Hebreus 4
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARA
1 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kuní a̱ ko̱to̱ xiinꞌ miiꞌ e̱ꞌ ña̱ kusaaꞌ kanduꞌu̱ꞌ ka̱ kuento Ndiosí ña̱ kaꞌán ña̱ ku̱vi̱ ko̱ꞌni̱ e̱ꞌ miiꞌ na̱ndiee̱ꞌ e̱ꞌ xiinꞌ a̱, sä̱a̱ i̱i̱n kii̱ꞌ te̱ kö̱ꞌni̱ sa̱va̱ ndo̱ꞌ i̱kanꞌ.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Kua̱chi̱ ndii, xa̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ tu̱ yooꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ naa ña̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ, ndisu̱ nï̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ a̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ tee̱ꞌ ndee ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ni̱a̱ a̱. Sa̱kanꞌ ña̱ nï̱ i̱ni̱ ni̱a̱ ku̱ni̱ ni̱a̱ Ndiosí xiinꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Ndisu̱ yooꞌ, ne̱ kandixaꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ko̱ꞌni̱ e̱ꞌ miiꞌ na̱ndiee̱ꞌ e̱ꞌ xiinꞌ Ndiosí, miiꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Sa̱kanꞌ ña̱ yoo i̱i̱n xaanꞌ miiꞌ kaꞌán a̱ so̱ꞌo̱ xaꞌa̱ꞌ kivi̱ꞌ ña̱ uxa̱ ndii:
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Te̱ tu̱ku̱ ni̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii:
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Ndisu̱ kuní ka̱ ko̱ꞌni̱ sa̱va̱ ne̱ yivi̱ꞌ miiꞌ na̱ndiee̱ꞌ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ne̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ nu̱uꞌ ndii, nï̱ ku̱vi̱ ko̱ꞌni̱ ni̱a̱ i̱kanꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xa̱so̱ꞌo̱ ni̱a̱.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Sa̱kanꞌ na ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ ni̱ tukuuꞌ Ndiosí i̱nga̱ kivi̱ꞌ, te̱ kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ kivi̱ꞌ vi̱ti̱n. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na xa̱ kuaꞌa̱ꞌ kuiya̱ kuaꞌa̱n ña̱ xa̱ ni̱ sa̱kaꞌán a̱ David xaꞌa̱ꞌ kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Kua̱chi̱ ndii, naaꞌ sa̱kanꞌ te̱ ni̱ taxiꞌ Josué ña̱ na̱ndiee̱ꞌ xna̱ꞌa̱ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, käꞌán Ndiosí xaꞌa̱ꞌ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ kii̱ꞌ xa̱ ni̱ yaꞌa̱.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na yoo ka̱ i̱i̱n xaanꞌ miiꞌ na̱ndiee̱ꞌ sa̱kuuꞌ yooꞌ, ne̱ xikaꞌ i̱chiꞌ Ndiosí.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ yo̱o̱ ka̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ miiꞌ na̱ndiee̱ꞌ ni̱a̱ xiinꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ndii, na̱ndiee̱ꞌ xa̱chiꞌ ni̱a̱ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ chu̱u̱n nuu̱ꞌ ni̱a̱, naa ni̱ xa̱a̱ Ndiosí ni̱ na̱ndiee̱ꞌ a̱ xiinꞌ chu̱u̱n nuu̱ꞌ a̱.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ na sa̱a̱ e̱ꞌ ña̱ nduxa̱ꞌ ña̱ ko̱ꞌni̱ e̱ꞌ miiꞌ na̱ndiee̱ꞌ e̱ꞌ xiinꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ nde̱e̱ i̱i̱n e̱ꞌ kü̱ndu̱u̱ ne̱ so̱ꞌo̱ nuu̱ꞌ a̱ naa ni̱ xa̱a̱ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Kua̱chi̱ ndii tu̱ꞌu̱n yu̱ꞌuꞌ Ndiosí ndii, yoo tiaku a̱, te̱ yoo tu̱ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ a̱, te̱ xíinꞌ ka̱ a̱ te̱ sa̱kanꞌ sa̱kuuꞌ ichi̱ ña̱ xíinꞌ uvi̱ sa̱aꞌ taꞌviꞌ, te̱ kiꞌví a̱ nde̱e̱ ti̱xi̱n nimá e̱ꞌ, xiinꞌ ti̱xi̱n espíritu e̱ꞌ nde̱e̱ ma̱aꞌ. Te̱ kiꞌví tu̱ a̱ nde̱e̱ miiꞌ ñuꞌuꞌ taꞌanꞌ i̱kiꞌ e̱ꞌ, xiinꞌ nde̱e̱ miiꞌ ñuꞌuꞌ chi̱me̱ke̱ ti̱xi̱n a̱, te̱ ku̱vi̱ na̱ku̱ni̱ a̱ ña̱ xanini e̱ꞌ, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ña̱ kaꞌán nimá e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Te̱ kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ ni̱ kua̱ꞌa̱ yoo si̱ꞌe nuu̱ꞌ Ndiosí, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii sa̱kuuꞌ ña̱ꞌa̱ yoo i̱i̱nꞌ vichiꞌ nuu̱ꞌ a̱, te̱ yoo nuniaꞌ tu̱ a̱ nuu̱ꞌ ña̱ xitoꞌ sa̱naꞌmá yooꞌ.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xa̱ kumiꞌ e̱ꞌ i̱i̱n sutu̱ kaꞌnuꞌ, ña̱ ni̱ ka̱a̱ ndi̱viꞌ te̱ nduꞌu̱ꞌ a̱ i̱kanꞌ, ña̱ nduuꞌ Jesús, siꞌe̱ Ndiosí ndii, na kui̱ta̱ ni̱ꞌi̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ndi̱xa̱ ña̱ kandixaꞌ e̱ꞌ.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Kua̱chi̱ ndii kumiꞌ e̱ꞌ i̱i̱n sutu̱ kaꞌnuꞌ ña̱ ku̱vi̱ ku̱ndaꞌvi i̱ni̱ xaꞌa̱ꞌ e̱ꞌ kii̱ꞌ kö̱o̱ꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ e̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ ndo̱ꞌo̱ tu̱ mi̱iꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ xitoꞌ kuaꞌa ña̱ ki̱ni̱ nde̱e̱ naa ndoꞌoꞌ yooꞌ, ndisu̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ni̱ xaaꞌ a̱ kua̱chi̱.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na i̱ni̱ e̱ꞌ te̱ ku̱ya̱ti̱n e̱ꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí miiꞌ nduꞌu̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tei̱ kaꞌnuꞌ miiꞌ na̱ti̱i̱n va̱ꞌa̱ mani̱ꞌ a̱ yooꞌ, te̱ ku̱vi̱ta i̱ni̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ e̱ꞌ, te̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ a̱ yooꞌ xiinꞌ ndee ka̱ ña̱ ndoꞌoꞌ e̱ꞌ sa̱va̱ ni̱ kii̱ꞌ kuní a̱ nuu̱ꞌ e̱ꞌ.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.