João 10
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NAA
1 ’Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ yo̱o̱ ka̱ kuaꞌa̱n ka̱a̱ nuu̱ꞌ nama̱ miiꞌ ñuꞌuꞌ mbe̱e̱, te̱ xkäꞌndíá ra̱ yiꞌeꞌ ndii, i̱i̱n te̱ kuiꞌna̱ꞌ nduuꞌ ra̱, te̱ nduuꞌ tu̱ ra̱ te̱ kuiꞌna̱ꞌ mi̱iꞌ kuuꞌ.
1 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem não entra no curral das ovelhas pela porta, mas sobe por outro lugar, esse é ladrão e salteador.
2 Ndisu̱ te̱ nduuꞌ xna̱ꞌa̱ te̱ pa̱xto mbe̱e̱ ja̱a̱nꞌ ndii, yiꞌeꞌ xkaꞌndíá ra̱.
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 Te̱ xitoꞌ yiꞌeꞌ ndii, nuniaꞌ ra̱ a̱ nuu̱ꞌ te̱ pa̱xto ja̱a̱nꞌ, te̱ xini so̱ꞌo̱ mbe̱e̱ tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ te̱ pa̱xto, te̱ kanaꞌ ra̱ riꞌ xiinꞌ kivi̱ꞌ riꞌ, te̱ tava̱ꞌ ra̱ riꞌ.
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama as suas próprias ovelhas pelo nome e as conduz para fora.
4 Te̱ kii̱ꞌ tava̱ꞌ ra̱ sa̱kuuꞌ sana̱ mi̱iꞌ ra̱ ndii, niꞌiꞌ i̱chiꞌ ra̱ nuu̱ꞌ riꞌ kuaꞌa̱n ra̱, te̱ ndikún riꞌ xata̱ꞌ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ nakuni riꞌ tachi̱ꞌ ra̱.
4 Depois de levar para fora todas as que lhe pertencem, vai na frente delas, e elas o seguem, porque reconhecem a voz dele.
5 Ndisu̱ i̱i̱n te̱ ndi̱va̱ꞌa̱ ndii, kü̱ndiku̱n ña̱ꞌaꞌ riꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ku̱nu̱ riꞌ nuu̱ꞌ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ xïní riꞌ tachi̱ꞌ ra̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
5 Mas de modo nenhum seguirão o estranho; pelo contrário, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ni̱ kaꞌa̱n ndi̱a̱a̱ Jesús ña̱ ja̱a̱nꞌ, ndisu̱ nï̱ ku̱nda̱ni̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndee ña̱ kuni kachi̱ a̱.
6 Jesus fez esta comparação, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que ele falava.
7 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
7 Então Jesus disse mais uma vez:
8 Sa̱kuuꞌ te̱ ni̱ ki̱xi̱n xi̱ꞌna̱ ka̱ te̱ sa̱kanꞌ yuꞌu̱ ndii, te̱ kuiꞌna̱ꞌ nduuꞌ ra̱, te̱ nduuꞌ tu̱ ra̱ te̱ kuiꞌna̱ꞌ mi̱iꞌ kuuꞌ, sa̱kanꞌ na nï̱ xaaꞌ mbe̱e̱ ja̱a̱nꞌ kuenta kuuꞌ ra̱.
8 Todos os que vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não lhes deram ouvidos.
9 Yuꞌu̱ nduuꞌ yiꞌeꞌ, te̱ yo̱o̱ ka̱ koꞌniꞌ yiꞌeꞌ yoꞌoꞌ ndii, kaku̱ ni̱a̱. Te̱ ku̱ndu̱u̱ ni̱a̱ nde̱e̱ naa mbe̱e̱, tiꞌ koꞌniꞌ, te̱ ki̱eeꞌ riꞌ, te̱ niꞌi̱ꞌ riꞌ i̱ti̱a̱ ka̱xi̱ꞌ riꞌ.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, sairá e achará pastagem.
10 Te̱ kuiꞌna̱ꞌ ndii, kua̱xi̱ ra̱ te̱ sa̱kuiꞌnaꞌ ra̱, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱, te̱ sa̱ndo̱ñuꞌuꞌ ra̱. Ndisu̱ yuꞌu̱ ndii, kua̱xi̱ i̱ te̱ ko̱o̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ, te̱ ko̱o̱ kuaꞌa̱ꞌ a̱.
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 ’Yuꞌu̱ nduuꞌ te̱ pa̱xto va̱ꞌa̱, te̱ pa̱xto va̱ꞌa̱ ndii, taxiꞌ ra̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ mbe̱e̱ sana̱ ra̱.
11 — Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Ndisu̱ te̱ xikuꞌún yaꞌviꞌ ndii, te̱ pa̱xto tatú kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ ra̱. Te̱ süu̱ꞌ te̱ xiinꞌ sana̱ mbe̱e̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ra̱, sa̱kanꞌ na kii̱ꞌ xitoꞌ ra̱ kua̱xi̱ lobo ndii, nakooꞌ ra̱ mbe̱e̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ xinuꞌ ra̱. Te̱ tiinꞌ lobo ja̱a̱nꞌ mbe̱e̱, te̱ kiku̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ riꞌ.
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê o lobo chegando, abandona as ovelhas e foge; então o lobo as arrebata e dispersa.
13 Sa̱kanꞌ xaaꞌ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ te̱ xikuꞌún yaꞌviꞌ kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ ra̱, te̱ ndïꞌni̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ mbe̱e̱ ja̱a̱nꞌ.
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 Yuꞌu̱ ndii, te̱ pa̱xto va̱ꞌa̱ nduuꞌ i̱. Te̱ xiní i̱ mbe̱e̱ sana̱ i̱, te̱ xiní tu̱ tiꞌ ja̱a̱nꞌ yuꞌu̱,
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 sa̱a̱ niiꞌ xiní yu̱vaꞌ i̱ Ndiosí yuꞌu̱ ndii, niiꞌ sa̱kanꞌ tu̱ xiní ña̱ꞌaꞌ i̱. Te̱ taxiꞌ i̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ mbe̱e̱ ja̱a̱nꞌ.
15 assim como o Pai me conhece, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Te̱ kumiꞌ tu̱ i̱ i̱nga̱ ka̱ mbe̱e̱, tiꞌ ñüꞌuꞌ ti̱xi̱n ko̱rra yoꞌoꞌ, kuꞌu̱n na̱ka̱ tu̱ i̱ tiꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ riꞌ tachi̱ꞌ i̱. Te̱ ku̱ndu̱u̱ riꞌ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ ti̱ꞌvi̱, te̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ yuꞌu̱ ku̱ndu̱u̱ te̱ pa̱xto riꞌ.
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco. Preciso trazer também estas. Elas ouvirão a minha voz e, então, haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kundani̱ yu̱vaꞌ i̱ yuꞌu̱, sa̱kanꞌ ña̱ taxiꞌ i̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ i̱, te̱ ku̱vi̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ riꞌ, te̱ na̱ti̱a̱ku̱ i̱.
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para recebê-la outra vez.
18 Nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ kü̱vi̱ tu̱ꞌu̱n kivi̱ꞌ ñu̱u̱ i̱ xiinꞌ ña̱ kuní mi̱iꞌ ni̱a̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii sanakuaꞌa mi̱iꞌ yuꞌu̱ a̱. Sa̱kanꞌ ña̱ kumiꞌ i̱ ndi̱e̱e̱ꞌ te̱ ta̱xi̱ i̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ i̱, te̱ kumiꞌ tu̱ i̱ ndi̱e̱e̱ꞌ te̱ na̱ti̱a̱ku̱ i̱. Ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ña̱ ni̱ sa̱kuisoꞌ chu̱u̱n yu̱vaꞌ i̱ yuꞌu̱ sa̱a̱ i̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
18 Ninguém tira a minha vida; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para entregá-la e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ te̱ judío ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii, tu̱ku̱ ni̱ ni̱ na̱ta̱ꞌviꞌ taꞌanꞌ ra̱.
19 Por causa dessas palavras, houve nova divisão entre os judeus.
20 Kuaꞌa̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ kaꞌa̱n ndii:
20 Muitos deles diziam: — Ele tem demônio e enlouqueceu. Por que vocês ouvem o que ele diz?
21 Te̱ i̱nga̱ ra̱ ni̱ kaꞌa̱n ndii:
21 Outros diziam: — Este modo de falar não é de endemoniado. Será que um demônio pode abrir os olhos aos cegos?
22 Kii̱ꞌ ni̱ na̱suku̱ vi̱koꞌ ña̱ xakaꞌnuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ sa̱na̱kuaꞌa tu̱ku̱u̱ ni̱a̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ nda̱ꞌaꞌ Ndiosí ndii, yoo̱ꞌ vi̱xi̱n nduuꞌ a̱.
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 Te̱ xikaꞌ Jesús miiꞌ iinꞌ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ vi̱ꞌe̱ ndiká xaꞌa̱ꞌ ña̱ na̱niꞌ yiꞌeꞌ Salomón.
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱nu̱ndu̱u̱ ña̱ꞌaꞌ te̱ judío, te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
24 Então os judeus o rodearam e disseram: — Até quando você nos deixará nesse suspense? Se você é o Cristo, diga francamente.
25 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
25 Jesus respondeu:
26 Ndisu̱ ndoꞌó ndii, kändixaꞌ ndo̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ süu̱ꞌ mbe̱e̱ sana̱ i̱ nduuꞌ ndo̱ꞌ naa xa̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ.
26 Mas vocês não creem, porque não são das minhas ovelhas.
27 Ne̱ nduuꞌ mbe̱e̱ sana̱ i̱ ndii, xini so̱ꞌo̱ ni̱a̱ tachi̱ꞌ i̱, te̱ yuꞌu̱ ndii, xiní ña̱ꞌaꞌ i̱, te̱ ndikún ni̱a̱ yuꞌu̱.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Te̱ taxiꞌ i̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ni̱a̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ, te̱ kö̱o̱ꞌ tu̱ kivi̱ꞌ ku̱vi̱ ni̱a̱, ni̱ nde̱e̱ kö̱o̱ꞌ tu̱ ku̱vi̱ tu̱ꞌu̱n tu̱ ña̱ꞌaꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱.
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Te̱ yu̱vaꞌ i̱, ña̱ ni̱ ta̱xi̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱, nduuꞌ ña̱ kaꞌnuꞌ ka̱ te̱ sa̱kanꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ yoo, te̱ kö̱o̱ꞌ ku̱vi̱ tu̱ꞌu̱n ña̱ꞌaꞌ nda̱ꞌaꞌ a̱.
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo, e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 Yuꞌu̱ xiinꞌ yu̱vaꞌ i̱ Ndiosí ndii, i̱i̱n nda̱a̱ꞌ nduuꞌ ndu̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Te̱ tu̱ku̱ sa̱kanꞌ ni̱ ki̱ꞌi̱n te̱ judío ja̱a̱nꞌ yuu̱ꞌ te̱ ku̱u̱n yuu̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
31 Os judeus mais uma vez pegaram pedras com a intenção de apedrejá-lo.
32 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
32 Mas Jesus lhes disse:
33 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n te̱ judío ja̱a̱nꞌ ndii:
33 Os judeus responderam: — Não é por obra boa que queremos apedrejá-lo, e sim por causa da blasfêmia. Pois, sendo você apenas um homem, está se fazendo de Deus.
34 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
34 Jesus disse:
35 Mi̱iꞌ Ndiosí ni̱ kaꞌa̱n ña̱ ndiosí nduuꞌ ne̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ tu̱ꞌu̱n a̱ ja̱a̱nꞌ, kö̱o̱ꞌ ku̱vi̱ xkaꞌndi̱a̱ ndo̱so̱ꞌ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ ja̱a̱nꞌ.
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus — e a Escritura não pode falhar —,
36 Te̱ yuꞌu̱ ndii, Ndiosí ni̱ sakuisoꞌ chuunꞌ yuꞌu̱, te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ yuꞌu̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ yoꞌoꞌ, sa̱kanꞌ na kuiiꞌ, ¿ndichun kaꞌán ndo̱ꞌ ña̱ kani̱a̱ꞌa i̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kaꞌán i̱ ña̱ siꞌe̱ a̱ nduuꞌ i̱?
36 então como vocês dizem que aquele que o Pai santificou e enviou ao mundo está blasfemando, só porque declarei que sou Filho de Deus?
37 Naaꞌ xäaꞌ i̱ chu̱u̱n kuenta yu̱vaꞌ i̱ ndii, kä̱ndi̱xaꞌ ndo̱ꞌ.
37 Se não faço as obras do meu Pai, não acreditem em mim.
38 Ndisu̱ naaꞌ xaaꞌ i̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, tee̱ꞌ ndee tïa̱ꞌan ka̱ndi̱xaꞌ ndo̱ꞌ ndii, ka̱ndi̱xaꞌ ndo̱ꞌ ña̱ chu̱u̱n Ndiosí nduuꞌ a̱. Te̱ sa̱kanꞌ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ, te̱ ka̱ndi̱xaꞌ ndo̱ꞌ ña̱ yooꞌ yu̱vaꞌ i̱ Ndiosí xiinꞌ i̱, te̱ yoo tu̱ yuꞌu̱ xiinꞌ a̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
38 Mas, se faço, e vocês não creem em mim, creiam pelo menos nas obras, para que vocês possam saber e compreender que o Pai está em mim e que eu estou no Pai.
39 Sa̱kanꞌ na ni̱ xika̱ tu̱ku̱u̱ ra̱ ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ra̱, ndisu̱ ni̱ kaku̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ni̱ ke̱ta̱ a̱ kuaꞌa̱n a̱.
39 Então tentaram outra vez prendê-lo, mas ele se livrou das mãos deles.
40 Te̱ kuaꞌa̱n ni̱ tu̱ku̱u̱ a̱ tu̱ku̱ taꞌviꞌ i̱ti̱a̱ Jordán miiꞌ ni̱ sa̱kuchiꞌ Juan ne̱ yivi̱ꞌ kuenta Ndiosí ña̱ nu̱uꞌ, te̱ ni̱ ndoo̱ a̱ i̱kanꞌ.
40 Novamente Jesus se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no início; e ali permaneceu.
41 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ni̱ ki̱xi̱n nuu̱ꞌ a̱ te̱ kaꞌán ni̱a̱ ndii:
41 E muitos iam até ele e diziam: — João não fez nenhum sinal, mas tudo o que ele disse a respeito deste homem era verdade.
42 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ ni̱a̱ ni̱ i̱ni̱ xi̱ni̱ Jesús i̱kanꞌ.
42 E naquele lugar muitos creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.