Marta xiinꞌ a̱ ndii:
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ aꞌ ndii:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ tiaku, naaꞌ i̱ni̱ ni̱a̱ xini ni̱a̱ yuꞌu̱ ndii, kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ku̱vi̱ ni̱a̱. ¿Ñáá kandixaꞌ u̱nꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ? ―ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ñaꞌ ja̱a̱nꞌ.
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ xiinꞌ a̱ ndii:
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n Marta ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xaꞌa̱n kaꞌa̱n ya̱aꞌ aꞌ xiinꞌ María taꞌanꞌ aꞌ ndii:
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ María ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, numi̱ꞌ va̱ te̱ ni̱ nu̱ta̱ aꞌ, te̱ kuaꞌa̱n aꞌ nde̱e̱ miiꞌ iinꞌ Jesús.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Tïa̱ꞌan nda̱ꞌni̱ Jesús ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ, kuuꞌ saaꞌ iinꞌ ka̱ a̱ miiꞌ ni̱ na̱taꞌanꞌ a̱ xiinꞌ Marta.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Te̱ ne̱ judío, ne̱ ndieeꞌ vi̱ꞌe̱ aꞌ sakiꞌví ña̱ꞌaꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ numi̱ꞌ va̱ ni̱ nu̱ta̱ María te̱ kuaꞌa̱n aꞌ. Sa̱kanꞌ na ni̱ xi̱ku̱ndiku̱n ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ kaꞌanꞌ ni̱a̱ ña̱ kuaꞌa̱n kua̱ku̱ aꞌ yu̱ꞌuꞌ yavi̱ ndi̱i̱ miiꞌ naá ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ Lázaro ja̱a̱nꞌ.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ aꞌ miiꞌ iinꞌ Jesús, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ aꞌ ndii, ni̱ xi̱kuii̱n xitiꞌ aꞌ nuu̱ꞌ a̱ te̱ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ ndii:
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ Jesús xakuꞌ aꞌ, te̱ xakuꞌ tu̱ ne̱ judío, ne̱ kua̱xi̱ xiinꞌ aꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ tu̱xuꞌví nimá a̱, te̱ ni̱ ku̱suchiꞌ tu̱ i̱ni̱ a̱,
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 kaꞌán a̱ ndii:
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Te̱ ni̱ xa̱ku̱ Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ne̱ judío ja̱a̱nꞌ ndii:
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ndisu̱ sa̱va̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ kaꞌa̱n ndii:
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Te̱ tu̱ku̱ sa̱kanꞌ ni̱ tu̱xuꞌví nimá Jesús, te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n a̱ yavi̱ ndi̱i̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ to̱koꞌ ka̱va̱ꞌ iinꞌ yavi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ndasiꞌ yu̱ꞌuꞌ a̱ xiinꞌ i̱i̱n yuu̱ꞌ.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ndii:
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ aꞌ ndii:
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ sa̱nu̱ndiaꞌá ra̱ yuu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ na̱ko̱to̱ ndi̱a̱a̱ Jesús ndi̱viꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii:
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Yuꞌu̱ ndii, xiní i̱ ña̱ xini so̱ꞌo̱ u̱nꞌ ña̱ kaꞌán i̱ xiinꞌ u̱nꞌ sa̱kuuꞌ i̱chiꞌ. Ndisu̱ kaꞌán i̱ sa̱kanꞌ xaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ itaꞌ yoꞌoꞌ, te̱ ka̱ndi̱xaꞌ ni̱a̱ ña̱ yoꞌó ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ yuꞌu̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ yoꞌoꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ te̱ tiꞌeꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii:
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 I̱kanꞌ te̱ ni̱ ke̱ta̱ te̱ ni̱ xiꞌi̱ ja̱a̱nꞌ ndisuku̱ꞌ toto̱ nda̱ꞌaꞌ ra̱ xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ ra̱, te̱ ndisuku̱ꞌ i̱i̱n pein nuu̱ꞌ ra̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ judío, ne̱ ni̱ ki̱xi̱n ko̱to̱ María, ne̱ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Jesús i̱kanꞌ ndii, ni̱ i̱ni̱ ni̱a̱ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ndisu̱ sa̱va̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xaꞌa̱n ni̱a̱ nuu̱ꞌ te̱ fariseo, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ ra̱ ña̱ ni̱ sa̱na̱tiaku Jesús te̱ ja̱a̱nꞌ.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ sa̱kuuꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ fariseo ndii, ni̱ na̱ka̱ya̱ ra̱ te̱ kuuꞌ kaꞌnuꞌ xiinꞌ ra̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ ra̱ i̱i̱n junta kaꞌnuꞌ kaꞌán ra̱ ndii:
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Naaꞌ ta̱xi̱ e̱ꞌ ña̱ na̱kaa̱ ra̱ xaaꞌ ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ku̱ndiku̱n ña̱ꞌaꞌ, te̱ ki̱xi̱n te̱ xaꞌndia chuunꞌ ñu̱u̱ Roma, te̱ sa̱ndo̱ñuꞌuꞌ ra̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ e̱ꞌ xiinꞌ ñu̱u̱ e̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Sa̱kanꞌ te̱, i̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ te̱ na̱niꞌ Caifás, te̱ nduuꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ ka̱ kuiya̱ ja̱a̱nꞌ, ni̱ kaꞌa̱n ndii:
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Ni̱ nde̱e̱ xänini tu̱ ndo̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱ ku̱vi̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ñu̱u̱ e̱ꞌ te̱ ndö̱ñuꞌuꞌ sa̱kuuꞌ e̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Süu̱ꞌ ña̱ kaꞌanꞌ mi̱iꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xaꞌa̱ꞌ a̱ ka̱ nduuꞌ ra̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ ka̱ kuiya̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ kaꞌa̱n tiakú ra̱ ña̱ ku̱vi̱ Jesús xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Te̱ süu̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ ku̱vi̱ a̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ku̱vi̱ tu̱ a̱ te̱ na̱ka̱ya̱ a̱ sa̱kuuꞌ siꞌe̱ Ndiosí, ne̱ ndoꞌni̱ te̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ ndu̱i̱i̱n ni̱a̱.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na nde̱e̱ kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱ka̱ta̱ ra̱ kuento ra̱ ña̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Sa̱kanꞌ na Jesús ndii, nï̱ xika̱ tuviꞌ ka̱ a̱ te̱i̱n te̱ judío ja̱a̱nꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ ke̱ta̱ a̱ kuaꞌa̱n a̱ ñu̱u̱ ña̱ na̱niꞌ Efraín, ña̱ kanduꞌu̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱i̱n ñu̱ꞌuꞌ ya̱ti̱n miiꞌ taxi̱nꞌ kaaꞌ. Te̱ i̱kanꞌ ni̱ ndoo̱ a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Te̱ xa̱ kuyatinꞌ vi̱koꞌ pascua, ña̱ xakaꞌnuꞌ ne̱ judío, sa̱kanꞌ na kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ni̱ ka̱a̱ ñu̱u̱ Jerusalén, te̱ nda̱sa̱ndo̱o̱ xiinꞌ miiꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí ña̱ kuní ka̱ ko̱o̱ vi̱koꞌ ja̱a̱nꞌ.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Xikaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ nandukuꞌ ni̱a̱ Jesús, te̱ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ ndii:
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Te̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ fariseo ndii, ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ naaꞌ xiní yo̱o̱ ka̱ miiꞌ yoo a̱ ndii, na kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ ra̱ te̱ ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ra̱.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.